Interakcje leku
Thinban 2,5 mg

Rywaroksaban, będący substratem CYP3A4 i glikoproteiny P (P-gp), wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na te szlaki metaboliczne. Silne inhibitory CYP3A4 i P-gp, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę) i rytonawir (600 mg 2x/dobę), zwiększają AUC rywaroksabanu 2,5-2,6-krotnie oraz Cmax 1,6-1,7-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko krwawień i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory, np. klarytromycyna (500 mg 2x/dobę) i erytromycyna (500 mg 3x/dobę), powodują wzrost AUC o 1,3-1,5 razy i Cmax o 1,3-1,4 razy, co wymaga ostrożności zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdzie erytromycyna może zwiększyć AUC nawet do 2-krotnie. Silni induktorzy CYP3A4, tacy jak ryfampicyna, zmniejszają AUC rywaroksabanu o około 50%, osłabiając jego działanie przeciwzakrzepowe, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub ścisłej obserwacji pacjenta. Współstosowanie z enoksaparyną wykazuje addytywne działanie przeciwzakrzepowe bez wpływu na farmakokinetykę, natomiast NLPZ, klopidogrel oraz SSRI/SNRI zwiększają ryzyko krwawień poprzez wpływ na hemostazę i funkcję płytek krwi, co wymaga zachowania ostrożności klinicznej.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Rywaroksaban, substancja czynna produktu leczniczego Thinban, podlega metabolizmowi wątrobowemu z udziałem cytochromu P450 3A4 (CYP3A4) oraz jest substratem białka transportowego glikoproteiny P (P-gp). Te dwa mechanizmy warunkują potencjalne interakcje z innymi substancjami leczniczymi, które mogą hamować lub indukować te szlaki metaboliczne, co przekłada się na zmianę stężenia rywaroksabanu w osoczu i tym samym modyfikację działania przeciwzakrzepowego.1

Interakcje z inhibitorami CYP3A4 i glikoproteiny P

Jednoczesne stosowanie rywaroksabanu z silnymi inhibitorami obydwu szlaków metabolicznych (CYP3A4 i P-gp) prowadzi do istotnego klinicznie zwiększenia ekspozycji na rywaroksaban. Na przykład, ketokonazol (400 mg raz na dobę) oraz rytonawir (600 mg dwa razy na dobę) powodują 2,6-/2,5-krotne zwiększenie średniego AUC rywaroksabanu oraz 1,7-/1,6-krotne zwiększenie stężenia maksymalnego (Cmax). Taka interakcja prowadzi do znacznego nasilenia działania farmakodynamicznego, co wiąże się ze zwiększonym ryzykiem krwawienia.2

Z tego powodu nie zaleca się stosowania produktu Thinban u pacjentów jednocześnie przyjmujących:3

  • Leki przeciwgrzybicze z grupy pochodnych azolowych o działaniu ogólnoustrojowym, takie jak:
    • Ketokonazol
    • Itrakonazol
    • Worykonazol
    • Pozakonazol
  • Inhibitory HIV-proteazy

Substancje czynne hamujące selektywnie tylko jeden ze szlaków eliminacji rywaroksabanu (CYP3A4 lub P-gp) w mniejszym stopniu zwiększają stężenia rywaroksabanu w osoczu. Na przykład, klarytromycyna (500 mg dwa razy na dobę), silny inhibitor CYP3A4 i umiarkowany inhibitor P-gp, powoduje 1,5-krotne zwiększenie średniego AUC oraz 1,4-krotne zwiększenie Cmax rywaroksabanu. Ta interakcja zwykle nie jest istotna klinicznie u większości pacjentów, ale może być potencjalnie istotna u pacjentów wysokiego ryzyka.4

Erytromycyna (500 mg trzy razy na dobę), umiarkowany inhibitor CYP3A4 i P-gp, powoduje 1,3-krotne zwiększenie średniego AUC i Cmax rywaroksabanu. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek erytromycyna prowadzi do 1,8-krotnego zwiększenia AUC i 1,6-krotnego zwiększenia Cmax, a u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek do 2,0-krotnego zwiększenia AUC i 1,6-krotnego zwiększenia Cmax. Działanie erytromycyny jest addytywne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.5

Flukonazol (400 mg raz na dobę), umiarkowany inhibitor CYP3A4, prowadzi do 1,4-krotnego zwiększenia średniego AUC i 1,3-krotnego zwiększenia średniego Cmax rywaroksabanu. Interakcja z flukonazolem zwykle nie jest istotna klinicznie, ale może być potencjalnie istotna u pacjentów wysokiego ryzyka.6

Ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące dronedaronu należy unikać jego jednoczesnego stosowania z rywaroksabanem.7

Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi

Jednoczesne stosowanie rywaroksabanu i enoksaparyny (40 mg w pojedynczej dawce) wykazuje addytywne działanie hamujące aktywność czynnika Xa, bez wpływu na czasy krzepnięcia (PT, APTT). Enoksaparyna nie wpływa na farmakokinetykę rywaroksabanu.8

Z powodu zwiększonego ryzyka krwawienia należy zachować ostrożność u pacjentów stosujących jednocześnie inne leki przeciwzakrzepowe.9

Interakcje z NLPZ i inhibitorami agregacji płytek krwi

Jednoczesne stosowanie rywaroksabanu (15 mg) i naproksenu (500 mg) nie powoduje klinicznie istotnego wydłużenia czasu krwawienia, chociaż u niektórych pacjentów może dojść do nasilonych działań farmakodynamicznych.10

Jednoczesne stosowanie rywaroksabanu i kwasu acetylosalicylowego (500 mg) nie wykazuje istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych.11

Klopidogrel (300 mg w dawce nasycającej, następnie 75 mg w dawce podtrzymującej) nie wykazuje interakcji farmakokinetycznej z rywaroksabanem (15 mg), ale w podgrupie pacjentów stwierdzono znaczne wydłużenie czasu krwawienia, które nie korelowało z agregacją płytek krwi, stężeniem P-selektyny ani aktywnością receptora GPIIb/IIIa.12

Należy zachować ostrożność u pacjentów jednocześnie stosujących NLPZ (w tym kwas acetylosalicylowy) oraz inhibitory agregacji płytek krwi, ponieważ te leki zwykle zwiększają ryzyko krwawienia.13

Interakcje z lekami z grupy SSRI/SNRI

Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) oraz inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) mogą zwiększać ryzyko krwawienia podczas jednoczesnego stosowania z rywaroksabanem ze względu na ich wpływ na płytki krwi. W badaniach klinicznych zaobserwowano numerycznie wyższy odsetek poważnych i innych niż poważne klinicznie istotnych krwawień we wszystkich grupach leczenia.14

Interakcje z warfaryną

Zmiana leczenia z warfaryny (INR 2,0-3,0) na rywaroksaban (20 mg) lub z rywaroksabanu (20 mg) na warfarynę zwiększa czas protrombinowy/INR (Neoplastin) więcej niż addytywnie (obserwowano indywidualne wartości INR do 12), podczas gdy wpływ na APTT, hamowanie aktywności czynnika Xa i endogenny potencjał trombiny był addytywny.15

W okresie zmiany leczenia, do oceny działania farmakodynamicznego rywaroksabanu można wykorzystać pomiary aktywności czynnika anty-Xa, PiCT (Prothrombinase-induced Clotting Time) i HepTest, ponieważ warfaryna nie wpływa na te badania. Po czterech dniach od ostatniej dawki warfaryny wszystkie badania (PT, APTT, hamowanie aktywności czynnika Xa i ETP) odzwierciedlają wyłącznie działanie rywaroksabanu.16

W okresie zmiany leczenia, do oceny działania farmakodynamicznego warfaryny można wykorzystać pomiar INR przy Ctrough rywaroksabanu (24 godziny po uprzednim przyjęciu rywaroksabanu), ponieważ rywaroksaban ma minimalny wpływ na to badanie w tym punkcie czasowym.17

Nie obserwowano interakcji farmakokinetycznej między warfaryną a rywaroksabanem.18

Interakcje z induktorami CYP3A4

Jednoczesne stosowanie rywaroksabanu z silnym induktorem CYP3A4, ryfampicyną, prowadzi do około 50% zmniejszenia średniego AUC rywaroksabanu, czemu towarzyszy zmniejszenie jego działania farmakodynamicznego.19

Jednoczesne stosowanie rywaroksabanu z innymi silnymi induktorami CYP3A4 takimi jak fenytoina, karbamazepina, fenobarbital lub ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) również może prowadzić do zmniejszenia stężeń rywaroksabanu w osoczu krwi. Z tego powodu należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A4, chyba że pacjent jest ściśle obserwowany pod kątem objawów zakrzepicy.20

Interakcje z innymi lekami

Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych po jednoczesnym podaniu rywaroksabanu z:21

  • Midazolamem (substrat CYP3A4)
  • Digoksyną (substrat glikoproteiny P)
  • Atorwastatyną (substrat CYP3A4 i glikoproteiny P)
  • Omeprazolem (inhibitor pompy protonowej)

Rywaroksaban ani nie hamuje, ani nie indukuje żadnej z głównych izoform CYP, takich jak CYP3A4.22

Nie stwierdzono interakcji z pokarmem o znaczeniu klinicznym.23

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Rywaroksaban wpływa na parametry układu krzepnięcia (PT, APTT, HepTest) zgodnie z mechanizmem jego działania jako bezpośredniego inhibitora czynnika Xa.24

Interakcje rywaroksabanu z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii rywaroksabanem może stwarzać potencjalne ryzyko. Chociaż specyficzne badania dotyczące interakcji rywaroksabanu z alkoholem są ograniczone, należy wziąć pod uwagę kilka istotnych aspektów:

  • Ryzyko krwawienia – Alkohol, szczególnie spożywany w większych ilościach, może wykazywać działanie przeciwpłytkowe i wpływać na funkcję wątroby, co potencjalnie może zwiększać ryzyko krwawienia u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, w tym rywaroksaban
  • Wpływ na metabolizm – Przewlekłe spożywanie alkoholu może indukować enzymy CYP3A4, co teoretycznie mogłoby prowadzić do zmniejszenia stężenia rywaroksabanu w osoczu i osłabienia jego działania przeciwzakrzepowego
  • Ryzyko urazów – Spożywanie alkoholu zwiększa ryzyko upadków i urazów, co u pacjentów leczonych lekami przeciwzakrzepowymi może prowadzić do poważnych konsekwencji w postaci krwawień

Ze względu na powyższe zagrożenia zaleca się ostrożność i umiarkowanie w spożywaniu alkoholu podczas leczenia rywaroksabanem. Pacjenci powinni być poinformowani o potencjalnym zwiększonym ryzyku krwawienia i innych powikłań związanych z jednoczesnym spożywaniem alkoholu i przyjmowaniem rywaroksabanu.

Tabela interakcji rywaroksabanu z innymi lekami

Substancja czynna Mechanizm interakcji Wpływ na rywaroksaban Znaczenie kliniczne Zalecenia
Ketokonazol, rytonawir Silne inhibitory CYP3A4 i P-gp ↑ AUC 2,6/2,5-krotnie
↑ Cmax 1,7/1,6-krotnie
Wysokie Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Itrakonazol, worykonazol, pozakonazol Silne inhibitory CYP3A4 i P-gp Prawdopodobnie podobne do ketokonazolu Wysokie Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Klarytromycyna (500 mg 2x/dobę) Silny inhibitor CYP3A4, umiarkowany inhibitor P-gp ↑ AUC 1,5-krotnie
↑ Cmax 1,4-krotnie
Umiarkowane Ostrożność u pacjentów wysokiego ryzyka
Erytromycyna (500 mg 3x/dobę) Umiarkowany inhibitor CYP3A4 i P-gp ↑ AUC 1,3-krotnie
↑ Cmax 1,3-krotnie
U pacjentów z zaburzeniami nerek: ↑ AUC 1,8-2,0-krotnie
Umiarkowane/Wysokie (w zależności od funkcji nerek) Ostrożność, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
Flukonazol (400 mg 1x/dobę) Umiarkowany inhibitor CYP3A4 ↑ AUC 1,4-krotnie
↑ Cmax 1,3-krotnie
Umiarkowane Ostrożność u pacjentów wysokiego ryzyka
Dronedaron Inhibitor CYP3A4 i P-gp Brak wystarczających danych Potencjalnie wysokie Unikać jednoczesnego stosowania
Ryfampicyna Silny induktor CYP3A4 ↓ AUC o około 50% Wysokie Unikać jednoczesnego stosowania
Fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, dziurawiec Silne induktory CYP3A4 ↓ stężenia rywaroksabanu (podobne do ryfampicyny) Wysokie Unikać jednoczesnego stosowania lub ścisła obserwacja pacjenta
Enoksaparyna Addytywne działanie przeciwzakrzepowe Brak wpływu na farmakokinetykę rywaroksabanu Umiarkowane Ostrożność ze względu na ryzyko krwawienia
NLPZ (w tym kwas acetylosalicylowy) Wpływ na hemostazę Brak istotnych interakcji farmakokinetycznych Umiarkowane Ostrożność ze względu na ryzyko krwawienia
Klopidogrel Wpływ na funkcję płytek krwi Brak interakcji farmakokinetycznej, ale możliwe wydłużenie czasu krwawienia Umiarkowane Ostrożność ze względu na ryzyko krwawienia
SSRI/SNRI Wpływ na funkcję płytek krwi Potencjalnie zwiększone ryzyko krwawienia Umiarkowane Ostrożność ze względu na ryzyko krwawienia
Warfaryna Addytywne działanie przeciwzakrzepowe Zwiększenie PT/INR więcej niż addytywnie Wysokie Ostrożna zmiana leczenia z monitorowaniem parametrów koagulologicznych
Midazolam, digoksyna, atorwastatyna, omeprazol Różne mechanizmy Brak istotnych klinicznie interakcji Niskie Bez szczególnych zaleceń
Alkohol Potencjalny wpływ na funkcję płytek krwi, metabolizm wątrobowy, zwiększone ryzyko urazów Brak specyficznych danych Potencjalnie umiarkowane Zalecana ostrożność i umiarkowanie w spożyciu
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl