Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Produkt leczniczy Eligard 22,5 mg (octan leuproreliny) wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności podczas stosowania u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje o potencjalnych zagrożeniach oraz zalecanych środkach ostrożności podczas leczenia tym lekiem.¹

Prawidłowa rekonstytucja produktu leczniczego

Szczególną uwagę należy zwrócić na właściwą rekonstytucję produktu. Zgłaszano przypadki błędów w przygotowaniu leku, które mogą wystąpić na każdym etapie procesu i potencjalnie prowadzić do braku skuteczności terapeutycznej. Konieczne jest ścisłe przestrzeganie instrukcji dotyczących rekonstytucji i podawania. W przypadku podejrzenia lub stwierdzenia błędu w przygotowaniu produktu leczniczego, należy prowadzić odpowiednie monitorowanie pacjentów.²

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

Wydłużenie odstępu QT: Leczenie deprywacją androgenów może powodować wydłużenie odstępu QT. Przed rozpoczęciem terapii produktem Eligard 22,5 mg u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT w wywiadzie lub przyjmujących jednocześnie leki mogące wydłużać odstęp QT, należy dokonać dokładnej oceny stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając możliwość wystąpienia częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes.³

Ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych: W związku ze stosowaniem agonistów GnRH u mężczyzn zgłaszano zwiększone ryzyko wystąpienia zawału mięśnia sercowego, nagłego zgonu sercowego oraz udaru. Choć szacowane ryzyko oparte na wartości ilorazu szans jest małe, należy je dokładnie ocenić wraz z istniejącymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego podczas ustalania planu leczenia. Pacjenci leczeni agonistami GnRH powinni być monitorowani pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych wskazujących na rozwój chorób układu sercowo-naczyniowego, a postępowanie powinno być zgodne z aktualną praktyką kliniczną.⁴

Przemijające zwiększenie stężenia testosteronu

Octan leuproreliny, podobnie jak inni agoniści GnRH, powoduje przemijające zwiększenie stężenia testosteronu, dihydrotestosteronu i aktywności fosfatazy kwaśnej w surowicy w pierwszym tygodniu terapii. U pacjentów może dojść do nasilenia istniejących lub pojawienia się nowych objawów, takich jak:

• Ból kości
• Neuropatia
• Krwiomocz
• Zwężenie moczowodu
• Utrudniony odpływ moczu z pęcherza moczowego

Objawy te zwykle ustępują podczas kontynuacji leczenia. Warto rozważyć dodatkowe zastosowanie leczenia odpowiednim przeciwandrogenem, rozpoczynając od 3 dni przed włączeniem leczenia octanem leuproreliny i kontynuując przez pierwsze 2-3 tygodnie podawania leku. Takie postępowanie może łagodzić następstwa początkowego wzrostu stężenia testosteronu w surowicy. Co istotne, u mężczyzn poddanych uprzednio kastracji chirurgicznej, Eligard 22,5 mg nie powoduje dalszego zmniejszenia stężenia testosteronu w surowicy.⁵

Wpływ na gęstość kości

W piśmiennictwie opisywano przypadki zmniejszenia gęstości kości u mężczyzn poddanych uprzednio orchidektomii lub leczonych agonistami GnRH. Leczenie przeciwandrogenami znacząco zwiększa ryzyko złamań kości z powodu osteoporozy. Dostępne dane wskazują, że złamania będące wynikiem osteoporozy obserwowano u 5% pacjentów poddanych leczeniu przeciwandrogenami przez 22 miesiące i u 4% pacjentów po 5-10 latach leczenia.

Czynniki zwiększające ryzyko rozwoju osteoporozy, poza długotrwałym niedoborem testosteronu, to:

• Wiek pacjenta – im starszy pacjent, tym większe ryzyko zmniejszenia gęstości kości
• Palenie papierosów – negatywnie wpływa na metabolizm kości
• Spożywanie napojów alkoholowych – może zaburzać gospodarkę mineralną
• Otyłość – zmienia metabolizm hormonów płciowych
• Niewystarczający wysiłek fizyczny – prawidłowa aktywność fizyczna sprzyja utrzymaniu odpowiedniej gęstości kości

Ryzyko złamań w wyniku rozwoju osteoporozy jest zasadniczo większe niż ryzyko złamań patologicznych, dlatego należy rozważyć monitorowanie gęstości kości u pacjentów długotrwale leczonych octanem leuproreliny.⁶

Krwotok do przysadki

W badaniach prowadzonych po wprowadzeniu produktu do obrotu donoszono o rzadkich przypadkach krwotoku do przysadki (objaw wtórny do zawału przysadki mózgowej) po podaniu agonistów GnRH. W większości przypadków objaw ten pojawiał się w ciągu 2 tygodni od podania pierwszej dawki, a w niektórych przypadkach nawet w ciągu pierwszej godziny. Objawami krwotoku do przysadki mogą być:

• Nagły ból głowy
• Wymioty
• Zaburzenia wzroku
• Porażenie mięśni oka
• Zmiana stanu psychicznego
• Czasem zapaść krążeniowa

W przypadku wystąpienia powyższych objawów konieczna jest natychmiastowa pomoc lekarza.⁷

Hiperglikemia i cukrzyca

Donoszono o występowaniu hiperglikemii i zwiększonym ryzyku rozwoju cukrzycy u mężczyzn otrzymujących agonistów GnRH. Hiperglikemia może świadczyć o rozwoju cukrzycy lub pogorszeniu kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą. Zaleca się okresowe sprawdzanie stężenia glukozy we krwi i/lub glikozylowanej hemoglobiny (HbA1c) u pacjentów otrzymujących agonistów GnRH. W przypadku nieprawidłowości należy wdrożyć leczenie hiperglikemii lub cukrzycy zgodnie z aktualną praktyką kliniczną.⁸

Drgawki

Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano występowanie drgawek u pacjentów leczonych octanem leuproreliny. Występowanie drgawek obserwowano niezależnie od historii występowania lub niewystępowania czynników predysponujących. W przypadku pojawienia się drgawek należy postępować zgodnie z obecną praktyką kliniczną – zapewnić bezpieczeństwo pacjenta, wdrożyć odpowiednie leczenie i rozważyć modyfikację terapii.⁹

Idiopatyczne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe

U pacjentów otrzymujących leuprorelinę notowano występowanie idiopatycznego nadciśnienia śródczaszkowego (znanego również jako rzekomy guz mózgu). Pacjentów należy poinformować o konieczności zwracania uwagi na przedmiotowe i podmiotowe objawy idiopatycznego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego, do których należą:

• Ciężki lub nawracający ból głowy
• Zaburzenia widzenia
• Szumy uszne

W przypadku wystąpienia idiopatycznego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego należy rozważyć przerwanie leczenia leuproreliną.¹⁰

Inne powikłania

W związku ze stosowaniem agonistów GnRH zgłaszano przypadki niedrożności moczowodu i ucisku rdzenia kręgowego, które mogą prowadzić do powikłań, w tym paraliżu, czasem ze skutkiem śmiertelnym. W przypadku wystąpienia kompresji rdzenia kręgowego lub zaburzeń czynności nerek należy bezzwłocznie wdrożyć standardowe leczenie tych powikłań.

Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z:

• Przerzutami do kręgosłupa
• Przerzutami do mózgu
• Niedrożnością dróg moczowych

Pacjenci z powyższymi schorzeniami powinni być bardzo dokładnie monitorowani podczas kilku pierwszych tygodni leczenia ze względu na możliwość nasilenia objawów w początkowej fazie terapii.¹¹