darunawir
Darunawir to lek przeciwwirusowy z grupy inhibitorów proteazy, stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV. Wykazuje dużą skuteczność u pacjentów z opornością na inne leki przeciwretrowirusowe, co czyni go ważnym elementem terapii ratunkowych.
Lek ten działa poprzez hamowanie aktywności proteazy HIV, enzymu niezbędnego do replikacji wirusa. Darunawir jest zwykle stosowany w skojarzeniu z rytonawirem lub kobicystatem, które działają jako wzmacniacze farmakokinetyczne, zwiększając jego stężenie w osoczu i przedłużając działanie.
Darunawir charakteryzuje się wysoką barierą genetyczną dla rozwoju oporności, co oznacza, że wirus HIV musi nagromadzić wiele mutacji, aby stać się na niego opornym. W praktyce klinicznej jest stosowany zarówno u pacjentów nieleczonych wcześniej, jak i u tych, którzy doświadczyli niepowodzenia terapeutycznego z innymi schematami leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Darunavir Accord 300 mg
Darunavir Accord jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 75 mg, 150 mg, 300 mg oraz 600 mg, zawierających darunawir w postaci z glikolem propylenowym. Skład pomocniczy obejmuje laktozę jednowodną (od 14,24 mg w dawce 75 mg do 113,90 mg w dawce 600 mg) oraz glikol propylenowy (od 10,42 mg do 83,33 mg odpowiednio). Tabletki o wyższych dawkach (300 mg i 600 mg) zawierają dodatkowo barwnik żółcień pomarańczową FCF (E110) w ilości 1,44 mg i 2,88 mg. Otoczka tabletek różni się kolorem i składem w zależności od dawki: dawki 75 mg i 150 mg mają białą powłokę, natomiast 300 mg i 600 mg – pomarańczową, zawierającą dodatkowo barwniki. Tabletki różnią się także kształtem i wymiarami, co ułatwia ich identyfikację kliniczną.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Darunavir Accord 600 mg
Darunavir Accord jest dostępny w formie tabletek powlekanych o czterech mocach: 75 mg, 150 mg, 300 mg oraz 600 mg, zawierających darunawir z glikolem propylenowym jako substancję czynną. Tabletki różnią się składem substancji pomocniczych, w tym zawartością laktozy jednowodnej (od 14,24 mg do 113,90 mg) oraz glikolu propylenowego (od 10,42 mg do 83,33 mg). Żółcień pomarańczowa FCF (E110) występuje wyłącznie w tabletkach 300 mg (1,44 mg) i 600 mg (2,88 mg). Otoczki tabletek 75 mg i 150 mg są białe, natomiast 300 mg i 600 mg mają otoczkę pomarańczową, zawierającą dodatkowo lak aluminiowy (E110). Wymiary tabletek są precyzyjnie określone, co ułatwia identyfikację preparatu.
alkohol poliwinylowy, darunawir, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, laktoza jednowodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, opakowanie leku, polietylen wysokiej gęstości, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, zabezpieczenie przed dziećmi, żółcień pomarańczowa FCF - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Darunavir Synoptis 600 mg
Leczenie przeciwretrowirusowe u kobiet w ciąży lub planujących ciążę z użyciem Darunavir Synoptis (darunawir w skojarzeniu z rytonawirem) wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania darunawiru w ciąży są ograniczone, jednak badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy. Stosowanie leku jest dopuszczalne wyłącznie, gdy korzyści dla matki i dziecka, w tym zmniejszenie ryzyka wertykalnej transmisji HIV, przewyższają potencjalne ryzyko działań niepożądanych. W przypadku karmienia piersią, ze względu na brak danych klinicznych oraz wykazanie przenikania darunawiru do mleka u szczurów przy dawce 1000 mg/kg mc./dobę i potencjalną toksyczność, zaleca się bezwzględny zakaz karmienia piersią, aby zapobiec transmisji HIV i działaniom niepożądanym u niemowlęcia.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Darunavir Sandoz 600 mg
Darunavir Sandoz w dawce 600 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do stosowania w terapii skojarzonej z niską dawką rytonawiru oraz innymi lekami przeciwretrowirusowymi u pacjentów zakażonych HIV-1. Preparat jest przeznaczony zarówno dla dorosłych pacjentów z wcześniejszą terapią przeciwretrowirusową, w tym intensywnie leczonych, jak i dla dzieci oraz młodzieży powyżej 3 lat i masie ciała co najmniej 15 kg. Każda tabletka zawiera 600 mg darunawiru oraz 2,592 mg żółcieni pomarańczowej (E110), co może mieć znaczenie u pacjentów z określonymi uwarunkowaniami zdrowotnymi. Tabletki mają wymiary około 20,1 mm x 10,1 mm i są pomarańczowe, owalne, z wytłoczonym symbolem '600′.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Darunavir Aurovitas 800 mg
Darunavir Aurovitas jest preparatem zawierającym 800 mg darunawiru w formie darunawiru z glikolem propylenowym, gdzie każda tabletka zawiera 111,12 mg glikolu propylenowego jako substancję pomocniczą. Tabletki powlekane mają charakterystyczny ciemnoczerwony kolor, owalny kształt (20,2 mm x 10,1 mm) i oznakowanie „D” oraz „800”. Skład rdzenia obejmuje celulozę mikrokrystaliczną, hydroksypropylocelulozę, krospowidon, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera alkohol poliwinylowy, makrogol 3350, tlenek żelaza czerwony (E 172), dwutlenek tytanu (E 171) i talk. Preparat jest przeznaczony do podania doustnego, tabletki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu.
alkohol poliwinylowy, blister PVC/PVDC/Aluminium, butelka HDPE, celuloza mikrokrystaliczna, darunawir, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, lek przeciwwirusowy, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, stearynian magnezu, tabletka powlekana, tlenek żelaza - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Darunavir Accord
Podczas terapii produktem Darunavir Accord, zawierającym darunawir w skojarzeniu z rytonawirem, konieczna jest regularna ocena odpowiedzi wirologicznej, a w przypadku braku lub utraty odpowiedzi zaleca się badania oporności. Schemat z darunawirem i rytonawirem podawany raz na dobę nie jest zalecany u pacjentów z mutacjami DRV-RAM, wiremią HIV-1 RNA ≥100 000 kopii/mL lub liczbą komórek CD4+ <100 x 10⁶/L. U dzieci poniżej 3 lat lub o masie ciała <15 kg stosowanie jest niewskazane ze względu na brak danych. W ciąży darunawir z rytonawirem stosuje się tylko, gdy korzyści przewyższają ryzyko, z uwzględnieniem interakcji z innymi lekami. U osób powyżej 65. roku życia zaleca się ostrożność ze względu na częstsze współistniejące choroby i obniżoną czynność wątroby. W trakcie terapii obserwowano ciężkie reakcje skórne (0,4%), w tym zespół DRESS i Stevensa-Johnsona (<0,1%), które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z alergią na sulfonamidy, gdyż darunawir zawiera ugrupowanie sulfonamidowe.
alergia na sulfonamidy, AspAT AlAT, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, choroba Gravesa-Basedowa, ciężka reakcja skórna, cytolityczne zapalenie wątroby, cytomegalowirusowe zapalenie siatkówki, czynnik VIII, darunawir, dehydrogenaza alkoholowa, glikoproteina p, hemofilia, hiperlipidemia, inhibitor CYP3A, inhibitor proteazy, komórki CD4, lek przeciwretrowirusowy, marskość wątroby, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mutacja DRV-RAM, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, odpowiedź wirologiczna, oporność na darunawir, ostra uogólniona osutka krostkowa, podwyższona aktywność transaminaz, przewlekłe czynne zapalenie wątroby, reaktywacja wirusa opryszczki, rytonawir, terapia przeciwretrowirusowa, ugrupowanie sulfonamidowe, wiremia HIV-1, wylew śródskórny, wysypka polekowa, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie płuc Pneumocystis, zapalenie wątroby indukowane lekiem, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Interakcje leku – Romazic 15 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna produktu Romazic, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu oraz ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii. Kluczowe interakcje dotyczą inhibitorów transporterów OATP1B1 i BCRP, np. cyklosporyna zwiększa AUC rozuwastatyny około 7-krotnie, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) mogą podnieść AUC 3,1-krotnie i Cmax 7-krotnie, wymagając redukcji dawki rozuwastatyny do maksymalnie 10 mg. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC, a jednoczesne stosowanie z dawkami rozuwastatyny 30-40 mg jest przeciwwskazane. Ezetymib zwiększa AUC rozuwastatyny o 20%, a leki zobojętniające zawierające Al i Mg zmniejszają jej stężenie o około 50%. Enzymy cytochromu P450 mają ograniczony wpływ na metabolizm rozuwastatyny, co zmniejsza ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez ten układ. Tikagrelor może zwiększać ryzyko akumulacji rozuwastatyny poprzez wpływ na wydalanie nerkowe, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek i aktywności kinazy fosfokreatynowej (CPK).
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, CPK, cyklosporyna, cytochrom P450, darunawir, digoksyna, dyslipidemia, elbaswir, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, INR, ketokonazol, klopidogrel, kwas fusydowy, lek zobojętniający, miopatia, niacyna, OATP1B1, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, rytonawir, tikagrelor, welpataswir - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosucard 10 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami tych transporterów, takimi jak cyklosporyna (7,1-krotny wzrost AUC, przeciwwskazane jednoczesne stosowanie), inhibitory proteazy HIV (np. atazanawir/rytonawir powodujące 3,1-krotny wzrost AUC) oraz leki przeciwwirusowe stosowane w terapii WZW C (np. sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir zwiększające AUC do 7,4-krotnie). W przypadku tych leków zaleca się ograniczenie maksymalnej dawki rozuwastatyny do 10 mg/dobę. Gemfibrozyl podwaja maksymalne stężenie rozuwastatyny i jest przeciwwskazany w dawce 40 mg ze względu na ryzyko miopatii. Leki zobojętniające kwas żołądkowy zawierające Al i Mg mogą zmniejszać stężenie rozuwastatyny nawet o 50%, co można częściowo zminimalizować przez zachowanie 2-godzinnego odstępu w podawaniu.
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, białko transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, dazabuwir, digoksyna, elbaswir, eltrombopag, erytromycyna, ezetymib, fibrat, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, leki przeciwwirusowe WZW C, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, miopatia, OATP1B1, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, rytonawir, sofosbuwir, triglicerydy, warfaryna, welpataswir, woksylaprewir - Leksykon leków
Skład i postać leku – Darunavir Accord 75 mg
Darunavir Accord to lek przeciwwirusowy dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 75 mg, 150 mg, 300 mg oraz 600 mg, zawierający substancję czynną darunawir w postaci darunawiru z glikolem propylenowym. Każda dawka różni się zawartością laktozy jednowodnej (od 14,24 mg w dawce 75 mg do 113,90 mg w dawce 600 mg) oraz glikolu propylenowego (od 10,42 mg do 83,33 mg). Tabletki o wyższych dawkach (300 mg i 600 mg) zawierają dodatkowo barwnik żółcień pomarańczową FCF (E110) w ilości odpowiednio 1,44 mg i 2,88 mg. Różnice w wyglądzie tabletek (kolor, kształt, wymiary) ułatwiają ich identyfikację, a otoczka zawiera składniki takie jak alkohol poliwinylowy (E1203), makrogol (E1521), dwutlenek tytanu (E171) oraz talk (E553b).
alkohol poliwinylowy, Darunavir Accord, darunawir, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, lak aluminiowy, laktoza jednowodna, makrogol, okres ważności, polietylen wysokiej gęstości, postać leku, produkt leczniczy, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, uszczelnienie, warunki przechowywania, zabezpieczenie przed dziećmi, żółcień pomarańczowa FCF - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Darunavir Accord 600 mg
Darunavir Accord to lek przeciwretrowirusowy zawierający darunawir, stosowany w terapii zakażenia HIV-1 u dorosłych oraz dzieci powyżej 3 lat i masie ciała ≥15 kg. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 75 mg, 150 mg, 300 mg i 600 mg, które należy stosować w skojarzeniu z niską dawką rytonawiru oraz innymi lekami przeciwretrowirusowymi. Wybór dawki i schematu terapii powinien uwzględniać historię leczenia pacjenta, obecność mutacji wirusa HIV-1 oraz wyniki badań genotypowych i fenotypowych, które wpływają na skuteczność darunawiru. Tabletki zawierają także substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (od 14,24 mg do 113,90 mg), glikol propylenowy (od 10,42 mg do 83,33 mg) oraz żółcień pomarańczową FCF (E110) w dawkach 1,44 mg lub 2,88 mg w tabletkach 300 mg i 600 mg.
- Leksykon substancji czynnych
Ezomeprazol – Interakcje
Ezomeprazol, jako inhibitor pompy protonowej, wpływa na farmakokinetykę wielu leków poprzez podwyższenie pH żołądka oraz hamowanie enzymu CYP2C19. Kluczowe interakcje obejmują znaczne zmniejszenie ekspozycji na inhibitory proteazy HIV, takie jak atazanawir (około 75% redukcja AUC, Cmax i Cmin) oraz nelfinawir (36-39% spadek stężenia i 75-92% metabolitu M8), co czyni jednoczesne stosowanie tych leków przeciwwskazanym. W przypadku sakwinawiru obserwuje się wzrost stężenia o 80-100%, wymagający monitorowania. Ezomeprazol wpływa także na leki przeciwzakrzepowe: może zwiększać INR u pacjentów na warfarynie oraz obniżać o około 40% ekspozycję na aktywny metabolit klopidogrelu, co wskazuje na konieczność unikania ich jednoczesnego stosowania. Ponadto, hamowanie CYP2C19 przez ezomeprazol prowadzi do zmniejszenia klirensu diazepamu o 45% i wzrostu stężenia fenytoiny o 13%, co wymaga monitorowania stężeń tych leków.
agregacja płytek krwi, atazanawir, choroba wrzodowa, cylostazol, CYP2C19, cytalopram, cytochrom P450, cyzapryd, darunawir, diazepam, digoksyna, dziurawiec, erlotynib, fenytoina, GERD, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, INR, itrakonazol, izoenzym CYP2C19, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, lek przeciwzakrzepowy, lopinawir, metotreksat, nelfinawir, niewydolność wątroby, padaczka, pH żołądkowe, pochodna kumaryny, ryfampicyna, sakwinawir, takrolimus, warfaryna, worykonazol, zakażenie HIV - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Darunavir Glenmark 600 mg
Stosowanie darunawiru u kobiet w ciąży zakażonych HIV wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka, gdyż dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa są ograniczone. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu darunawiru na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy potomstwa. W praktyce klinicznej Darunavir Glenmark w skojarzeniu z rytonawirem w małej dawce powinien być stosowany w ciąży wyłącznie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko. Brak jest jednoznacznych danych dotyczących przenikania darunawiru do mleka ludzkiego, jednak badania na szczurach wykazały obecność leku w mleku oraz toksyczność u potomstwa przy dawce 1000 mg/kg mc./dobę, co stanowi podstawę do bezwzględnego przeciwwskazania karmienia piersią podczas terapii.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z cyklosporyną, co powoduje około 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny oraz 3,4- do 12-krotne zwiększenie ekspozycji na ezetymib u pacjentów z niewydolnością nerek. Inhibitory proteaz, takie jak atazanawir/rytonawir, zwiększają AUC rozuwastatyny 3-krotnie, co wymaga redukcji dawki do maksymalnie 10 mg. Gemfibrozyl podwaja AUC rozuwastatyny i zwiększa stężenie ezetymibu o około 1,7 raza, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy, podobnie jak stosowanie kwasu fusydowego, które jest przeciwwskazane bez przerwania terapii statyną. Ponadto, tikagrelor może powodować kumulację rozuwastatyny i pogorszenie funkcji nerek, co wymaga monitorowania czynności nerek i kinazy kreatynowej. Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi z grupy kumaryny (np. warfaryna) mogą prowadzić do wzrostu INR, co wymaga ścisłej kontroli tego parametru. Alkohol może nasilać hepatotoksyczność statyn i zmniejszać skuteczność terapii hipolipemizującej, dlatego zaleca się jego ograniczenie.
antagonista witaminy K, BCRP, białko transportowe, choroba pęcherzyka żółciowego, cyklosporyna, cytochrom P450, darunawir, dronedaron, eltrombopag, erytromycyna, ezetymib, fenofibrat, fluindion, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, inhibitor proteazy, INR, itrakonazol, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, klopidogrel, kolestyramina, kwas fusydowy, lek zobojętniający, lopinawir, miopatia, niewydolność nerek, OATP1B1, parytaprewir, rabdomioliza, regorafenib, ryfampicyna, rytonawir, sofosbuwir, tikagrelor, warfaryna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Darunavir Glenmark 400 mg
Darunavir Glenmark to lek przeciwretrowirusowy stosowany w terapii zakażeń HIV-1, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 400 mg i 800 mg. Lek może być podawany w skojarzeniu z rytonawirem w małej dawce lub z kobicystatem, co umożliwia dostosowanie schematów terapeutycznych u pacjentów dorosłych oraz młodzieży (od 12 lat i masy ciała ≥ 40 kg). Preparat jest wskazany zarówno dla pacjentów wcześniej nieleczonych (pierwsza linia terapii), jak i dla pacjentów wcześniej leczonych, pod warunkiem braku mutacji oporności na darunawir (DRV-RAM), wiremii HIV-1 RNA < 100 000 kopii/ml oraz liczby komórek CD4+ ≥ 100 x 10⁶/l. Przed rozpoczęciem terapii u pacjentów wcześniej leczonych zaleca się wykonanie badania genotypowania w celu oceny oporności wirusa.
darunawir, genotypowanie, glikol propylenowy, kobicystat, komórki CD4, laktoza jednowodna, lek przeciwretrowirusowy, ludzki wirus niedoboru odporności, mutacje oporności, oporność na leki przeciwretrowirusowe, pierwsza linia leczenia, rytonawir, terapia przeciwretrowirusowa, wiremia HIV, zakażenie HIV - Leksykon leków
Skład i postać leku – Darunavir Synoptis 75 mg
Darunavir Synoptis to lek przeciwwirusowy dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 75 mg, 150 mg, 300 mg oraz 600 mg, zawierających darunawir w postaci darunawiru z glikolem propylenowym. Każda dawka zawiera odpowiednio: 75 mg, 150 mg, 300 mg lub 600 mg substancji czynnej, a także różne ilości laktozy jednowodnej (od 14,24 mg do 113,90 mg) oraz glikolu propylenowego (od 10,42 mg do 83,33 mg). Tabletki o wyższych dawkach (300 mg i 600 mg) zawierają dodatkowo żółcień pomarańczową FCF (E110). Otoczka tabletek różni się w zależności od dawki, co wpływa na ich kolor i skład, a także na rozmiary tabletek, które wahają się od 9,4 mm do 20,2 mm długości.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, darunawir, darunawir z glikolem propylenowym, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, Microcelac, niezgodność farmaceutyczna, polietylen wysokiej gęstości, polipropylen, postać farmaceutyczna, powidon K30, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, żółcień pomarańczowa FCF - Leksykon leków
Interakcje leku – Atostat 80 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 i transportery OATP1B1, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii; zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub redukcję dawki i ścisłe monitorowanie pacjenta. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil, amiodaron) również podwyższają ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga rozważenia niższej dawki i monitorowania klinicznego. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie leku, szczególnie ryfampicyna, która dodatkowo hamuje OATP1B1, dlatego atorwastatynę należy podawać jednocześnie z ryfampicyną i monitorować skuteczność terapii. Inhibitory transporterów białkowych (np. cyklosporyna) mogą zwiększać działanie atorwastatyny, co wymaga zmniejszenia dawki i monitorowania efektów terapeutycznych.
amiodaron, atazanawir, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, darunawir, delawirdyna, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, efawirenz, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, hepatocyt, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kumaryna, kwas fusydowy, lopinawir, miopatia, noretysteron, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, rytonawir, styrypentol, telitromycyna, transporter OATP1B1, warfaryna, werapamil, worykonazol, ziele dziurawca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Darunavir Synoptis 400 mg
Leczenie produktem Darunavir Synoptis powinno być prowadzone przez doświadczonych specjalistów w terapii HIV, z uwzględnieniem konieczności stosowania go wyłącznie w skojarzeniu z farmakokinetycznym wzmacniaczem – kobicystatem (150 mg raz na dobę) lub rytonawirem (100 mg raz na dobę), podawanymi podczas posiłku. U dorosłych nieleczonych wcześniej terapią przeciwretrowirusową zalecana dawka darunawiru wynosi 800 mg raz na dobę. U pacjentów wcześniej leczonych, bez mutacji DRV-RAM i z wiremią HIV-1 RNA <100 000 kopii/mL oraz liczbą komórek CD4+ ≥100 x 10^6/L, stosuje się ten sam schemat dawkowania. W pozostałych przypadkach dawka wynosi 600 mg dwa razy na dobę z rytonawirem 100 mg dwa razy na dobę. U dzieci i młodzieży (3-17 lat, ≥40 kg) nieleczonych wcześniej stosuje się 800 mg darunawiru z 100 mg rytonawiru raz na dobę, nie zaleca się stosowania kobicystatu w tej grupie. Produkt nie jest wskazany u dzieci poniżej 3 lat lub o masie ciała <15 kg.
czynność wydzielnicza nerek, darunawir, dializa, ekspozycja na lek, genotypowanie HIV-1, klirens kreatyniny, kobicystat, komórki CD4, lek przeciwretrowirusowy, mutacja DRV-RAM, okres półtrwania, oporność na darunawir, rytonawir, skala Child-Pugh, stężenie kreatyniny, terapia przeciwretrowirusowa, wiremia HIV-1 RNA, wydzielanie kreatyniny, wzmacniacz farmakokinetyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie HIV - Leksykon leków
Skład i postać leku – Darunavir Glenmark 400 mg
Darunavir Glenmark to lek przeciwretrowirusowy dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 400 mg i 800 mg, zawierających odpowiednio 400 mg i 800 mg darunawiru w formie związku z glikolem propylenowym. Tabletki 400 mg są jasnopomarańczowe, owalne, z oznaczeniem „400” i wymiarach około 18,2 x 9,2 mm, natomiast tabletki 800 mg mają ciemnoczerwony kolor, owalny kształt, oznaczenie „800” i wymiary około 21,4 x 10,8 mm. Substancje pomocnicze w tabletkach obejmują laktozę jednowodną (76 mg w dawce 400 mg i 152 mg w dawce 800 mg), glikol propylenowy (56 mg i 111 mg odpowiednio) oraz barwniki i składniki otoczki różniące się w zależności od dawki, co wpływa na kolor i właściwości farmaceutyczne preparatu.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, darunawir, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, makrogol, otoczka tabletki, polietylen wysokiej gęstości, powidon, rdzeń tabletki, środek poślizgowy, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, żółcień pomarańczowa FCF - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosufy 40 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco zwiększać jej ekspozycję (AUC) i ryzyko miopatii. Najistotniejsze klinicznie interakcje dotyczą cyklosporyny (↑7,1-krotne AUC, przeciwwskazane łączne stosowanie), inhibitorów proteaz takich jak atazanawir/rytonawir (↑3,1-krotne AUC, maksymalna dawka rozuwastatyny 10 mg) oraz fibratów, zwłaszcza gemfibrozylu (↑1,9-krotne AUC, dawka 40 mg przeciwwskazana). Inhibitory enzymów CYP450 mają minimalny wpływ na metabolizm rozuwastatyny, co ogranicza ryzyko interakcji farmakokinetycznych z tego mechanizmu. Leki zobojętniające obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20% i Cmax o 30%, prawdopodobnie przez zwiększenie motoryki przewodu pokarmowego. W przypadku konieczności łącznego stosowania leków zwiększających ekspozycję na rozuwastatynę, zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 5 mg i nie przekraczanie dawki odpowiadającej ekspozycji przy standardowej dawce 40 mg.
antagonista witaminy K, atazanawir, AUC, białko transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, darunawir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dysfagia, działanie niepożądane, ekspozycja na rozuwastatynę, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, HTZ, inhibitor proteazy, INR, izoenzym, kwas fusydowy, lopinawir, miopatia, norgestrel, ombitaswir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, symeprewir, terapia hipolipemizująca, transporter BCRP, transporter OATP1B1, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek magnezu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Darunavir Accord 150 mg
Produkt leczniczy Darunavir Accord, stosowany w terapii przeciwwirusowej w skojarzeniu z rytonawirem, wykazuje generalnie nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, u części pacjentów obserwuje się występowanie zawrotów głowy, które mogą negatywnie oddziaływać na funkcje psychomotoryczne i tym samym zwiększać ryzyko podczas prowadzenia pojazdów. W związku z tym, konieczna jest indywidualna ocena zdolności pacjenta do bezpiecznego funkcjonowania w ruchu drogowym, szczególnie na początku terapii oraz przy zmianach dawkowania.
charakterystyka produktu leczniczego, darunawir, darunawir z rytonawirem, funkcja psychomotoryczna, modyfikacja dawkowania, monitorowanie objawów, objaw niepożądany, profil bezpieczeństwa, prowadzenie pojazdów, rytonawir, świadoma zgoda pacjenta, terapia przeciwwirusowa, terapia skojarzona, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Darunavir Aurovitas 800 mg
Darunavir Aurovitas to lek przeciwretrowirusowy zawierający 800 mg darunawiru w postaci tabletek powlekanych, stosowany wyłącznie w terapii skojarzonej zakażeń HIV-1. Lek jest wskazany dla dorosłych i młodzieży (≥12 lat, ≥40 kg) oraz dzieci od 3 lat (≥40 kg), zarówno u pacjentów wcześniej nieleczonych, jak i tych z doświadczeniem terapeutycznym, pod warunkiem braku mutacji oporności DRV-RAM, wiremii HIV-1 RNA <100 000 kopii/ml oraz liczby komórek CD4+ ≥100 x 10⁶/L. Przed wdrożeniem terapii u pacjentów z doświadczeniem leczenia zaleca się wykonanie badania genotypowania w celu wykluczenia oporności na darunawir. Tabletki mają charakterystyczny wygląd (ciemnoczerwone, owalne, 20,2 mm x 10,1 mm) i zawierają 111,12 mg glikolu propylenowego jako substancję pomocniczą.
darunawir, genotypowanie HIV, HIV-1, kobicystat, komórki CD4, lek przeciwretrowirusowy, mutacje DRV-RAM, oporność na darunawir, pacjent experienced, pacjent naïve, parametry immunologiczne, parametry wirusologiczne, profil oporności, rytonawir, schemat terapeutyczny, tabletka powlekana, terapia skojarzona, wiremia HIV-1 RNA, wzmacniacz farmakokinetyczny, zakażenie HIV - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Darunavir Accord 600 mg
Darunavir Accord jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na darunawir lub substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (do 113,90 mg w tabletce 600 mg) oraz glikol propylenowy (do 83,33 mg w tabletce 600 mg). Nie zaleca się stosowania u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh) ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia leku i hepatotoksyczności. Ponadto, darunavir w połączeniu z małą dawką rytonawiru jest silnym inhibitorem CYP3A, co wyklucza jednoczesne stosowanie z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanymi przez ten enzym, np. alfuzosyną, dapoksetyną, amiodaronem, beprydylem, dronedaronem, iwabradyną, chinidyną, ranolazyną, tikagrelorem, astemizolem, terfenadyną, kolchicyną (przy zaburzeniach nerek/wątroby), pochodnymi alkaloidów sporyszu, elbaswirem z grazoprewirem, cyzaprydem, domperidonem, nalokseggolem, a także lekami psychiatrycznymi jak lurazydon, pimozyd, kwetiapina i sertindol. Takie interakcje mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń rytmu serca, miotoksyczności, nasilenia sedacji czy ryzyka krwawień.
alfuzosyna, alkaloidy sporyszu, amiodaron, astemizol, awanafil, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cyzapryd, dapoksetyna, darunawir, domperydon, elbaswir z grazoprewirem, hepatotoksyczność, induktor CYP3A, inhibitor CYP3A, kolchicyna, kwetiapina, lomitapid, lopinawir z rytonawirem, lowastatyna, lurazydon, midazolam, miopatia, nadwrażliwość na darunawir, naloksegol, odstęp QT, pimozyd, rabdomioliza, ryfampicyna, sertindol, skala Child-Pugh, syldenafil, symwastatyna, terfenadyna, tętnicze nadciśnienie płucne, tikagrelor, torsade de pointes, triazolam, ziele dziurawca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Darunavir Synoptis 300 mg
Darunavir Synoptis jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na darunawir lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, glikol propylenowy (E1520) oraz barwnik żółcień pomarańczowa FCF (E110) w tabletkach 300 mg i 600 mg. Nie zaleca się stosowania u chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh) ze względu na ryzyko kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych. Przeciwwskazaniem jest także jednoczesne podawanie ryfampicyny, która jako silny induktor CYP3A obniża stężenie darunawiru, oraz preparatów zawierających lopinawir i rytonawir, a także produktów ziołowych z dziurawcem zwyczajnym (Hypericum perforatum), które mogą prowadzić do utraty skuteczności terapeutycznej darunawiru.
alfuzosyna, alkaloidy sporyszu, amiodaron, arytmia komorowa, astemizol, awanafil, beprydyl, chinidyna, cyzapryd, dabigatran, dapoksetyna, darunawir, dławica piersiowa, domperidon, dronedaron, działanie niepożądane, dziurawiec zwyczajny, elbaswir, induktor CYP3A, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, iwabradyna, klasyfikacja Child-Pugh, kolchicyna, kwetiapina, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lomitapid, lopinawir, lowastatyna, lurazydon, midazolam, nadwrażliwość, naloksegol, niedociśnienie ortostatyczne, pimozyd, rabdomioliza, ranolazyna, ryfampicyna, rytonawir, sertindol, syldenafil, symwastatyna, terfenadyna, tętnicze nadciśnienie płucne, tikagrelor, triazolam, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Crestor 20 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Przykładowo, cyklosporyna powoduje około 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) zwiększają AUC około 3-krotnie i Cmax 7-krotnie, wymagając dostosowania dawki. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC, a jednoczesne stosowanie fibratów z rozuwastatyną w dawce 40 mg jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko miopatii. Ezetymib zwiększa AUC rozuwastatyny o 20%, a leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu i magnezu mogą zmniejszać jej stężenie o około 50%. Antagoniści witaminy K (np. warfaryna) mogą powodować zmiany INR podczas terapii rozuwastatyną, co wymaga monitorowania. Ponadto, tikagrelor może zwiększać ryzyko akumulacji rozuwastatyny i powikłań nerkowych. Metabolizm rozuwastatyny nie jest istotnie zależny od cytochromu P450, co ogranicza interakcje na tym poziomie.
aleglitazar, antagonista witaminy K, atazanawir, baicalin, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, dazabuwir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, elbaswir, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, febuksostat, fenofibrat, flukonazol, fosamprenawir, fostamatinib, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, itrakonazol, kampatynib, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, lek przeciw nadkwaśności, lopinawir, miopatia, norgestrel, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, roksadustat, rozuwastatyna, ryfampina, rytonawir, sofosbuwir, sylimaryna, tafamidis, teryflunomid, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, typranawir, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu, woksylaprewir, wskaźnik INR - Leksykon leków
Przedawkowanie – Darunavir Synoptis 300 mg
Przedawkowanie darunawiru w preparacie Synoptis, stosowanego w skojarzeniu z rytonawirem, wymaga szczególnej uwagi ze strony personelu medycznego, choć dane kliniczne dotyczące ostrego przedawkowania są ograniczone. Badania na zdrowych ochotnikach wykazały, że pojedyncze dawki do 3200 mg darunawiru w postaci roztworu doustnego oraz do 1600 mg w formie tabletek w połączeniu z rytonawirem nie wywoływały objawów niepożądanych. W przypadku podejrzenia przedawkowania nie istnieje swoiste antidotum, a leczenie opiera się na monitorowaniu parametrów życiowych (ciśnienie tętnicze, tętno, częstość oddechów, temperatura), ocenie stanu neurologicznego oraz wspomaganiu funkcji życiowych do czasu ustabilizowania pacjenta lub eliminacji leku z organizmu.
