Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Lerivon

Produkt leczniczy Lerivon (mianseryny chlorowodorek) wymaga szczególnej uwagi lekarza oraz pacjenta w zakresie bezpieczeństwa stosowania. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności, które należy uwzględnić podczas terapii tym lekiem przeciwdepresyjnym.¹

Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat

Lerivon nie powinien być stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Badania kliniczne wykazały, że w tej grupie wiekowej częściej obserwowano zachowania samobójcze (próby samobójcze i myśli samobójcze) oraz wrogość (szczególnie agresję, zachowania buntownicze i przejawy gniewu) u pacjentów otrzymujących leki przeciwdepresyjne w porównaniu do grupy placebo. Jeżeli jednak, ze względu na kliniczną konieczność, zostanie podjęta decyzja o leczeniu, pacjent wymaga ścisłej obserwacji pod kątem wystąpienia zachowań samobójczych. Co istotne, brakuje długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci i młodzieży w odniesieniu do wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i behawioralnego.²

Ryzyko samobójstwa i monitorowanie pacjentów

Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia myśli samobójczych, samookaleczenia oraz samobójstwa. Ryzyko to utrzymuje się do momentu osiągnięcia pełnej remisji. Ponieważ poprawa stanu klinicznego może nie nastąpić w ciągu kilku pierwszych tygodni leczenia lub nawet dłużej, pacjenci wymagają ścisłej obserwacji do czasu wystąpienia poprawy. Z doświadczeń klinicznych wynika, że ryzyko samobójstwa może paradoksalnie zwiększyć się we wczesnym etapie powrotu do zdrowia.³

Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub przejawiający znacznego stopnia skłonności samobójcze przed rozpoczęciem leczenia. Należą oni do grupy podwyższonego ryzyka wystąpienia myśli samobójczych lub prób samobójczych i powinni być ściśle obserwowani podczas terapii.⁴

Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych wykazała zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u dorosłych pacjentów poniżej 25. roku życia przyjmujących leki przeciwdepresyjne w porównaniu z placebo. W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i w przypadku zmiany dawki, należy ściśle obserwować pacjentów, szczególnie tych z grupy podwyższonego ryzyka.⁵

Pacjentów i ich opiekunów należy poinformować o konieczności zwracania uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, wystąpienia zachowań lub myśli samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu. W przypadku zaobserwowania takich objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Ze względu na ryzyko samobójstwa, szczególnie na początku leczenia, pacjent powinien otrzymać tylko ograniczoną liczbę tabletek produktu Lerivon.⁶

Powikłania hematologiczne

Podczas leczenia produktem Lerivon obserwowano przypadki zahamowania czynności szpiku kostnego, występujące zwykle w postaci granulocytopenii lub agranulocytozy. Objawy te występują najczęściej po 4-6 tygodniach terapii i zwykle ustępują po odstawieniu leku. Chociaż zaburzenia te mogą wystąpić u pacjentów w każdym wieku, to częściej spotykane są u osób w podeszłym wieku.⁷

U pacjentów należy zwracać uwagę na objawy takie jak:⁸

• Gorączka
• Ból gardła
• Zapalenie jamy ustnej
• Inne objawy zakażenia

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów należy natychmiast przerwać leczenie i wykonać badanie morfologii krwi.⁹

Stosowanie u pacjentów z chorobami współistniejącymi

Produkt Lerivon, podobnie jak inne leki przeciwdepresyjne, może wywoływać hipomanię u pacjentów z dwubiegunową chorobą afektywną. W takich przypadkach należy niezwłocznie przerwać stosowanie leku.¹⁰

W czasie leczenia pacjentów z cukrzycą, niewydolnością serca, wątroby albo nerek należy przestrzegać ogólnie przyjętych środków ostrożności, a dawki leków stosowanych jednocześnie powinny być stale kontrolowane.¹¹

Ryzyko zaburzeń rytmu serca

W okresie po wprowadzeniu do obrotu produktu leczniczego Lerivon zgłaszano przypadki wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu serca (w tym częstoskurczu komorowego typu „torsade de pointes”). Należy zachować szczególną ostrożność stosując produkt Lerivon u pacjentów z czynnikami ryzyka sprzyjającymi wydłużeniu odstępu QT i/lub częstoskurczowi komorowemu typu „torsade de pointes”.¹²

Do grupy pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wydłużenia odstępu QT należą osoby z:¹³

• Wrodzonym zespołem wydłużonego QT – genetycznie uwarunkowane zaburzenie, które predysponuje do zaburzeń rytmu serca
• Wiekiem powyżej 65 lat – starsi pacjenci są bardziej podatni na zaburzenia elektrofizjologiczne serca
• Płcią żeńską – u kobiet fizjologicznie obserwuje się dłuższy odstęp QT
• Organiczną chorobą serca i/lub zaburzeniami czynności lewej komory serca – strukturalne zmiany w sercu mogą predysponować do zaburzeń rytmu
• Chorobą nerek lub wątroby – mogą wpływać na metabolizm leku i stężenie elektrolitów
• Przyjmowaniem leków hamujących metabolizm produktu leczniczego Lerivon
• Jednoczesnym stosowaniem innych produktów leczniczych powodujących wydłużenie odstępu QTc

Przed rozpoczęciem leczenia należy skorygować hipokaliemię i hipomagnezemię, ponieważ niedobory tych elektrolitów mogą zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca. Należy rozważyć przerwanie stosowania produktu leczniczego Lerivon lub zmniejszenie jego dawki, jeśli odstęp QTc wynosi powyżej 500 milisekund lub ulegnie wydłużeniu o więcej niż 60 milisekund.¹⁴

Inne ważne ostrzeżenia

U pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania lub z objawami przerostru gruczołu krokowego zaleca się częstsze kontrole lekarskie, chociaż Lerivon nie wywiera znaczącego działania przeciwcholinergicznego.¹⁵

Leczenie preparatem Lerivon należy bezwzględnie przerwać w przypadku wystąpienia:¹⁶

• Żółtaczki – objaw uszkodzenia wątroby wymagający natychmiastowej interwencji
• Drgawek – mogą świadczyć o obniżeniu progu drgawkowego przez lek