Tenofovir disoproxil Accordpharma
Tabletki powlekane, 245 mg
Produkt leczniczy zawiera 245 mg tenofowiru dizoproksylu fumaranu oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Służy do leczenia zakażeń wirusem HIV-1 oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Stosuje się go w skojarzeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi, zwłaszcza u pacjentów z opornością na wcześniejsze terapie lub nasilonym przebiegiem choroby. Lek pomaga kontrolować aktywność wirusa i łagodzić objawy stanów zapalnych oraz uszkodzenia wątroby.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Terapia produktem leczniczym Tenofovir disoproxil Accordpharma powinna być prowadzona przez lekarzy z doświadczeniem w leczeniu zakażeń HIV-1 oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (HBV). Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawce 245 mg (1 tabletka) dla dorosłych i młodzieży (≥12 lat, ≥35 kg), przyjmowanych raz na dobę doustnie z posiłkiem. Dla dzieci w wieku 2–<12 lat i masie ciała <17 kg lub mających trudności z połykaniem tabletek dostępna jest forma granulatu o stężeniu 33 mg/g. Przed rozpoczęciem leczenia u dzieci z przewlekłym HBV i wyrównaną czynnością wątroby konieczne jest obserwowanie trwałego wzrostu aktywności AlAT przez co najmniej 6 miesięcy (HBeAg dodatni) lub 12 miesięcy (HBeAg ujemny). Długość terapii powinna być dostosowana do statusu serologicznego pacjenta, z uwzględnieniem serokonwersji HBe i HBs oraz ryzyka nawrotu wirusologicznego, co wymaga regularnego monitorowania AlAT i miana DNA HBV.
Decyzja o kontynuacji lub przerwaniu terapii u dzieci powinna uwzględniać korzyści długotrwałej supresji wirusa oraz potencjalne ryzyko toksyczności, zwłaszcza dotyczącej kości i nerek, a także możliwość rozwoju oporności wirusa HBV. U pacjentów z dodatnim HBeAg bez marskości leczenie należy prowadzić co najmniej 12 miesięcy po serokonwersji HBe lub do serokonwersji HBs, natomiast u HBeAg ujemnych do serokonwersji HBs lub utraty skuteczności. W przypadku terapii trwającej ponad 2 lata wskazana jest regularna ocena kliniczna. U dorosłych z niewyrównaną chorobą wątroby lub marskością nie zaleca się przerywania leczenia Tenofovir disoproxil Accordpharma. Dawkowanie i forma podania powinny być dostosowane do wieku i masy ciała pacjenta zgodnie z aktualnymi wytycznymi i charakterystyką produktu leczniczego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Tenofovir disoproxil Accordpharma 245 mg
aktywność AlAT, dysfagia, granulat leku, HBeAg, marskość wątroby, miano DNA HBV, nawrót wirusologiczny, niewyrównana choroba wątroby, przeciwciała anty-HBe, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, serokonwersja HBe, serokonwersja HBs, supresja wirusa, supresja wirusologiczna, tabletka powlekana, tenofowir disoproksyl, tenofowir dizoproksyl, toksyczność nerkowa, wirus zapalenia wątroby typu B, wyrównana czynność wątroby, zakażenie HIV, zakażenie HIV-1 -
Działania niepożądane
Tenofowir dizoproksyl jest stosowany w terapii zakażeń HIV-1 oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które występują u około 33% pacjentów z HIV-1 i 25% z HBV. Najczęściej obserwuje się łagodne do umiarkowanych zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka, nudności (5,4%) i wymioty. Istotnym problemem klinicznym są nefrotoksyczność i zaburzenia czynności kanalika bliższego nerki, w tym zespół Fanconiego, które mogą prowadzić do hipofosfatemii, hipokaliemii, kwasicy mleczanowej oraz zmian kostnych, w tym rozmiękania kości i zwiększonego ryzyka złamań. W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów z HIV-1 i HBV monitorowano funkcję nerek, a u dzieci i młodzieży obserwowano zmniejszenie mineralnej gęstości kości (BMD), co jest szczególnie istotne w populacji pediatrycznej. Kwasica mleczanowa, choć rzadka, stanowi poważne powikłanie, zwłaszcza u pacjentów ze zdekompensowaną chorobą wątroby lub stosujących inne leki wywołujące kwasicę.
W trakcie terapii tenofowirem dizoproksylem u pacjentów z HBV może dojść do zaostrzenia zapalenia wątroby zarówno podczas leczenia, jak i po jego przerwaniu, co manifestuje się m.in. wzrostem aktywności aminotransferaz (AlAT >10-krotnie powyżej normy u 2,6% pacjentów). U pacjentów z HIV-1 obserwuje się również ryzyko reakcji zapalnych i chorób autoimmunologicznych po rozpoczęciu skojarzonej terapii przeciwretrowirusowej. Ze względu na nefrotoksyczność leku zaleca się ścisłe monitorowanie czynności nerek, zwłaszcza u osób starszych oraz pacjentów z czynnikami ryzyka uszkodzenia nerek. U dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek stosowanie tenofowiru dizoproksylu nie jest zalecane. Po przerwaniu terapii funkcja nerek zwykle ulega poprawie, choć u niektórych pacjentów może utrzymywać się obniżony klirens kreatyniny. Zgłaszanie działań niepożądanych jest kluczowe dla dalszego monitorowania bezpieczeństwa stosowania leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Tenofovir disoproxil Accordpharma 245 mg
hipofosfatemia, hipokaliemia, kwasica mleczanowa, martwica kanalików nerkowych, martwica kości, mineralna gęstość kości, miopatia, moczówka prosta pochodzenia nerkowego, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, przesączanie kłębuszkowe, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, rabdomioliza, rozmiękanie kości, skojarzona terapia przeciwretrowirusowa, stłuszczenie wątroby, tenofowir dizoproksyl, zaburzenie czynności kanalika bliższego nerki, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie HIV-1, zaostrzenie zapalenia wątroby, zapalenie nerek, zapalenie trzustki, zespół Fanconiego, zespół reaktywacji immunologicznej, zmniejszenie gęstości kości, zwiększona aktywność aminotransferaz -
Interakcje leku
Badania interakcji tenofowiru dizoproksylu przeprowadzono wyłącznie u dorosłych pacjentów, wykazując niskie ryzyko interakcji przez układ cytochromu P450. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania tenofowiru z innymi produktami zawierającymi tenofowir dizoproksyl, tenofowir alafenamid lub adefowir dipiwoksyl. Szczególnie przeciwwskazane jest łączenie tenofowiru z dydanozyną ze względu na wzrost ogólnoustrojowego narażenia na dydanozynę o 40-60%, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, takich jak zapalenie trzustki, kwasica mleczanowa oraz istotne zmniejszenie liczby limfocytów CD4. Tenofowir jest wydalany głównie przez nerki, dlatego jednoczesne stosowanie z lekami nefrotoksycznymi (aminoglikozydy, amfoterycyna B, foskarnet, gancyklowir, pentamidyna, wankomycyna, cydofowir, interleukina-2) lub lekami konkurującymi o czynne wydzielanie kanalikowe (hOAT1, hOAT3, MRP4) może prowadzić do zwiększenia stężenia tenofowiru i ryzyka nefrotoksyczności. Zaleca się unikanie takich połączeń oraz ścisłe monitorowanie czynności nerek, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu takrolimusu.
Interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami proteazy HIV (atazanawir/rytonawir, lopinawir/rytonawir, darunawir/rytonawir) powodują wzrost AUC tenofowiru o 22-37%, Cmax o 34-47% oraz Cmin o 29-51%, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek, choć nie zaleca się modyfikacji dawki. Podobne ryzyko dotyczy skojarzeń z lekami przeciwwirusowymi przeciwko HCV (ledipaswir/sofosbuwir, sofosbuwir/welpataswir) w połączeniu z inhibitorami proteazy HIV i emtrycytabiną/tenofowirem dizoproksylem, gdzie obserwuje się znaczne podwyższenie stężenia tenofowiru w osoczu. Równoczesne stosowanie sofosbuwiru/welpataswiru z efawirenzem nie jest zalecane z powodu zmniejszenia stężenia welpataswiru. Wskazane jest ostrożne stosowanie powyższych kombinacji oraz częste monitorowanie czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem nefrotoksyczności lub upośledzoną funkcją wątroby.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Tenofovir disoproxil Accordpharma 245 mg
adefowir dipiwoksyl, amfoterycyna B, aminoglikozyd, atazanawir, białka nośnikowe hOAT, biodostępność, cydofowir, cytochrom P450, darunawir, dydanozyna, efawirenz, emtrycytabina, foskarnet, gancyklowir, hepatotoksyczność, inhibitor proteazy HIV, interleukina-2, kobicystat, kwasica mleczanowa, ledipaswir, leki nefrotoksyczne, limfocyty CD4, lopinawir, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, pentamidyna, przewlekła choroba wątroby, rytonawir, sofosbuwir, takrolimus, tenofowir alafenamid, tenofowir dizoproksyl, terapia przeciwretrowirusowa, wankomycyna, welpataswir, wydalanie nerkowe, zapalenie trzustki -
Profil bezpieczeństwa leku
Tenofowir dizoproksyl wykazuje znikomą penetrację do mleka matki, co pozwala na stosowanie u kobiet karmiących piersią zakażonych HBV, przy zachowaniu ostrożności ze względu na ograniczone dane długoterminowe oraz przeciwwskazania u pacjentek zakażonych HIV. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zwłaszcza przy klirensie kreatyniny poniżej 50 ml/min, konieczne jest ścisłe monitorowanie i ewentualna modyfikacja dawkowania, a stosowanie u osób z klirensem poniżej 30 ml/min lub wymagających hemodializy jest przeciwwskazane, chyba że brak jest alternatyw. W przypadku pacjentów z niewyrównaną chorobą wątroby lub marskością, lek jest wskazany, jednak wymaga zachowania ostrożności i monitorowania stanu klinicznego.
Brak jest danych dotyczących wpływu tenofowiru na zdolność prowadzenia pojazdów i interakcji z alkoholem, jednak zgłaszane zawroty głowy sugerują konieczność zachowania ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. U osób starszych, ze względu na zwiększone ryzyko zaburzeń czynności nerek, zaleca się monitorowanie funkcji nerek podczas terapii. Podsumowując, stosowanie tenofowiru dizoproksylu wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz u kobiet karmiących, z uwzględnieniem ograniczeń danych klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Tenofovir disoproxil Accordpharma 245 mg
-
Przeciwwskazania
Produkt leczniczy Tenofovir disoproxil Accordpharma w postaci tabletek powlekanych zawierających 245 mg tenofowiru dizoproksylu ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy jednowodnej w ilości 159,196 mg na tabletkę, co stanowi istotne ograniczenie u pacjentów z ciężką nietolerancją laktozy. W przypadku udokumentowanej alergii na tenofowiru dizoproksyl lub jego pochodne, stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane, a lekarz powinien rozważyć alternatywne metody leczenia.
Tabletki Tenofovir disoproxil Accordpharma mają charakterystyczny kształt migdała o wymiarach 16,9 mm na 10,4 mm, z oznaczeniami „H” i „123”. Zaleca się dokładne dokumentowanie w historii choroby wszelkich reakcji nadwrażliwości na lek lub substancje pomocnicze, aby zapobiec ponownej ekspozycji. W przypadku wątpliwości dotyczących nadwrażliwości w wywiadzie, wskazana jest konsultacja z alergologiem przed rozpoczęciem terapii, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjenta i skuteczności leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Tenofovir disoproxil Accordpharma 245 mg
-
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tenofowiru dizoproksylu nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka, jednak zaobserwowano potencjalne efekty toksyczne przy narażeniu równym lub większym niż kliniczne. W badaniach wielokrotnego podawania na szczurach, psach i małpach odnotowano nefrotoksyczność oraz szkodliwe oddziaływanie na kościec, objawiające się rozmiękaniem kości u małp oraz zmniejszoną gęstością mineralną kości (BMD) u szczurów i psów. Zmniejszenie stężenia fosforanów w surowicy, powiązane z efektami kostnymi, sugeruje mechanizm działania związany z upośledzonym wchłanianiem fosforanów w jelicie cienkim. Efekty kostne występowały przy narażeniu co najmniej 5-krotnie większym niż u pacjentów (szczury, psy) oraz przy narażeniu 40-krotnie większym u młodocianych małp podawanych podskórnie.
Badania genotoksyczności dały wyniki mieszane: dodatni wynik w teście in vitro na chłoniaku mysim, niejednoznaczny w teście Amesa, słabo dodatni w teście UDS na hepatocytach szczurzych oraz ujemny w analizie mikrojąder in vivo w komórkach szpiku myszy. Badania rakotwórczości wykazały sporadyczne guzy dwunastnicy u myszy przy bardzo wysokich dawkach, co jest mało prawdopodobne do przeniesienia na klinikę. W badaniach rozrodczości nie stwierdzono negatywnego wpływu na kojarzenie, płodność, ciążę ani parametry płodu, jednak toksyczność około- i pourodzeniowa objawiała się zmniejszeniem wskaźnika żywotności i masy ciała młodych zwierząt przy dawkach toksycznych dla matki. Dodatkowo, tenofowir dizoproksyl oraz jego metabolity wykazują trwałość środowiskową, co może mieć implikacje ekologiczne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tenofovir disoproxil Accordpharma 245 mg
badanie rakotwórczości, ekotoksykologia, fumaran tenofowiru dizoproksylu, gęstość mineralna kości, guz dwunastnicy, hipofosfatemia, mikrojądra szpiku kostnego, nefrotoksyczność, nieplanowana synteza DNA, osteomalacja, tenofowir dizoproksyl, test Amesa, test chłoniaka mysiego, toksyczność kostna, toksyczność okołoporodowa, toksyczność reprodukcyjna, wchłanianie fosforanów -
Skład i postać leku
Tenofovir disoproxil Accordpharma jest dostępny w formie tabletek powlekanych, zawierających 245 mg tenofowiru dizoproksylu jako substancji czynnej. Tabletki mają kształt migdała, biały kolor, wymiary 16,9 mm na 10,4 mm oraz oznaczenia „H” i „123” na przeciwległych stronach. Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki obejmują celulozę mikrokrystaliczną, laktozę jednowodną (159,196 mg na tabletkę), skrobię żelowaną kukurydzianą, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniaczy, stabilizatorów i środków ułatwiających rozpad i produkcję tabletki. Otoczka zawiera laktozę jednowodną, dwutlenek tytanu (E 171), hypromelozę 15 mPas oraz triacetynę, co zapewnia odpowiednią barwę i właściwości powłoki.
Produkt jest pakowany w blistry jednodawkowe wykonane z wielowarstwowego materiału Aluminium/PVC/Aluminium/OPA, po 30 tabletek w opakowaniu. Okres ważności wynosi 2 lata od daty produkcji, a lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C, aby zachować pełną skuteczność. Nie stwierdzono istotnych niezgodności farmaceutycznych wpływających na jakość, bezpieczeństwo lub skuteczność leku. Po zakończeniu terapii lub w przypadku przeterminowania, niewykorzystane tabletki należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów farmaceutycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Tenofovir disoproxil Accordpharma 245 mg
blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, otoczka tabletki, skrobia żelowana kukurydziana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozpadowa, tabletka powlekana, tenofowir dizoproksyl, tenofowir dizoproksyl fumaran, triacetyna -
Specjalne ostrzeżenia
Przed rozpoczęciem terapii Tenofovir disoproxil Accordpharma u pacjentów zakażonych HBV należy wykonać badanie w kierunku przeciwciał HIV oraz poinformować pacjentów, że lek nie zapobiega przenoszeniu HBV drogą kontaktów seksualnych ani przez zakażoną krew. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania Tenofoviru dizoproksylu z innymi preparatami zawierającymi tenofowir dizoproksyl lub tenofowir alafenamid, a także z adefowirem dipiwoksylu i dydanozyną. W skojarzeniu z lamiwudyną i abakawirem lub lamiwudyną i dydanozyną obserwowano wysoki odsetek niepowodzeń terapii i wczesnej oporności u pacjentów z HIV. Tenofovir jest eliminowany głównie przez nerki, a stosowanie leku wiąże się z ryzykiem zaburzeń czynności nerek, w tym niewydolności nerek, hipofosfatemii oraz zespołu Fanconiego.
Przed terapią należy obliczyć klirens kreatyniny i monitorować czynność nerek (klirens kreatyniny oraz stężenie fosforanów w surowicy) po 2-4 tygodniach, po 3 miesiącach oraz co 3-6 miesięcy u pacjentów bez czynników ryzyka. W przypadku stężenia fosforanów < 1,5 mg/dl (0,48 mmol/l) lub klirensu kreatyniny < 50 ml/min konieczna jest powtórna ocena czynności nerek w ciągu tygodnia. Przerwanie terapii należy rozważyć przy klirensie < 50 ml/min, stężeniu fosforanów < 1,0 mg/dl (0,32 mmol/l) lub postępującym pogorszeniu czynności nerek. Należy unikać jednoczesnego stosowania leków nefrotoksycznych (aminoglikozydy, amfoterycyna B, foskarnet, gancyklowir, pentamidyna, wankomycyna, cydofowir, interleukina-2) oraz NLPZ w dużych dawkach, a także monitorować czynność nerek u pacjentów przyjmujących tenofovir z inhibitorami proteazy wzmocnionymi rytonawirem lub kobicystatem. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) i wymagających hemodializy stosowanie tenofoviru dizoproksylu nie jest zalecane lub wymaga dostosowania dawkowania i ścisłej kontroli nefrologicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Tenofovir disoproxil Accordpharma
abakawir, adefowir dipiwoksylu, amfoterycyna B, aminoglikozyd, cydofowir, dydanozyna, foskarnet, gancyklowir, HBV, hemodializa, hipofosfatemia, inhibitor proteazy, interleukina-2, klirens kreatyniny, kobicystat, lamiwudyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, pentamidyna, rytonawir, tenofowir alafenamidu, tenofowir dizoproksylu, terapia przeciwretrowirusowa, wankomycyna, zaburzenie czynności kanalika bliższego, zespół Fanconiego -
Właściwości farmakodynamiczne
Tenofowir dizoproksyl, będący nukleozydowym i nukleotydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy (ATC: J05 AF07), jest prolekiem wykazującym aktywność przeciwwirusową wobec HIV-1, HIV-2 oraz HBV. Po wchłonięciu ulega konwersji do aktywnego difosforanu tenofowiru, który działa jako obligatoryjny terminator łańcucha DNA, hamując replikację wirusową. Wewnątrzkomórkowy okres półtrwania difosforanu wynosi około 10 godzin w komórkach aktywowanych oraz 50 godzin w spoczynkowych PBMC, co umożliwia utrzymanie terapeutycznych stężeń leku. W badaniach in vitro EC50 dla szczepu HIV-1IIIB wynosi 1-6 μmol/l, a dla pierwotnych szczepów HIV-1 podtypu B w PBMC 1,1 μmol/l. Tenofowir wykazuje również aktywność wobec podtypów A, C, D, E, F, G, O HIV-1 oraz HIV-2 (EC50 = 4,9 μmol/l). Lek charakteryzuje się selektywnością wobec enzymów wirusowych i nie wykazuje istotnej toksyczności mitochondrialnej przy stężeniach do 300 μmol/l.
Mechanizmy oporności na tenofowir obejmują przede wszystkim mutację K65R w odwrotnej transkryptazie HIV-1, która znacząco obniża wrażliwość wirusa na lek, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania u pacjentów z potwierdzoną mutacją. Inne mutacje, takie jak K70E, powodują jedynie niewielkie zmniejszenie skuteczności. Skuteczność tenofowiru dizoproksylu w dawce 245 mg została potwierdzona w badaniach klinicznych u pacjentów zarówno uprzednio leczonych, jak i nieleczonych, z oceną efektów odpowiednio po 48 i 144 tygodniach terapii. Produkt dostępny jest w postaci tabletek powlekanych zawierających 245 mg substancji czynnej oraz 159,196 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Tenofovir disoproxil Accordpharma 245 mg
aktywność przeciwwirusowa, difosforan tenofowiru, fumaran dizoproksylu tenofowiru, inhibitor odwrotnej transkryptazy, jednojądrowe komórki krwi obwodowej, laktoza jednowodna, lek przeciwretrowirusowy, monocyty, mutacja K65R, mutacje związane z analogami tymidyny, odwrotna transkryptaza, odwrotna transkryptaza HIV-1, PBMC, polimeraza HBV, replikacja wirusa, tenofowir dizoproksyl, toksyczność mitochondrialna -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Tenofowir dizoproksyl w dawce 245 mg, stosowany u kobiet w ciąży, nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płód czy noworodka, co potwierdzają dane kliniczne obejmujące ponad 1000 przypadków oraz badania na modelach zwierzęcych. Terapia rozpoczynana między 28. a 32. tygodniem ciąży i kontynuowana do 1-2 miesięcy po porodzie u kobiet z przewlekłym zakażeniem HBV znacząco zmniejsza ryzyko wertykalnej transmisji wirusa, zwłaszcza w połączeniu ze standardowym postępowaniem profilaktycznym (immunoglobulina i szczepionka HBV u noworodka). Obserwacje do 12 miesięcy po porodzie nie wykazały istotnych sygnałów bezpieczeństwa, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku w tym okresie.
W kontekście karmienia piersią, tenofowir przenika do mleka matki w bardzo niskich stężeniach, a ekspozycja niemowląt jest znikoma; u dzieci karmionych piersią przez matki leczone z powodu HBV nie odnotowano działań niepożądanych. Zalecenia różnicują postępowanie w zależności od zakażenia: kobiety z HBV mogą karmić piersią pod warunkiem odpowiedniej profilaktyki noworodka, natomiast u pacjentek zakażonych HIV karmienie piersią jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko transmisji wirusa. Dane dotyczące wpływu tenofowiru na płodność są ograniczone, jednak badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze, co należy uwzględnić podczas konsultacji i planowania terapii u kobiet w wieku rozrodczym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tenofovir disoproxil Accordpharma 245 mg
dizoproksyl tenofowiru, działanie niepożądane, HBV, immunoglobulina przeciwko HBV, karmienie piersią, przenikanie do mleka, przewlekłe zakażenie HBV, szczepionka przeciwko HBV, tenofowir dizoproksyl, transmisja wertykalna wirusa, trymestr ciąży, wada rozwojowa, wirus HIV, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zakażenie HBV, zakażenie HIV -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Preparat Tenofovir disoproxil Accordpharma w dawce 245 mg w formie tabletek powlekanych nie był przedmiotem dedykowanych badań klinicznych oceniających bezpośredni wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, w dokumentacji produktu leczniczego odnotowano występowanie zawrotów głowy jako działania niepożądanego, co może istotnie obniżać sprawność psychomotoryczną pacjenta i zwiększać ryzyko podczas wykonywania czynności wymagających koncentracji i pełnej sprawności. Lekarz powinien uwzględnić ten fakt podczas kwalifikacji pacjenta do terapii, szczególnie u osób zawodowo prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny, oraz poinformować o konieczności zachowania ostrożności, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia.
W praktyce klinicznej istotne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu dotyczącego trybu życia pacjenta, monitorowanie występowania zawrotów głowy oraz dostosowanie zaleceń indywidualnie do profilu pacjenta, uwzględniając wiek, choroby współistniejące i potencjalne interakcje lekowe. Lekarz ma obowiązek udokumentować przekazanie informacji o możliwym wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, w tym ostrzeżenia o zawrotach głowy oraz instrukcje postępowania w przypadku ich wystąpienia. Niedopełnienie tego obowiązku może skutkować odpowiedzialnością prawną w przypadku zdarzeń niepożądanych związanych z prowadzeniem pojazdów pod wpływem leku. Kluczowe jest zatem zapewnienie właściwej komunikacji z pacjentem oraz indywidualizacja i dokumentacja zaleceń dotyczących bezpieczeństwa farmakoterapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tenofovir disoproxil Accordpharma 245 mg
badanie kliniczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, dawkowanie leku, dokumentacja medyczna, dokumentacja produktu leczniczego, działanie niepożądane, interakcja lekowa, okres leczenia, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, tabletka powlekana, tenofowir dizoproksyl, zawroty głowy, zdarzenie niepożądane -
Wskazania do stosowania
Tenofovir disoproxil Accordpharma w dawce 245 mg w postaci tabletek powlekanych jest lekiem przeciwwirusowym stosowanym w terapii skojarzonej zakażeń HIV-1 oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (WZW B). U dorosłych pacjentów z HIV-1 lek jest wskazany zarówno u osób dotychczas nieleczonych z wysoką wiremią (>100 000 kopii/ml), jak i u pacjentów po wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej zakończonej niepowodzeniem (wiremia <10 000 kopii/ml). Wskazania obejmują również młodzież w wieku 12-18 lat z opornością na nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NRTI) lub nietolerancją leków pierwszego rzutu. W przypadku WZW B, lek jest zalecany u pacjentów z wyrównaną czynnością wątroby, wykazujących aktywną replikację wirusa, trwałe podwyższenie AlAT oraz potwierdzony stan zapalny lub zwłóknienie w badaniu histologicznym, a także u pacjentów z opornością na lamiwudynę oraz u osób z niewyrównaną czynnością wątroby. Młodzież 12-18 lat z aktywną immunologicznie chorobą wątroby również kwalifikuje się do terapii.
Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest potwierdzenie aktywnej replikacji wirusa (oznaczenie HIV RNA lub HBV DNA), ocena aktywności procesu zapalnego (poziom AlAT) oraz stanu wątroby (biopsja lub nieinwazyjne metody oceny zwłóknienia). Terapia powinna być prowadzona wyłącznie w skojarzeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi, aby zapobiec rozwojowi oporności. U pacjentów wcześniej leczonych zaleca się wykonanie testów oporności wirusa oraz uwzględnienie historii leczenia. Monitorowanie podczas terapii obejmuje funkcję nerek (ze względu na nefrotoksyczność tenofowiru), poziom wiremii, parametry wątrobowe oraz gęstość mineralną kości przy długotrwałym stosowaniu. Szczególną ostrożność i ścisłe monitorowanie wymaga stosowanie u pacjentów z niewyrównaną czynnością wątroby.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Tenofovir disoproxil Accordpharma 245 mg
aminotransferaza alaninowa, badanie histologiczne, biopsja wątroby, gęstość mineralna kości, lek przeciwretrowirusowy, miano wirusa, nefrotoksyczność, niewyrównana czynność wątroby, nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy, oporność na lamiwudynę, oporność wirusowa, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, replikacja wirusa, tenofowir dizoproksyl fumaran, terapia skojarzona, wiremia HBV DNA, wyrównana czynność wątroby, zakażenie HIV-1