Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cyklopiroks z olaminą

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania cyklopiroksu z olaminą

Cyklopiroks z olaminą to substancja przeciwgrzybicza stosowana miejscowo, której profil bezpieczeństwa został szczegółowo zbadany w szeregu badań przedklinicznych. Niniejszy artykuł przedstawia kompleksowy przegląd danych dotyczących bezpieczeństwa tej substancji w zakresie potencjalnego działania rakotwórczego, mutagennego oraz wpływu na rozrodczość.

Badania dotyczące potencjalnego działania rakotwórczego

Przeprowadzono szczegółowe badania oceniające potencjalne działanie rakotwórcze cyklopiroksu z olaminą przy aplikacji miejscowej. Badanie na myszach, którym podawano na skórę cyklopiroks 2 razy w tygodniu przez 50 tygodni, nie wykazało działania rakotwórczego w miejscu podania substancji.¹

Dodatkowo przeprowadzono badanie działania rakotwórczego na skórę u myszy z wykorzystaniem cyklopiroksu z olaminą w stężeniach od 1% do 5% z glikolem polietylenowym 400. Substancję aplikowano na zdrową skórę dwa razy w tygodniu przez jeden rok, a następnie zastosowano 6-miesięczną przerwę obserwacyjną. Nie zaobserwowano występowania guzów u którejkolwiek z myszy w miejscu podania. Co istotne, ogólna częstość pojawiania się nowotworów była zbliżona w grupie leczonej oraz grupie kontrolnej.²

Oprócz badań dotyczących aplikacji miejscowej, przeprowadzono również badania oceniające potencjalne działanie rakotwórcze cyklopiroksu z olaminą przy podaniu systemowym. Nie uzyskano dowodów na to, że cyklopiroks z olaminą wykazuje działanie karcynogenne po podaniu doustnym czy podskórnym. Wnioski te oparto na wynikach badań, w których cyklopiroks z olaminą podawano doustnie lub podskórnie kilku gatunkom zwierząt.³

Badania potencjalnego działania mutagennego

Dane przedkliniczne jednoznacznie wskazują, że cyklopiroks nie wykazuje działania mutagennego.⁴ Szczegółowe badania wykazały, że cyklopiroks z olaminą nie powoduje mutacji genowej ani uszkodzeń chromosomów, co potwierdzono w kilku badaniach na bakteriach oraz dwóch badaniach na ssakach.⁵

Przeprowadzono również serię testów in vitro dotyczących genotoksyczności z zastosowaniem wolnego kwasu cyklopiroksu, w których jedna próba była słabo dodatnia. Jednakże, całościowa ocena badań in vivo oraz in vitro sugeruje, że cyklopiroks nie stanowi zagrożenia genotoksycznego dla ludzi.⁶

Wpływ na płodność i rozrodczość

Przeprowadzono kompleksowe badania oceniające wpływ cyklopiroksu z olaminą na funkcje rozrodcze różnych gatunków zwierząt. Badania prowadzone na myszach, szczurach, królikach i małpach, którym podawano cyklopiroks różnymi drogami w dawkach dziesięciokrotnie większych od dawki podawanej miejscowo ludziom, nie wykazały wpływu cyklopiroksu na rozrodczość.⁷

Badania toksykologii rozrodczej potwierdziły, że cyklopiroks z olaminą w dawkach dziesięciokrotnie przewyższających dawki stosowane na skórę u ludzi nie wykazał żadnych istotnych dowodów upośledzenia płodności.⁸

Wpływ na przebieg ciąży i rozwój płodu

Należy podkreślić, że nie przeprowadzono odpowiednich badań dotyczących wpływu cyklopiroksu na przebieg ciąży u ludzi.⁹ Jednakże, dostępne są liczne dane z badań na modelach zwierzęcych.

Badania na ciężarnych myszach, szczurach, królikach i małpach, którym podawano cyklopiroks różnymi drogami w dawkach co najmniej 10 razy większych niż dawka podawana ludziom miejscowo, nie wykazały wpływu leku na płód.¹⁰ Badania toksykologii rozrodczej również nie wykazały żadnych istotnych dowodów uszkodzeń płodu.¹¹

Przenikanie przez barierę łożyskową

Istotną kwestią z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania w okresie ciąży jest zdolność substancji do przenikania przez barierę łożyskową. Badania na szczurach wykazały, że cyklopiroks przechodzi przez łożysko, jednak w niewielkich ilościach.¹² Podobne wnioski uzyskano w badaniach na innych gatunkach zwierząt, gdzie wykazano, że cyklopiroks z olaminą przedostaje się przez barierę łożyskową.¹³

Ogólna ocena danych przedklinicznych

Całokształt dostępnych danych przedklinicznych wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa cyklopiroksu z olaminą. Substancja ta nie wykazuje działania rakotwórczego ani przy aplikacji miejscowej, ani przy podaniu systemowym. Badania mutagenności również dostarczają dowodów na brak potencjału genotoksycznego istotnego klinicznie. W zakresie wpływu na rozrodczość i rozwój płodu, cyklopiroks z olaminą – nawet w dawkach wielokrotnie przewyższających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi – nie wykazuje niekorzystnego działania, choć należy odnotować, że substancja ta przenika przez barierę łożyskową u zwierząt doświadczalnych.

Preparaty zawierające cyklopiroks z olaminą, takie jak krem Hascofungin (1g/100g) czy szampon leczniczy Stieprox (15 mg/g), bazując na przedstawionych danych przedklinicznych, charakteryzują się odpowiednim profilem bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami.^{14 15}