Przedawkowanie
Lerivon 10 mg

Przedawkowanie mianseryny chlorowodorku, substancji czynnej leku Lerivon, może prowadzić do długotrwałej sedacji oraz poważnych powikłań kardiologicznych i oddechowych. Kluczowym zagrożeniem są zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT oraz częstoskurcz komorowy typu „torsade de pointes”, co wymaga ciągłego monitorowania EKG. Rzadziej obserwuje się arytmie inne niż torsade de pointes, drgawki, ostre niedociśnienie tętnicze oraz niewydolność oddechową, które mogą wymagać intensywnej terapii wspomagającej, w tym wentylacji mechanicznej i leczenia przeciwwstrząsowego.

Substancja czynna

Przedawkowanie leku Lerivon (mianseryny chlorowodorek)

Przedawkowanie mianseryny chlorowodorku (substancji czynnej leku Lerivon) może prowadzić do szeregu poważnych konsekwencji zdrowotnych, wymagających natychmiastowej interwencji medycznej. Pomimo że główne objawy przedawkowania ograniczają się zazwyczaj do dłużej utrzymującego się uspokojenia, możliwe są również ciężkie powikłania ze strony układu sercowo-naczyniowego oraz oddechowego.1

Objawy kardiologiczne w przedawkowaniu

Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne zaburzenia rytmu serca, które mogą wystąpić przy przedawkowaniu leku Lerivon. W przypadkach przedawkowania zgłaszano występowanie wydłużenia odstępu QT w zapisie elektrokardiograficznym oraz groźnych dla życia częstoskurczów komorowych typu „torsade de pointes”. Z tego powodu monitorowanie zapisu EKG jest istotnym elementem postępowania diagnostycznego przy podejrzeniu przedawkowania.2

Inne objawy przedawkowania

Do rzadziej występujących, ale poważnych objawów przedawkowania mianseryny należą:3

  • Arytmia serca – różne formy zaburzeń rytmu serca, poza wspomnianym już częstoskurczem komorowym typu „torsade de pointes”
  • Drgawki – napady drgawkowe mogące świadczyć o toksycznym wpływie na ośrodkowy układ nerwowy
  • Ostre niedociśnienie – nagły spadek ciśnienia tętniczego mogący prowadzić do zaburzeń perfuzji narządowej
  • Niewydolność oddechowa – zaburzenia funkcji układu oddechowego mogące wymagać wspomaganego oddychania

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania mianseryny nie istnieje swoiste antidotum. Leczenie powinno koncentrować się na działaniach objawowych i podtrzymujących funkcje życiowe pacjenta.4

Podstawowe postępowanie obejmuje:

  1. Płukanie żołądka – zalecane szczególnie we wczesnej fazie po przedawkowaniu
  2. Monitorowanie czynności serca – ciągły zapis EKG w celu wykrycia zaburzeń rytmu
  3. Monitorowanie funkcji oddechowych – w razie potrzeby wspomaganie oddychania
  4. Kontrola ciśnienia tętniczego – postępowanie przeciwwstrząsowe w przypadku niedociśnienia
  5. Leczenie drgawek – w razie ich wystąpienia

Tabela objawów przedawkowania leku Lerivon

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Częstość występowania
Uspokojenie Dłużej utrzymująca się sedacja, senność, trudność w wybudzeniu Najczęstszy objaw
Wydłużenie odstępu QT Widoczne w zapisie EKG wydłużenie odcinka QT, predysponujące do groźnych zaburzeń rytmu Zgłaszane, częstość nieokreślona
Częstoskurcz komorowy typu „torsade de pointes” Polimorficzny częstoskurcz komorowy, potencjalnie zagrażający życiu Zgłaszany, częstość nieokreślona
Arytmia serca Inne niż torsade de pointes zaburzenia rytmu serca Rzadko
Drgawki Napady drgawkowe o różnym nasileniu Rzadko
Ostre niedociśnienie Nagły spadek ciśnienia tętniczego mogący prowadzić do wstrząsu Rzadko
Niewydolność oddechowa Zaburzenia oddychania, spadek saturacji, możliwa konieczność wspomagania oddychania Rzadko

Diagnostyka i monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Ze względu na potencjalne zagrożenia związane z przedawkowaniem Lerivonu, pacjent powinien być hospitalizowany z ciągłym monitorowaniem podstawowych parametrów życiowych. Szczególnie istotne jest monitorowanie zapisu EKG, z uwagi na ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu komorowego typu „torsade de pointes”.5

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl