Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Airbufo Forspiro

Stosowanie produktu leczniczego Airbufo Forspiro (budezonid 160 mikrogramów + formoterol 4,5 mikrograma/dawkę inhalacyjną) wymaga szczególnej uwagi w zakresie bezpieczeństwa pacjenta oraz ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania. Poniższe informacje stanowią szczegółowy opis niebezpieczeństw oraz środków ostrożności, które należy uwzględnić podczas leczenia tym preparatem.¹

Zasady przerywania leczenia i modyfikacji dawki

Zakończenie terapii preparatem Airbufo Forspiro powinno odbywać się poprzez stopniowe zmniejszanie dawki. Nagłe przerwanie leczenia jest przeciwwskazane i może prowadzić do pogorszenia stanu pacjenta. W przypadku konieczności zmiany terapii, należy zapewnić okres przejściowy z odpowiednią redukcją dawkowania pod kontrolą lekarza.²

Po opanowaniu objawów astmy zaleca się rozważenie stopniowego zmniejszania dawki produktu Airbufo Forspiro, przy czym kluczowe jest regularne kontrolowanie stanu pacjentów. Należy dążyć do stosowania najmniejszej skutecznej dawki preparatu.³

Postępowanie w przypadku braku skuteczności leczenia

Jeżeli pacjent stwierdza brak skuteczności terapii lub przekracza maksymalną zalecaną dawkę produktu Airbufo Forspiro, powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Nagłe i postępujące pogorszenie kontroli astmy lub POChP może stanowić zagrożenie życia i wymaga pilnej oceny stanu klinicznego pacjenta. W takich przypadkach należy rozważyć intensyfikację terapii kortykosteroidowej (np. zastosowanie cyklu doustnych kortykosteroidów) lub wdrożenie antybiotykoterapii w przypadku podejrzenia infekcji.⁴

Zalecenia dotyczące leczenia doraźnego

Pacjenci powinni mieć przy sobie przez cały czas lek rozszerzający oskrzela do stosowania doraźnego. W przypadku pacjentów z astmą stosujących Airbufo Forspiro w leczeniu podtrzymującym i doraźnym, może to być ten sam preparat. Pacjenci stosujący Airbufo Forspiro wyłącznie w leczeniu podtrzymującym powinni dysponować dodatkowo szybko działającym lekiem rozszerzającym oskrzela.⁵

Należy podkreślić pacjentom konieczność stosowania dawki podtrzymującej zgodnie z zaleceniami, nawet przy braku objawów astmy. Airbufo Forspiro nie był badany w zapobieganiu objawom przed wysiłkiem. Dodatkowe inhalacje preparatu należy stosować wyłącznie w razie wystąpienia objawów astmy, a nie jako profilaktykę przed wysiłkiem. Do tego celu zaleca się rozważenie stosowania szybko działającego leku rozszerzającego oskrzela.⁶

Zaostrzenia chorób układu oddechowego

Nie należy rozpoczynać stosowania produktu Airbufo Forspiro podczas zaostrzenia, znacznego lub ostrego pogorszenia przebiegu astmy. W trakcie leczenia tym preparatem mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane związane z astmą oraz jej zaostrzenia. Pacjentom należy zalecić kontynuowanie leczenia i niezwłoczne zgłoszenie się do lekarza, jeśli objawy astmy nie są kontrolowane lub ulegają nasileniu po rozpoczęciu terapii preparatem Airbufo Forspiro.⁷

Paradoksalny skurcz oskrzeli

Podobnie jak w przypadku innych wziewnych produktów leczniczych, u pacjentów może wystąpić paradoksalny skurcz oskrzeli, charakteryzujący się nasileniem świszczącego oddechu i duszności bezpośrednio po przyjęciu dawki leku. W takim przypadku należy:

• Natychmiast przerwać stosowanie produktu Airbufo Forspiro
• Przeprowadzić ocenę stanu pacjenta
• W razie konieczności wdrożyć alternatywne leczenie

Paradoksalny skurcz oskrzeli reaguje na szybko działające wziewne leki rozszerzające oskrzela i wymaga natychmiastowej interwencji.⁸

Działania ogólnoustrojowe kortykosteroidów

Podczas długotrwałego stosowania wziewnych kortykosteroidów, szczególnie w dużych dawkach, mogą wystąpić ogólnoustrojowe działania niepożądane. Prawdopodobieństwo ich wystąpienia po zastosowaniu kortykosteroidów wziewnych jest znacznie mniejsze niż po podaniu kortykosteroidów doustnych. Potencjalne działania ogólnoustrojowe obejmują:⁹

• Zespół Cushinga i cechy cushingoidalne
• Zahamowanie czynności nadnerczy
• Opóźnienie tempa wzrostu u dzieci i młodzieży
• Zmniejszenie gęstości mineralnej kości
• Zaćma i jaskra
• Zaburzenia psychiczne (rzadziej): nadmierna aktywność psychoruchowa, zaburzenia snu, lęk, depresja, agresja (szczególnie u dzieci)

Wpływ na gęstość mineralną kości należy rozważyć szczególnie u pacjentów stosujących długotrwale duże dawki leku, zwłaszcza przy współistniejących czynnikach ryzyka rozwoju osteoporozy. Długoterminowe badania z zastosowaniem wziewnego budezonidu w średniej dawce dobowej 400 μg (dawka odmierzona) u dzieci lub 800 μg (dawka odmierzona) u dorosłych nie wykazały istotnego wpływu na gęstość mineralną kości. Brak danych dotyczących wpływu budezonidu z formoterolem w większych dawkach.¹⁰

Problemy z czynnością nadnerczy przy zmianie terapii

Przy zmianie leczenia z kortykosteroidów ogólnoustrojowych na wziewne należy zachować szczególną ostrożność, gdyż wcześniejsza terapia może powodować zaburzenia czynności nadnerczy. Korzyści z wziewnego budezonidu zwykle zmniejszają zapotrzebowanie pacjenta na steroidy doustne, jednakże u osób przechodzących z leczenia steroidami doustnymi na wziewne istnieje ryzyko długotrwałego utrzymywania się zmniejszonej rezerwy nadnerczowej.¹¹

Powrót do prawidłowego stanu może nastąpić długo po zakończeniu leczenia doustnymi steroidami. W takiej sytuacji niezbędne jest regularne monitorowanie czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA).¹²

Długotrwałe stosowanie wziewnych kortykosteroidów w dużych dawkach, zwłaszcza większych niż zalecane, może również spowodować klinicznie istotne zahamowanie czynności nadnerczy. Dlatego w okresach stresu, takiego jak ciężkie zakażenie czy zabieg chirurgiczny, należy rozważyć dodatkowe zastosowanie kortykosteroidów o działaniu ogólnym.¹³

Szybkie zmniejszenie dawki steroidów może spowodować ostry przełom nadnerczowy. Objawy podmiotowe i przedmiotowe ostrego przełomu nadnerczowego mogą być częściowo maskowane, ale mogą obejmować:¹⁴

• Jadłowstręt
• Ból brzucha
• Zmniejszenie masy ciała
• Zmęczenie
• Ból głowy
• Nudności, wymioty
• Zaburzenia świadomości
• Drgawki
• Niedociśnienie tętnicze
• Hipoglikemia

Nie należy nagle przerywać leczenia uzupełniającego steroidami ogólnoustrojowymi lub wziewnym budezonidem.¹⁵

Podczas zmiany terapii z doustnej na Airbufo Forspiro zwykle występuje osłabienie działania ogólnego steroidów, co może wywołać objawy alergii lub zapalenia stawów, takie jak zapalenie błony śluzowej nosa, wyprysk oraz ból mięśni i stawów. W takich przypadkach należy wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe.¹⁶

Należy podejrzewać niedostateczne działanie glikokortykosteroidów, jeśli wystąpią takie objawy jak zmęczenie, ból głowy, nudności i wymioty. W tych przypadkach niekiedy konieczne jest czasowe zwiększenie dawki doustnych glikokortykosteroidów.¹⁷

Zakażenia jamy ustnej i gardła

W celu zminimalizowania ryzyka zakażeń grzybiczych jamy ustnej i gardła, należy zalecić pacjentowi wypłukanie jamy ustnej wodą po każdej inhalacji dawki podtrzymującej. W przypadku wystąpienia pleśniawek jamy ustnej i gardła pacjent powinien przepłukać jamę ustną wodą również po przyjęciu dawki stosowanej doraźnie.¹⁸

Interakcje lekowe

Należy unikać jednoczesnego stosowania produktu Airbufo Forspiro z silnymi inhibitorami CYP3A4 (itrakonazol, rytonawir i inne). Jeśli jednoczesne stosowanie jest nieuniknione, należy zachować jak najdłuższą przerwę między podaniem tych leków. Nie zaleca się stosowania produktu Airbufo Forspiro w leczeniu podtrzymującym i doraźnym u pacjentów przyjmujących silne inhibitory CYP3A4.¹⁹

Spodziewane jest, że jednoczesne leczenie inhibitorami CYP3A (w tym produktami zawierającymi kobicystat) zwiększy ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Takiego połączenia należy unikać, chyba że korzyść przewyższa zwiększone ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów.²⁰

Szczególne grupy pacjentów

Preparat Airbufo Forspiro należy stosować ostrożnie u pacjentów z następującymi schorzeniami:²¹

• Nadczynność tarczycy
• Guz chromochłonny nadnerczy
• Cukrzyca – u tych pacjentów należy rozważyć dodatkowe kontrole stężenia glukozy w surowicy
• Nieleczona hipokaliemia
• Kardiomiopatia przerostowa zawężająca
• Idiopatyczne podzastawkowe zwężenie aorty
• Ciężkie nadciśnienie tętnicze
• Tętniak
• Inne ciężkie choroby układu sercowo-naczyniowego:
  • Choroba niedokrwienna serca
  • Tachyarytmie
  • Ciężka niewydolność serca

Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z wydłużeniem odstępu QTc, ponieważ formoterol może nasilać to zaburzenie.²²

U pacjentów z czynną lub przebytą gruźlicą płuc, grzybiczymi lub wirusowymi zakażeniami dróg oddechowych należy ponownie ocenić konieczność stosowania kortykosteroidów wziewnych oraz ich dawkę.²³

Ryzyko hipokaliemii

Stosowanie dużych dawek agonistów receptorów beta-2-adrenergicznych może prowadzić do ciężkiej hipokaliemii. Jednoczesne stosowanie leków mogących powodować hipokaliemię lub nasilać działanie hipokaliemiczne (pochodne ksantyny, steroidy, leki moczopędne) może zwiększać ryzyko hipokaliemii wywoływanej przez agonistów receptorów beta-2. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z:²⁴

• Niestabilną astmą, stosujących zmienne dawki leków rozszerzających oskrzela
• Ostrą, ciężką astmą, gdy ryzyko może być zwiększone przez niedotlenienie
• Innymi stanami, w których prawdopodobne jest wystąpienie hipokaliemii

W powyższych przypadkach zaleca się regularną kontrolę stężenia potasu w surowicy.²⁵

Zaburzenia widzenia

Podczas ogólnego i miejscowego stosowania kortykosteroidów mogą wystąpić zaburzenia widzenia. Jeśli u pacjenta pojawią się takie objawy, jak nieostre widzenie lub inne zaburzenia wzroku, należy rozważyć skierowanie go do okulisty w celu ustalenia możliwych przyczyn, do których należą:²⁶

• Zaćma
• Jaskra
• Rzadkie choroby, takie jak centralna chorioretinopatia surowicza (CSCR)

Informacje o substancjach pomocniczych

Produkt Airbufo Forspiro zawiera laktozę jednowodną (4,4 mg/dawkę inhalacyjną). Ta ilość laktozy zazwyczaj nie stanowi problemu u pacjentów z nietolerancją laktozy. Laktoza jako substancja pomocnicza zawiera niewielkie ilości białek mleka, które mogą wywoływać reakcje alergiczne.²⁷

Dzieci i młodzież

U dzieci otrzymujących długotrwale wziewne glikokortykosteroidy zaleca się regularne kontrolowanie wzrostu. W przypadku spowolnienia tempa wzrostu należy zweryfikować leczenie, dążąc do zmniejszenia dawki wziewnego glikokortykosteroidu do najmniejszej dawki zapewniającej kontrolę objawów astmy. Konieczne jest dokładne rozważenie stosunku korzyści z terapii glikokortykosteroidem do potencjalnego ryzyka zahamowania wzrostu. Ponadto należy rozważyć skierowanie pacjenta do pediatry pulmonologa.²⁸

Dane z długoterminowych badań wskazują, że większość dzieci i młodzieży leczonych wziewnym budezonidem osiąga ostatecznie spodziewany wzrost w wieku dorosłym. Obserwowano jednak początkowe, niewielkie i przejściowe spowolnienie tempa wzrostu (około 1 cm), występujące zwykle w pierwszym roku leczenia.²⁹

Zapalenie płuc u pacjentów z POChP

U pacjentów z POChP otrzymujących wziewne kortykosteroidy obserwowano zwiększoną częstość zapalenia płuc, w tym przypadki wymagające hospitalizacji. Istnieją pewne dowody na zwiększenie ryzyka zapalenia płuc wraz ze zwiększeniem dawki steroidów, ale nie wykazano tego jednoznacznie we wszystkich badaniach.³⁰

Nie ma rozstrzygających dowodów klinicznych na istnienie różnic między poszczególnymi wziewnymi kortykosteroidami w zakresie ryzyka zapalenia płuc.³¹

Lekarze powinni wnikliwie obserwować pacjentów z POChP pod kątem rozwoju zapalenia płuc, ponieważ kliniczne objawy takiego zakażenia często nakładają się na objawy zaostrzenia POChP.³²

Do czynników ryzyka zapalenia płuc u pacjentów z POChP należą:³³

• Aktualne palenie tytoniu
• Podeszły wiek
• Niski wskaźnik masy ciała (BMI)
• Ciężka postać POChP