Interakcje leku – Tenofovir disoproxil Accordpharma 245 mg

Interakcje leku
Tenofovir disoproxil Accordpharma 245 mg

Badania interakcji tenofowiru dizoproksylu przeprowadzono wyłącznie u dorosłych pacjentów, wykazując niskie ryzyko interakcji przez układ cytochromu P450. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania tenofowiru z innymi produktami zawierającymi tenofowir dizoproksyl, tenofowir alafenamid lub adefowir dipiwoksyl. Szczególnie przeciwwskazane jest łączenie tenofowiru z dydanozyną ze względu na wzrost ogólnoustrojowego narażenia na dydanozynę o 40-60%, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, takich jak zapalenie trzustki, kwasica mleczanowa oraz istotne zmniejszenie liczby limfocytów CD4. Tenofowir jest wydalany głównie przez nerki, dlatego jednoczesne stosowanie z lekami nefrotoksycznymi (aminoglikozydy, amfoterycyna B, foskarnet, gancyklowir, pentamidyna, wankomycyna, cydofowir, interleukina-2) lub lekami konkurującymi o czynne wydzielanie kanalikowe (hOAT1, hOAT3, MRP4) może prowadzić do zwiększenia stężenia tenofowiru i ryzyka nefrotoksyczności. Zaleca się unikanie takich połączeń oraz ścisłe monitorowanie czynności nerek, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu takrolimusu.

Pobierz ChPL PDF Tenofovir disoproxil Accordpharma – Tabletki powlekane – 245 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie
Interakcje z dydanozyną
Interakcje z produktami wydzielanymi przez nerki
Interakcje z pokarmem

Interakcje tenofowiru dizoproksylu z alkoholem
Szczegółowe interakcje tenofowiru dizoproksylu z innymi lekami

Szczegółowe wytyczne dotyczące interakcji z wybranymi lekami
Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

tenofowir dizoproksyl

Kategoria leku

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Badania dotyczące interakcji tenofowiru dizoproksylu przeprowadzono wyłącznie u pacjentów dorosłych. Biorąc pod uwagę wyniki doświadczeń in vitro oraz znaną drogę eliminacji tenofowiru, możliwość interakcji tenofowiru z innymi produktami leczniczymi za pośrednictwem układu enzymatycznego cytochromu P450 jest oceniana jako niska.¹

Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie

Produktu Tenofovir disoproxil Accordpharma nie należy podawać jednocześnie z:

innymi produktami leczniczymi zawierającymi tenofowir dizoproksyl lub tenofowir alafenamid²
adefowirem dipiwoksylu³

Interakcje z dydanozyną

Jednoczesne podawanie tenofowiru dizoproksylu oraz dydanozyny nie jest zalecane. Równoczesne stosowanie tych substancji powoduje zwiększenie ogólnoustrojowego narażenia na dydanozynę o 40-60%, co może zwiększać ryzyko występowania działań niepożądanych związanych z dydanozyną.⁴

Obserwowano rzadkie przypadki zapalenia trzustki oraz kwasicy mleczanowej, czasami o skutkach śmiertelnych. Równoczesne podawanie tenofowiru dizoproksylu oraz dydanozyny w dawce 400 mg na dobę wiązało się również z istotnym zmniejszeniem liczby limfocytów CD4, prawdopodobnie na skutek wewnątrzkomórkowej interakcji zwiększającej ilość fosforylowanej (aktywnej) dydanozyny.⁵

Stosowanie dydanozyny w zmniejszonej dawce (250 mg) jednocześnie z tenofowirem dizoproksylu wiązało się z dużym wskaźnikiem niepowodzenia terapii przeciwretrowirusowej podczas badań nad różnymi kombinacjami terapii HIV-1.⁶

Interakcje z produktami wydzielanymi przez nerki

Ze względu na to, że tenofowir jest wydalany głównie przez nerki, jednoczesne podawanie tenofowiru dizoproksylu z produktami leczniczymi osłabiającymi czynność nerek lub konkurującymi o czynne wydzielanie kanalikowe za pośrednictwem białek nośnikowych hOAT 1, hOAT 3 lub MRP 4 (np. cydofowirem) może prowadzić do zwiększenia stężenia tenofowiru i/lub równocześnie podawanych produktów leczniczych w surowicy krwi.⁷

Należy unikać podawania tenofowiru dizoproksylu równocześnie z produktami leczniczymi o działaniu nefrotoksycznym lub niedługo po ich zastosowaniu. Do takich produktów należą między innymi:

aminoglikozydy
amfoterycyna B
foskarnet
gancyklowir
pentamidyna
wankomycyna
cydofowir
interleukina-2

⁸

Ponieważ takrolimus może wpływać na czynność nerek, zalecane jest ścisłe monitorowanie pacjentów podczas jego równoczesnego podawania z tenofowiru dizoproksylem.⁹

Interakcje z pokarmem

Biodostępność tenofowiru zwiększa się po podaniu z posiłkiem, dlatego tenofowir dizoproksyl należy przyjmować razem z pożywieniem.¹⁰

Interakcje tenofowiru dizoproksylu z alkoholem

Wprawdzie w dostępnej dokumentacji medycznej nie ma bezpośrednich badań dotyczących interakcji tenofowiru dizoproksylu z alkoholem, należy uwzględnić kilka istotnych aspektów klinicznych:

Alkohol może nasilać potencjalne działania hepatotoksyczne leków przeciwwirusowych, co jest szczególnie istotne u pacjentów z przewlekłymi chorobami wątroby, takimi jak HBV lub HCV
Spożywanie alkoholu może potencjalnie zwiększać ryzyko nefrotoksyczności u pacjentów przyjmujących tenofowir dizoproksyl, który jest wydalany głównie przez nerki
Alkohol może wpływać na przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, co może prowadzić do niepowodzenia leczenia

Z uwagi na powyższe, zaleca się ograniczenie lub unikanie spożywania alkoholu podczas terapii tenofowirem dizoproksylem, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek lub wątroby.

Szczegółowe interakcje tenofowiru dizoproksylu z innymi lekami

Grupa leków	Substancja aktywna	Wpływ na stężenia leków	Zalecenia kliniczne	Poziom istotności interakcji
Inhibitory proteazy HIV	Atazanawir/rytonawir (300 mg 1×d., 100 mg 1×d.)	Atazanawir: AUC: ↓ 25% Cmax: ↓ 28% Cmin: ↓ 26% Tenofowir: AUC: ↑ 37% Cmax: ↑ 34% Cmin: ↑ 29%	Nie jest zalecana modyfikacja dawki. Zwiększone narażenie na tenofowir może nasilać działania niepożądane związane z tenofowirem, w tym zaburzenia czynności nerek. Należy ściśle monitorować czynność nerek.	Wysoki
	Lopinawir/rytonawir (400 mg 2×d., 100 mg 2×d.)	Lopinawir/rytonawir: Brak znaczącego wpływu na parametry farmakokinetyczne Tenofowir: AUC: ↑ 32% Cmin: ↑ 51%	Nie jest zalecana modyfikacja dawki. Zwiększone narażenie na tenofowir może nasilać działania niepożądane, w tym zaburzenia czynności nerek. Należy ściśle monitorować czynność nerek.	Wysoki
	Darunawir/rytonawir (300 mg 2×d., 100 mg 2×d.)	Darunawir/rytonawir: Brak znaczącego wpływu na parametry farmakokinetyczne Tenofowir: AUC: ↑ 22% Cmin: ↑ 37%	Nie jest zalecana modyfikacja dawki. Zaleca się ścisłe monitorowanie czynności nerek.	Średni
Nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NRTI)	Dydanozyna	Zwiększenie ogólnoustrojowego narażenia na dydanozynę o 40-60%	Jednoczesne podawanie tenofowiru dizoproksylu i dydanozyny nie jest zalecane ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych związanych z dydanozyną (zapalenie trzustki, kwasica mleczanowa) oraz zmniejszenia liczby limfocytów CD4.	Wysoki – przeciwwskazane
Leki przeciwwirusowe przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C	Ledipaswir/sofosbuwir (90 mg 1×d., 400 mg 1×d.) + atazanawir/rytonawir (300 mg 1×d., 100 mg 1×d.) + emtrycytabina/tenofowir dizoproksyl (200 mg 1×d., 245 mg 1×d.)	Tenofowir: AUC: ↔ Cmax: ↑ 47% Cmin: ↑ 47%	Zwiększone stężenie tenofowiru może nasilać działania niepożądane. Takie skojarzenie należy stosować z zachowaniem ostrożności i często monitorować czynność nerek.	Wysoki
	Ledipaswir/sofosbuwir (90 mg 1×d., 400 mg 1×d.) + darunawir/rytonawir (800 mg 1×d., 100 mg 1×d.) + emtrycytabina/tenofowir dizoproksyl (200 mg 1×d., 245 mg 1×d.)	Podwyższone stężenie tenofowiru w osoczu	Zwiększone stężenie tenofowiru może nasilać działania niepożądane. Takie skojarzenie należy stosować z zachowaniem ostrożności i często monitorować czynność nerek.	Wysoki
	Sofosbuwir/welpataswir (400 mg 1×d., 100 mg 1×d.) + atazanawir/rytonawir (300 mg 1×d., 100 mg 1×d.) + emtrycytabina/tenofowir dizoproksyl (200 mg 1×d., 245 mg 1×d.)	Podwyższone stężenie tenofowiru w osoczu	Takie skojarzenie należy stosować z zachowaniem ostrożności i często monitorować czynność nerek.	Wysoki
	Sofosbuwir/welpataswir (400 mg 1×d., 100 mg 1×d.) + darunawir/rytonawir (800 mg 1×d., 100 mg 1×d.) + emtrycytabina/tenofowir dizoproksyl (200 mg 1×d., 245 mg 1×d.)	Podwyższone stężenie tenofowiru w osoczu	Takie skojarzenie należy stosować z zachowaniem ostrożności i często monitorować czynność nerek.	Wysoki
	Sofosbuwir/welpataswir (400 mg 1×d., 100 mg 1×d.) + lopinawir/rytonawir (800 mg 1×d., 200 mg 1×d.) + emtrycytabina/tenofowir dizoproksyl (200 mg 1×d., 245 mg 1×d.)	Podwyższone stężenie tenofowiru w osoczu	Takie skojarzenie należy stosować z zachowaniem ostrożności i często monitorować czynność nerek.	Wysoki
Leki nefrotoksyczne	Aminoglikozydy, amfoterycyna B, foskarnet, gancyklowir, pentamidyna, wankomycyna, cydofowir, interleukina-2	Potencjalne zwiększenie stężenia tenofowiru i/lub leków nefrotoksycznych w surowicy	Należy unikać podawania tenofowiru dizoproksylu równocześnie z tymi lekami lub niedługo po ich zastosowaniu.	Wysoki – potencjalnie niebezpieczne
Leki immunosupresyjne	Takrolimus	Możliwy wpływ na czynność nerek	Zalecane jest ścisłe monitorowanie podczas równoczesnego podawania z tenofowiru dizoproksylem.	Średni

Szczegółowe wytyczne dotyczące interakcji z wybranymi lekami

W przypadku inhibitorów proteazy HIV (atazanawir/rytonawir, lopinawir/rytonawir, darunawir/rytonawir) obserwuje się zwiększenie stężenia tenofowiru, co wymaga ścisłego monitorowania czynności nerek podczas stosowania tych kombinacji.¹¹

Połączenie tenofowiru dizoproksylu z lekami przeciw HCV (ledipaswir/sofosbuwir, sofosbuwir/welpataswir) oraz inhibitorami proteazy HIV wymaga szczególnej ostrożności ze względu na znaczne zwiększenie stężenia tenofowiru w osoczu. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania tenofowiru dizoproksylu podawanego z tymi kombinacjami oraz środkiem wzmacniającym właściwości farmakokinetyczne (np. rytonawirem lub kobicystatem). Jeśli nie są dostępne inne opcje leczenia, takie skojarzenie należy stosować z zachowaniem ostrożności i często monitorować czynność nerek.¹²

Równoczesne podawanie sofosbuwiru/welpataswiru oraz efawirenzu może prowadzić do zmniejszenia stężenia welpataswiru w osoczu. Z tego powodu równoczesne podawanie sofosbuwiru/welpataswiru ze schematem leczenia zawierającym efawirenz nie jest zalecane.¹³

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.