antidotum, białka osocza, ciśnienie tętnicze, darunawir, dawka ponadterapeutyczna, dializoterapia, funkcja wątroby i nerek, leczenie podtrzymujące, leki antyretrowirusowe, monitorowanie czynności życiowych, objawy niepożądane, objawy toksyczności, ostre przedawkowanie, parametry neurologiczne, postępowanie objawowe, przedawkowanie darunawiru, roztwór doustny, rytonawir, tolerancja wysokich dawek, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Zaranta 10 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu i ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii. Nie jest metabolizowana przez cytochrom P450, co ogranicza interakcje związane z tym układem enzymatycznym. Silne inhibitory, takie jak cyklosporyna (7,1-krotne zwiększenie AUC), sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir (7,4-krotne zwiększenie AUC) czy darolutamid (5,2-krotne zwiększenie AUC), są przeciwwskazane lub wymagają znacznego zmniejszenia dawki rozuwastatyny. Inhibitory proteazy, gemfibrozyl (2-krotne zwiększenie AUC i Cₘₐₓ), oraz inne leki hipolipemizujące mogą zwiększać ryzyko miopatii, co wymaga ograniczenia dawki rozuwastatyny do maksymalnie 10-20 mg w zależności od interakcji. Leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu i magnezu obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, dlatego zaleca się ich podawanie co najmniej 2 godziny po rozuwastatynie.
antagonista witaminy K, atazanawir, białko transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, dazabuwir, digoksyna, ekspozycja na rozuwastatynę, elbaswir, eltrombopag, erytromycyna, ezetymib, fenofibrat, fostamatinib, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, INR, kapmatynib, kinaza kreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy, lopinawir, miopatia, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, pochodna kumaryny, rabdomioliza, regorafenib, rytonawir, sofosbuwir, teriflunomid, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, warfaryna, welpataswir, woksylaprewir - Leksykon substancji czynnych
Darunawir – Wskazania do stosowania
Darunawir, będący inhibitorem proteazy HIV-1, jest stosowany wyłącznie w terapii skojarzonej z niską dawką rytonawiru lub kobicystatu (w przypadku Darunavir Zentiva) jako wzmacniaczem farmakokinetycznym. Lek jest wskazany do leczenia zakażeń HIV-1 u dorosłych, dzieci i młodzieży spełniających określone kryteria wiekowe i wagowe (wiek >3 lat, masa ciała ≥15 kg; dla kobicystatu – wiek ≥12 lat i masa ciała ≥40 kg). Preparaty darunawiru dostępne są w dawkach 75 mg, 150 mg, 300 mg, 400 mg, 600 mg i 800 mg, co umożliwia indywidualne dostosowanie schematów dawkowania. Szczególną uwagę zwraca się na pacjentów wcześniej leczonych terapią przeciwretrowirusową, zwłaszcza tych intensywnie leczonych, u których konieczne jest wykluczenie mutacji oporności DRV-RAM oraz ocena wiremii HIV-1 RNA (<100 000 kopii/ml) i liczby limfocytów CD4+ (≥100 x 10⁶/l) przed rozpoczęciem terapii.
badanie genotypowe HIV, darunawir, genotypowanie HIV, inhibitor proteazy, kobicystat, komórki CD4, mutacje DRV-RAM, oporność na darunawir, replikacja wirusa, rytonawir, terapia przeciwretrowirusowa, wiremia HIV, wiremia HIV-1, wirus HIV-1, wzmacniacz farmakokinetyczny, zakażenie HIV, zakażenie HIV-1 - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Darunavir Synoptis 300 mg
Produkt leczniczy Darunavir Synoptis, stosowany w terapii przeciwretrowirusowej, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w okresie rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Aktualne dane kliniczne dotyczące wpływu darunawiru na przebieg ciąży są niewystarczające, jednak badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogennego ani toksycznego działania na rozwój zarodka, płodu czy przebieg porodu. Stosowanie darunawiru w skojarzeniu z rytonawirem w ciąży jest dopuszczalne jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Kluczowym celem terapii u kobiet ciężarnych zakażonych HIV jest redukcja ryzyka wertykalnej transmisji wirusa na noworodka, co powinno być uwzględniane w procesie decyzyjnym.
darunawir, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, funkcja rozrodcza, karmienie piersią, lek przeciwretrowirusowy, przeniesienie zakażenia HIV, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, rytonawir, terapia antyretrowirusowa, terapia przeciwretrowirusowa, toksyczność, wertykalna transmisja wirusa, zakażenie HIV - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Darunavir Accord 600 mg
Darunawir, stosowany w terapii zakażenia HIV, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Brak jest wystarczających, dobrze kontrolowanych badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa darunawiru w ciąży, jednak badania na zwierzętach nie wykazały teratogennego ani toksycznego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu czy porodu. Darunawir w skojarzeniu z rytonawirem powinien być stosowany w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla matki i płodu. Nie ustalono jednoznacznie przenikania darunawiru do mleka kobiecego, jednak badania na szczurach wykazały obecność leku w mleku oraz toksyczność przy dawkach 1000 mg/kg mc./dobę, co wskazuje na konieczność unikania karmienia piersią podczas terapii. Ponadto, ze względu na ryzyko przeniesienia HIV, kobietom zakażonym wirusem HIV zaleca się rezygnację z karmienia piersią niezależnie od stosowania darunawiru.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Darunavir Glenmark 600 mg
Darunavir Glenmark 600 mg to tabletki powlekane zawierające 600 mg darunawiru w postaci darunawiru z glikolem propylenowym, stosowane jako inhibitory proteazy w terapii zakażeń HIV. Każda tabletka zawiera substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (114 mg), glikol propylenowy (83 mg) oraz żółcień pomarańczowa FCF (E110, 3 mg), które mogą mieć znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z nietolerancją laktozy lub alergią na barwniki. Tabletki mają wymiary około 20,2 mm na 10,2 mm, co należy uwzględnić przy ocenie możliwości ich połknięcia. Produkt jest dostępny w opakowaniach po 60 tabletek, przechowywanych w temperaturze pokojowej, z okresem ważności 30 miesięcy od daty produkcji.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, darunawir, dwutlenek tytanu, działanie niepożądane, glikol propylenowy, inhibitor proteazy, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, makrogol, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, powidon, reakcja alergiczna, stearynian magnezu, substancja przeciwwirusowa, tabletka powlekana, zakażenie HIV, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Darunavir Synoptis 800 mg
Darunavir Synoptis jest inhibitorem proteazy stosowanym w terapii zakażeń HIV-1, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 400 mg i 800 mg. Lek należy stosować wyłącznie w skojarzeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi, w dwóch podstawowych schematach: z rytonawirem w małej dawce lub z kobicystatem (tylko u dorosłych). Preparat jest wskazany zarówno u dorosłych, jak i u młodzieży powyżej 3 lat i masie ciała ≥40 kg. Wskazania różnią się w zależności od historii leczenia: u pacjentów ART-naive stanowi element pierwszej linii terapii, natomiast u ART-experienced wymaga spełnienia kryteriów takich jak brak mutacji oporności DRV-RAM, wiremia HIV-1 RNA <100 000 kopii/mL oraz liczba limfocytów CD4+ ≥100 × 10^6/L. Przed rozpoczęciem terapii u pacjentów wcześniej leczonych konieczne jest wykonanie badania genotypowego w celu oceny oporności na darunawir.
darunawir, darunawir z glikolem propylenowym, genotypowanie, glikol propylenowy, kobicystat, komórki CD4, laktoza jednowodna, lek przeciwretrowirusowy, nietolerancja laktozy, oporność, oporność na darunawir, rytonawir, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, terapia przeciwretrowirusowa, wiremia HIV-1 RNA, wirus HIV-1, zakażenie, zakażenie HIV-1, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Apo-Atorva 10 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy; zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub stosowanie najniższych dawek z monitorowaniem klinicznym. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, amiodaron) również podwyższają ekspozycję na lek, wymagając dostosowania dawki. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz) obniżają stężenie atorwastatyny, co może osłabiać jej skuteczność. Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ogólnoustrojową ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga zmniejszenia dawki i monitorowania. Współstosowanie z fibratami (np. gemfibrozyl) i ezetymibem zwiększa ryzyko miopatii, mimo braku istotnego wpływu na stężenie leku.
AlAT, amiodaron, AspAT, atazanawir, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, darunawir, delawirdyna, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, efawirenz, elbaswir z grazoprewirem, enzym wątrobowy, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, hepatocyt, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450 3A, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, klirens żółciowy, kolchicyna, kolestypol, kumaryna, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, letermowir, lopinawir, miopatia, noretysteron, P-glikoproteina, pochodna kwasu fibrynowego, polipeptydy transportujące aniony organiczne, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, rytonawir, silny inhibitor CYP3A4, styrypentol, telitromycyna, transporter białkowy, transporter OATP1B1, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna, werapamil, worikonazol, ziele dziurawca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Darunavir Aurovitas 800 mg
Leczenie produktem Darunavir Aurovitas powinno być prowadzone przez doświadczonych specjalistów w dziedzinie HIV, z uwzględnieniem konieczności stosowania wzmacniaczy farmakokinetycznych – kobicystatu (150 mg/dobę) lub rytonawiru (100 mg/dobę). Dawkowanie u dorosłych pacjentów wcześniej nieleczonych wynosi 800 mg darunawiru raz na dobę, podawane podczas posiłku. U pacjentów wcześniej leczonych bez mutacji DRV-RAM, z wiremią HIV-1 RNA < 100 000 kopii/ml i liczbą CD4+ ≥ 100 x 10^6/L, stosuje się ten sam schemat. W pozostałych przypadkach zalecane jest dawkowanie 600 mg darunawiru dwa razy na dobę z rytonawirem 100 mg dwa razy na dobę. U dzieci i młodzieży (3-17 lat, ≥ 40 kg) dawkowanie jest analogiczne, z zastrzeżeniem, że kobicystat stosuje się tylko u młodzieży ≥ 12 lat. Lek podaje się wyłącznie doustnie w formie tabletek powlekanych, co może ograniczać stosowanie u małych dzieci i pacjentów z trudnościami w połykaniu.
darunawir, dializa, dysfagia, ekspozycja na lek, genotypowanie HIV-1, HIV, HIV-1 RNA, kanaliki nerkowe, klirens kreatyniny, kobicystat, komórki CD4, mutacja DRV-RAM, okres półtrwania, rytonawir, skala Child-Pugh, stężenie kreatyniny, tabletka powlekana, terapia przeciwretrowirusowa, wiremia HIV-1 RNA, wzmacniacz farmakokinetyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby