Właściwości farmakodynamiczne
Finamlox 10 mg

Właściwości farmakodynamiczne leku Finamlox

Amlodypina, substancja czynna preparatu Finamlox, należy do grupy farmakoterapeutycznej blokerów kanału wapniowego, a dokładniej selektywnych blokerów kanału wapniowego o dominującym działaniu naczyniowym (kod ATC: C08CA01). Jest antagonistą napływu jonów wapnia należącym do grupy dihydropirydyny, działającym jako powolny inhibitor kanału wapniowego, hamując przezbłonowy przepływ jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i komórek błony mięśniowej naczyń.¹

Mechanizm działania amlodypiny

Działanie obniżające ciśnienie tętnicze amlodypiny wynika z bezpośredniego działania zwiotczającego rozkurczowego na mięśnie gładkie naczyń. Efekt terapeutyczny w dławicy piersiowej, choć nie w pełni wyjaśniony, opiera się na dwóch głównych mechanizmach:²

• Rozszerzenie tętniczek podwłosowatych – zmniejsza opór obwodowy (obciążenia następcze), co przy niezmienionej częstości skurczów serca prowadzi do zmniejszenia zużycia energii przez mięsień sercowy i jego zapotrzebowania na tlen.³
• Rozszerzenie dużych tętnic i tętniczek wieńcowych – obejmuje zarówno obszary niezmienione, jak i ukrwione zmienione wskutek niedokrwienia, co zwiększa zaopatrzenie w tlen u chorych ze skurczem naczyń wieńcowych (angina Prinzmetala lub odmiana dławicy).⁴

Działanie kliniczne w nadciśnieniu tętniczym

Podawanie amlodypiny raz na dobę u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym prowadzi do klinicznie znamiennego obniżenia ciśnienia tętniczego zarówno w pozycji leżącej, jak i stojącej, utrzymującego się przez cały 24-godzinny okres obserwacji. Ze względu na powolny początek działania, stosowanie amlodypiny nie wiąże się z ryzykiem gwałtownych spadków ciśnienia tętniczego.⁵

Działanie kliniczne w chorobie niedokrwiennej serca

U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, amlodypina podawana w jednej dawce dobowej wykazuje następujące efekty:⁶

• Wydłuża czas możliwego do wykonania wysiłku fizycznego
• Wydłuża czas do wystąpienia bólu wieńcowego
• Wydłuża czas do obniżenia odcinka ST o 1 mm
• Zmniejsza częstość występowania dolegliwości wieńcowych
• Zmniejsza liczbę stosowanych tabletek nitrogliceryny

Profil metaboliczny i grupy specjalne pacjentów

Amlodypina nie powoduje niekorzystnych efektów metabolicznych ani nie zmienia profilu lipidowego osocza, co czyni ją odpowiednią do stosowania u pacjentów z współistniejącymi schorzeniami, takimi jak astma oskrzelowa, cukrzyca i dna moczanowa.⁷

Badania kliniczne potwierdzające skuteczność amlodypiny

Badanie CAMELOT – zapobieganie zdarzeniom klinicznym w chorobie niedokrwiennej serca

Skuteczność amlodypiny w zapobieganiu zdarzeniom klinicznym u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca została oceniona w randomizowanym, wieloośrodkowym badaniu klinicznym CAMELOT (Comparison of Amlodipine vs Enalapril to limit Occurrences of Thrombosis). Badanie prowadzono metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną otrzymującą placebo, z udziałem 1997 pacjentów obserwowanych przez 2 lata.⁸

W badaniu uczestniczyły trzy grupy pacjentów:

• 663 osoby otrzymujące amlodypinę w dawce 5-10 mg
• 673 osoby otrzymujące enalapryl w dawce 10-20 mg
• 655 osób otrzymujących placebo

Wszyscy pacjenci otrzymywali standardowe leczenie obejmujące statyny, leki beta-adrenolityczne, leki moczopędne i aspirynę. Wyniki badania wykazały, że stosowanie amlodypiny wiązało się z istotnie rzadszymi hospitalizacjami z powodu dławicy piersiowej oraz rzadszym wykonywaniem zabiegów rewaskularyzacji u pacjentów z chorobą wieńcową.⁹

TIA – przemijający napad niedokrwienny¹⁰

Stosowanie u pacjentów z niewydolnością serca

Badania hemodynamiczne oraz próby wysiłkowe u pacjentów z niewydolnością serca klasy II-IV według klasyfikacji NYHA wykazały, że amlodypina nie prowadzi do klinicznego pogorszenia stanu chorych. Ocena ta opierała się na następujących parametrach:¹¹

• Zdolność do wykonywania wysiłku fizycznego
• Pomiar frakcji wyrzutowej lewej komory
• Nasilenie objawów klinicznych

Badanie PRAISE, kontrolowane placebo, przeprowadzone u pacjentów z niewydolnością serca klasy III-IV wg NYHA leczonych digoksyną, lekami moczopędnymi i inhibitorami konwertazy angiotensyny, wykazało, że zastosowanie amlodypiny nie zwiększa umieralności ani łącznie chorobowości i umieralności tych pacjentów.¹²

W długoterminowym badaniu PRAISE-2, kontrolowanym placebo, u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością krążenia (NYHA III i IV) bez cech sugerujących podłoże niedokrwienne choroby, leczonych ustalonymi dawkami inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE-I), glikozydów naparstnicy i leków moczopędnych, wykazano, że amlodypina nie miała wpływu na śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych. Jednakże w tej samej grupie pacjentów, przyjmowanie amlodypiny wiązało się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia obrzęku płuc.¹³

Badanie ALLHAT – zapobieganie zawałom serca

ALLHAT (Antihypertensive and Lipid-Lowering Treatment to Prevent Heart Attack Trial) to randomizowane, kontrolowane badanie z podwójnie ślepą próbą, dotyczące zachorowalności i śmiertelności, przeprowadzone w celu porównania nowych metod leczenia:¹⁴

• Amlodypina w dawce 2,5-10 mg/dobę (antagonista kanału wapniowego)
• Lizynopryl w dawce 10-40 mg/dobę (inhibitor ACE)
• Chlortalidon w dawce 12,5-25 mg/dobę (tiazydowy lek moczopędny) – jako leczenie referencyjne

Badanie objęło 33 357 pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w wieku powyżej 55 lat, których obserwowano średnio przez 4,9 roku. U wszystkich pacjentów występował co najmniej jeden z następujących czynników ryzyka rozwoju choroby wieńcowej:<sup data-drug="Finamlox" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Do badania włączono ogółem 33 357 pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, w wieku powyżej 55 lat, których obserwowano średnio przez 4,9 roku. U pacjentów występował co najmniej jeden z następujących czynników ryzyka rozwoju choroby wieńcowej: uprzedni zawał serca lub udar (ponad 6 miesięcy przed włączeniem do badania) lub wywiad dotyczący innego epizodu związanego z miażdżycą naczyń (ogółem 51,5%), cukrzyca typu 2. (36,1%), stężenie HDL-C 15

• Uprzedni zawał serca lub udar (ponad 6 miesięcy przed włączeniem do badania) lub wywiad dotyczący innego epizodu związanego z miażdżycą naczyń (ogółem 51,5% pacjentów)
• Cukrzyca typu 2 (36,1% pacjentów)
• Stężenie HDL-C <35 mg/dl (11,6% pacjentów)
• Przerost lewej komory stwierdzony elektro- lub echokardiograficznie (20,9% pacjentów)
• Palenie papierosów (21,9% pacjentów)

Pierwotnym punktem końcowym badania była łączna liczba zgonów z powodu choroby wieńcowej oraz zawałów serca niezakończonych zgonem. Nie zaobserwowano istotnej różnicy w częstości wystąpienia pierwotnego punktu końcowego pomiędzy leczeniem amlodypiną a chlortalidonem (RR 0,98, 95% CI 0,90-1,07, p=0,65).¹⁶

W zakresie wtórnych punktów końcowych, częstość występowania niewydolności serca (element złożonego sercowo-naczyniowego punktu końcowego) była znacznie wyższa w grupie otrzymującej amlodypinę w porównaniu do chlortalidonu (10,2% vs 7,7%, RR 1,38, 95% CI 1,25-1,52, p<0,001). Nie obserwowano jednak różnic w śmiertelności ogólnej (bez względu na przyczynę) pomiędzy grupami stosującymi amlodypinę i chlortalidon (RR 0,96, 95% CI 0,89-1,02, p=0,20).<sup data-drug="Finamlox" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="W obrębie wtórnego punktu końcowego, częstość występowania niewydolności serca (element złożonego sercowo-naczyniowego punktu końcowego) była znacznie wyższa w grupie pacjentów otrzymujących amlodypinę w porównaniu do chlortalidonu (10,2% vs 7,7%, RR 1,38, 95% CI [1,25 – 1,52] p17

Stosowanie u dzieci

Badanie obejmujące 268 dzieci w wieku 6-17 lat z przeważającym wtórnym nadciśnieniem tętniczym, porównujące amlodypinę w dawkach 2,5 mg i 5,0 mg z placebo, wykazało, że obie dawki zmniejszały ciśnienie skurczowe znacząco bardziej niż placebo. Różnica pomiędzy tymi dwiema dawkami nie była statystycznie istotna.¹⁸

Należy podkreślić, że nie przeprowadzono badań dotyczących długoterminowego wpływu amlodypiny na wzrost, dojrzewanie i ogólny rozwój dzieci. Nie określono również długoterminowego wpływu amlodypiny podawanej w dzieciństwie na zmniejszenie chorobowości i śmiertelności po osiągnięciu dorosłości.¹⁹