darunawir
Darunawir to lek przeciwwirusowy z grupy inhibitorów proteazy, stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV. Wykazuje dużą skuteczność u pacjentów z opornością na inne leki przeciwretrowirusowe, co czyni go ważnym elementem terapii ratunkowych.
Lek ten działa poprzez hamowanie aktywności proteazy HIV, enzymu niezbędnego do replikacji wirusa. Darunawir jest zwykle stosowany w skojarzeniu z rytonawirem lub kobicystatem, które działają jako wzmacniacze farmakokinetyczne, zwiększając jego stężenie w osoczu i przedłużając działanie.
Darunawir charakteryzuje się wysoką barierą genetyczną dla rozwoju oporności, co oznacza, że wirus HIV musi nagromadzić wiele mutacji, aby stać się na niego opornym. W praktyce klinicznej jest stosowany zarówno u pacjentów nieleczonych wcześniej, jak i u tych, którzy doświadczyli niepowodzenia terapeutycznego z innymi schematami leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Darunavir Glenmark 400 mg
Darunawir, stosowany w skojarzeniu z kobicystatem lub rytonawirem w małej dawce, zasadniczo nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Dane kliniczne dotyczące preparatu Darunavir Glenmark (tabletki powlekane 400 mg i 800 mg) wskazują na brak lub nieistotny wpływ na funkcje psychomotoryczne, kluczowe dla bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Niemniej jednak, podczas terapii odnotowano przypadki zawrotów głowy, które mogą upośledzać zdolności psychomotoryczne, co wymaga uwzględnienia w ocenie pacjenta. Lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku, szczególnie w początkowej fazie leczenia, zalecając ostrożność i samoobserwację objawów neurologicznych.
charakterystyka produktu leczniczego, Darunavir Glenmark, darunawir, darunawir w skojarzeniu z kobicystatem, darunawir w skojarzeniu z rytonawirem, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, kobicystat, lek przeciwretrowirusowy, objaw neurologiczny, rytonawir, schorzenie neurologiczne, schorzenie psychiatryczne, tabletka powlekana, terapia przewlekła, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Darunavir Aurovitas 600 mg
Darunavir Aurovitas w dawce 600 mg w formie tabletek powlekanych jest wskazany do stosowania w skojarzeniu z niską dawką rytonawiru oraz innymi lekami przeciwretrowirusowymi w terapii zakażeń HIV-1 u dorosłych pacjentów z wcześniejszym doświadczeniem leczenia przeciwretrowirusowego, w tym u osób intensywnie leczonych, a także u dzieci i młodzieży od 3 roku życia o masie ciała co najmniej 15 kg. Decyzja o włączeniu darunawiru powinna uwzględniać historię leczenia, obecność mutacji wirusa HIV-1 oraz wyniki badań genotypowych i fenotypowych, które determinują wrażliwość wirusa na lek. Darunavir jest dostępny w tabletkach o wymiarach 17,2 mm x 8,5 mm, zawierających 600 mg darunawiru (w postaci darunawiru z glikolem propylenowym) oraz 83,34 mg glikolu propylenowego jako substancji pomocniczej.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Suvardio 40 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna Suvardio, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Kluczowe interakcje dotyczą inhibitorów białek transportowych OATP1B1 i BCRP, takich jak cyklosporyna (7,1-krotne zwiększenie AUC, przeciwwskazana), inhibitory proteazy (np. atazanawir + rytonawir powodują 3,1-krotne zwiększenie AUC, dawka rozuwastatyny nie powinna przekraczać 10 mg/dobę) oraz gemfibrozyl (1,9-krotne zwiększenie AUC, dawka rozuwastatyny max. 20 mg/dobę). Inne istotne interakcje obejmują znaczne zwiększenie ekspozycji przy stosowaniu sofosbuwiru/welpataswiru/woksylaprewiru (7,4-krotne ↑ AUC) oraz darolutamidu (5,2-krotne ↑ AUC), co wymaga znacznej redukcji dawki lub unikania kojarzenia. Z kolei leki zobojętniające sok żołądkowy obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20%, co nie wymaga korekty dawki. Rozuwastatyna nie jest metabolizowana przez cytochrom P450, co ogranicza ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez ten układ.
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, białko transportowe, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, eltrombopag, erytromycyna, ezetymib, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, grazoprewir elbaswir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportowego, inhibitor HMG-CoA, inhibitor proteazy, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja kliniczna, itrakonazol, kinaza kreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, lopinawir, miopatia, OATP1B1, ombitaswir parytaprewir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, rytonawir, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, tipranawir, uszkodzenie hepatocytów, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon leków
Interakcje leku – Romazic 20 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi lekami. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami białek transportujących, takimi jak cyklosporyna (7,1-krotne zwiększenie AUC, przeciwwskazane łączne stosowanie) oraz inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir powodujące 3,1-krotne zwiększenie AUC i Cmax rozuwastatyny). Gemfibrozyl podwaja ekspozycję na rozuwastatynę (1,9-krotne zwiększenie AUC i Cmax), co wraz z innymi fibratami i niacyną ≥1 g/dobę zwiększa ryzyko miopatii, dlatego stosowanie rozuwastatyny w dawce 40 mg z fibratami jest przeciwwskazane. Ezetymib w dawce 10 mg zwiększa AUC rozuwastatyny o 20%, a leki zobojętniające sok żołądkowy obniżają jej stężenie o około 50%. Enzymy cytochromu P450 mają minimalny wpływ na metabolizm rozuwastatyny, co ogranicza ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez ten układ. Tikagrelor może zwiększać ryzyko akumulacji rozuwastatyny i nefrotoksyczności, a kwas fusydowy znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy, co wymaga przerwania terapii statyną podczas jego stosowania.
antagonista witaminy K, AUC, cyklosporyna, cytochrom P450, darunawir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, itrakonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, lek antykoncepcyjny, lek zobojętniający sok żołądkowy, lopinawir, miopatia, norgestrel, ombitaswir, rabdomioliza, regorafenib, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, typranawir, warfaryna, welpataswir - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Darunavir Accord 150 mg
Darunavir Accord, stosowany w skojarzeniu z rytonawirem jako wzmacniaczem farmakokinetycznym, może być rozważany u kobiet w ciąży jedynie po dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa darunawiru w ciąży są ograniczone, a ocena opiera się głównie na badaniach przedklinicznych, które nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na przebieg ciąży, porodu czy rozwój pourodzeniowy potomstwa. Terapia powinna być wdrażana wyłącznie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne dla matki i dziecka, w tym zmniejszenie ryzyka wertykalnej transmisji HIV, przewyższają potencjalne ryzyko. Brak jest jednoznacznych danych dotyczących przenikania darunawiru do mleka kobiecego, jednak badania na szczurach wykazały obecność leku w mleku oraz toksyczność przy dawkach 1000 mg/kg mc./dobę, co wskazuje na konieczność zaprzestania karmienia piersią podczas terapii.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Crestor 10 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Crestor, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez wpływ na transportery wątrobowe OATP1B1 i BCRP. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, która powoduje 7-krotny wzrost AUC rozuwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę 3-7-krotnie, wymagając redukcji dawki do maksymalnie 10 mg. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC, a stosowanie fibratów z dawką 40 mg rozuwastatyny jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko miopatii. Leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20% i Cmax o 30%. Tikagrelor może zaburzać nerkowe wydalanie rozuwastatyny, zwiększając ryzyko rabdomiolizy i uszkodzenia nerek. Rozuwastatyna nie jest istotnie metabolizowana przez cytochrom P450, co ogranicza interakcje z inhibitorami tego układu (np. flukonazol, ketokonazol).
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, digoksyna, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, inhibitor białka transportującego, inhibitor CYP 2A6, inhibitor CYP 2C9, inhibitor CYP 3A4, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, lopinawir, międzynarodowy wskaźnik normalizowany, miopatia, norgestrel, OATP1B1, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, rytonawir, tikagrelor, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Darunavir Synoptis 300 mg
Darunawir wykazuje wyższą ekspozycję u pacjentów zakażonych HIV-1 w porównaniu do zdrowych ochotników, co jest związane ze zwiększonym stężeniem kwaśnej glikoproteiny α1 (AAG) i silniejszym wiązaniem z białkami osocza (~95%). Metabolizm darunawiru odbywa się głównie przez izoenzym CYP3A4, a jednoczesne podawanie rytonawiru, inhibitora CYP3A, powoduje około 14-krotny wzrost ekspozycji na darunawir. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 2,5-4 godzinach, a biodostępność wzrasta z 37% do około 82% w obecności rytonawiru (100 mg dwa razy na dobę). Podawanie leku z posiłkiem zwiększa biodostępność o około 30% w porównaniu do podania na czczo, dlatego zaleca się przyjmowanie darunawiru z rytonawirem i pokarmem. Okres półtrwania darunawiru wynosi około 15 godzin przy jednoczesnym stosowaniu rytonawiru, a klirens wewnątrznaczyniowy zmniejsza się z 32,8 L/godz. do 5,9 L/godz.
biodostępność darunawiru, CYP3A, CYP3A4, cytochrom P450, darunawir, klirens kreatyniny, kobicystat, komórki CD4, kwaśna glikoproteina α1, leczenie przeciwretrowirusowe, mikrosomy wątrobowe, mutacje DRV-RAM, okres półtrwania, rytonawir, skala Child-Pugh, wiremia HIV-1 RNA, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie HIV-1 - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Darunavir Synoptis 75 mg
Produkty lecznicze zawierające darunawir, stosowane w terapii przeciwwirusowej, wykazują generalnie korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście zdolności psychomotorycznych, nie wpływając istotnie na prowadzenie pojazdów mechanicznych ani obsługę maszyn. Jednakże, podczas stosowania darunawiru w skojarzeniu z małymi dawkami rytonawiru, u niektórych pacjentów obserwowano zawroty głowy, które mogą negatywnie oddziaływać na bezpieczeństwo wykonywania tych czynności. Preparat Darunavir Synoptis dostępny jest w dawkach 75 mg, 150 mg, 300 mg i 600 mg w formie tabletek powlekanych, co umożliwia dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Darunavir Accord 150 mg
Darunavir Accord jest inhibitorem proteazy stosowanym w terapii skojarzonej z niską dawką rytonawiru oraz innymi lekami przeciwretrowirusowymi u pacjentów zakażonych HIV-1, w tym u dorosłych z doświadczeniem terapeutycznym oraz dzieci i młodzieży powyżej 3 lat i masie ciała ≥15 kg. Preparat dostępny jest w czterech dawkach: 75 mg, 150 mg, 300 mg i 600 mg, co umożliwia indywidualizację schematów dawkowania, szczególnie u pacjentów pediatrycznych, z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek oraz przy współistniejących interakcjach lekowych. Przed wdrożeniem terapii konieczna jest analiza historii leczenia, badania genotypu i fenotypu wirusa w celu oceny oporności, zwłaszcza mutacji w genie proteazy HIV-1, które mogą wpływać na skuteczność darunawiru. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak laktoza (14,24–113,90 mg), glikol propylenowy (10,42–83,33 mg) oraz w dawkach 300 mg i 600 mg barwnik żółcień pomarańczową FCF (E110), co wymaga uwagi u pacjentów z alergiami lub nietolerancjami.
darunawir, glikol propylenowy, HIV-1, inhibitor proteazy, laktoza jednowodna, leczenie przeciwretrowirusowe, lek przeciwretrowirusowy, limfocyt CD4+, mutacja wirusa, niepowodzenie wirusologiczne, oporność na darunawir, oporność na leki przeciwretrowirusowe, parametr laboratoryjny, profil lipidowy, reakcja alergiczna, schemat terapeutyczny, tabletka powlekana, wiremia HIV RNA, wzmocnienie farmakokinetyczne, zakażenie HIV-1, żółcień pomarańczowa FCF - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Darunavir Synoptis 150 mg
Darunawir, stosowany w skojarzeniu z rytonawirem lub kobicystatem, wykazuje zwiększoną ekspozycję u pacjentów zakażonych HIV-1 w porównaniu do zdrowych ochotników, co jest związane z wyższym stężeniem kwaśnej glikoproteiny α1 (AAG) i silniejszym wiązaniem z białkami osocza (około 95%). Po doustnym podaniu darunawir jest szybko wchłaniany, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w 2,5-4 godziny. Bezwzględna biodostępność wynosi około 37% dla samego darunawiru i wzrasta do około 82% przy jednoczesnym podaniu 100 mg rytonawiru dwa razy na dobę, co powoduje około 14-krotny wzrost ekspozycji na lek. Podanie leku z pokarmem zwiększa biodostępność o 30% w porównaniu do podania na czczo, dlatego zaleca się przyjmowanie tabletek Darunavir Synoptis z posiłkiem. Darunawir jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, a jego okres półtrwania wynosi około 15 godzin przy stosowaniu z rytonawirem. Wydalanie odbywa się głównie przez mocz (79,5% dawki, z czego 41,2% w postaci niezmienionej) oraz kał (13,9%).
biodostępność, darunawir, ekspozycja na lek, izoenzym CYP3A, izoenzym CYP3A4, klirens kreatyniny, komórki CD4, kwaśna glikoproteina α1, leczenie przeciwretrowirusowe, okres półtrwania, parametr AUC, rytonawir, skala Child-Pugh, stężenie maksymalne, stężenie minimalne, wiremia HIV, wolna frakcja darunawiru - Leksykon leków
Interakcje leku – Stomezul 20 mg
Ezomeprazol, jako inhibitor pompy protonowej, wpływa na farmakokinetykę wielu leków poprzez zmianę pH soku żołądkowego oraz hamowanie enzymu CYP2C19. Klinicznie istotne interakcje obejmują m.in. zmniejszenie ekspozycji na inhibitory proteaz HIV, takie jak atazanawir (redukcja AUC, Cmax i Cmin o około 75%) oraz nelfinawir (zmniejszenie AUC, Cmax i Cmin o 36-39%, a metabolitu M8 o 75-92%), co skutkuje przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Ezomeprazol zmniejsza także aktywację klopidogrelu, redukując ekspozycję na jego aktywny metabolit o 40% i maksymalne zahamowanie agregacji płytek o 14%, co może osłabiać działanie przeciwpłytkowe. Ponadto, ezomeprazol zwiększa biodostępność digoksyny o około 10% (do 30% u niektórych pacjentów), co wymaga monitorowania stężenia szczególnie u osób starszych. Wpływ na metabolizm leków metabolizowanych przez CYP2C19, takich jak diazepam (zmniejszenie klirensu o 45%), fenytoina (wzrost minimalnych stężeń o 13%) czy warfaryna (możliwe zwiększenie INR), podkreśla konieczność kontroli terapeutycznej podczas terapii.
agregacja płytek krwi, amoksycylina, atazanawir, biodostępność digoksyny, chinidyna, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, cylostazol, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, cyzapryd, darunawir, działanie przeciwpłytkowe, ezomeprazol, fenytoina, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, klarytromycyna, klirens diazepamu, klirens kreatyniny, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lopinawir, metotreksat, naproksen, nelfinawir, niesteroidowy lek przeciwzapalny, odstęp QTc, omeprazol, pH soku żołądkowego, pochodna kumaryny, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, rytonawir, sakwinawir, takrolimus, warfaryna, wartość INR, worykonazol, zapalenie błony śluzowej żołądka, ziele dziurawca - Leksykon leków
Interakcje leku – Romazic 5 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Romazic, jest substratem wątrobowych transporterów OATP1B1 i BCRP, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory tych transporterów, takie jak cyklosporyna, powodują znaczące zwiększenie ekspozycji na rozuwastatynę (AUC wzrasta nawet 7-krotnie), co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Podobnie inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) zwiększają AUC rozuwastatyny 3-krotnie, co wymaga ograniczenia dawki do maksymalnie 10 mg. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, co wyklucza stosowanie dawki 40 mg rozuwastatyny z tym lekiem. Inne leki, takie jak fenofibrat czy ezetymib, wykazują mniejsze lub brak istotnych interakcji farmakokinetycznych, choć mogą wystąpić interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza zwiększające ryzyko miopatii. Ponadto, leki zobojętniające sok żołądkowy z Al i Mg obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, co można częściowo zminimalizować przez zachowanie 2-godzinnego odstępu czasowego między podaniem leków.
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450, darunawir, dazabuwir, elbaswir, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitory proteazy, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, lopinawir, miopatia, norgestrel, OATP1B1, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, rytonawir, tikagrelor, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ketipinor 300 mg
Podczas kwalifikacji pacjenta do terapii kwetiapiną (Ketipinor) kluczowe jest uwzględnienie przeciwwskazań, które dzielą się na dwie główne kategorie: nadwrażliwość oraz interakcje lekowe. Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną – kwetiapinę lub jej formę chemiczną, fumaran kwetiapiny, a także na substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość w tabletkach wynosi odpowiednio 19,7 mg (100 mg tabletka), 39,3 mg (200 mg tabletka) oraz 59 mg (300 mg tabletka). Należy szczególnie zwrócić uwagę na pacjentów z nietolerancją laktozy, gdyż może to stanowić istotne ograniczenie w stosowaniu preparatu.
antybiotyki makrolidowe, atazanawir, azolowe leki przeciwgrzybicze, cytochrom P450 3A4, darunawir, erytromycyna, flukonazol, fumaran kwetiapiny, inhibitory proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kwetiapina, laktoza jednowodna, lek przeciwdepresyjny, lopinawir, nadwrażliwość, nefazodon, rytonawir, worykonazol, zakażenie HIV - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Darunavir Synoptis 400 mg
Darunavir Synoptis, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 400 mg i 800 mg, jest inhibitorem proteazy HIV-1, działającym poprzez hamowanie dimeryzacji i aktywności katalitycznej proteazy wirusa z wartością KD wynoszącą 4,5 x 10⁻¹² M. Lek selektywnie blokuje rozszczepienie kompleksu poliproteinowego Gag-Pol, zapobiegając powstawaniu dojrzałych, zakaźnych cząsteczek wirusa. W badaniach in vitro wykazano skuteczność darunawiru wobec laboratoryjnych i klinicznych szczepów HIV-1 oraz HIV-2, z medianą EC₅₀ w zakresie 1,2–8,5 nM (0,7–5,0 ng/mL), co jest znacznie poniżej toksycznych stężeń komórkowych (87 μM do >100 μM). Darunavir wykazuje szerokie spektrum działania wobec różnych podtypów HIV-1 (M i O) oraz skuteczność w różnych liniach komórkowych, w tym limfocytach T, komórkach jednojądrzastych krwi obwodowej oraz monocytach/makrofagach.
aktywność przeciwwirusowa, darunawir, inhibitor dimeryzacji, inhibitor proteazy, klasyfikacja ATC, komórki jednojądrzaste krwi obwodowej, kompleks Gag-Pol, krotność zmian EC50, lek przeciwwirusowy, limfocyt T, monocyty, mutacje związane z opornością, niepowodzenie wirologiczne, odpowiedź wirologiczna, oporność krzyżowa, oporność na darunawir, proteaza HIV-1, rytonawir, stała dysocjacji, stężenie skuteczne, stężenie toksyczne, terapia przeciwretrowirusowa, typranawir, zakażenie HIV - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Darunavir Sandoz
Produkt leczniczy Darunavir Sandoz (600 mg tabletki powlekane) stosowany jest wyłącznie doustnie w skojarzeniu z małą dawką rytonawiru, który poprawia farmakokinetykę darunawiru. Terapia powinna być prowadzona w kombinacji z innymi lekami przeciwretrowirusowymi, a przed jej rozpoczęciem konieczne jest zapoznanie się z Charakterystyką Produktu Leczniczego rytonawiru. Nie zaleca się modyfikacji dawki rytonawiru, gdyż zwiększenie dawki nie wpływa istotnie na stężenie darunawiru. U pacjentów wcześniej leczonych przeciwretrowirusowo nie stosuje się schematów raz na dobę z kobicystatem lub rytonawirem, jeśli występują mutacje DRV-RAM, wiremia HIV-1 RNA ≥100 000 kopii/ml lub liczba CD4+ <100 x 10⁶/l. Stosowanie u dzieci poniżej 3 lat lub o masie ciała <15 kg jest niewskazane ze względu na brak danych bezpieczeństwa i skuteczności. W ciąży lek można stosować tylko, gdy korzyści przewyższają ryzyko, zwracając uwagę na interakcje zmniejszające ekspozycję na darunawir. U osób ≥65 lat należy zachować ostrożność z powodu częstszych chorób współistniejących i ryzyka interakcji.
ciężka reakcja skórna, darunawir, eozynofilia, kobicystat, komórki CD4, kwaśna glikoproteina α1, leki przeciwretrowirusowe, mutacje DRV-RAM, oporność na darunawir, ostra uogólniona osutka krostkowa, podtypy HIV-1, podwyższone aminotransferazy, raltegrawir, rytonawir, terapia przeciwretrowirusowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uczulenie na sulfonamidy, wiremia HIV-1, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zoptymalizowane leczenie podstawowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Crosuvo 20 mg
Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest substratem dla transporterów OATP1B1 i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych zwiększających jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do stosowania rozuwastatyny z cyklosporyną, która powoduje 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) zwiększają AUC i Cmax rozuwastatyny odpowiednio około 3- i 7-krotnie, co wymaga modyfikacji dawkowania. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, a jednoczesne stosowanie fibratów i rozuwastatyny w dawce 40 mg jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko miopatii. Inne interakcje obejmują m.in. zmniejszenie stężenia rozuwastatyny o 50% przez leki zobojętniające sok żołądkowy oraz zmniejszenie AUC o 20% przy jednoczesnym stosowaniu erytromycyny. Tikagrelor może zwiększać ryzyko akumulacji rozuwastatyny i nefrotoksyczności.
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, dazabuwir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, enzym wątrobowy, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, norgestrel, OATP1B1, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, rytonawir, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, warfaryna, welpataswir - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Darunavir Synoptis 150 mg
Darunavir Synoptis, stosowany w standardowym schemacie terapeutycznym w połączeniu z małymi dawkami rytonawiru, zasadniczo nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn wymagających zwiększonej koncentracji. Niemniej jednak, u niektórych pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, które mogą upośledzać sprawność psychomotoryczną i zagrażać bezpieczeństwu podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. W związku z tym, lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku oraz zalecić czasowe powstrzymanie się od tych czynności w przypadku wystąpienia objawów wpływających na zdolności psychomotoryczne.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Darunavir Accord 150 mg
Darunavir Accord jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 75 mg, 150 mg, 300 mg oraz 600 mg darunawiru z glikolem propylenowym. Substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (od 14,24 mg w dawce 75 mg do 113,90 mg w dawce 600 mg) oraz glikol propylenowy (od 10,42 mg do 83,33 mg), są proporcjonalne do dawki. Tabletki o wyższych dawkach (300 mg i 600 mg) zawierają dodatkowo barwnik żółcień pomarańczową FCF (E110). Rdzeń tabletek zawiera m.in. celulozę mikrokrystaliczną, powidon K30, krospowidon i magnezu stearynian, natomiast otoczka różni się w zależności od dawki, wpływając na kolor i skład (np. obecność tytanu dwutlenku E171, alkoholu poliwinylowego E1203, makrogolu 3350 E1521 i talku E553b).
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, darunawir, darunawir z glikolem propylenowym, glikol propylenowy, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, lak aluminiowy, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, polietylen wysokiej gęstości, postać farmaceutyczna, powidon, rdzeń tabletki, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, talk, tytanu dwutlenek, żółcień pomarańczowa FCF - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Darunavir Aurovitas 600 mg
Darunavir Aurovitas w dawce 600 mg (w postaci darunawiru z glikolem propylenowym, 83,34 mg/tabletkę) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh) ze względu na ryzyko kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych. Lek nie powinien być stosowany w skojarzeniu z silnymi induktorami CYP3A, takimi jak ryfampicyna czy preparaty zawierające dziurawiec zwyczajny, gdyż indukcja enzymów prowadzi do znacznego obniżenia stężenia darunawiru i utraty skuteczności przeciwwirusowej. Ponadto, przeciwwskazane jest łączenie darunawiru z preparatami zawierającymi lopinawir i rytonawir oraz u pacjentów stosujących leki o klirensie silnie zależnym od CYP3A, których podwyższone stężenie może wywołać ciężkie lub zagrażające życiu działania niepożądane.
alfuzosyna, alkaloidy sporyszu, aminotransferaza alaninowa, ciężkie niedociśnienie, cytochrom P450, darunawir, depresja oddechowa, dziurawiec zwyczajny, glikol propylenowy, induktor CYP3A, inhibitor fosfodiesterazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, lek prokinetyczny, lek przeciwpsychotyczny, lopinawir i rytonawir, nadwrażliwość, rabdomioliza, rytonawir, skala Child-Pugh, terapia darunawirem, tętnicze nadciśnienie płucne, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie rytmu serca, zatrucie sporyszem - Leksykon leków
Interakcje leku – Crosuvo 5 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna produktu Crosuvo, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu oraz bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami białek transportujących OATP1B1 i BCRP, które mogą zwiększać ekspozycję na lek nawet do 7-krotnego wzrostu AUC (np. cyklosporyna, sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir). Wysokie ryzyko miopatii i rabdomiolizy wymaga przeciwwskazania do jednoczesnego stosowania rozuwastatyny z cyklosporyną oraz ostrożności i dostosowania dawki przy stosowaniu inhibitorów proteaz (np. atazanawir/rytonawir) i fibratów (gemfibrozyl, fenofibrat). Dawkowanie należy modyfikować tak, aby ekspozycja na rozuwastatynę nie przekraczała tej uzyskiwanej przy dawce 40 mg bez interakcji, rozpoczynając od 5 mg/dobę przy spodziewanym ≥2-krotnym wzroście AUC. Interakcje z lekami zobojętniającymi sok żołądkowy, erytromycyną czy tikagrelorem mogą zmniejszać lub zwiększać stężenie rozuwastatyny, co wymaga monitorowania parametrów klinicznych, w tym czynności nerek i aktywności kinazy kreatynowej (CPK).
antagonista witaminy K, atazanawir, AUC, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, febuksostat, fenofibrat, fibrat, flukonazol, fostamatinib, gemfibrozyl, glekaprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, itrakonazol, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, lopinawir, miopatia, norgestrel, OATP1B1, rabdomioliza, regorafenib, roksadustat, rozuwastatyna, sofosbuwir, tafamidis, teryflunomid, tikagrelor, tipranawir, warfaryna, welpataswir - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Darunavir Synoptis 400 mg
Darunavir Synoptis jest inhibitorem proteazy stosowanym w terapii zakażeń HIV-1, wyłącznie w skojarzeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi oraz farmakokinetycznymi wzmacniaczami, takimi jak rytonawir w dawce niskiej lub kobicystat (u dorosłych). Preparat dostępny jest w tabletkach o dawkach 400 mg i 800 mg, co pozwala na indywidualizację terapii. Wskazany jest u pacjentów dorosłych i młodzieży od 3 lat, o masie ciała co najmniej 40 kg, zarówno u osób rozpoczynających leczenie (pacjenci naïve), jak i u wcześniej leczonych, pod warunkiem braku mutacji oporności na darunawir (DRV-RAM), wiremii HIV-1 RNA poniżej 100 000 kopii/mL oraz liczby limfocytów CD4+ ≥ 100 x 10⁶/L.
darunawir, genotypowanie HIV, HIV-1, kobicystat, komórki CD4, leczenie inicjujące, leczenie przeciwretrowirusowe, lek przeciwretrowirusowy, mutacje oporności, oporność wirusa, proces decyzyjny, rytonawir, terapia antyretrowirusowa, terapia przeciwretrowirusowa, wiremia, wiremia HIV, wzmacniacz farmakokinetyczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Darunavir Sandoz 600 mg
Darunavir Sandoz, zawierający 600 mg darunawiru, jest inhibitorem proteazy stosowanym w terapii zakażeń HIV, którego stosowanie u kobiet ciężarnych wymaga szczególnej ostrożności. Decyzja o terapii powinna uwzględniać korzyści dla matki oraz zmniejszenie ryzyka transmisji wirusa na płód, mimo braku wystarczających, dobrze kontrolowanych badań klinicznych u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, poród ani rozwój pourodzeniowy, jednak zaleca się stosowanie darunawiru wyłącznie w połączeniu z rytonawirem w małej dawce, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W terapii kobiet w wieku rozrodczym należy również uwzględnić obecność substancji pomocniczych, takich jak 2,592 mg żółcieni pomarańczowej (E110) w każdej tabletce.
Darunavir, darunawir, działanie niepożądane, działanie niepożądane leku, działanie toksyczne, inhibitor proteazy, przeniesienie wirusa, przenikanie leku do mleka, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, rytonawir, ryzyko dla płodu, tabletka powlekana, terapia przeciwretrowirusowa, zakażenie HIV, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Darunavir Synoptis 300 mg
Darunavir Synoptis jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 75 mg, 150 mg, 300 mg oraz 600 mg, zawierających substancję czynną darunawir w połączeniu z glikolem propylenowym. Każda dawka charakteryzuje się unikalnym składem substancji pomocniczych, w tym laktozy jednowodnej (od 14,24 mg w dawce 75 mg do 113,90 mg w dawce 600 mg) oraz glikolu propylenowego (od 10,42 mg do 83,33 mg). Tabletki o wyższych dawkach (300 mg i 600 mg) zawierają dodatkowo barwnik żółcień pomarańczową FCF (odpowiednio 1,44 mg i 2,88 mg). Różnice dotyczą także wyglądu tabletek, co ułatwia ich identyfikację kliniczną, np. tabletki 75 mg są białe i kapsułkowate, natomiast 600 mg pomarańczowe i owalne, z wyraźnym oznakowaniem dawki.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, darunawir, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, HDPE, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, makrogol, Microcelac, powidon, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, zabezpieczenie przed dziećmi, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Esomeprazol Towa 40 mg
Ezomeprazol, jako inhibitor pompy protonowej, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez podwyższenie pH żołądka oraz hamowanie enzymu CYP2C19. Szczególnie istotne klinicznie są interakcje z inhibitorami proteazy, takimi jak atazanawir i nelfinawir, gdzie stwierdzono znaczące obniżenie stężeń tych leków (redukcja AUC, Cmax i Cmin o około 75% przy jednoczesnym stosowaniu omeprazolu 40 mg/dobę), co skutkuje przeciwwskazaniem do ich kojarzenia. Inne inhibitory proteazy, jak sakwinawir, wykazują wzrost stężenia w surowicy o 80-100%, natomiast darunawir, amprenawir i lopinawir nie wykazują istotnego wpływu. Ponadto, ezomeprazol może zmieniać biodostępność leków zależnych od pH, zmniejszając wchłanianie ketokonazolu, itrakonazolu i erlotynibu, a zwiększając biodostępność digoksyny o 10-30%, co wymaga szczególnej ostrożności u osób starszych. Hamowanie CYP2C19 przez ezomeprazol wpływa na metabolizm diazepamu (zmniejszenie klirensu o 45%), fenytoiny (wzrost stężenia o 13%), worykonazolu, cylostazolu i cyzaprydu, co może wymagać monitorowania i dostosowania dawek.
amprenawir, atazanawir i nelfinawir, biodostępność digoksyny, choroba wrzodowa żołądka, cylostazol, cyzapryd, darunawir, diazepam, digoksyna, działanie niepożądane, enzym CYP2C19, fenytoina, hamowanie agregacji płytek, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, izoenzym CYP2C19, ketokonazol, klarytromycyna, klirens kreatyniny, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lopinawir, metotreksat, niewydolność wątroby, odstęp QT, okres półtrwania, pH żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, sakwinawir, takrolimus, toksyczność digoksyny, warfaryna, worykonazol, wskaźnik INR, zapalenie przełyku - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Darunavir Accord 800 mg
Darunavir Accord jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na darunawir lub substancje pomocnicze, takie jak żółcień pomarańczowa FCF (E110), laktoza jednowodna i glikol propylenowy. Nie należy go stosować u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh) ze względu na ryzyko hepatotoksyczności i nieprzewidywalne stężenia leku. Ze względu na mechanizm działania i wzmacniacze farmakokinetyczne (rytonawir lub kobicystat), darunavir wykazuje liczne interakcje lekowe. Szczególnie przeciwwskazane jest łączenie z silnymi induktorami CYP3A, takimi jak ryfampicyna, preparaty z dziurawca zwyczajnego, karbamazepina, fenobarbital i fenytoina, które mogą obniżać stężenie darunawiru i prowadzić do utraty skuteczności terapii oraz rozwoju oporności. Warto podkreślić, że darunavir wzmocniony kobicystatem jest bardziej wrażliwy na indukcję CYP3A niż forma z rytonawirem, co wymaga bardziej rygorystycznego unikania induktorów enzymu.
alkaloid sporyszu, ciężka arytmia, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, darunawir, dziurawiec zwyczajny, ergotyzm, glikol propylenowy, hepatotoksyczność, indukcja enzymatyczna, induktor CYP3A, interakcja lekowa, karbamazepina, krwawienie, laktoza jednowodna, lopinawir, midazolam, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie, oporność na leki, rabdomioliza, ryfampicyna, rytonawir, skala Child-Pugh, substancja pomocnicza, tętnicze nadciśnienie płucne, wydłużenie QT, wzmacniacz farmakokinetyczny, zaburzenia czynności nerek, żółcień pomarańczowa FCF - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Darunavir Synoptis 600 mg
Darunavir Synoptis, dostępny w dawkach 75 mg, 150 mg, 300 mg oraz 600 mg, zawiera darunawir z glikolem propylenowym i jest stosowany w terapii antyretrowirusowej. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, lek w skojarzeniu z rytonawirem nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, u niektórych pacjentów obserwuje się występowanie zawrotów głowy, które mogą negatywnie oddziaływać na funkcje poznawcze, czas reakcji oraz koordynację wzrokowo-ruchową, co stanowi istotne ryzyko podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn wymagających pełnej sprawności psychofizycznej.
charakterystyka produktu leczniczego, Darunavir Synoptis, darunawir, darunawir z glikolem propylenowym, działanie niepożądane, funkcje poznawcze, glikol propylenowy, koordynacja wzrokowo-ruchowa, laktoza jednowodna, lek antyretrowirusowy, rytonawir, tabletka powlekana, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie równowagi, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne, żółcień pomarańczowa FCF - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Darunavir Glenmark
Darunavir Glenmark stosowany jest wyłącznie doustnie w skojarzeniu z kobicystatem lub rytonawirem w małej dawce, co jest niezbędne dla optymalizacji farmakokinetyki leku. Terapia powinna być prowadzona w ramach skojarzonego leczenia przeciwretrowirusowego, z regularnym monitorowaniem odpowiedzi wirusologicznej oraz badaniami oporności w przypadku braku skuteczności. Dawkowanie raz na dobę nie jest zalecane u pacjentów z mutacjami oporności DRV-RAM, wiremią ≥100 000 kopii/ml lub liczbą CD4+ <100 × 10⁶/l. U pacjentów powyżej 65. roku życia, dzieci poniżej 3 lat lub o masie ciała <15 kg oraz kobiet w ciąży stosowanie darunawiru wymaga szczególnej ostrożności lub jest przeciwwskazane, zwłaszcza w przypadku stosowania darunawiru z kobicystatem w II i III trymestrze ciąży, gdzie obserwuje się spadek stężenia Cmin o około 90%, co może prowadzić do braku odpowiedzi wirusologicznej i zwiększonego ryzyka transmisji wertykalnej HIV.
aminotransferazy, ciężka reakcja skórna, darunawir, eozynofilia, kobicystat, komórki CD4, kwaśna α1-glikoproteina, lek przeciwretrowirusowy, mutacja oporności, oporność wirusa, ostra uogólniona osutka krostkowa, raltegrawir, supresja wirusa, terapia przeciwretrowirusowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wiremia HIV, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Darunavir Glenmark 600 mg
Darunavir Glenmark w dawce 600 mg, stosowany w skojarzeniu z niską dawką rytonawiru, jest wskazany do terapii przeciwretrowirusowej u dorosłych pacjentów zakażonych HIV-1, szczególnie tych z doświadczeniem wcześniejszego leczenia. Lek ten jest przeznaczony do stosowania jako element terapii drugiej lub kolejnej linii, a także u dzieci i młodzieży powyżej 3 roku życia i masie ciała minimum 15 kg. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie analizy genotypu wirusa HIV-1 w celu identyfikacji mutacji oporności na inhibitory proteazy oraz, jeśli to możliwe, badania fenotypowego wrażliwości na darunawir. Takie podejście pozwala na optymalizację schematu leczenia i minimalizację ryzyka rozwoju oporności wirusa.
darunawir, glikol propylenowy, inhibitor proteazy, intensywna terapia przeciwretrowirusowa, leczenie drugiej linii, leczenie przeciwretrowirusowe, lek przeciwretrowirusowy, mutacja wirusa, nietolerancja laktozy, oporność wirusa, reakcja alergiczna, rytonawir, tabletka powlekana, terapia przeciwretrowirusowa, wirus HIV-1, wzmacniacz farmakokinetyczny, zakażenie HIV-1, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Darunavir Synoptis 150 mg
Darunawir, będący inhibitorem proteazy HIV-1 (ATC: J05AE10), wykazuje silne i selektywne hamowanie aktywności katalitycznej proteazy wirusa HIV-1 poprzez blokadę dimeryzacji enzymu (KD = 4,5 x 10⁻¹² M). W badaniach in vitro wykazano wysoką aktywność przeciwwirusową wobec różnych szczepów HIV-1 i HIV-2, z medianami EC₅₀ w zakresie 1,2–8,5 nM (0,7–5,0 ng/ml), znacznie poniżej stężeń toksycznych dla komórek (87 μM do >100 μM), co wskazuje na korzystny profil terapeutyczny. Oporność na darunawir rozwija się powoli, a kluczowe mutacje związane z opornością (m.in. V11I, V32I, L33F, I47V, I50V, I54L/M, T74P, L76V, I84V, L89V) wpływają na wzrost wartości FC EC₅₀, gdzie FC ≤ 10 oznacza wrażliwość, FC 10–40 zmniejszoną wrażliwość, a FC > 40 oporność. W badaniach klinicznych (TITAN, POWER, DUET) darunawir w skojarzeniu z rytonawirem wykazał skuteczność nie gorszą od lopinawiru/rytonawiru, z odpowiedzią wirologiczną (HIV-1 RNA < 50 kopii/ml) u 60,4–70,8% pacjentów po 48–96 tygodniach terapii, a także korzystny efekt immunologiczny (wzrost CD4+ o 86–147 komórek/μl). Schemat dawkowania 800/100 mg raz na dobę jest skuteczny u pacjentów bez mutacji DRV-RAM i z wiremią < 100 000 kopii/ml.
aktywność przeciwwirusowa, darunawir, genotyp i fenotyp, inhibitor proteazy, izolat HIV-1, komórka CD4+, komórka jednojądrzasta krwi obwodowej, kompleks poliproteinowy Gag-Pol, krotność zmian, monocyt-makrofag, mutacja związana z opornością, niepowodzenie wirologiczne, odpowiedź wirologiczna, oporność na lek, profil bezpieczeństwa, proteaza wirusa HIV-1, przeniesienie zakażenia z matki na dziecko, rytonawir, spektrum działania, supresja wirusowa, terapia przeciwretrowirusowa, wiremia HIV-1 RNA - Leksykon leków
Skład i postać leku – Darunavir Zentiva 800 mg
Darunavir Zentiva jest dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 800 mg darunawiru jako substancji czynnej. Tabletki mają gładką, owalną, obustronnie wypukłą powierzchnię o ciemnoczerwonym kolorze, o wymiarach około 19 mm długości i 10 mm szerokości. Substancją pomocniczą o znanym działaniu jest czerwień koszenilowa (E 124) w ilości 0,576 mg na tabletkę. Pozostałe składniki pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, wapnia wodorofosforan bezwodny, kroskarmelozę sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian. Otoczka tabletki zawiera m.in. alkohol poliwinylowy częściowo hydrolizowany, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 3350, talk oraz żelaza tlenki czerwony i żółty (E 172).
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, czerwień koszenilowa, darunawir, dwutlenek tytanu, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, makrogol, okres ważności, Opadry II, polietylen wysokiej gęstości, polipropylen, postać farmaceutyczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza, wapnia wodorofosforan - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin Medical Valley 10 mg
Rozuwastatyna jest substratem dla wątrobowych transporterów OATP1B1 i BCRP, co warunkuje liczne interakcje farmakokinetyczne z innymi lekami. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, która zwiększa AUC rozuwastatyny około 7-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) powodują 3-7-krotne zwiększenie ekspozycji na rozuwastatynę, wymagając dostosowania dawki (nie przekraczać 10 mg/dobę). Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, a jednoczesne stosowanie z dawką 40 mg rozuwastatyny jest przeciwwskazane. Leki zobojętniające z wodorotlenkiem glinu i magnezu obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20%. W przypadku inhibitorów reduktazy HMG-CoA i fibratów lub niacyny ≥1 g/dobę, ryzyko miopatii jest zwiększone, co wymaga ostrożności i monitorowania parametrów mięśniowych.
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, białko transportujące, cyklosporyna, darolutamid, darunawir, digoksyna, dronedaron, elbaswir, eltrombopag, enzymy wątrobowe, erytromycyna, ezetymib, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, INR, ketokonazol, kinaza kreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, lek zobojętniający, lopinawir, miopatia, OATP1B1, pibrentaswir, przeciwwskazanie, rabdomioliza, regorafenib, rytonawir, sofosbuwir, tikagrelor, typranawir, welpataswir, woksylaprewir - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Darunavir Accord 75 mg
Darunavir Accord, stosowany w dawkach 75 mg, 150 mg, 300 mg oraz 600 mg w skojarzeniu z małymi dawkami rytonawiru, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa pod kątem zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Dane kliniczne oraz post-marketingowe wskazują na brak lub nieistotny wpływ na funkcje psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych. Niemniej jednak, u niektórych pacjentów obserwuje się występowanie zawrotów głowy, które mogą znacząco ograniczać zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn wymagających pełnej koncentracji i koordynacji ruchowej. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, pacjentów z zaburzeniami neurologicznymi, przyjmujących inne leki wpływające na świadomość oraz u osób wykonujących zawody wymagające wysokiej sprawności psychomotorycznej.
Darunavir Accord, darunawir, działanie niepożądane, inhibitor proteazy, lek antyretrowirusowy, lek przeciwwirusowy, profil bezpieczeństwa, przewlekłe zmęczenie, rytonawir, terapia darunawirem, terapia przeciwwirusowa, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie snu, zaburzenie świadomości, zakażenie HIV, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ridlip 10 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Ridlip, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez wpływ na białka transportujące OATP1B1 i BCRP, co może prowadzić do istotnego zwiększenia ekspozycji na lek i ryzyka miopatii. Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony i nieistotny dla enzymów cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji na tym poziomie. Szczególnie istotne są interakcje z cyklosporyną (7-krotne zwiększenie AUC), inhibitorami proteaz (np. atazanawir/rytonawir – 3,1-krotne zwiększenie AUC i Cmax), gemfibrozylem (2-krotne zwiększenie Cmax i AUC) oraz innymi lekami wpływającymi na transportery, co wymaga dostosowania dawki rozuwastatyny, zwykle rozpoczynając od 5 mg/dobę, aby nie przekroczyć ekspozycji odpowiadającej dawce 40 mg stosowanej bez interakcji. Przeciwwskazane jest łączenie rozuwastatyny z cyklosporyną oraz fibratami w dawce 40 mg, a także z kwasem fusydowym ze względu na ryzyko rabdomiolizy.
aleglitazar, antagonista witaminy K, atazanawir, baicalin, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, dazabuwir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, elbaswir, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, febuksostat, fenofibrat, fibrat, flukonazol, fosamprenawir, fostamatinib, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, itrakonazol, kapmatynib, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy z grupy kumaryny, lopinawir, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niacyna, norgestrel, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, ryfampina, rytonawir, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, sylimaryna, teryflunomid, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, typranawir, warfaryna, welpataswir, zawiesina zmniejszająca kwaśność soku żołądkowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Darunavir Accord 800 mg
Darunavir Accord jest lekiem przeciwwirusowym dostępnym w formie tabletek powlekanych o dawkach 400 mg i 800 mg, zawierających darunawir w postaci kompleksu z glikolem propylenowym, co wpływa na jego biodostępność i farmakokinetykę. Tabletki 400 mg zawierają 400 mg darunawiru, 55,55 mg glikolu propylenowego oraz 75,94 mg laktozy jednowodnej, natomiast tabletki 800 mg zawierają 800 mg darunawiru, 111,1 mg glikolu propylenowego i 151,88 mg laktozy jednowodnej. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, powidon K30, krospowidon oraz magnezu stearynian. Otoczka tabletek różni się w zależności od dawki, zawierając barwniki i substancje takie jak alkohol poliwinylowy, makrogol 3350, talk oraz odpowiednio żółcień pomarańczową FCF (E110) dla dawki 400 mg i tlenek żelaza czerwony (E172) dla dawki 800 mg.
alkohol poliwinylowy, biodostępność leku, celuloza mikrokrystaliczna, darunawir, darunawir z glikolem propylenowym, glikol propylenowy, krospowidon, krzemionka koloidalna, lak aluminiowy, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol 3350, niezgodność farmaceutyczna, polietylen wysokiej gęstości, powidon K30, rdzeń tabletki, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, właściwości farmakokinetyczne, żelaza tlenek czerwony, żółcień pomarańczowa FCF - Leksykon substancji czynnych
Rytonawir – Dawkowanie i sposób podawania
Rytonawir jest inhibitorem proteazy stosowanym w terapii zakażeń HIV, pełniącym funkcję leku przeciwretrowirusowego w monoterapii lub jako farmakokinetyczny wzmacniacz innych inhibitorów proteazy. Podawany doustnie w formie tabletek powlekanych, powinien być przyjmowany z jedzeniem, a tabletki należy połykać w całości, aby zachować optymalne właściwości farmakokinetyczne. Dawkowanie rytonawiru w skojarzeniu z innymi inhibitorami proteazy u dorosłych jest zróżnicowane, np. z atazanawirem 300 mg raz na dobę i rytonawirem 100 mg raz na dobę, czy z lopinawirem w postaci złożonej (400 mg + 100 mg dwa razy na dobę lub 800 mg + 200 mg raz na dobę). W monoterapii rytonawiru u dorosłych zalecana dawka to 600 mg dwa razy na dobę (1200 mg/dobę), z zalecanym stopniowym zwiększaniem dawki w ciągu 14 dni, aby poprawić tolerancję i zapobiec oporności. U dzieci powyżej 2 lat dawka wynosi 350 mg/m² powierzchni ciała dwa razy na dobę, nie przekraczając 600 mg dwa razy na dobę, z początkowym dawkowaniem 250 mg/m² i stopniowym zwiększaniem co 2-3 dni o 50 mg/m².
amprenawir, atazanawir, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, darunawir, dializa otrzewnowa, efawirenz, farmakokinetyka, fosamprenawir, hemodializa, inhibitor proteazy, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens nerkowy, leczenie przeciwretrowirusowe, lek przeciwretrowirusowy, lopinawir, newirapina, niewyrównana choroba wątroby, oporność na leki, rytonawir, sakwinawir, tabletka powlekana, typranawir, wzmacniacz farmakokinetyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie replikacji wirusa, zakażenie HIV, zawiesina doustna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Darunavir Zentiva 800 mg
Leczenie produktem Darunavir Zentiva powinno być prowadzone przez lekarza z doświadczeniem w terapii HIV, z uwzględnieniem stosowania darunawiru wyłącznie w połączeniu z kobicystatem (150 mg raz na dobę) lub rytonawirem (100 mg raz na dobę) jako wzmacniaczami farmakokinetycznymi. Zalecane dawkowanie u dorosłych wcześniej nieleczonych pacjentów to 800 mg darunawiru raz na dobę z posiłkiem. U pacjentów wcześniej leczonych, bez mutacji DRV-RAM i z wiremią HIV-1 RNA <100 000 kopii/ml oraz liczbą CD4+ ≥100 x 10^6/l, stosuje się ten sam schemat, natomiast u pozostałych pacjentów zalecane jest 600 mg darunawiru dwa razy na dobę z rytonawirem 100 mg dwa razy na dobę. U dzieci i młodzieży (3-17 lat, masa ciała ≥40 kg) dawkowanie jest analogiczne, z zastrzeżeniem, że kobicystat stosuje się tylko u młodzieży ≥12 lat. Nie ustalono dawkowania kobicystatu u dzieci <12 lat, a produkt nie jest zalecany u dzieci <3 lat lub o masie <15 kg. W przypadku pominięcia dawki, jeśli nie minęło więcej niż 12 godzin, należy przyjąć lek z posiłkiem jak najszybciej; jeśli więcej, kontynuować schemat bez dawki pominiętej. Wymioty do 4 godzin od podania wymagają powtórzenia dawki.
darunawir, dializa, dipiwoksyl adefowiru, dysfagia, emtrycytabina, genotypowanie HIV-1, klirens kreatyniny, kobicystat, komórki CD4, lamiwudyna, lek przeciwretrowirusowy, mutacje DRV-RAM, okres półtrwania darunawiru, oporność na darunawir, rytonawir, skala Child-Pugh, stężenie kreatyniny w osoczu, tenofowir dizoproksyl, terapia przeciwretrowirusowa, wiremia HIV-1 RNA, wzmacniacz farmakokinetyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie HIV