Charakterystyka farmakokinetyczna leku Apap Przeziębienie CAPS

Apap Przeziębienie CAPS to produkt leczniczy w postaci twardych kapsułek zawierający dwie substancje czynne: paracetamol (500 mg) oraz fenylefryny chlorowodorek (6,1 mg). Właściwości farmakokinetyczne obu tych składników różnią się między sobą, co wpływa na całościowy profil farmakokinetyczny preparatu.¹

Farmakokinetyka paracetamolu

Wchłanianie paracetamolu z przewodu pokarmowego charakteryzuje się wysoką szybkością i prawie całkowitą absorpcją. Po podaniu doustnym maksymalne stężenie we krwi osiągane jest relatywnie szybko – po około 1 godzinie.²

Dystrybucja paracetamolu w organizmie charakteryzuje się słabym wiązaniem z białkami osocza. W dawkach terapeutycznych stopień tego wiązania wynosi od 25% do 50%.³

Okres półtrwania paracetamolu mieści się w zakresie od 2 do 4 godzin, co determinuje częstotliwość podawania leku w terapii.⁴

Metabolizm stanowi podstawową drogę eliminacji paracetamolu z organizmu. Biotransformacja zachodzi głównie w wątrobie. U osób dorosłych dominującym szlakiem metabolicznym (około 90% dawki) jest sprzęganie z kwasem glukuronowym. U dzieci istotną rolę odgrywa również sprzęganie z kwasem siarkowym.⁵

W procesie metabolizmu paracetamolu powstaje niewielka ilość (około 5%) hepatotoksycznego metabolitu pośredniego – N-acetylo-p-benzochinoiminy. W warunkach fizjologicznych ten toksyczny metabolit wiąże się z wątrobowym glutationem, a następnie w połączeniu z cysteiną i kwasem merkapturowym jest wydalany z moczem.⁶

Wydalanie paracetamolu w postaci niezmienionej przez nerki stanowi jedynie niewielką część (2-4%) podanej dawki.⁷

Farmakokinetyka fenylefryny chlorowodorku

Wchłanianie fenylefryny chlorowodorku z przewodu pokarmowego jest zauważalne, jednak jej biodostępność jest ograniczona do około 40% ze względu na intensywny metabolizm zachodzący już w ścianie jelita.⁸

Maksymalne stężenie fenylefryny w surowicy osiągane jest nieco później niż w przypadku paracetamolu – po 1-2 godzinach od podania doustnego.⁹

Okres półtrwania fenylefryny wynosi od 2 do 3 godzin.¹⁰ W przypadku stosowania doustnego w celu obkurczenia naczyń krwionośnych nosa produkt leczniczy podaje się co 4-6 godzin.¹¹

Metabolizm fenylefryny zachodzi głównie w wątrobie i obejmuje dwa podstawowe szlaki:

• Sprzęganie z kwasem siarkowym lub glukuronowym¹²
• Oksydacyjna deaminacja z następczym sprzęganiem z kwasem siarkowym¹³

Wydalanie metabolitów fenylefryny następuje głównie przez nerki, wraz z moczem.¹⁴

Porównanie parametrów farmakokinetycznych substancji czynnych

Aspekty kliniczne farmakokinetyki

Podobne okresy półtrwania obu substancji czynnych (paracetamolu i fenylefryny chlorowodorku) pozwalają na ich jednoczesne podawanie w preparacie złożonym. Różnice w czasie osiągania maksymalnego stężenia we krwi (paracetamol – około 1 godziny; fenylefryna – 1-2 godziny) mogą wpływać na dynamikę działania preparatu, gdzie efekt przeciwbólowy i przeciwgorączkowy paracetamolu może być odczuwalny nieco wcześniej niż działanie naczynioskurczowe fenylefryny.¹⁵

Metabolizm obu substancji czynnych zachodzi głównie w wątrobie, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Szczególnie istotna jest obecność hepatotoksycznego metabolitu paracetamolu (N-acetylo-p-benzochinoiminy), którego detoksykacja zależy od zasobów glutationu wątrobowego.¹⁶

Wydalanie metabolitów obu substancji czynnych zachodzi głównie przez nerki, co należy uwzględnić u pacjentów z niewydolnością nerek.¹⁷