Właściwości farmakodynamiczne
Airbufo Forspiro (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.

Właściwości farmakodynamiczne

Produkt leczniczy Airbufo Forspiro należy do grupy farmakoterapeutycznej obejmującej leki stosowane w chorobach obturacyjnych dróg oddechowych, a dokładniej leki adrenergiczne podawane drogą wziewną. Preparat sklasyfikowany jest pod kodem ATC: R03A K07 i zawiera dwie substancje czynne: budezonid i formoterol.¹

Mechanizm działania i efekty farmakodynamiczne

Airbufo Forspiro zawiera dwie substancje czynne – formoterol i budezonid, które charakteryzują się odmiennym mechanizmem działania, ale działają addycyjnie w kontekście redukcji częstości zaostrzeń astmy. Specyficzne właściwości obu składników umożliwiają stosowanie ich połączenia zarówno w leczeniu podtrzymującym i doraźnym, jak i wyłącznie w leczeniu podtrzymującym astmy.²

Budezonid – właściwości

Budezonid jest glikokortykosteroidem, który po podaniu wziewnym wykazuje zależne od dawki działanie przeciwzapalne w drogach oddechowych. Prowadzi to do złagodzenia objawów astmy oraz zmniejszenia liczby jej zaostrzeń. W porównaniu do kortykosteroidów o działaniu ogólnym, budezonid podawany drogą wziewną wywołuje mniej działań niepożądanych. Dokładny mechanizm przeciwzapalnego działania glikokortykosteroidów nie został w pełni poznany.³

Formoterol – właściwości

Formoterol jest wybiórczym agonistą receptora beta-2-adrenergicznego, który po podaniu wziewnym powoduje szybki i długotrwały rozkurcz mięśni gładkich oskrzeli u pacjentów z odwracalnym zwężeniem dróg oddechowych. Jego działanie rozszerzające oskrzela jest zależne od dawki. Efekt bronchodylatacyjny pojawia się w czasie 1-3 minut od inhalacji i utrzymuje się przez co najmniej 12 godzin po podaniu pojedynczej dawki.⁴

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Astma – skuteczność w leczeniu podtrzymującym

Badania kliniczne przeprowadzone u dorosłych pacjentów wykazały, że dodanie formoterolu do budezonidu skutkuje poprawą objawów astmy, poprawą czynności płuc oraz zmniejszeniem liczby zaostrzeń choroby. W dwóch 12-tygodniowych badaniach klinicznych wpływ budezonidu z formoterolem na czynność płuc był porównywalny z efektem uzyskanym przy jednoczesnym podawaniu tych substancji w oddzielnych produktach leczniczych, a jednocześnie przewyższał działanie samego budezonidu. Pacjenci we wszystkich grupach badanych stosowali w razie potrzeby krótko działający lek z grupy agonistów receptorów beta-2-adrenergicznych. Istotne jest, że nie zaobserwowano osłabienia działania przeciwastmatycznego wraz z upływem czasu.⁵

W populacji pediatrycznej przeprowadzono dwa 12-tygodniowe badania kliniczne, w których wzięło udział 265 dzieci w wieku od 6 do 11 lat. Dzieci otrzymywały dawki podtrzymujące budezonidu z formoterolem w schemacie 2 inhalacje po 80 μg + 4,5 μg na dawkę inhalacyjną, dwa razy na dobę, z możliwością stosowania krótko działającego leku z grupy agonistów receptorów beta-2-adrenergicznych w razie potrzeby. W obu badaniach stwierdzono poprawę czynności płuc, a leczenie było dobrze tolerowane w porównaniu z monoterapią budezonidem w równoważnej dawce.⁶

Astma – leczenie podtrzymujące i doraźne

Skuteczność kliniczna budezonidu z formoterolem w leczeniu podtrzymującym i doraźnym została oceniona w 5 badaniach klinicznych z podwójnie ślepą próbą, trwających 6 lub 12 miesięcy, z udziałem łącznie 12 076 pacjentów. Z tej grupy 4447 pacjentów zostało losowo przydzielonych do grupy otrzymującej budezonid z formoterolem zarówno w leczeniu podtrzymującym, jak i doraźnym. Warunkiem włączenia do badania było utrzymywanie się objawów klinicznych astmy mimo stosowania wziewnych glikokortykosteroidów.⁷

Wyniki wszystkich 5 badań jednoznacznie wskazują, że podtrzymujące i doraźne leczenie budezonidem z formoterolem prowadzi do znaczącego zarówno statystycznie, jak i klinicznie zmniejszenia liczby ciężkich zaostrzeń. Efekt ten był widoczny w porównaniu z:

• połączeniem budezonidu z formoterolem stosowanym w większej dawce podtrzymującej i terbutaliny stosowanej doraźnie (badanie 735)
• połączeniem budezonidu z formoterolem w tej samej dawce podtrzymującej z formoterolem lub terbutaliną stosowanymi doraźnie (badanie 734)

⁸

W badaniu 735 czynność płuc, kontrola objawów i zużycie leków stosowanych doraźnie były na podobnym poziomie we wszystkich badanych grupach. Z kolei w badaniu 734 odnotowano zmniejszenie objawów i zużycia leków stosowanych doraźnie, a także poprawę czynności płuc w porównaniu z obiema grupami otrzymującymi leki porównawcze.⁹

Łączna analiza wyników wszystkich 5 badań wskazuje, że pacjenci otrzymujący budezonid z formoterolem w leczeniu podtrzymującym i doraźnym nie potrzebowali stosować dawek doraźnych przez średnio 57% dni leczenia. Nie zaobserwowano oznak rozwoju tolerancji na lek wraz z upływem czasu.¹⁰

Ciężkie zaostrzenia w badaniach klinicznych

Uwagi: Ciężkie zaostrzenia zdefiniowano jako: hospitalizacja lub leczenie na oddziale ratunkowym, lub leczenie doustnymi steroidami. Zmniejszenie częstości zaostrzeń było znaczące statystycznie (p<0,01) dla obu porównań.<sup data-drug="Airbufo Forspiro" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Tabela 2 Przegląd ciężkich zaostrzeń odnotowanych w badaniach klinicznych […] a Hospitalizacja lub leczenie na oddziale ratunkowym, lub leczenie doustnymi steroidami. b Zmniejszenie częstości zaostrzeń jest znaczące statystycznie (p 11

Skuteczność u młodzieży

W 6 badaniach klinicznych z podwójnie ślepą próbą (obejmujących 5 wyżej wymienionych badań oraz dodatkowe badanie z zastosowaniem większej dawki podtrzymującej 160 μg + 4,5 μg wziewnie dwa razy na dobę) wykazano porównywalną skuteczność i profil bezpieczeństwa u młodzieży i dorosłych. Łącznie analizowano dane od 14 385 pacjentów z astmą, z czego 1847 stanowiła młodzież. Należy zaznaczyć, że ograniczona była liczba młodych pacjentów stosujących więcej niż 8 inhalacji w co najmniej jednym dniu w ramach podtrzymującego i doraźnego leczenia budezonidem z formoterolem, a takie stosowanie należało do rzadkości.¹²

Skuteczność doraźna w ostrych epizodach astmy

W dwóch dodatkowych badaniach z udziałem pacjentów zgłaszających się do lekarza z objawami ostrego napadu astmy wykazano, że budezonid z formoterolem powoduje szybkie i skuteczne zmniejszenie skurczu oskrzeli. Efekt ten był porównywalny z działaniem salbutamolu i formoterolu podawanych oddzielnie.¹³