Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Eligard 22,5 mg 22,5 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa octanu leuproreliny, substancji czynnej produktu Eligard 22,5 mg, wykazały wpływ na układ rozrodczy u obu płci, zgodny z farmakologicznym mechanizmem działania. Zmiany te są odwracalne i ustępują po zakończeniu terapii oraz okresie regeneracji. Badania teratogenności nie wykazały działania teratogennego, choć u królików zaobserwowano toksyczność i śmiertelność zarodków, co jest zgodne z farmakologicznym wpływem na układ rozrodczy. W badaniach rakotwórczości na szczurach, po podskórnym podawaniu dawkach 0,6–4 mg/kg/dobę przez ponad 24 miesiące, stwierdzono dawkozależne zwiększenie częstości krwotoków do przysadki, efekt nieobserwowany u myszy.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

W niniejszej sekcji przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące przedklinicznych danych o bezpieczeństwie stosowania octanu leuproreliny, substancji czynnej produktu leczniczego Eligard 22,5 mg. Dane te opierają się na badaniach nieklinicznych oceniających wpływ na układ rozrodczy, potencjalne działanie teratogenne, właściwości rakotwórcze oraz mutagenne tej substancji czynnej.1

Wpływ na układ rozrodczy

W przeprowadzonych badaniach nieklinicznych z zastosowaniem octanu leuproreliny zaobserwowano wpływ na układ rozrodczy u obu płci. Efekt ten był zgodny z przewidywaniami opartymi na właściwościach farmakologicznych substancji czynnej. Istotnym aspektem jest odwracalność obserwowanych zmian – badania wykazały, że działanie to ma charakter przemijający i ustępuje po zakończeniu terapii oraz odpowiednim okresie regeneracji organizmu.2

Badania teratogenności

Szczegółowe badania przedkliniczne nie wykazały teratogennego działania octanu leuproreliny. Jest to istotna obserwacja w kontekście bezpieczeństwa stosowania substancji. Należy jednak zwrócić uwagę, że u królików zaobserwowano działanie toksyczne i śmiertelne na zarodek. Efekt ten pozostaje w zgodzie z podstawowym działaniem farmakologicznym octanu leuproreliny na układ rozrodczy zwierząt.3

Badania rakotwórczości

Potencjalne działanie rakotwórcze octanu leuproreliny badano na modelach zwierzęcych – szczurach i myszach przez okres przekraczający 24 miesiące. W przypadku szczurów zaobserwowano zależne od dawki zwiększenie częstości występowania krwotoków do przysadki. Efekt ten pojawiał się po podskórnym podawaniu substancji w dawkach od 0,6 do 4 mg/kg/dobę. Co istotne, analogicznego efektu nie zaobserwowano w badaniach przeprowadzonych na myszach.4

Badania potencjału mutagennego

W celu oceny potencjalnego działania mutagennego przeprowadzono szereg badań zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo. Badaniom poddano zarówno sam octan leuproreliny, jak i gotowy produkt leczniczy Eligard 7,5 mg zawierający jednomiesięczną dawkę substancji czynnej. Wyniki tych badań nie wykazały mutagenności badanej substancji ani gotowego produktu leczniczego, co stanowi istotny element profilu bezpieczeństwa octanu leuproreliny.5

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl