Właściwości farmakokinetyczne leku Gastal (o smaku miętowym)

Gastal (o smaku miętowym), zawierający w jednej tabletce 450 mg glinu wodorotlenku z magnezu węglanem (żel wysuszony) oraz 300 mg magnezu wodorotlenku, charakteryzuje się właściwościami farmakokinetycznymi typowymi dla leków zobojętniających kwas żołądkowy. Należy podkreślić, że lek nie wywiera działania ogólnoustrojowego u pacjentów z prawidłowo funkcjonującymi nerkami.¹

Losy związków glinu w organizmie

Po podaniu preparatu Gastal, w świetle żołądka dochodzi do reakcji chemicznej pomiędzy wodorotlenkiem glinu a kwasem solnym zawartym w soku żołądkowym. W wyniku tej reakcji powstają związki glinu, które następnie przechodzą do jelit, gdzie wchodzą w interakcje z fosforanami i węglanami obecnymi w świetle jelita. Te reakcje prowadzą do powstania nierozpuszczalnych soli glinu, które są wydalane z organizmu wraz z kałem bez ulegania wchłanianiu.²

Losy związków magnezu w organizmie

Wodorotlenek magnezu, będący składnikiem aktywnym leku Gastal, reaguje z kwasem solnym obecnym w soku żołądkowym. W wyniku tej reakcji powstaje chlorek magnezu, który wykazuje osmotyczne działanie przeczyszczające w jelicie cienkim. Ta właściwość ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ łagodne działanie przeczyszczające związków magnezu skutecznie przeciwdziała potencjalnemu efektowi zapierającemu, który może wywoływać wodorotlenek glinu.³

Eliminacja składników leku

Eliminacja składników leku Gastal zachodzi głównie drogą przewodu pokarmowego. Magnez, podobnie jak glin, jest wydalany z kałem, jednak w postaci nierozpuszczalnego węglanu.⁴ Dzięki temu, że składniki preparatu nie wchłaniają się do krwiobiegu w znaczącym stopniu, lek nie powoduje działań ogólnoustrojowych u osób z prawidłową funkcją nerek.

Równowaga działania składników aktywnych

Istotną cechą farmakokinetyczną preparatu Gastal jest zrównoważone działanie jego składników. Kombinacja wodorotlenku glinu z magnezu węglanem (żel wysuszony) i wodorotlenku magnezu zapewnia skuteczne zobojętnianie kwasu żołądkowego, a jednocześnie pozwala na utrzymanie równowagi między potencjalnym działaniem zapierającym a przeczyszczającym.⁵ To zrównoważenie efektów farmakologicznych jest szczególnie istotne przy długotrwałym stosowaniu leków zobojętniających kwas żołądkowy.