Specjalne ostrzeżenia
Sorafenib Pharmascience

Lek Sorafenib Pharmascience wymaga ścisłego monitorowania ze względu na liczne działania niepożądane, w tym zespół dłoniowo-podeszwowy (CTC stopień 1-2), wysypkę, nadciśnienie tętnicze (często łagodne do umiarkowanego, rozwijające się w początkowym okresie terapii), hipoglikemię, ryzyko krwawień oraz wydłużenie odstępu QT/QTc. Nadciśnienie należy kontrolować regularnie, a w przypadku ciężkich postaci rozważyć odstawienie leku. Sorafenib może także predysponować do powikłań naczyniowych, takich jak tętniaki czy rozwarstwienia tętnic, zwłaszcza u pacjentów z nadciśnieniem lub historią tętniaka. Występują również rzadkie, ale poważne zdarzenia, takie jak perforacja przewodu pokarmowego (<1%), niedokrwienie mięśnia sercowego (4,9% vs 0,4% placebo w jednym badaniu) oraz zespół rozpadu guza (TLS), wymagające natychmiastowej interwencji. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby (Child-Pugh C) brak danych, a metabolizm leku może być zaburzony, co zwiększa ryzyko toksyczności.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania sorafenibu

Lek Sorafenib Pharmascience wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania ze względu na szereg potencjalnych zagrożeń dla pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat środków ostrożności oraz zaleceń dotyczących monitorowania i postępowania w przypadku wystąpienia działań niepożądanych.1

Toksyczność dermatologiczna

Najczęstszymi objawami niepożądanymi podczas terapii sorafenibem są zespół dłoniowo-podeszwowy (erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa) oraz wysypka. Charakterystyka tych działań niepożądanych obejmuje:

  • Nasilenie zwykle w stopniu 1. i 2. według klasyfikacji CTC (Common Toxicity Criteria)
  • Wystąpienie objawów najczęściej w ciągu pierwszych sześciu tygodni leczenia

W przypadku wystąpienia objawów toksyczności skórnej zaleca się następujące postępowanie:2

  • Zastosowanie leków miejscowych łagodzących objawy
  • Czasowe przerwanie leczenia sorafenibem
  • Modyfikacja dawkowania leku
  • W przypadku ciężkich lub utrzymujących się zmian – całkowite zaprzestanie stosowania sorafenibu

Nadciśnienie tętnicze

U pacjentów leczonych sorafenibem obserwuje się zwiększoną częstość występowania nadciśnienia tętniczego. Charakterystyka tego działania niepożądanego:3

  • Zwykle nadciśnienie ma charakter łagodny do umiarkowanego
  • Rozwija się w początkowym okresie leczenia
  • Na ogół poddaje się kontroli przy zastosowaniu standardowej terapii obniżającej ciśnienie krwi

Zalecane postępowanie obejmuje:4

  • Regularne kontrolowanie ciśnienia tętniczego
  • Wdrożenie leczenia przeciwnadciśnieniowego zgodnie ze standardową praktyką medyczną
  • Rozważenie całkowitego odstawienia sorafenibu w przypadku:
    • Ciężkiego nadciśnienia
    • Nadciśnienia opornego na leczenie
    • Przełomu nadciśnieniowego mimo wdrożenia leków przeciwnadciśnieniowych

Tętniak i rozwarstwienie tętnicy

Stosowanie inhibitorów szlaku VEGF, do których należy sorafenib, może sprzyjać tworzeniu tętniaka i/lub rozwarstwieniu tętnicy u pacjentów z nadciśnieniem lub bez nadciśnienia tętniczego. Przed rozpoczęciem terapii produktem Sorafenib Pharmascience należy dokładnie rozważyć to ryzyko, szczególnie u pacjentów z takimi czynnikami ryzyka jak:5

  • Nadciśnienie tętnicze
  • Tętniak w wywiadzie

Hipoglikemia

Podczas leczenia sorafenibem odnotowano przypadki zmniejszenia stężenia glukozy we krwi (hipoglikemia). W niektórych przypadkach hipoglikemia była:6

  • Klinicznie objawowa
  • Wymagająca hospitalizacji z powodu utraty przytomności

Zalecane postępowanie:7

  • W przypadku objawowej hipoglikemii należy czasowo przerwać leczenie sorafenibem
  • U pacjentów z cukrzycą należy regularnie sprawdzać stężenie glukozy we krwi
  • W razie potrzeby dostosować dawkę leku przeciwcukrzycowego

Krwotok

Stosowanie sorafenibu może zwiększać ryzyko krwawienia. W przypadku wystąpienia krwawienia wymagającego interwencji medycznej, zaleca się rozważenie całkowitego odstawienia sorafenibu.8

Niedokrwienie mięśnia sercowego i/lub zawał

W badaniach klinicznych obserwowano zwiększoną częstość występowania niedokrwienia mięśnia sercowego i/lub zawału u pacjentów przyjmujących sorafenib w porównaniu do grupy placebo:9

  • W badaniu 1: 4,9% w grupie sorafenibu vs 0,4% w grupie placebo
  • W badaniu 3: 2,7% w grupie sorafenibu vs 1,3% w grupie placebo

Należy zauważyć, że pacjenci z niestabilną chorobą wieńcową lub niedawno przebytym zawałem serca byli wykluczeni z tych badań. U pacjentów, u których dochodzi do niedokrwienia i/lub zawału mięśnia sercowego, należy rozważyć czasowe lub całkowite odstawienie sorafenibu.10

Wydłużenie odstępu QT

Wykazano, że sorafenib wydłuża odstęp QT/QTc, co może zwiększać ryzyko wystąpienia arytmii komorowej. Szczególną ostrożność należy zachować podczas stosowania sorafenibu u pacjentów:11

  • Z wrodzonym zespołem długiego QT
  • Leczonych dużymi, kumulującymi się dawkami antracyklin
  • Przyjmujących leki przeciwarytmiczne
  • Przyjmujących inne produkty lecznicze powodujące wydłużenie odstępu QT
  • Z zaburzeniami elektrolitowymi:
    • Hipokaliemia
    • Hipokalcemia
    • Hipomagnezemia

U tych pacjentów podczas leczenia sorafenibem należy rozważyć okresowe monitorowanie EKG oraz stężenia elektrolitów (magnezu, potasu, wapnia).12

Perforacja przewodu pokarmowego

Perforacja przewodu pokarmowego jest niezbyt częstym działaniem niepożądanym, obserwowanym u mniej niż 1% pacjentów przyjmujących sorafenib. Należy zaznaczyć, że w niektórych przypadkach nie było to związane z jawnym guzem jamy brzusznej. W przypadku wystąpienia perforacji przewodu pokarmowego stosowanie sorafenibu należy przerwać.13

Niewydolność wątroby

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby:14

  • Brak danych dotyczących stosowania sorafenibu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby (stopień C wg klasyfikacji Child-Pugh)
  • Ze względu na fakt, że sorafenib jest metabolizowany głównie w wątrobie, u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby może dojść do zwiększenia ekspozycji na lek

Jednoczesne podawanie warfaryny

U niektórych pacjentów leczonych sorafenibem, którzy jednocześnie przyjmowali warfarynę, raportowano rzadkie przypadki:15

  • Krwawień
  • Podwyższonych wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR)

Pacjentów przyjmujących jednocześnie warfarynę lub fenprokumon należy monitorować w kierunku:16

  • Zmian czasu protrombinowego
  • Zmian wartości INR
  • Klinicznie jawnych epizodów krwawienia

Powikłania gojenia się ran

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ sorafenibu na gojenie ran. Jako środek ostrożności zaleca się:17

  • U pacjentów poddawanych dużym zabiegom chirurgicznym – czasowe przerwanie leczenia sorafenibem

Ze względu na ograniczone doświadczenie kliniczne w określaniu optymalnego czasu wznowienia leczenia po dużym zabiegu chirurgicznym, decyzję o ponownym włączeniu sorafenibu należy oprzeć na klinicznej ocenie prawidłowości gojenia rany.18

Osoby w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku zgłaszano przypadki niewydolności nerek. Należy rozważyć konieczność monitorowania czynności nerek u tych pacjentów.19

Interakcje lekowe

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania sorafenibu jednocześnie z:20

  • Lekami metabolizowanymi i eliminowanymi głównie przez szlak UGT1A1 (np. irynotekan)
  • Lekami metabolizowanymi i eliminowanymi głównie przez szlak UGT1A9
  • Docetakselem21

Równoczesne podawanie neomycyny lub innych antybiotyków, które mogą istotnie zaburzać naturalną mikroflorę przewodu pokarmowego, może prowadzić do zmniejszenia biodostępności sorafenibu. Przed rozpoczęciem leczenia antybiotykami należy rozważyć ryzyko obniżenia stężenia sorafenibu w osoczu.22

Rak płaskonabłonkowy płuca

U pacjentów z płaskonabłonkowym rakiem płuca leczonych sorafenibem w skojarzeniu z chemioterapią opartą na pochodnych platyny obserwowano zwiększoną śmiertelność:23

  • W badaniach randomizowanych z udziałem pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca, w podgrupie pacjentów z rakiem płaskonabłonkowym współczynnik ryzyka (HR) dla przeżycia całkowitego wynosił:
    • 1,81 (95% CI 1,19; 2,74) dla kombinacji sorafenib + paklitaksel + karboplatyna
    • 1,22 (95% CI 0,82; 1,80) dla kombinacji sorafenib + gemcytabina + cisplatyna

Wśród przyczyn zgonów u pacjentów leczonych sorafenibem w skojarzeniu z chemioterapią opartą na pochodnych platyny obserwowano zwiększone odsetki:24

  • Niewydolności oddechowej
  • Krwotoków
  • Zakażeń

Ostrzeżenia dotyczące raka nerkowokomórkowego

Pacjenci z grupy dużego ryzyka, według MSKCC (Memorial Sloan Kettering Cancer Center), nie byli włączani do badań klinicznych III fazy z udziałem pacjentów z rakiem nerkowokomórkowym i nie oceniano dla nich stosunku korzyści do ryzyka.25

Zespół rozpadu guza

U pacjentów leczonych sorafenibem raportowano przypadki zespołu rozpadu guza (TLS, Tumour Lysis Syndrome), niekiedy prowadzące do zgonu. Czynniki ryzyka TLS obejmują:26

  • Duże obciążenie nowotworowe
  • Występującą wcześniej przewlekłą niewydolność nerek
  • Skąpomocz
  • Odwodnienie
  • Niedociśnienie
  • Kwaśny odczyn moczu

Pacjentów z czynnikami ryzyka TLS należy:27

  • Uważnie obserwować
  • Niezwłocznie wdrożyć leczenie zgodne ze wskazaniami klinicznymi
  • Rozważyć profilaktyczne stosowanie nawodnienia

Informacja o substancjach pomocniczych

Produkt leczniczy Sorafenib Pharmascience zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w przeliczeniu na tabletkę, co oznacza, że zasadniczo nie zawiera sodu.28

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl