Specjalne ostrzeżenia
Vastan
Symwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, niesie ryzyko miopatii objawiającej się bólami mięśni, osłabieniem i podwyższoną aktywnością kinazy kreatynowej (CK), przekraczającą 10-krotnie górną granicę normy. Miopatia może przejść w rabdomiolizę z ostrą niewydolnością nerek. Ryzyko to jest dawko-zależne: 0,03% przy 20 mg/dobę, 0,08% przy 40 mg/dobę i 0,61% przy 80 mg/dobę, a u pacjentów po zawale mięśnia sercowego przy dawce 80 mg wzrasta do 1,0%. Genetyczne predyspozycje, takie jak allel C genu SLCO1B1, znacząco zwiększają ryzyko miopatii (do 15% u homozygot). Aktywność CK powinna być oceniana przed leczeniem i w trakcie, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (wiek ≥ 65 lat, płeć żeńska, zaburzenia nerek, niedoczynność tarczycy, wcześniejsze toksyczne reakcje na statyny, pochodzenie azjatyckie). W przypadku CK > 5-krotnej normy lub nasilonych objawów mięśniowych, zaleca się przerwanie terapii.
- Specjalne ostrzeżenia dotyczące miopatii i rabdomiolizy
- Środki ostrożności przed rozpoczęciem leczenia
- Środki ostrożności podczas leczenia
- Interakcje lekowe związane z ryzykiem miopatii
- Zalecenia dotyczące stosowania leku z innymi lekami
- Kwas fusydowy i symwastatyna
- Inhibitory transportera pompy lekowej (BCRP)
- Niacyna (kwas nikotynowy) i pochodne
- Wpływ na wątrobę
- Inne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Specjalne grupy pacjentów
- Informacje o substancjach pomocniczych
Specjalne ostrzeżenia dotyczące miopatii i rabdomiolizy
Symwastatyna, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, może wywoływać miopatię objawiającą się bólami mięśni, tkliwością lub osłabieniem, którym towarzyszy zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) do wartości przekraczających ponad 10-krotnie górną granicę normy. Miopatia może przekształcić się w rabdomiolizę z ostrą niewydolnością nerek spowodowaną mioglobinurią lub bez niej. Bardzo rzadko odnotowano przypadki zgonów z tego powodu. Wysokie stężenia symwastatyny i kwasu symwastatyny w osoczu zwiększają ryzyko wystąpienia miopatii1.
Ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy jest zależne od dawki. Dane z badań klinicznych wskazują, że częstość występowania miopatii wynosi około 0,03% przy dawce 20 mg na dobę, 0,08% przy dawce 40 mg na dobę oraz 0,61% przy dawce 80 mg na dobę. W przypadku pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego leczonych symwastatyną w dawce 80 mg na dobę, częstość występowania miopatii wzrasta do około 1,0% w porównaniu z 0,02% przy dawce 20 mg na dobę2.
Zmniejszona aktywność białek transportowych
Zmniejszenie aktywności wątrobowych białek transportujących aniony organiczne (OATP) może zwiększać ekspozycję ogólnoustrojową na kwas symwastatyny i podwyższać ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy. Pacjenci posiadający allel (c.521T>C) genu SLCO1B1, kodujący białko OATP1B1 o mniejszej aktywności, są narażeni na zwiększone ryzyko miopatii. U homozygotycznych nosicieli allelu C (CC) leczonych symwastatyną w dawce 80 mg, ryzyko wystąpienia miopatii wynosi 15% w ciągu jednego roku, u heterozygotycznych nosicieli (CT) wynosi 1,5%, podczas gdy u pacjentów z genotypem TT ryzyko wynosi 0,3%Oznaczanie aktywności kinazy kreatynowej
Aktywność kinazy kreatynowej (CK) nie powinna być oznaczana po męczącym wysiłku fizycznym lub gdy istnieją inne alternatywne przyczyny powodujące zwiększenie aktywności CK, ponieważ może to utrudniać interpretację wyników. Jeżeli aktywność CK jest znacznie podwyższona (ponad pięciokrotnie powyżej górnej granicy normy), należy powtórzyć badanie po 5-7 dniach w celu potwierdzenia wyników4. Przed rozpoczęciem stosowania symwastatyny lub przy zwiększaniu jej dawki, należy poinformować wszystkich pacjentów o ryzyku wystąpienia miopatii i zalecić szybkie zgłoszenie się do lekarza w przypadku niewyjaśnionych bólów mięśni, nadmiernej wrażliwości na dotyk lub osłabienia5. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z czynnikami predysponującymi do wystąpienia rabdomiolizy. Aby ustalić referencyjną wartość wyjściową, aktywność CK należy oznaczać przed rozpoczęciem leczenia w następujących przypadkach: Jeśli aktywność CK znacznie przekracza górną granicę wartości uznanej za prawidłową (pięciokrotnie powyżej górnej wartości uznanej za prawidłową), nie należy rozpoczynać leczenia symwastatyną7. W przypadku wystąpienia bólów mięśni, osłabienia lub kurczów u pacjenta otrzymującego statyny, należy oznaczyć aktywność CK. Jeśli aktywność CK jest znacznie podwyższona (ponad pięciokrotnie powyżej górnej granicy normy) u pacjenta, który nie był po forsownym wysiłku fizycznym, należy przerwać podawanie symwastatyny8. Nawet jeśli aktywność CK nie przekracza pięciokrotnie górnej granicy normy, ale niepożądane objawy ze strony mięśni są nasilone i powodują codzienny dyskomfort, należy rozważyć odstawienie symwastatyny. Jeśli z jakichkolwiek powodów podejrzewana jest miopatia, lek należy odstawić9. Bardzo rzadko zgłaszano przypadki immunozależnej miopatii martwiczej (ang. Immune-mediated necrotizing myopathy, IMNM) podczas lub po zakończeniu leczenia statynami. IMNM charakteryzuje się utrzymującym się osłabieniem mięśni proksymalnych oraz zwiększoną aktywnością kinazy kreatynowej w surowicy, utrzymującą się mimo przerwania leczenia statynami10. Leczenie symwastatyną należy przerwać na kilka dni przed planowanym dużym zabiegiem chirurgicznym lub jeśli konieczne jest podjęcie leczenia internistycznego lub chirurgicznego11. Ryzyko miopatii i rabdomiolizy znacznie wzrasta podczas jednoczesnego stosowania symwastatyny z innymi silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak: Jednoczesne stosowanie symwastatyny z powyższymi lekami jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Ryzyko miopatii i rabdomiolizy wzrasta również podczas jednoczesnego stosowania amiodaronu, amlodypiny, werapamilu lub diltiazemu z pewnymi dawkami symwastatyny, a także w przypadku jednoczesnego podawania kwasu fusydowego ze statynami13. Symwastatyny nie wolno stosować jednocześnie z kwasem fusydowym podawanym ogólnoustrojowo lub w ciągu 7 dni po zakończeniu leczenia kwasem fusydowym. Istnieją doniesienia o przypadkach rabdomiolizy (także śmiertelnych) wśród pacjentów leczonych takim skojarzeniem. U pacjentów, u których podawanie ogólnoustrojowo kwasu fusydowego uważa się za konieczne, leczenie statynami należy przerwać na czas kuracji kwasem fusydowym19. Symwastatyna jest substratem transportera pompy lekowej – białka warunkującego oporność w raku piersi (ang. Breast Cancer Resistant Protein, BCRP). Jednoczesne podawanie produktów leczniczych będących inhibitorami BCRP (np. elbaswiru lub grazoprewiru) może prowadzić do zwiększenia stężenia symwastatyny w osoczu oraz zwiększenia ryzyka miopatii. U pacjentów przyjmujących jednocześnie produkty lecznicze zawierające elbaswir lub grazoprewir, dawka produktu leczniczego Vastan nie powinna przekraczać 20 mg na dobę20. Rzadko obserwowano przypadki miopatii/rabdomiolizy związane z przyjmowaniem inhibitorów reduktazy HMG-CoA jednocześnie z niacyną (kwasem nikotynowym) w dawkach modyfikujących stężenie lipidów (>1 g/dobę). Lekarze rozważający zastosowanie leczenia skojarzonego symwastatyną i niacyną lub lekami zawierającymi niacynę w dawkach modyfikujących stężenie lipidów (≥ 1 g/dobę) powinni dokładnie ocenić potencjalne korzyści i ryzyko, a także ściśle monitorować pacjentów pod kątem występowania objawów miopatii22. Acypimoks, podobny pod względem budowy do kwasu nikotynowego, może wiązać się z podobnym ryzykiem działania toksycznego na mięśnie23. Podczas badań klinicznych, u kilku dorosłych pacjentów leczonych symwastatyną doszło do utrzymującego się zwiększenia aktywności aminotransferaz w surowicy (ponad trzykrotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową). Po odstawieniu symwastatyny, aktywność aminotransferaz u tych pacjentów zwykle wracała powoli do wartości sprzed leczenia24. Zaleca się wykonywanie badań oceniających czynność wątroby u wszystkich pacjentów przed rozpoczęciem stosowania produktu leczniczego a następnie, gdy będzie to wskazane klinicznie. U pacjentów, u których wymagane jest stosowanie symwastatyny w dawce 80 mg, należy wykonać dodatkowy test przed zmianą dawkowania, 3 miesiące po zmianie dawkowania na 80 mg, a następnie co pewien czas (np. co pół roku) w pierwszym roku leczenia25. Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów, u których stwierdzono zwiększenie aktywności aminotransferaz. U tych pacjentów należy niezwłocznie powtórzyć badania, a następnie przeprowadzać je częściej. Jeśli następuje dalsze zwiększanie aktywności aminotransferaz, zwłaszcza do wartości trzykrotnie większych od górnej granicy normy i utrzymuje się, produkt leczniczy należy odstawić26. Należy zwrócić uwagę, że aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT) może wywodzić się z tkanki mięśniowej, zatem wzrost aktywności AlAT wraz ze wzrostem aktywności CK może wskazywać na miopatię27. W okresie porejestracyjnym zgłaszano rzadkie przypadki niewydolności wątroby bez skutku śmiertelnego i zakończone zgonem, u pacjentów przyjmujących statyny, w tym symwastatynę. Jeżeli podczas leczenia produktem leczniczym Vastan wystąpi ciężkie uszkodzenie wątroby dające objawy kliniczne i/lub hiperbilirubinemia lub żółtaczka, należy niezwłocznie przerwać leczenie28. Produkt leczniczy Vastan należy stosować ostrożnie u osób pijących znaczne ilości alkoholu29. Niektóre dane wskazują, że statyny są lekami podnoszącymi stężenie glukozy we krwi; u niektórych pacjentów, u których istnieje wysokie ryzyko wystąpienia cukrzycy w przyszłości, mogą one wywołać hiperglikemię na poziomie wymagającym podania leków przeciwcukrzycowych. To ryzyko jest jednak równoważone przez zdolność statyn do zmniejszenia ryzyka chorób naczyniowych, nie powinno ono zatem być powodem przerwania terapii statynami30. U pacjentów z grupy ryzyka (poziom glukozy na czczo 5,6–6,9 mmol/l, BMI > 30 kg/m², podwyższony poziom triglicerydów, nadciśnienie tętnicze) należy prowadzić obserwację kliniczną i monitorować parametry biochemiczne zgodnie z lokalnymi wytycznymiŚródmiąższowa choroba płuc
Pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc zgłaszano podczas stosowania niektórych statyn, szczególnie podczas długotrwałej terapii. Objawy mogą obejmować duszność, suchy kaszel oraz pogorszenie stanu ogólnego (zmęczenie, zmniejszenie masy ciała oraz gorączka). Jeśli istnieje podejrzenie, że rozwinęła się u pacjenta śródmiąższowa choroba płuc, należy zakończyć leczenie statyną32. W kilku przypadkach zaobserwowano, że statyny wywołują miastenię de novo lub nasilają już występującą miastenię lub miastenię oczną. Jeśli nastąpi nasilenie objawów, należy przerwać stosowanie produktu Vastan. Odnotowano nawroty choroby po podaniu (ponownym podaniu) tej samej lub innej statyny33. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania symwastatyny u pacjentów w wieku od 10 do 17 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną oceniano w kontrolowanym badaniu klinicznym z udziałem chłopców w fazie II i powyżej wg skali Tannera oraz dziewcząt, u których minął co najmniej jeden rok od pierwszej miesiączki. Profil działań niepożądanych u pacjentów leczonych symwastatyną był na ogół podobny do profilu u pacjentów, którym podawano placebo34. Dawek większych niż 40 mg nie badano w tej populacji. W ograniczonym, kontrolowanym badaniu nie stwierdzono wykrywalnego wpływu na wzrost lub dojrzewanie płciowe u chłopców i dziewcząt ani jakiegokolwiek wpływu na długość cyklu miesiączkowego u dziewcząt35. Dziewczęta należy poinformować o odpowiednich metodach zapobiegania ciąży podczas leczenia symwastatyną. U pacjentów w wieku < 18 lat nie przeprowadzono badań skuteczności ani bezpieczeństwa w odniesieniu do okresu leczenia > 48 tygodni, a długotrwały wpływ produktu leczniczego na dojrzewanie fizyczne, umysłowe i płciowe jest nieznany37. Należy zachować ostrożność przepisując symwastatynę pacjentom pochodzenia azjatyckiego i stosować u nich najniższą konieczną dawkę38. Vastan zawiera laktozę. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy39.Środki ostrożności przed rozpoczęciem leczenia
Środki ostrożności podczas leczenia
Interakcje lekowe związane z ryzykiem miopatii
Zalecenia dotyczące stosowania leku z innymi lekami
Kwas fusydowy i symwastatyna
Inhibitory transportera pompy lekowej (BCRP)
Niacyna (kwas nikotynowy) i pochodne
Wpływ na wątrobę
Zalecenia dotyczące badań funkcji wątroby
Inne ostrzeżenia i środki ostrożności
Cukrzyca
Miastenia
Specjalne grupy pacjentów
Dzieci i młodzież
Pacjenci pochodzenia azjatyckiego
Informacje o substancjach pomocniczych
Kategoria czynników ryzyka
Czynniki ryzyka
Czynniki związane z pacjentem
Czynniki związane z dawkowaniem
Czynniki genetyczne
Interakcje lekowe – leki przeciwwskazane
Interakcje lekowe – ograniczenia dawkowania
Inne interakcje wymagające ostrożności
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania