Przeciwwskazania
Darunavir Synoptis 300 mg

Przeciwwskazania stosowania leku. Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie tego leku?

Lek Darunavir Synoptis jest przeciwwskazany w wielu sytuacjach klinicznych, których znajomość jest niezbędna dla zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii. Przeciwwskazania obejmują zarówno stany chorobowe pacjenta, jak i stosowanie równoczesne określonych leków lub preparatów ziołowych.¹

Nadwrażliwość i zaburzenia czynności wątroby

Stosowanie leku Darunavir Synoptis jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na darunawir (substancję czynną) lub którąkolwiek z substancji pomocniczych zawartych w preparacie. Należy zwrócić szczególną uwagę na zawartość laktozy jednowodnej, glikolu propylenowego (E1520) oraz, w przypadku tabletek 300 mg i 600 mg, barwnika żółcień pomarańczowa FCF (E110).²

Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C według klasyfikacji Child-Pugh). W tej grupie pacjentów ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z kumulacją leku jest znacząco podwyższone.³

Interakcje z lekami przeciwprątkowymi

Istotnym przeciwwskazaniem jest równoczesne stosowanie ryfampicyny z darunawirem podawanym jednocześnie z małą dawką rytonawiru. Ryfampicyna jest silnym induktorem enzymu CYP3A, co prowadzi do znaczącego obniżenia stężenia darunawiru w osoczu, a tym samym do utraty jego skuteczności terapeutycznej.⁴

Interakcje z innymi lekami przeciwwirusowymi

Nie należy stosować produktu złożonego zawierającego lopinawir i rytonawir w skojarzeniu z darunawirem, ze względu na ryzyko wystąpienia niekorzystnych interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych.⁵

Interakcje z preparatami ziołowymi

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie darunawiru z produktami ziołowymi zawierającymi dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum). Dziurawiec jest silnym induktorem enzymu CYP3A4, co może prowadzić do znaczącego zmniejszenia stężenia darunawiru w osoczu i utraty skuteczności terapeutycznej.⁶

Interakcje z lekami metabolizowanymi przez CYP3A

Darunawir w skojarzeniu z rytonawirem w małej dawce jest przeciwwskazany u pacjentów przyjmujących substancje czynne, których klirens jest wysoce zależny od CYP3A i których zwiększenie stężeń w osoczu wiąże się z wystąpieniem ciężkich i/lub zagrażających życiu zdarzeń niepożądanych.⁷

Do leków, których jednoczesne stosowanie z darunawirem jest przeciwwskazane, należą:

Leki urologiczne

• Alfuzosyna – selektywny antagonista receptorów α1-adrenergicznych, stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Jednoczesne stosowanie może prowadzić do zwiększenia stężenia alfuzosyny i nasilenia działań niepożądanych, w tym niedociśnienia ortostatycznego.⁸

Leki kardiologiczne

• Amiodaron, beprydyl, dronedaron, iwabradyna, chinidyna, ranolazyna – leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca i dławicy piersiowej. Wzrost ich stężenia może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca, w tym do potencjalnie śmiertelnych arytmii.⁹

Leki przeciwhistaminowe

• Astemizol, terfenadyna – leki przeciwhistaminowe drugiej generacji. Mogą powodować wydłużenie odstępu QT i zagrażające życiu arytmie komorowe przy zwiększonym stężeniu w osoczu.¹⁰

Kolchicyna w szczególnych przypadkach

• Kolchicyna u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby – może prowadzić do poważnych, potencjalnie śmiertelnych działań niepożądanych ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i innych tkanek.¹¹

Alkaloidy sporyszu

• Pochodne alkaloidów sporyszu (np. dihydroergotamina, ergometryna, ergotamina, metylergonowina) – stosowane w leczeniu migreny i innych stanów. Zwiększone stężenia mogą prowadzić do ostrego zatrucia sporyszem z objawami obwodowego skurczu naczyń i niedokrwienia.¹²

Leki przeciwwirusowe

• Elbaswir/grazoprewir – leki stosowane w leczeniu przewlekłego zapalenia wątroby typu C. Darunawir może zwiększać ich stężenia, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka wzrostu aktywności ALT.¹³

Leki prokinetyczne i leki wpływające na układ pokarmowy

• Cyzapryd – lek prokinetyczny. Zwiększone stężenie może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca.¹⁴
• Domperidon – lek przeciwwymiotny i prokinetyczny. Zwiększone stężenie może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca.¹⁵

Leki seksuologiczne

• Dapoksetyna – stosowana w leczeniu przedwczesnego wytrysku. Podwyższone stężenia mogą nasilać działania niepożądane.¹⁶

Leki przeciwbólowe

• Naloksegol – antagonista opioidowy stosowany w leczeniu zaparć wywołanych opioidami. Zwiększone stężenie może prowadzić do nasilenia objawów z odstawienia opioidów.¹⁷

Leki przeciwpsychotyczne i neuroleptyki

• Lurazydon, pimozyd, kwetiapina, sertindol – leki przeciwpsychotyczne. Zwiększone stężenia mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, w tym wydłużenia odstępu QT i zagrażających życiu arytmii.¹⁸

Leki nasenne i uspokajające

• Triazolam, midazolam podawany doustnie – benzodiazepiny o działaniu nasennym i uspokajającym. Zwiększone stężenia mogą prowadzić do nadmiernej sedacji i depresji oddechowej.¹⁹

Leki stosowane w zaburzeniach erekcji i TNP

• Syldenafil – gdy jest stosowany w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego. Zwiększone stężenie może nasilać działania niepożądane, w tym znaczące spadki ciśnienia tętniczego.²⁰
• Awanafil – inhibitor fosfodiesterazy typu 5 stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji. Może dochodzić do nasilenia działań niepożądanych.²¹

Leki hipolipemizujące

• Symwastatyna, lowastatyna i lomitapid – inhibitory reduktazy HMG-CoA (statyny) i lek stosowany w leczeniu hiperlipidemii rodzinnej. Zwiększone stężenia mogą prowadzić do miopatii, w tym rabdomiolizy.²²

Leki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe

• Dabigatran – bezpośredni inhibitor trombiny. Zwiększone stężenie może prowadzić do podwyższonego ryzyka krwawień.²³
• Tikagrelor – lek przeciwpłytkowy. Zwiększone stężenie może prowadzić do podwyższonego ryzyka krwawień.²⁴

Powyższe przeciwwskazania wynikają głównie z mechanizmu działania darunawiru, który jest inhibitorem enzymu CYP3A. W połączeniu z rytonawirem w małej dawce wywołuje silne hamowanie aktywności tego enzymu, co może prowadzić do poważnych interakcji lekowych, szczególnie z substancjami, których metabolizm jest wysoce zależny od CYP3A.²⁵