mieszana dyslipidemia
Wskazanie

Mieszana dyslipidemia to zaburzenie gospodarki lipidowej charakteryzujące się jednoczesnym występowaniem podwyższonego stężenia cholesterolu całkowitego (hipercholesterolemia) oraz trójglicerydów (hipertrójglicerydemia) we krwi. Jest to częsta postać dyslipidemii, występująca zarówno jako zaburzenie pierwotne (uwarunkowane genetycznie), jak i wtórne – towarzyszące innym chorobom, np. cukrzycy typu 2, zespołowi metabolicznemu, przewlekłej chorobie nerek czy niedoczynności tarczycy.

Mieszana dyslipidemia jest istotnym czynnikiem ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, w tym choroby wieńcowej i udaru mózgu. Jej rozpoznanie opiera się na wynikach lipidogramu, w którym stwierdza się podwyższone stężenie cholesterolu LDL (>115 mg/dl), obniżone stężenie HDL (u mężczyzn <40 mg/dl, u kobiet <45 mg/dl) oraz podwyższone stężenie trójglicerydów (>150 mg/dl).

W leczeniu mieszanej dyslipidemii stosuje się zarówno modyfikację stylu życia (dieta niskotłuszczowa, regularna aktywność fizyczna, zaprzestanie palenia tytoniu), jak i farmakoterapię. Leczenie farmakologiczne obejmuje przede wszystkim statyny (Atoris, Roswera, Simvasterol, Amlator), które skutecznie obniżają stężenie cholesterolu LDL. W przypadku niedostatecznej kontroli trójglicerydów do statyn dodaje się fibraty (Fenoratio, Lipanthyl, Grofibrat) lub kwas omega-3 (Omacor).

Coraz częściej w leczeniu mieszanej dyslipidemii wykorzystuje się terapię skojarzoną. Preparaty łączone, takie jak Atozet (ezetymib + atorwastatyna), Rosulip Plus (rosuwastatyna + ezetymib) czy Ezehron Duo (ezetymib + rosuwastatyna) umożliwiają skuteczniejszą kontrolę parametrów lipidowych przy mniejszym ryzyku działań niepożądanych.

Największe trudności w leczeniu mieszanej dyslipidemii wiążą się z koniecznością jednoczesnego kontrolowania różnych frakcji lipidowych, co często wymaga stosowania terapii skojarzonej. Innym wyzwaniem jest niska adherencja pacjentów do zaleceń terapeutycznych, szczególnie że dyslipidemie często przebiegają bezobjawowo, a leczenie jest długotrwałe. Istotnym problemem jest także występowanie działań niepożądanych statyn, zwłaszcza miopatii, które mogą prowadzić do przerwania terapii. W przypadkach ciężkiej dyslipidemii opornej na standardowe leczenie konieczne bywa zastosowanie inhibitorów PCSK9 (Praluent, Repatha) lub aferez LDL.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl