Właściwości farmakokinetyczne
Vastan 20 mg
Symwastatyna, będąca prolekiem w formie nieaktywnego laktonu, ulega w organizmie hydrolizie do aktywnego beta-hydroksykwasu, który hamuje reduktazę HMG-CoA, głównie w wątrobie. Po podaniu doustnym lek jest dobrze wchłaniany, jednak mniej niż 5% dawki aktywnej formy trafia do krążenia systemowego z powodu efektu pierwszego przejścia wątrobowego. Maksymalne stężenie aktywnego metabolitu w osoczu osiągane jest po 1-2 godzinach, a przyjmowanie leku z posiłkiem nie wpływa na jego absorpcję. Symwastatyna i jej metabolity wykazują wysokie (>95%) wiązanie z białkami osocza, co wpływa na ich biodostępność. Metabolizm odbywa się głównie przez CYP3A4, a transport do hepatocytów jest zależny od białka OATP1B1 oraz pompy BCRP. Eliminacja leku następuje głównie z kałem (60%) i w mniejszym stopniu z moczem (13%). Okres półtrwania aktywnego metabolitu beta-hydroksykwasu wynosi około 1,9 godziny.
Właściwości farmakokinetyczne leku Vastan (symwastatyna)
Symwastatyna, substancja czynna leku Vastan, występuje w postaci nieaktywnego laktonu, który po podaniu ulega przekształceniom metabolicznym umożliwiającym pełnienie funkcji inhibitora reduktazy HMG-CoA. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych tego leku.1
Postać chemiczna i aktywacja metaboliczna
Symwastatyna podawana jest w postaci nieaktywnego laktonu, który w organizmie ulega hydrolizie do odpowiedniej formy beta-hydroksykwasu, będącego właściwym inhibitorem reduktazy HMG-CoA. Proces ten zachodzi przede wszystkim w wątrobie, natomiast w osoczu ludzkim hydroliza przebiega znacznie wolniej.2
Wchłanianie
Symwastatyna po podaniu doustnym jest dobrze wchłaniana z przewodu pokarmowego, jednak znaczna jej część ulega wychwytowi w wątrobie w ramach efektu pierwszego przejścia. Ten hepatyczny wychwyt uzależniony jest od przepływu krwi przez wątrobę, która stanowi główne miejsce działania aktywnej formy leku.3
Po doustnym podaniu symwastatyny absorpcja beta-hydroksykwasu do krążenia systemowego jest ograniczona i wynosi mniej niż 5% podanej dawki. Stężenie maksymalne aktywnego inhibitora w osoczu osiągane jest w czasie 1-2 godzin po zażyciu leku. Istotny jest fakt, że przyjmowanie symwastatyny wraz z posiłkiem nie wpływa na jej wchłanianie.4
Analiza farmakokinetyki symwastatyny po podaniu jednorazowym oraz wielokrotnym wskazuje, że lek nie ulega kumulacji w organizmie przy powtarzanym stosowaniu.5
Dystrybucja
Zarówno symwastatyna, jak i jej aktywne metabolity, charakteryzują się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza wynoszącym ponad 95%. Ma to istotne znaczenie dla dostępności leku w formie wolnej, mogącej oddziaływać na tkanki docelowe. 95% wiązane z białkami.”>6
Metabolizm
Symwastatyna podlega metabolizmowi z udziałem cytochromu P450 3A4 (CYP3A4). W osoczu ludzkim oprócz głównego metabolitu, którym jest beta-hydroksykwas, występują również cztery inne aktywne metabolity.7
Transport symwastatyny do komórek wątrobowych odbywa się przy udziale specyficznego białka transportującego OATP1B1. Dodatkowo symwastatyna jest substratem dla transportera pompy lekowej BCRP (ang. Breast Cancer Resistance Protein).8
Eliminacja
Po doustnym podaniu znakowanej radioizotopowo symwastatyny, w ciągu 96 godzin około 13% dawki jest wydalane z moczem, natomiast znacząca część (60%) jest eliminowana z kałem. Ilość leku wykrywana w kale odpowiada zarówno wchłoniętym metabolitom wydalanym z żółcią, jak i frakcji niewchłoniętej symwastatyny.9
W przypadku dożylnego podania metabolitu beta-hydroksykwasu, jego okres półtrwania wynosi średnio 1,9 godziny. Jedynie niewielka część (0,3%) dawki podanej dożylnie jest wydalana z moczem w formie inhibitorów.10
Wpływ polimorfizmu genetycznego na farmakokinetykę
Istotnym czynnikiem wpływającym na właściwości farmakokinetyczne symwastatyny jest polimorfizm genu SLCO1B1 kodującego białko transportujące OATP1B1. Osoby posiadające allel c.521T>C tego genu charakteryzują się zmniejszoną aktywnością transportera OATP1B1, co prowadzi do zwiększonej ekspozycji systemowej na kwas symwastatyny.C genu SLCO1B1 mają mniejszą aktywność białka transportującego OATP1B1.”>11
Ekspozycja (AUC) na główny aktywny metabolit, kwas symwastatyny, u nosicieli allelu C wykazuje znaczące różnice w porównaniu z osobami o genotypie TT (najbardziej powszechnym):
- U heterozygot (genotyp CT) – średnia ekspozycja wynosi 120% wartości obserwowanej u osób z genotypem TT
- U homozygot (genotyp CC) – średnia ekspozycja wynosi 221% wartości obserwowanej u osób z genotypem TT
W populacji europejskiej allel C występuje z częstością około 18%. U pacjentów z tym polimorfizmem genetycznym istnieje zwiększone ryzyko ekspozycji na kwas symwastatyny, co może prowadzić do podwyższonego ryzyka wystąpienia rabdomiolizy.12
Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów
Należy zaznaczyć, że dane farmakokinetyczne dotyczą wyłącznie pacjentów dorosłych. Brak jest danych na temat farmakokinetyki symwastatyny u dzieci i młodzieży, co stanowi istotne ograniczenie w stosowaniu tego leku w tej grupie wiekowej.13
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania