Właściwości farmakokinetyczne
Eligard 22,5 mg 22,5 mg

Eligard 22,5 mg zawiera 22,5 mg octanu leuproreliny (odpowiadającego 20,87 mg leuproreliny) w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Po podaniu u pacjentów z zaawansowanym rakiem gruczołu krokowego obserwuje się maksymalne stężenie leuproreliny (Cmax) na poziomie 127 ng/ml osiągnięte po około 4,6 godziny. Następnie występuje faza plateau trwająca od 3 do 84 dni, podczas której stężenie leku w surowicy utrzymuje się na poziomie 0,2-2 ng/ml. Nie stwierdzono kumulacji leku po wielokrotnych podaniach. U zdrowych ochotników objętość dystrybucji wynosi 27 litrów, a wiązanie z białkami osocza mieści się w zakresie 43-49%, co wpływa na biodostępność wolnej frakcji leku.

Właściwości farmakokinetyczne leku Eligard 22,5 mg

Eligard 22,5 mg zawiera octan leuproreliny (22,5 mg, co odpowiada 20,87 mg leuproreliny) w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Właściwości farmakokinetyczne leku obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji oraz eliminacji substancji czynnej z organizmu. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę parametrów farmakokinetycznych tego produktu leczniczego.1

Wchłanianie

Po pierwszym podaniu produktu Eligard 22,5 mg pacjentom z zaawansowanym rakiem gruczołu krokowego, obserwuje się znaczący wzrost stężenia leuproreliny w surowicy krwi. Maksymalne stężenie (Cmax) osiąga wartość 127 ng/ml po około 4,6 godziny od wykonania wstrzyknięcia. Po tym początkowym szczycie stężenia następuje faza plateau, która rozpoczyna się między 3 a 84 dniem od podania. W tej fazie stężenia leuproreliny w surowicy utrzymują się na względnie stałym poziomie, w zakresie od 0,2 do 2 ng/ml. Istotne jest, że badania nie wykazały kumulacji leku w organizmie nawet po wielokrotnym podaniu.2

Dystrybucja

Badania przeprowadzone na zdrowych ochotnikach, którym podano octan leuproreliny w szybkim jednorazowym wstrzyknięciu dożylnym, wykazały, że średnia objętość dystrybucji po osiągnięciu stałego stężenia w osoczu wynosi 27 litrów. Jest to istotny parametr wskazujący na zakres dystrybucji leku w tkankach organizmu. W badaniach in vitro określono również stopień wiązania leuproreliny z białkami osocza, który mieści się w zakresie od 43% do 49%. Ten umiarkowany poziom wiązania z białkami ma wpływ na biodostępność wolnej frakcji leku w krwiobiegu.3

Eliminacja

Proces eliminacji octanu leuproreliny został zbadany u zdrowych ochotników po szybkim jednorazowym wstrzyknięciu dożylnym 1 mg substancji. W tych warunkach średnia wartość klirensu ogólnoustrojowego wyniosła 8,34 l/godz. Końcowy okres półtrwania leku, oceniany w modelu dwukompartmentowym, wyniósł około 3 godziny. Te parametry odzwierciedlają tempo usuwania leku z organizmu.4

Metabolizm i wydalanie

Należy zaznaczyć, że dla produktu leczniczego Eligard 22,5 mg nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących metabolizmu ustrojowego oraz dróg wydalania. Jest to istotne ograniczenie w pełnej charakterystyce farmakokinetycznej tego produktu leczniczego.5

Parametry farmakokinetyczne – zestawienie

Parametr farmakokinetyczny Wartość Uwagi
Cmax 127 ng/ml Osiągnięte po 4,6 godz. od wstrzyknięcia
Faza plateau 3-84 dni od wstrzyknięcia Stężenie w surowicy: 0,2-2 ng/ml
Objętość dystrybucji 27 litrów Po osiągnięciu stałego stężenia w osoczu
Wiązanie z białkami osocza 43-49% Badania in vitro
Klirens ogólnoustrojowy 8,34 l/godz. Po jednorazowym wstrzyknięciu dożylnym 1 mg
Okres półtrwania około 3 godziny Ocena w modelu dwukompartmentowym
Metabolizm ustrojowy Brak danych Nie przeprowadzono badań
Wydalanie Brak danych Nie przeprowadzono badań
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl