Przedawkowanie – Roxiper 10 mg + 4 mg + 1,25 mg

Przedawkowanie
Roxiper 10 mg + 4 mg + 1,25 mg

Przedawkowanie preparatu Roxiper, zawierającego rozuwastatynę, peryndopryl z tert-butyloaminą oraz indapamid, prowadzi przede wszystkim do niedociśnienia tętniczego o różnym nasileniu, które jest wynikiem synergistycznego działania hipotensyjnego peryndoprylu (inhibitor ACE) i indapamidu (diuretyk tiazydopodobny). Towarzyszą temu objawy takie jak nudności, wymioty, kurcze mięśniowe, zawroty głowy, senność, splątanie psychiczne oraz zaburzenia wodno-elektrolitowe, w tym hiponatremia (<135 mmol/l) i hipokaliemia (<3,5 mmol/l). W ciężkich przypadkach obserwuje się skąpomocz (<500 ml/24h) lub bezmocz (<100 ml/24h), co wskazuje na postępującą niewydolność nerek. Brak swoistego antidotum wymaga leczenia objawowego i podtrzymującego, z uwzględnieniem szybkiej dekontaminacji przewodu pokarmowego oraz wyrównania zaburzeń elektrolitowych pod ścisłą kontrolą biochemiczną.

Pobierz ChPL PDF Roxiper – Tabletki powlekane – 10 mg + 4 mg + 1,25 mg

Przedawkowanie leku Roxiper

Objawy kliniczne przedawkowania
Postępowanie w przypadku przedawkowania
Tabela objawów przedawkowania
Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu
Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

Kategoria leku

Przedawkowanie leku Roxiper

Przedawkowanie złożonego produktu leczniczego Roxiper, zawierającego rozuwastatynę, peryndopryl z tert-butyloaminą oraz indapamid, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Charakterystyka kliniczna zatrucia, a także postępowanie terapeutyczne powinny uwzględniać działanie wszystkich trzech składników aktywnych zawartych w preparacie.¹

Objawy kliniczne przedawkowania

Dominującym objawem przedawkowania preparatu Roxiper jest niedociśnienie tętnicze, które może mieć różne nasilenie. Niedociśnieniu często towarzyszą inne objawy kliniczne, wynikające zarówno z bezpośredniego działania składników leku, jak i z wtórnych konsekwencji hipotensji.²

Charakterystyczne dla przedawkowania Roxiperu jest również ryzyko wystąpienia poważnych zaburzeń wodno-elektrolitowych, przede wszystkim dotyczących gospodarki sodowej i potasowej. Może dojść do rozwoju hiponatremii oraz hipokaliemii, co dodatkowo pogarsza stan kliniczny pacjenta.³

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Nie opracowano swoistego antidotum dla leku Roxiper. Leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący, a jego intensywność należy dostosować do stanu klinicznego pacjenta.⁴

Postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje następujące działania:

Dekontaminacja przewodu pokarmowego – szybka eliminacja niewchłoniętego leku poprzez płukanie żołądka i/lub podanie węgla aktywowanego.⁵
Wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych – przywrócenie równowagi elektrolitowej powinno odbywać się w warunkach ośrodka specjalistycznego, pod ścisłą kontrolą parametrów biochemicznych.⁶
Leczenie niedociśnienia – w przypadku znacznego spadku ciśnienia tętniczego należy ułożyć pacjenta w pozycji Trendelenburga (pozycja leżąca z głową poniżej poziomu ciała). W razie konieczności należy zastosować dożylny wlew izotonicznego roztworu chlorku sodu lub inne metody wypełniania łożyska naczyniowego.⁷
Monitorowanie funkcji narządów – szczególną uwagę należy zwrócić na kontrolę czynności wątroby oraz aktywności kinazy kreatynowej, które mogą ulec zaburzeniu w wyniku przedawkowania składników leku Roxiper.⁸
Leczenie nerkozastępcze – w ciężkich przypadkach przedawkowania można rozważyć zastosowanie hemodializy, która pozwala na usunięcie peryndoprylatu (aktywnego metabolitu peryndoprylu). Należy jednak pamiętać, że hemodializa nie jest skuteczna w eliminacji rozuwastatyny.⁹

Tabela objawów przedawkowania

Objaw przedawkowania	Opis	Mechanizm
Niedociśnienie tętnicze	Podstawowy objaw przedawkowania, może mieć różne nasilenie, od łagodnego do wstrząsu hipowolemicznego	Wynika z połączonego działania hipotensyjnego peryndoprylu (inhibitor ACE) i indapamidu (diuretyk tiazydopodobny)
Nudności i wymioty	Objawy ze strony przewodu pokarmowego towarzyszące niedociśnieniu	Bezpośrednie działanie składników leku oraz konsekwencja niedociśnienia
Kurcze mięśniowe	Skurcze mięśni szkieletowych o różnym nasileniu	Prawdopodobnie związane z zaburzeniami elektrolitowymi
Zawroty głowy	Uczucie wirowania lub niestabilności, mogące prowadzić do upadków	Konsekwencja niedociśnienia i niedostatecznego ukrwienia OUN
Senność	Nadmierna senność, ograniczona przytomność	Wynik niedostatecznego ukrwienia mózgu
Splątanie psychiczne	Zaburzenia świadomości, dezorientacja, problemy z racjonalnym myśleniem	Niedokrwienie OUN oraz zaburzenia elektrolitowe
Skąpomocz	Zmniejszenie objętości wydalanego moczu (<500 ml/24h)	Konsekwencja hipowolemii i niedociśnienia
Bezmocz	Całkowity brak wydalania moczu (<100 ml/24h)	Progresja skąpomoczu w wyniku ciężkiej hipowolemii
Hiponatremia	Obniżenie stężenia sodu w surowicy (<135 mmol/l)	Efekt działania indapamidu (diuretyk) oraz peryndoprylu
Hipokaliemia	Obniżenie stężenia potasu w surowicy (<3,5 mmol/l)	Głównie efekt działania indapamidu (diuretyk tiazydopodobny)

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Pacjent po przedawkowaniu leku Roxiper wymaga ścisłego nadzoru klinicznego oraz regularnej kontroli podstawowych parametrów życiowych i laboratoryjnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na:¹⁰

Monitorowanie parametrów hemodynamicznych (ciśnienie tętnicze, tętno, stan nawodnienia)
Ocenę stanu świadomości i funkcji neurologicznych
Kontrolę równowagi wodno-elektrolitowej (stężenie sodu, potasu)
Monitorowanie funkcji nerek (stężenie kreatyniny, wielkość diurezy)
Ocenę czynności wątroby (enzymy wątrobowe)
Kontrolę aktywności kinazy kreatynowej (markera uszkodzenia mięśni)

W ciężkich przypadkach przedawkowania, szczególnie u pacjentów z współistniejącymi chorobami sercowo-naczyniowymi, nerek lub wątroby, może być konieczna hospitalizacja w oddziale intensywnej opieki medycznej do czasu pełnej stabilizacji stanu klinicznego.¹¹

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.