kortykosteroid wziewny
Kortykosteroidy wziewne to grupa leków stosowanych w terapii chorób układu oddechowego, głównie astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Działają miejscowo w drogach oddechowych, zmniejszając stan zapalny poprzez hamowanie produkcji cytokin prozapalnych i aktywacji komórek zapalnych.
Leki te charakteryzują się silnym działaniem przeciwzapalnym przy jednoczesnym ograniczeniu działań ogólnoustrojowych, co jest ich główną przewagą nad kortykosteroidami podawanymi doustnie. Do najczęściej stosowanych kortykosteroidów wziewnych należą: budezonid, flutykazon, beklometazon, cyklezonid i mometazon. Dostępne są w postaci inhalatorów ciśnieniowych (pMDI), inhalatorów proszkowych (DPI) oraz nebulizacji.
Kortykosteroidy wziewne stanowią podstawę leczenia przewlekłego astmy oskrzelowej już od pierwszych stopni intensywności terapii według wytycznych GINA. W POChP stosowane są głównie u pacjentów z częstymi zaostrzeniami, zwykle w połączeniu z długo działającymi beta2-mimetykami (LABA). Najczęstsze działania niepożądane to miejscowe infekcje grzybicze jamy ustnej, dysfonia oraz kaszel podrażnieniowy, którym można zapobiegać poprzez odpowiednią technikę inhalacji i płukanie jamy ustnej po inhalacji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Seretide Dysk 500 (500 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Seretide Dysk to preparat złożony zawierający salmeterol (50 μg/dawkę) oraz flutykazon propionian w dawkach 100, 250 lub 500 μg/dawkę, stosowany głównie w leczeniu astmy oskrzelowej oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). W astmie lek jest wskazany u pacjentów z niekontrolowanymi objawami pomimo stosowania wziewnych kortykosteroidów i doraźnych β2-mimetyków, a także u tych, którzy są skutecznie leczeni osobno salmeterolem i flutykazonem, co upraszcza terapię. Seretide Dysk 100 μg nie jest zalecany w ciężkiej astmie. W POChP wskazany jest wyłącznie Seretide Dysk 500 μg, u pacjentów z FEV₁ poniżej 60% wartości należnej, powtarzającymi się zaostrzeniami oraz utrzymującymi się objawami mimo stosowania leków rozszerzających oskrzela.
astma oskrzelowa, ciężka astma, długo działający β2-mimetyk, duszność, flutykazon propionian, kortykosteroid wziewny, krótko działający β2-mimetyk, lek antycholinergiczny, lek rozszerzający oskrzela, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, nietolerancja laktozy, obturacja oskrzeli, POChP, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, salmeterol, salmeterol ksynafonian, zaostrzenie POChP - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bufomix Easyhaler (80 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Lek Bufomix Easyhaler w dawce 80 mikrogramów budezonidu oraz 4,5 mikrogramów formoterolu na dawkę inhalacyjną jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne (budezonid, formoterol) oraz na substancje pomocnicze, w szczególności laktozę jednowodną, która zawiera 4 000 mikrogramów na dawkę i może zawierać śladowe ilości białek mleka. Reakcje alergiczne mogą obejmować zarówno łagodne objawy skórne, jak i ciężkie reakcje anafilaktyczne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z alergią na białka mleka krowiego, u których nawet niewielkie ilości białek zawartych w laktozie mogą wywołać reakcje alergiczne. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego, aby wykluczyć przeciwwskazania do stosowania leku. W przypadku stwierdzenia przeciwwskazań do stosowania Bufomix Easyhaler, takich jak nadwrażliwość na budezonid, formoterol lub białka mleka, należy rozważyć alternatywne metody leczenia astmy lub POChP. Alternatywy obejmują preparaty zawierające inne kortykosteroidy wziewne bez formoterolu, inne β2-mimetyki bez budezonidu, preparaty niezawierające laktozy oraz inne grupy leków o działaniu przeciwzapalnym i rozszerzającym oskrzela, a także nebulizacje. Decyzja terapeutyczna powinna być indywidualnie dostosowana do pacjenta, uwzględniając ciężkość choroby, przeciwwskazania oraz potencjalne interakcje lekowe.
alergia na białko mleka, astma, beta-mimetyk, beta2-agonista, białko mleka, budezonid, Bufomix Easyhaler, działanie przeciwzapalne, formoterol, kortykosteroid wziewny, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, nebulizacja, POChP, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Asaris (500 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Lek Asaris to preparat złożony zawierający flutykazonu propionian (kortykosteroid wziewny) oraz salmeterol (długo działający β2-mimetyk) dostępny w dawkach 100 μg + 50 μg, 250 μg + 50 μg oraz 500 μg + 50 μg na dawkę inhalacyjną. W terapii astmy oskrzelowej stosuje się go u pacjentów z niekontrolowanymi objawami pomimo stosowania kortykosteroidu wziewnego i krótko działającego β2-mimetyku, a także u tych, którzy są skutecznie leczeni osobno podawanymi składnikami, co umożliwia uproszczenie schematu leczenia. Preparat w najniższej dawce (100 μg + 50 μg) nie jest wskazany w ciężkiej astmie u dorosłych i dzieci, gdzie zaleca się wyższe dawki. W przypadku POChP lek Asaris stosuje się wyłącznie w dawce 500 μg + 50 μg u pacjentów z FEV1 < 60% wartości należnej, powtarzającymi się zaostrzeniami oraz utrzymującymi się objawami mimo stosowania leków rozszerzających oskrzela.
astma oskrzelowa, bronchodylatacja, ciężka astma, długo działający beta2-mimetyk, działanie przeciwzapalne, FEV1, flutykazonu propionian, kortykosteroid, kortykosteroid wziewny, krótko działający beta2-mimetyk, laktoza jednowodna, lek rozszerzający oskrzela, mikronizacja, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, POChP, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, salmeterol, salmeterolu ksynafonian, terapia skojarzona, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Alvesco 160 160 mcg/dawkę inh.
Alvesco 160, zawierający 160 μg cyklezonidu w każdej dawce inhalacyjnej, jest wziewnym glikokortykosteroidem wskazanym do leczenia przewlekłej astmy oskrzelowej u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia. Preparat dostępny jest w formie przezroczystego aerozolu inhalacyjnego, gdzie każda dawka zawiera również 4,7 mg etanolu jako substancję pomocniczą, co może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów. Lek ten nie jest zalecany do stosowania u dzieci poniżej 12 lat, co wymaga szczególnej uwagi podczas kwalifikacji do terapii.
Alvesco 160 jest przeznaczony do przewlekłego leczenia przeciwzapalnego astmy o umiarkowanym i ciężkim nasileniu, zgodnie z aktualnymi wytycznymi terapeutycznymi. Wysoka dawka 160 μg cyklezonidu umożliwia skuteczną kontrolę objawów u pacjentów wymagających intensywniejszej terapii wziewnymi kortykosteroidami. Stosowanie leku powinno być monitorowane pod kątem odpowiedzi klinicznej oraz potencjalnych działań niepożądanych związanych z obecnością etanolu w preparacie.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – ASARIS pMDI (50 mcg + 25 mcg)/ dawkę inh.
ASARIS pMDI to inhalacyjny preparat w postaci aerozolu zawiesiny, łączący flutykazonu propionian (kortykosteroid wziewny) oraz salmeterol (długo działający β2-mimetyk) w dawkach 50 µg + 25 µg, 125 µg + 25 µg oraz 250 µg + 25 µg na dawkę inhalacyjną. Lek jest wskazany do systematycznego leczenia astmy oskrzelowej, szczególnie u pacjentów wymagających terapii skojarzonej, u których dotychczasowe stosowanie kortykosteroidu wziewnego i krótko działającego β2-mimetyku nie zapewniało odpowiedniej kontroli objawów. ASARIS pMDI umożliwia precyzyjne podanie leku bezpośrednio do dróg oddechowych, co przekłada się na zmniejszenie stanu zapalnego (flutykazon) oraz długotrwałe rozszerzenie oskrzeli (salmeterol), prowadząc do redukcji częstości zaostrzeń i poprawy parametrów wentylacyjnych płuc.
aerozol inhalacyjny, astma oskrzelowa, długo działający β2-mimetyk, działanie przeciwzapalne, flutykazonu propionian, kontrola objawów astmy, kortykosteroid wziewny, krótko działający β2-mimetyk, parametry wentylacyjne płuc, rozszerzenie oskrzeli, salmeterol, stan zapalny dróg oddechowych, terapia skojarzona, zaostrzenie astmy, zawór dozujący, β2-mimetyk - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Asaris
Produkt leczniczy Asaris, stosowany w terapii astmy oskrzelowej, wymaga stosowania zasad terapii stopniowanej z regularnym monitorowaniem odpowiedzi pacjenta poprzez ocenę kliniczną oraz badania czynności płuc. Lek nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów astmy, które powinny być leczone szybko działającymi lekami rozszerzającymi oskrzela. W przypadku pogorszenia kontroli astmy lub zwiększenia częstości stosowania leków doraźnych, konieczna jest weryfikacja leczenia. Dawkę Asaris należy stopniowo zmniejszać do najmniejszej skutecznej dawki po uzyskaniu kontroli objawów, a nagłe przerwanie terapii jest niewskazane ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z gruźlicą płuc, zaburzeniami układu krążenia, cukrzycą, nadczynnością tarczycy oraz hipokaliemią. Produkt zawiera laktozę jednowodną w ilości około 12,9–13,3 mg na dawkę inhalacyjną, co zwykle nie stanowi problemu u osób z nietolerancją laktozy.
astma oskrzelowa, centralna chorioretinopatia surowicza, cukrzyca, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, flutykazonu propionian, gruźlica płuc, hipoglikemia, hipokaliemia, infekcja dolnych dróg oddechowych, inhibitor CYP3A, jaskra, ketokonazol, kołatanie serca, kortykosteroid wziewny, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, niedociśnienie tętnicze, nieostre widzenie, nietolerancja laktozy, niewydolność kory nadnerczy, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, rytonawir, salmeterol, skurcz dodatkowy, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zaostrzenie astmy, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Montelukast Teva
Leczenie montelukastem wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących stosowania, ze szczególnym uwzględnieniem, że lek nie jest przeznaczony do terapii ostrych napadów astmy, które powinny być leczone wziewnymi krótko działającymi β-agonistami. Pacjent musi być poinformowany o konieczności posiadania leku doraźnego oraz o konieczności kontaktu z lekarzem w przypadku zwiększonego zapotrzebowania na inhalacje β-agonistami. Nie należy nagle odstawiać kortykosteroidów (wziewnych lub doustnych) na rzecz montelukastu, a wszelkie zmiany w terapii kortykosteroidowej powinny być wprowadzane stopniowo pod kontrolą lekarza. Należy również monitorować pacjentów pod kątem objawów zespołu Churga-Straussa, takich jak eozynofilia, zmiany skórne, pogorszenie funkcji płuc, powikłania kardiologiczne oraz neuropatia, zwłaszcza w kontekście zmniejszenia dawki lub odstawienia kortykosteroidów.
astma z nadwrażliwością, eozynofilia, eozynofilia układowa, kortykosteroid wziewny, krótko działający beta-agonista, montelukast doustny, myśli samobójcze, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, neuropatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawy płucne, ostry napad astmy, powikłanie kardiologiczne, wysypka naczyniowa, zaburzenie neuropsychiatryczne, zapalenie naczyń krwionośnych, zespół Churga-Straussa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Symbicort Turbuhaler (80 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Przedawkowanie Symbicort Turbuhaler, zawierającego budezonid (kortykosteroid) oraz formoterol fumaran dwuwodny (długo działający agonista receptorów β2), może manifestować się objawami wynikającymi z nadmiernej stymulacji obu składników. Formoterol w dawkach przekraczających zalecenia może wywołać drżenia mięśni, bóle głowy, kołatanie serca, tachykardię (>100 uderzeń/min), hiperglikemię, hipokaliemię, wydłużenie odstępu QTc oraz arytmie. W badaniach klinicznych dawka 90 µg formoterolu w ciągu 3 godzin u pacjentów z ostrym skurczem oskrzeli nie wykazała istotnych działań niepożądanych. Ostre przedawkowanie budezonidu zazwyczaj nie powoduje natychmiastowych poważnych skutków klinicznych, jednak przewlekłe stosowanie wysokich dawek może prowadzić do ogólnoustrojowych efektów glikokortykosteroidów, takich jak supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespół Cushinga oraz podwyższone stężenie kortykosteroidów we krwi.
arytmia, bronchospazm, budezonid, ciśnienie tętnicze, drżenie mięśni, formoterol fumaran dwuwodny, hiperglikemia, hipokaliemia, kardioselektywny β-adrenolityk, kołatanie serca, kortykosteroid wziewny, leczenie objawowe, leczenie przeciwzapalne, monoterapia kortykosteroidem, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, receptory β2-adrenergiczne, skurcz oskrzeli, stężenie kortykosteroidów we krwi, tachykardia, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia elektrolitowe, zahamowanie kory nadnerczy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Soprobec
Produkt leczniczy Soprobec, stosowany wziewnie, wymaga precyzyjnej techniki inhalacji oraz regularnego, codziennego stosowania, nawet w okresach bezobjawowych, aby zapewnić skuteczną kontrolę astmy. Nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów astmy, gdzie konieczne jest stosowanie szybko działających leków rozszerzających oskrzela. Nagłe przerwanie terapii jest niewskazane, a pogorszenie kontroli choroby, objawiające się częstszym użyciem leków doraźnych, wymaga ponownej oceny leczenia. Długotrwałe stosowanie wziewnych kortykosteroidów, zwłaszcza w dużych dawkach, może prowadzić do działań ogólnoustrojowych, takich jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, opóźnienie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra oraz objawy psychiczne. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki oraz regularne monitorowanie wzrostu u pacjentów pediatrycznych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, cechy cushingoidalne, centralna chorioretinopatia surowicza, duszność, gruźlica, hipoglikemia, jadłowstręt, kandydoza jamy ustnej, kortykosteroid wziewny, lek przeciwhistaminowy, lek rozszerzający oskrzela, nadmierna aktywność psychoruchowa, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, nieostre widzenie, obniżenie rezerwy nadnerczowej, osteoporoza, ostry napad astmy, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, świszczący oddech, wyprysk, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Salmex (250 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Lek Salmex jest preparatem łączącym flutykazon propionian (kortykosteroid wziewny) oraz salmeterol (długo działający β2-mimetyk), dostępny w dawkach 100 μg + 50 μg, 250 μg + 50 μg oraz 500 μg + 50 μg na dawkę inhalacyjną. Wskazany jest do systematycznego leczenia astmy oskrzelowej, szczególnie u pacjentów z niekontrolowaną astmą pomimo stosowania kortykosteroidów wziewnych i krótko działających β2-mimetyków, a także u pacjentów z kontrolowaną astmą, którzy wymagają terapii skojarzonej w jednym inhalatorze. Należy podkreślić, że dawka 100 μg + 50 μg nie jest zalecana w ciężkiej astmie, gdzie preferowane są dawki 250 μg + 50 μg lub 500 μg + 50 μg. Preparat zawiera laktozę jednowodną (około 12,9-13,3 mg na dawkę), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
astma oskrzelowa, ciężka astma, długo działający β2-mimetyk, FEV1, flutykazon propionian, kontrolowana astma, kortykosteroid wziewny, krótko działający β2-mimetyk, laktoza jednowodna, leczenie POChP, lek rozszerzający oskrzela, mikronizacja, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, niekontrolowana astma, nietolerancja laktozy, POChP, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, salmeterol, terapia łączona, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flixotide Dysk 250 mcg/dawkę inh.
Flutykazonu propionian, główny składnik aktywny preparatu Flixotide Dysk, przeszedł szeroko zakrojone badania przedkliniczne, które potwierdziły jego przewidywalny i korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności po dawkowaniu wielokrotnym nie zaobserwowano efektów wykraczających poza typowe działania glikokortykosteroidów, a niepożądane reakcje pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających stężenia terapeutyczne stosowane klinicznie. Ponadto, brak było działań teratogennych, negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze oraz mutagenności w testach in vitro i in vivo, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania u kobiet w wieku rozrodczym i w ciąży, przy zachowaniu zasady oceny korzyści do ryzyka.
astma oskrzelowa, choroba obturacyjna dróg oddechowych, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, kortykosteroid wziewny, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, test in vitro, test in vivo, toksyczność wielokrotnego dawkowania, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Alyostal 100 I.R./ml lub 100 I.C./ml
Reaktywność skóry na alergeny podczas testów skórnych punktowych z wyciągami alergenowymi jest istotnie modyfikowana przez różne leki, co wymaga szczegółowego wywiadu farmakologicznego przed badaniem. Doustne leki przeciwhistaminowe blokujące receptor H1 wykazują najsilniejszy wpływ (++++) i powinny być odstawione na 2-7 dni przed testem. Inne leki o znaczącym wpływie to imipramina (++++) z okresem odstawienia do 21 dni, fenotiazyny (+ do ++) do 10 dni oraz miejscowe kortykosteroidy (+ do ++). Leczenie światłem UV, zwłaszcza metodą PUVA, może wpływać na wyniki testów przez okres do 4 tygodni (+++). Leki takie jak donosowe i blokujące receptor H2 przeciwhistaminowe, kortykosteroidy stosowane ogólnie lub wziewnie, montelukast oraz swoista immunoterapia mają minimalny lub brak wpływu na wyniki testów.
beta-adrenolityk, donosowy lek przeciwhistaminowy, dopamina, epinefryna, fenotiazyna, imipramina, immunoterapia swoista, inhibitor MAO, klonidyna, kortykosteroid miejscowy, kortykosteroid ogólnoustrojowy, kortykosteroid wziewny, lek anksjolityczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwhistaminowy H2, łuszczyca, montelukast, PUVA, reakcja anafilaktyczna, reaktywność skóry, test skórny punktowy, wyciąg alergenowy, wyprysk - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bufar Easyhaler (80 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
BUFAR Easyhaler zawiera budezonid (80 µg) i formoterol (4,5 µg) w każdej dawce inhalacyjnej, co wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych charakterystycznych dla obu substancji, jednak ich jednoczesne podanie nie zwiększa częstości tych zdarzeń w porównaniu do stosowania osobno. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to drżenie i palpitacje, typowe dla agonistów receptorów β2-adrenergicznych, zwykle łagodne i samoistnie ustępujące. Wziewne kortykosteroidy mogą powodować działania ogólnoustrojowe, takie jak zespół Cushinga, supresja nadnerczy, zahamowanie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma i jaskra, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek. Zaleca się regularne monitorowanie wzrostu u dzieci i młodzieży. Zakażenia drożdżakowe jamy ustnej i gardła są częstym powikłaniem, które można ograniczyć przez płukanie jamy ustnej po inhalacji i stosowanie miejscowego leczenia przeciwgrzybiczego bez konieczności przerwania terapii.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, budezonid, częstoskurcz, częstoskurcz nadkomorowy, drożdżyca jamy ustnej, drżenie, dusznica bolesna, dysfagia, dysfonia, formoterol, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kołatanie serca, kortykosteroid doustny, kortykosteroid wziewny, lek przeciwgrzybiczy, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadaktywność psychoruchowa, nieostre widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, palpitacje, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie gardła, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, supresja nadnerczy, świszczący oddech, wahanie ciśnienia krwi, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie wzrostu, zakażenie drożdżakowe jamy ustnej, zasinienie, zawrót głowy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flixotide Dysk 500 mcg/dawkę inh.
Flutykazonu propionian, aktywny składnik leku Flixotide Dysk, przeszedł szeroko zakrojone badania przedkliniczne, które potwierdziły jego bezpieczeństwo stosowania. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania nie zaobserwowano działań niepożądanych wykraczających poza typowe efekty kortykosteroidów wziewnych, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Badania dotyczące funkcji rozrodczych i teratogenności nie wykazały dodatkowych negatywnych efektów, a testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego. Ponadto, badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania rakotwórczego, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania flutykazonu propionianu.
badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie drażniące, działanie farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Flixotide Dysk, flutykazonu propionian, kortykosteroid wziewny, mutacja genetyczna, podanie wielokrotne, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xirobud 3 mg
Xirobud, zawierający budezonid w dawce 3 mg w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla glikokortykosteroidów, jednak z mniejszą częstością występowania w porównaniu do prednizolonu stosowanego w równoważnych dawkach. Działania niepożądane zależą od dawki, czasu terapii, wcześniejszego lub jednoczesnego stosowania innych GKS oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Wśród najczęstszych objawów znajdują się zaburzenia psychiczne (nerwowość, bezsenność, zmiany nastroju, depresja), a także rzadziej hipokaliemia, która wymaga szczególnej uwagi u pacjentów przyjmujących leki moczopędne lub naparstnicę. W populacji pediatrycznej istotne jest monitorowanie spowolnienia wzrostu, które występuje bardzo rzadko, ale może mieć poważne konsekwencje. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zgodny z obserwowanym u dorosłych, choć brak jest długoterminowych badań u najmłodszych pacjentów.
bezsenność, budezonid, depresja, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, hipokaliemia, jaskra, kołatanie serca, kortykosteroid, kortykosteroid wziewny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, nadpobudliwość ruchowa, nieostre widzenie, niestrawność, osłabienie mięśniowe, osutka, otyłość centralna, pokrzywka, prednizolon, preparat naparstnicy, przedłużone uwalnianie, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rozstęp skórny, skurcz mięśni, spowolnienie wzrostu, substancja czynna, trądzik, twarz księżycowata, wybroczyna, Xirobud, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca, zaćma podtorebkowa tylna, zespół Cushinga, zmiana nastroju - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Seretide 250
Seretide, zawierający flutykazon propionian i salmeterol, nie jest wskazany do leczenia ostrych zaostrzeń astmy i wymaga stosowania w połączeniu z szybko działającymi lekami rozszerzającymi oskrzela w takich sytuacjach. Leczenie należy rozpoczynać wyłącznie u pacjentów ze stabilną astmą, a w trakcie terapii konieczna jest regularna ocena kontroli choroby, zwłaszcza przy zwiększonym zapotrzebowaniu na leki doraźne. Nagłe pogorszenie objawów wymaga pilnej konsultacji i rozważenia zwiększenia dawki kortykosteroidów. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki Seretide po uzyskaniu kontroli astmy, unikając nagłego odstawienia, które może prowadzić do zaostrzenia choroby. Preparat stosuje się ostrożnie u pacjentów z gruźlicą, infekcjami dróg oddechowych, zaburzeniami rytmu serca, cukrzycą, nadczynnością tarczycy oraz hipokaliemią, ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak częstoskurcz nadkomorowy, migotanie przedsionków czy przemijające obniżenie stężenia potasu.
astma oskrzelowa, centralna chorioretinopatia surowicza, częstoskurcz nadkomorowy, działanie ogólnoustrojowe, gruźlica płuc, hipoglikemia, hipokaliemia, inhibitor CYP3A, jaskra, komora inhalacyjna, kortykosteroid wziewny, krótko działający lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rysy cushingoidalne, skurcz dodatkowy, splątanie, wydłużenie odstępu QTc, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie dróg oddechowych, zaostrzenie astmy, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pulmoterol
Pulmoterol (salmeterol 50 μg/dawkę inhalacyjną) jest długo działającym β2-mimetykiem stosowanym jako terapia uzupełniająca w leczeniu astmy oskrzelowej, wyłącznie w skojarzeniu z kortykosteroidami wziewnymi lub doustnymi. Nie jest wskazany do rozpoczynania leczenia ani jako monoterapia, a także nie zastępuje steroidów. Preparat nie jest przeznaczony do leczenia ostrych objawów astmy, które wymagają stosowania szybko działających leków rozszerzających oskrzela. Monitorowanie pacjenta powinno obejmować ocenę kliniczną oraz badania spirometryczne, a w przypadku pogorszenia kontroli astmy lub zwiększonego zapotrzebowania na leki doraźne, konieczna jest konsultacja lekarska i ewentualna modyfikacja terapii przeciwzapalnej. Po uzyskaniu stabilnej kontroli objawów zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki Pulmoterolu, dążąc do stosowania najmniejszej skutecznej dawki.
astma oskrzelowa, badanie spirometryczne, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężkie zaostrzenie astmy, cukrzyca, diuretyk, długo działający lek rozszerzający oskrzela, duszność, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, kołatanie serca, kortykosteroid wziewny, laktoza jednowodna, lek rozszerzający oskrzela, lek sympatykomimetyczny, nadczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, ogólnoustrojowe działanie niepożądane, pochodna ksantyny, salmeterol, steroid, szczytowy przepływ wydechowy, tyreotoksykoza, wydłużenie odstępu QTc, zaostrzenie astmy, β2-mimetyk - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Nebulin 0,5 mg/ 2 ml
Nebulin, zawierający budezonid zmikronizowany w dawkach 0,5 mg/2 ml oraz 1 mg/2 ml w postaci zawiesiny do nebulizacji, nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn. Budezonid, jako wziewny kortykosteroid o działaniu miejscowym w układzie oddechowym, wykazuje minimalną ekspozycję ogólnoustrojową, co przekłada się na brak wpływu na ośrodkowy układ nerwowy i funkcje poznawcze. W praktyce klinicznej lekarz powinien poinformować pacjenta o braku wpływu leku na zdolności psychomotoryczne, co sprzyja akceptacji terapii i adherencji, a także odnotować tę informację w dokumentacji medycznej, co ma znaczenie medyczno-prawne i terapeutyczne.
adherencja terapeutyczna, budezonid zmikronizowany, choroba podstawowa, duszność w astmie, działanie niepożądane, edukacja terapeutyczna, ekspozycja ogólnoustrojowa, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, kortykosteroid wziewny, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, profil farmakokinetyczny, technika inhalacji, zawiesina do nebulizacji - Leksykon substancji czynnych
Salmeterol – Wskazania do stosowania
Salmeterol, będący długo działającym, selektywnym agonistą receptorów β2-adrenergicznych (LABA), jest stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Jego działanie utrzymuje się do 12 godzin, co umożliwia podawanie leku dwa razy na dobę. W terapii astmy salmeterol jest zalecany głównie jako element leczenia skojarzonego z wziewnymi kortykosteroidami, szczególnie u pacjentów z dusznościami nocnymi, dusznością powysiłkową oraz u tych, którzy wymagają stosowania więcej niż dwóch dawek krótko działających β2-mimetyków dziennie. Preparaty złożone, zawierające salmeterol (np. 25–50 mcg) i flutykazon (100–500 mcg), takie jak AirFluSal, Seretide czy Asaris, poprawiają kontrolę objawów i zmniejszają częstość zaostrzeń. Salmeterol nie zastępuje kortykosteroidów i powinien być stosowany wyłącznie jako uzupełnienie terapii przeciwzapalnej.
aerozol inhalacyjny, agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, astma wysiłkowa, czynność układu oddechowego, duszność nocna, duszność powysiłkowa, działanie przeciwzapalne, FEV1, flutykazon, inhalator proszkowy, kortykosteroid wziewny, lek rozszerzający oskrzela, monoterapia, objaw choroby, obturacja dróg oddechowych, odwracalna obturacja oskrzeli, parametr oddechowy, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozszerzenie oskrzeli, salmeterol ksynafonian, skurcz oskrzeli, teofilina, terapia skojarzona, zaostrzenie choroby, β2-mimetyk - Leksykon chorób i schorzeń
Kandydoza jamy ustnej – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Kandydoza jamy ustnej to infekcja grzybicza wywołana najczęściej przez Candida albicans, manifestująca się kremowo-białymi nalotami na błonie śluzowej jamy ustnej, które nie dają się łatwo usunąć i mogą powodować krwawienie. Szczególnie narażone na rozwój infekcji są niemowlęta do 6. miesiąca życia, osoby starsze z protezami dentystycznymi, pacjenci z obniżoną odpornością (np. HIV/AIDS, chemioterapia), osoby stosujące antybiotyki o szerokim spektrum, kortykosteroidy wziewne, cukrzycy z niewyrównanym poziomem glukozy oraz pacjenci z kserostomią. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, a w trudnych przypadkach na badaniach mikrobiologicznych. Leczenie obejmuje stosowanie leków przeciwgrzybiczych, takich jak nystatyna (w postaci zawiesiny, tabletek do ssania lub proszku), mikonazol (żel doustny), flukonazol (tabletki lub zawiesina doustna), itrakonazol, klotrymazol oraz amfoterycyna B w ciężkich przypadkach. Terapia trwa zwykle 10-14 dni, z kontynuacją 2-3 dni po ustąpieniu objawów, a leki miejscowe należy utrzymywać w jamie ustnej jak najdłużej przed połknięciem.
amfoterycyna B, badanie mikroskopowe, Candida, Candida albicans, chemioterapia, cukrzyca, dysfagia, flukonazol, grzybica układowa, higiena jamy ustnej, HIV/AIDS, infekcja grzybicza, itrakonazol, kandydoza jamy ustnej, klotrymazol, kortykosteroid wziewny, kserostomia, leczenie onkologiczne, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, mikonazol, nystatyna, obniżona odporność, oporność na leki, proteza dentystyczna, sól fizjologiczna, spejser, układ odpornościowy, wymaz z jamy ustnej, zapalenie kącików ust - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nebbud 0,5 mg/ml
Lek Nebbud w postaci zawiesiny do nebulizacji o stężeniu 0,5 mg/ml (1 mg budezonidu w 2 ml ampułce) ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na substancję czynną, czyli budezonid, lub na którykolwiek ze składników pomocniczych preparatu. Przed wdrożeniem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, ze szczególnym uwzględnieniem wcześniejszych reakcji na kortykosteroidy wziewne, zwłaszcza na budezonid. Prawidłowa identyfikacja tych przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpieczeństwa farmakoterapii i zapobiegania potencjalnym działaniom niepożądanym u pacjentów z grup ryzyka.
alternatywa terapeutyczna, bezpieczeństwo farmakoterapii, budezonid, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, kortykosteroid wziewny, nadwrażliwość na budezonid, nadwrażliwość na składniki pomocnicze, Nebbud, reakcja alergiczna na budezonid, substancja pomocnicza, wywiad alergologiczny, zawiesina do nebulizacji - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Seretide Dysk 500 (500 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Lek Seretide Dysk, zawierający 50 μg salmeterolu (β2-mimetyk długo działający) oraz flutykazon propionian w dawkach 100, 250 lub 500 μg, jest stosowany wziewnie w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP. Zalecane dawkowanie dla pacjentów powyżej 12 lat to jedna inhalacja dwa razy na dobę, z indywidualnym dostosowaniem dawki w zależności od ciężkości choroby. U dzieci od 4 lat stosuje się wyłącznie dawkę 100 μg flutykazonu dwa razy na dobę, a u dorosłych z POChP preferowana jest dawka 500 μg flutykazonu dwa razy na dobę. Po uzyskaniu kontroli astmy należy rozważyć redukcję do monoterapii wziewnym kortykosteroidem. Wskazane jest regularne monitorowanie stanu pacjenta oraz edukacja dotycząca prawidłowej techniki inhalacji i konieczności codziennego stosowania leku, nawet przy braku objawów.
astma oskrzelowa, astma umiarkowana, beta-agonista, chrypka, ciężka astma, dawkowanie, droga wziewna, działanie niepożądane, flutykazon propionian, kandydoza jamy ustnej, kortykosteroid, kortykosteroid wziewny, łagodna astma, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, salmeterol, Seretide Dysk, technika inhalacji, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Asaris (250 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Preparat Asaris to złożony lek inhalacyjny zawierający flutykazon propionian (kortykosteroid) oraz salmeterol (długo działający β2-mimetyk), dostępny w dawkach 100 μg + 50 μg, 250 μg + 50 μg oraz 500 μg + 50 μg na dawkę inhalacyjną. Wskazany jest do systematycznego leczenia astmy oskrzelowej, szczególnie u pacjentów wymagających jednoczesnego stosowania wziewnego kortykosteroidu i długo działającego β2-mimetyku. Preparat nie jest przeznaczony do doraźnego leczenia napadów duszności. Dawka 100 μg + 50 μg jest stosowana u pacjentów z łagodniejszą astmą, natomiast wyższe dawki (250 μg + 50 μg i 500 μg + 50 μg) są rekomendowane w cięższych postaciach choroby. Asaris może również uprościć schemat leczenia u pacjentów już kontrolujących astmę przy pomocy dwóch oddzielnych inhalatorów.
astma oskrzelowa, ciężka astma, długo działający β2-mimetyk, FEV1, flutykazonu propionian, kontrola astmy, kortykosteroid wziewny, krótko działający β2-mimetyk, leczenie astmy oskrzelowej, leczenie objawowe, lek inhalacyjny, lek rozszerzający oskrzela, napad duszności, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, nietolerancja laktozy, POChP, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, upośledzenie funkcji płuc, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie choroby, zaostrzenie POChP - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Montelukast Teva 5 mg
Montelukast Teva w postaci tabletek do rozgryzania i żucia o mocy 5 mg jest wskazany do leczenia astmy u dzieci w wieku 6-14 lat, z dawkowaniem jednej tabletki raz na dobę, wieczorem. Lek należy podawać doustnie, rozgryzając tabletkę przed połknięciem, a w przypadku posiłku o tej porze dnia – 1 godzinę przed lub 2 godziny po jedzeniu. Montelukast wykazuje terapeutyczne działanie już w pierwszej dobie terapii i powinien być stosowany ciągle, także w okresach bezobjawowych. Nie jest zalecany jako monoterapia u pacjentów z umiarkowaną astmą przewlekłą; zastąpienie wziewnych kortykosteroidów montelukastem można rozważyć jedynie u dzieci z łagodną astmą, które nie doświadczyły ciężkich napadów i nie mogą stosować wziewnych kortykosteroidów.
astma u dzieci, ciężka niewydolność wątroby, czynność płuc, doustny kortykosteroid, kontrola astmy, kortykosteroid wziewny, lek przeciwzapalny, montelukast, napad astmy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka do żucia, tabletka powlekana, terapia uzupełniająca, wziewny kortykosteroid - Leksykon leków
Przedawkowanie – Neuair Airmaster (50 mcg + 250 mcg)/dawkę
Przedawkowanie Neuair Airmaster, zawierającego salmeterol (beta-2-agonista) i flutykazon propionian (kortykosteroid wziewny), wiąże się z ryzykiem poważnych objawów klinicznych. Nadmierna stymulacja receptorów beta-adrenergicznych przez salmeterol może powodować zawroty głowy, wzrost ciśnienia skurczowego, drżenia, ból głowy oraz tachykardię (>100 uderzeń/min). Istotnym powikłaniem jest hipokaliemia, wymagająca monitorowania stężenia potasu w surowicy i ewentualnego uzupełnienia. W przypadku nasilonych objawów zaleca się przerwanie stosowania leku i rozważenie zastępczej terapii steroidowej. Przedawkowanie flutykazonu propionianu może mieć charakter ostry lub przewlekły. Ostre przedawkowanie prowadzi do przemijającego zahamowania czynności kory nadnerczy, potwierdzonego niskim stężeniem kortyzolu w osoczu, zwykle nie wymagającego intensywnego leczenia. Długotrwałe przedawkowanie może skutkować trwałym zahamowaniem osi podwzgórze-przysadka-nadnercza i wtórną niewydolnością kory nadnerczy, objawiającą się osłabieniem, nudnościami, hipotonią i hipoglikemią.
beta-2-mimetyk, flutykazon, hipoglikemia, hipokaliemia, jony potasowe, kortykosteroid wziewny, kortykosteroidy ogólne, kortyzol w osoczu, Neuair Airmaster, niewydolność kory nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, receptory beta-adrenergiczne, rezerwa nadnerczowa, salmeterol, tachykardia, terapia steroidowa, wtórna niewydolność nadnerczy, zahamowanie kory nadnerczy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alvesco 160 160 mcg/dawkę inh.
Alvesco 160, aerozol inhalacyjny zawierający 160 μg cyklezonidu na dawkę, wykazuje profil działań niepożądanych u około 5% pacjentów stosujących dawki od 40 do 1280 μg/dobę. Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter łagodny i nie wymagają przerwania terapii. Niezbyt często występują kołatanie serca, nudności, wymioty, ból brzucha, reakcje i suchość w miejscu podania, infekcje grzybicze jamy ustnej, ból głowy, dysfonia, kaszel po inhalacji, wyprysk, wysypka oraz nadciśnienie tętnicze. Rzadko notuje się obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość oraz paradoksalny skurcz oskrzeli, który może wymagać natychmiastowej interwencji i rozważenia zaprzestania stosowania leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami wpływającymi na czynność serca, takimi jak teofilina czy salbutamol, które mogą nasilać kołatanie serca.
aerozol inhalacyjny, ból głowy, cyklezonid, dysfonia, dyspepsja, działanie ogólnoustrojowe, infekcja grzybicza jamy ustnej, inhalator ciśnieniowy z dozownikiem, jaskra, kaszel po inhalacji, kołatanie serca, kortykosteroid wziewny, lęk i depresja, nadciśnienie tętnicze, nadmierna aktywność psychoruchowa, nadwrażliwość, nieprzyjemny smak, niewydolność nadnerczy, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie wzrostu, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja w miejscu podania, substancja czynna, wyprysk i wysypka, zaburzenie snu, zaćma, zespół Cushinga, zespół cushingoidalny, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Budipulmi 0,5 mg/ml
Przedawkowanie budezonidu w postaci zawiesiny do nebulizacji Budipulmi, dostępnej w stężeniach 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml, nie stanowi istotnego problemu klinicznego, nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane. Pojedynczy pojemnik jednodawkowy zawiera odpowiednio 0,5 mg lub 1 mg budezonidu w 2 ml zawiesiny. Charakterystyka produktu nie wskazuje na specyficzne objawy ostrego przedawkowania, co wynika z braku znaczących konsekwencji klinicznych w takich sytuacjach.
budezonid, Budipulmi, dawkowanie terapeutyczne, działanie niepożądane kortykosteroidów, działanie niepożądane ogólnoustrojowe, konsekwencja kliniczna, kortykosteroid wziewny, nebulizacja, objawy przedawkowania, pojemnik jednodawkowy, postępowanie w przedawkowaniu, przedawkowanie budezonidu, zawiesina do nebulizacji - Leksykon leków
Działania niepożądane – BDS N 0,5 mg/ml
Budezonid w postaci zawiesiny do nebulizacji może powodować działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, obejmujące układy oddechowy, immunologiczny, nerwowy, endokrynologiczny oraz skórę. Najczęściej obserwuje się kandydozę jamy ustnej i gardła, którą można ograniczyć przez płukanie jamy ustnej po inhalacji. U pacjentów z POChP nie stwierdzono istotnego wzrostu ryzyka zapalenia płuc w metaanalizie obejmującej 4643 chorych leczonych budezonidem i 3643 na placebo. Rzadko występują reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka, obrzęk naczynioruchowy oraz paradoksalny skurcz oskrzeli, wymagający pilnej interwencji. U dzieci i młodzieży należy monitorować wzrost ze względu na ryzyko jego spowolnienia. Częstość występowania lęku i depresji u pacjentów leczonych budezonidem wynosiła odpowiednio 0,52% i 0,67%, co jest porównywalne lub niższe niż w grupie placebo (0,63% i 1,15%).
budezonid, chrypka, depresja, drżenie, dysfonia, glikokortykosteroid, jaskra, kandydoza, kandydoza jamy ustnej, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid wziewny, lęk, niewydolność kory nadnerczy, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, skaza krwotoczna, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli paradoksalny, zaćma, zapalenie gardła, zapalenie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cyxodil 320 mcg/dawkę inh.
W badaniach klinicznych z zastosowaniem cyklezonidu w inhalatorze ciśnieniowym (pMDI) w dawkach od 40 do 1280 µg/dobę działania niepożądane wystąpiły u około 5% pacjentów, głównie o łagodnym charakterze, nie wymagającym przerwania terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości niezbyt częstej (>1/1000, <1/100) obejmowały kołatanie serca (często związane z jednoczesnym stosowaniem leków kardiotropowych, np. teofiliny lub salbutamolu), nudności, wymioty, ból brzucha, dyspepsję, suchość i reakcje w miejscu podania, infekcje grzybicze jamy ustnej, ból głowy, wyprysk, wysypkę oraz nadciśnienie tętnicze. Rzadko występowały obrzęk naczynioruchowy i nadwrażliwość. Częstość nieznana dotyczyła zaburzeń psychicznych (np. nadmierna aktywność psychoruchowa, zaburzenia snu, lęk, depresja, agresja, zwłaszcza u dzieci) oraz zaburzeń oka, takich jak niewyraźne widzenie i centralna surowicza chorioretinopatia. Paradoksalny skurcz oskrzeli, potencjalnie zagrażający życiu, może pojawić się natychmiast po inhalacji i wymaga natychmiastowej interwencji oraz rozważenia zaprzestania leczenia.
ból głowy, centralna surowicza chorioretinopatia, cyklezonid, duszność, dysfonia, dysguesja, dyspepsja, infekcja grzybicza jamy ustnej, inhalator ciśnieniowy, jaskra, kołatanie serca, kortykosteroid wziewny, nadciśnienie tętnicze, nadpobudliwość psychoruchowa, niewydolność nadnerczy, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie wzrostu, paradoksalny skurcz oskrzeli, zaburzenia snu, zaćma, zespół Cushinga, zespół cushingoidalny, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fluticomb (25 mcg + 250 mcg)/dawkę odmierzoną
Fluticomb to lek wziewny zawierający połączenie salmeterolu i flutykazonu propionianu, dostępny w dawkach 25 µg + 50 µg, 25 µg + 125 µg oraz 25 µg + 250 µg na dawkę odmierzoną. Stosowany jest w leczeniu astmy o różnym nasileniu, z dawkowaniem dostosowanym do wieku i stopnia zaawansowania choroby. U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat zaleca się dwie inhalacje dwa razy na dobę, z dawkami odpowiednio dobranymi do umiarkowanej, umiarkowanie ciężkiej lub ciężkiej astmy. U dzieci od 4 lat stosuje się dawkę 25 µg salmeterolu i 50 µg flutykazonu dwa razy na dobę, z maksymalną dawką flutykazonu 100 µg dwa razy na dobę. Fluticomb może być stosowany codziennie, nawet przy braku objawów, a terapia powinna być regularnie monitorowana i dostosowywana przez lekarza, dążąc do najmniejszej skutecznej dawki. W przypadku trudności z techniką inhalacji, szczególnie u dzieci poniżej 12 lat, zaleca się stosowanie komory inhalacyjnej AeroChamber Plus, co zapewnia odpowiednią ekspozycję na lek.
aerozol inhalacyjny, astma ciężka, astma umiarkowana, chrypka, długodziałający β2-mimetyk, dostarczenie leku do płuc, ekspozycja na lek, glikokortykosteroid wziewny, kandydoza jamy ustnej i gardła, komora inhalacyjna, komora inhalacyjna AeroChamber Plus, kortykosteroid wziewny, leczenie podtrzymujące, lek wziewny, salmeterol i flutykazon propionian, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Monkasta
Montelukast, stosowany w formie doustnej, nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy; pacjentów należy poinformować o konieczności posiadania dostępu do krótkodziałających β-agonistów wziewnych, które są lekiem pierwszego rzutu w takich sytuacjach. W przypadku zwiększonego zapotrzebowania na te leki, pacjent powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Nie zaleca się nagłego odstawiania kortykosteroidów wziewnych lub doustnych na rzecz montelukastu, gdyż brak jest danych klinicznych potwierdzających możliwość redukcji dawki kortykosteroidów podczas terapii montelukastem. Należy zachować szczególną ostrożność przy modyfikacji terapii kortykosteroidowej, aby uniknąć zaostrzenia objawów astmy.
antagonista receptora leukotrienowego, brak laktazy, dziedziczna nietolerancja galaktozy, kortykosteroid doustny, kortykosteroid wziewny, krótko działający β-agonista, montelukast, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, neuropatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostry napad astmy, układowa eozynofilia, zaostrzenie płucne, zapalenie naczyń, zespół Churga-Strauss, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Salmex (500 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Salmex to preparat złożony zawierający flutykazon propionian (kortykosteroid wziewny) oraz salmeterol (długo działający β2-mimetyk), dostępny w dawkach 100 μg + 50 μg, 250 μg + 50 μg oraz 500 μg + 50 μg. W leczeniu astmy oskrzelowej Salmex jest wskazany u pacjentów z niewystarczającą kontrolą objawów pomimo stosowania wziewnego kortykosteroidu i krótko działającego β2-mimetyku, gdzie dodanie długo działającego β2-mimetyku poprawia kontrolę choroby. Preparat jest również zalecany u pacjentów dobrze kontrolujących astmę na skojarzonej terapii, aby uprościć schemat leczenia i poprawić adherencję. Należy jednak unikać najniższej dawki (100 μg + 50 μg) u chorych z ciężką astmą, gdzie wskazane są wyższe dawki.
astma oskrzelowa, ciężka astma, długo działający β2-mimetyk, duszność, flutykazon propionian, kontrola astmy, kortykosteroid wziewny, krótko działający β2-mimetyk, laktoza jednowodna, lek rozszerzający oskrzela, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, niekontrolowana astma, obturacja dróg oddechowych, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, salmeterol, salmeterol ksynafonowy, świszczący oddech, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bufar Easyhaler (80 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Przedawkowanie BUFAR Easyhaler, zawierającego budezonid i formoterol fumaran dwuwodny, może prowadzić do specyficznych objawów wynikających z działania obu substancji. Formoterol, będący β2-agonistą, może wywołać drżenie kończyn, ból głowy, kołatanie serca, częstoskurcz, hiperglikemię, hipokaliemię oraz zaburzenia elektrofizjologiczne serca, w tym wydłużenie odstępu QTc i arytmie. Dawka 90 µg formoterolu podana w ciągu 3 godzin u pacjentów z ostrą niedrożnością płuc nie wykazała istotnych problemów bezpieczeństwa, jednak przekroczenie zalecanych dawek terapeutycznych może nasilać działania niepożądane. Objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i wymioty, również mogą wystąpić, prowadząc do zaburzeń wodno-elektrolitowych.
arytmia, choroba podstawowa, częstoskurcz, formoterol fumaran dwuwodny, hiperglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, kortykosteroid, kortykosteroid wziewny, nadczynność kory nadnerczy, niewydolność nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostra niedrożność płuc, parametry kardiologiczne, stymulacja adrenergiczna, supresja nadnerczy, tremor, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia elektrofizjologiczne serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe, β2-agonista, β2-mimetyk - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Benodil 0,25 mg/ml
Lek Benodil w postaci zawiesiny do nebulizacji zawiera budezonid w stężeniach 0,125 mg/ml, 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml i posiada ściśle określone przeciwwskazania, które należy bezwzględnie respektować w praktyce klinicznej. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na budezonid lub na którykolwiek składnik pomocniczy preparatu, w tym sód, którego zawartość wynosi 6,99 mg w 2 ml ampułce niezależnie od stężenia substancji czynnej. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergicznego oraz rozważenie testów alergicznych w przypadku wątpliwości, aby uniknąć ryzyka reakcji alergicznych, które mogą obejmować wysypkę, świąd, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, duszność, a nawet wstrząs anafilaktyczny.
alergolog, budezonid, duszność, glikokortykosteroid, kortykosteroid wziewny, leczenie objawowe, nadwrażliwość na składnik pomocniczy, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, test alergiczny, wstrząs anafilaktyczny, zawiesina do nebulizacji - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fluticomb (25 mcg + 50 mcg)/dawkę odmierzoną
Fluticomb to aerozol inhalacyjny w postaci zawiesiny, zawierający dwie substancje czynne: salmeterol (długo działający β₂-mimetyk) w dawce 25 μg oraz flutykazonu propionian (wziewny kortykosteroid) w dawkach 50, 125 lub 250 μg na dawkę odmierzoną, co odpowiada dawkom dostarczonym odpowiednio 21 μg salmeterolu oraz 44, 110 lub 220 μg flutykazonu. Preparat jest przeznaczony do systematycznego leczenia astmy oskrzelowej, szczególnie u pacjentów z niewystarczającą kontrolą choroby pomimo stosowania wziewnych kortykosteroidów i doraźnych β₂-mimetyków krótko działających, a także u pacjentów z kontrolowaną astmą, gdzie umożliwia uproszczenie schematu leczenia dzięki połączeniu obu substancji w jednym inhalatorze.
aerozol inhalacyjny, astma oskrzelowa, długo działający β2-mimetyk, drogi oddechowe, działanie przeciwzapalne, flutykazonu propionian, indywidualizacja terapii, kontrolowana astma, kortykosteroid wziewny, krótko działający β2-mimetyk, leczenie systematyczne, niewystarczająca kontrola astmy, rozszerzenie oskrzeli, salmeterol, terapia złożona, wziewny kortykosteroid - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Duexon (25 mcg + 50 mcg)/dawkę odmierzoną
Duexon to lek wziewny dostępny w postaci aerozolu inhalacyjnego, zawierający salmeterol (25 μg na dawkę odmierzoną) oraz flutykazon propionian w trzech dawkach: 50 μg, 125 μg lub 250 μg na dawkę odmierzoną, co odpowiada dawkom dostarczonym odpowiednio 44 μg, 110 μg i 220 μg flutykazonu. Lek stosuje się codziennie, nawet w okresach bezobjawowych, w celu utrzymania kontroli astmy przewlekłej o różnym stopniu nasilenia. Dawkowanie standardowo wynosi dwie inhalacje dwa razy na dobę, z możliwością redukcji do jednej dawki na dobę u pacjentów wymagających długodziałających beta2-mimetyków, przy czym pora podania powinna być dostosowana do pory występowania objawów (rano lub wieczorem). Produkt o najmniejszej dawce flutykazonu (25 μg + 50 μg) nie jest wskazany u dorosłych i dzieci z ciężką astmą. U dzieci powyżej 4 lat maksymalna dawka flutykazonu wynosi 100 μg dwa razy na dobę, a u pacjentów z trudnościami w synchronizacji inhalacji zaleca się stosowanie komory inhalacyjnej AeroChamber Plus.
aerozol inhalacyjny, astma przewlekła, astma przewlekła ciężka, astma przewlekła umiarkowana, beta2-mimetyk, flutykazon propionian, komora inhalacyjna, kortykosteroid wziewny, leczenie podtrzymujące, ograniczenie przepływu powietrza, salmeterol, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Comboterol (25 mcg + 250 mcg)/dawkę inh.
Produkt leczniczy Comboterol jest przeznaczony wyłącznie do stosowania wziewnego w leczeniu astmy, z dawkowaniem dostosowanym do stanu klinicznego pacjenta oraz stopnia ciężkości choroby. Zalecane dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat to dwie inhalacje zawierające 25 μg salmeterolu i 125 μg lub 250 μg flutykazonu propionianu, podawane dwa razy na dobę. U pacjentów z ciężką astmą należy najpierw ustalić odpowiednią dawkę wziewnego kortykosteroidu. Regularne, codzienne stosowanie leku jest kluczowe dla skuteczności terapii, a po stabilizacji stanu pacjenta można rozważyć redukcję dawki do monoterapii kortykosteroidem lub zmniejszenie częstości dawkowania Comboterol do raz na dobę. W przypadku objawów nocnych zaleca się podanie dawki wieczorem, a przy objawach dziennych – rano. Nie zaleca się stosowania Comboterolu jako leku pierwszego rzutu w łagodnej astmie.