Dawkowanie i sposób podawania
Karbamazepina Tillomed 400 mg
Karbamazepina Tillomed 400 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wymaga indywidualnego dawkowania, zależnego od wieku pacjenta, rodzaju schorzenia oraz nasilenia objawów. Zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki początkowej 200 mg wieczorem u dorosłych i dzieci powyżej 6 lat, z stopniowym zwiększaniem do dawki podtrzymującej w zakresie 400-1200 mg/dobę (maksymalnie 1600 mg/dobę). Terapeutyczne stężenie karbamazepiny w osoczu wynosi 4-12 µg/ml. U dzieci dawka podtrzymująca wynosi zwykle 10-20 mg/kg mc./dobę. Tabletki należy połykać w całości podczas lub po posiłku, unikając żucia i kruszenia. U pacjentów z chorobami układu krążenia, wątroby, nerek oraz u osób starszych wskazane jest stosowanie mniejszych dawek. Przed terapią u pacjentów pochodzenia chińskiego (Han) lub tajlandzkiego zaleca się badanie obecności allelu HLA-B*1502 ze względu na ryzyko zespołu Stevensa-Johnsona.
Dawkowanie i sposób podawania leku Karbamazepina Tillomed 400 mg
Dawkowanie leku Karbamazepina Tillomed 400 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) wymaga indywidualnego podejścia do każdego pacjenta, z uwzględnieniem rodzaju schorzenia oraz nasilenia objawów klinicznych. Przed rozpoczęciem terapii należy rozważyć wykonanie badań przesiewowych u pacjentów pochodzenia chińskiego (Han) lub tajlandzkiego pod kątem obecności allelu HLA-B*1502, gdyż jego występowanie stanowi silny czynnik prognostyczny ryzyka wystąpienia ciężkiego zespołu Stevensa-Johnsona (SJS) związanego ze stosowaniem karbamazepiny.1
Ogólne zasady dawkowania
Leczenie karbamazepiną powinno być rozpoczynane stopniowo, od małej dawki początkowej, a następnie dawka powinna być stopniowo zwiększana do uzyskania optymalnej dawki podtrzymującej. Całkowita dawka dobowa zazwyczaj podawana jest w 1 lub 2 dawkach pojedynczych i mieści się w zakresie od 400 do 1200 mg. Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej 1600 mg, ponieważ wyższe dawki znacząco zwiększają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.2
Dawkę terapeutyczną należy ustalać na podstawie stężenia karbamazepiny w osoczu oraz skuteczności klinicznej, szczególnie w przypadku leczenia skojarzonego. Terapeutyczne stężenie karbamazepiny w osoczu mieści się w zakresie od 4 do 12 mikrogramów/ml.3
W leczeniu padaczki karbamazepinę najlepiej stosować w monoterapii. Leczenie powinno być nadzorowane przez specjalistę z doświadczeniem w leczeniu padaczki. W przypadku zmiany dotychczasowego leku przeciwpadaczkowego na karbamazepinę, dawkę odstawianego leku należy zmniejszać stopniowo.4
Schemat dawkowania w leczeniu padaczki
| Grupa wiekowa | Dobowa dawka początkowa | Dobowa dawka podtrzymująca |
|---|---|---|
| Dorośli | 200 mg wieczorem (1 tabletka o przedłużonym uwalnianiu) | Od 200 do 600 mg rano (od 1 do 3 tabletek o przedłużonym uwalnianiu) Od 400 do 600 mg wieczorem (2 lub 3 tabletki o przedłużonym uwalnianiu) |
| Dzieci od 6. do 10. roku życia | 200 mg wieczorem (1 tabletka o przedłużonym uwalnianiu) | 200 mg rano (1 tabletka o przedłużonym uwalnianiu) Od 200 do 400 mg wieczorem (1 lub 2 tabletki o przedłużonym uwalnianiu) |
| Dzieci od 11. do 15. roku życia | 200 mg wieczorem (1 tabletka o przedłużonym uwalnianiu) | Od 200 do 400 mg rano (1 lub 2 tabletki o przedłużonym uwalnianiu) Od 400 do 600 mg wieczorem (2 lub 3 tabletki o przedłużonym uwalnianiu) |
Dla dzieci powyżej 15. roku życia stosuje się dawkowanie jak dla osób dorosłych. Dla dzieci poniżej 6 lat tabletki o przedłużonym uwalnianiu są nieodpowiednie ze względu na dużą zawartość substancji czynnej – w tej grupie wiekowej należy rozważyć stosowanie zawiesiny lub tabletek o natychmiastowym uwalnianiu.5
Zalecana dawka maksymalna w zależności od wieku
- Dzieci od 6. do 15. roku życia: 1000 mg/dobę6
- Pacjenci powyżej 15. roku życia: 1200 mg/dobęDawkowanie w poszczególnych wskazaniach
Padaczka
U osób dorosłych zalecana dawka początkowa wynosi 1-2 tabletki o przedłużonym uwalnianiu (200-400 mg karbamazepiny na dobę), zwiększana stopniowo do dawki podtrzymującej 4-6 tabletek (800-1200 mg karbamazepiny na dobę).8
U dzieci zwykle stosowana dawka podtrzymująca wynosi 10-20 mg karbamazepiny/kg masy ciała/dobę, zgodnie z wyżej przedstawionym schematem dawkowania.9
Neuralgia nerwu trójdzielnego
Leczenie rozpoczyna się od dawki 200-400 mg na dobę, którą należy powoli zwiększać aż do ustąpienia bólu (zazwyczaj 200 mg 3-4 razy na dobę). U większości pacjentów do utrzymania działania przeciwbólowego wystarcza dawka 200 mg 3-4 razy na dobę. W niektórych przypadkach może być konieczne zwiększenie dawki do 1600 mg karbamazepiny na dobę, jednak zalecana maksymalna dawka to 1200 mg/dobę.10
Po ustąpieniu bólu należy próbować stopniowo odstawić leczenie do momentu wystąpienia kolejnego napadu. W przypadku nawrotu bólu, należy kontynuować podawanie pierwotnej dawki podtrzymującej.11
Profilaktyka psychoz maniakalno-depresyjnych
U pacjentów niereagujących na leczenie litem, dawka początkowa, która zwykle jest wystarczająca również jako dawka podtrzymująca, wynosi 1-2 tabletki o przedłużonym uwalnianiu 200 mg (200-400 mg karbamazepiny) na dobę. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 2 tabletek 200 mg (łącznie 800 mg karbamazepiny) dwa razy na dobę.12
Szczególne grupy pacjentów
U pacjentów z ciężkimi chorobami układu krążenia, wątroby i nerek oraz u osób w podeszłym wieku wskazane jest stosowanie mniejszych dawek.13
Sposób podawania
Tabletki o przedłużonym uwalnianiu należy połykać w całości, nie należy ich żuć ani kruszyć. Tabletki należy przyjmować podczas lub po posiłku, popijając odpowiednią ilością płynu (np. 1 szklanka wody).14
W niektórych przypadkach korzystniejsze może być podzielenie dawki dobowej na 4-5 dawek pojedynczych. W takich sytuacjach zaleca się stosowanie produktów karbamazepiny o natychmiastowym uwalnianiu zamiast tabletek o przedłużonym uwalnianiu.15
Czas stosowania
Długość terapii zależy od wskazania i indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie. W żadnym przypadku pacjent nie powinien przerywać stosowania leku z własnej inicjatywy.16
W przypadku leczenia padaczki, terapia karbamazepiną jest z reguły długoterminowa. Decyzję o dostosowaniu czasu trwania leczenia i ewentualnym odstawieniu karbamazepiny powinien podejmować specjalista doświadczony w leczeniu padaczki, indywidualnie dla każdego pacjenta. Zmniejszenie dawki i odstawienie leku należy rozważać najwcześniej po 2-3 latach od ustąpienia napadów.17
Odstawienie leku należy przeprowadzać stopniowo, zmniejszając dawkowanie w ciągu 1-2 lat. U dzieci, zamiast dostosowywania dawki do wieku, można utrzymywać stałą dawkę, co przy przyroście masy ciała prowadzi do zmniejszenia dawki na kilogram masy ciała. Podczas odstawiania leku należy monitorować stan kliniczny pacjenta i nie dopuścić do pogorszenia wyników EEG.18
W leczeniu neuralgii nerwu trójdzielnego korzystne może być prowadzenie terapii przez kilka tygodni z zastosowaniem dawki podtrzymującej, która jest wystarczająca do uwolnienia od bólu. Następnie dawkę należy zmniejszać ostrożnie, aby ustalić, czy w okresie leczenia doszło do spontanicznej remisji.19
Profilaktyka faz maniakalno-depresyjnych stanowi leczenie długotrwałe.20
Stosowanie u dzieci poniżej 6 lat
Karbamazepina Tillomed w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest nieodpowiednia dla dzieci w wieku poniżej 6 lat, ze względu na dużą zawartość substancji czynnej i brak doświadczenia klinicznego ze stosowaniem tabletek o przedłużonym uwalnianiu w tej grupie wiekowej.21
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania