Dawkowanie i sposób podawania leku Karbamazepina Tillomed (200 mg)

Przed rozpoczęciem leczenia karbamazepiną należy przeprowadzić dokładny wywiad z pacjentem oraz, w miarę możliwości, wykonać badania przesiewowe u pacjentów pochodzenia chińskiego Han lub tajlandzkiego pod kątem obecności allelu HLA-B*1502, który stanowi silny czynnik prognostyczny ryzyka wystąpienia ciężkiego zespołu Stevensa-Johnsona (SJS) związanego ze stosowaniem karbamazepiny.¹

Ogólne zasady dawkowania

Karbamazepinę należy wprowadzać stopniowo, rozpoczynając od małej dawki początkowej, dostosowanej indywidualnie do rodzaju i nasilenia choroby. Dawkę należy stopniowo zwiększać aż do uzyskania optymalnej dawki podtrzymującej. Całkowita dawka dobowa karbamazepiny mieści się zazwyczaj w zakresie od 400 do 1200 mg, przy czym nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 1600 mg ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.²

Dawka terapeutyczna powinna być ustalana na podstawie stężenia karbamazepiny w osoczu, które powinno mieścić się w zakresie od 4 do 12 mikrogramów/ml, oraz skuteczności klinicznej leku. Dawka dobowa jest zwykle podawana w 1 lub 2 dawkach pojedynczych.³

W leczeniu padaczki zaleca się stosowanie karbamazepiny jako monoterapii pod nadzorem lekarza specjalisty doświadczonego w leczeniu padaczki. W przypadku zmiany leczenia na karbamazepinę, dawkę poprzednio stosowanego leku przeciwpadaczkowego należy zmniejszać stopniowo.⁴

Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach

Dawkowanie w padaczce

U dorosłych zalecana dawka początkowa wynosi 1-2 tabletki o przedłużonym uwalnianiu (200-400 mg) na dobę, a następnie dawkę stopniowo zwiększa się do osiągnięcia dawki podtrzymującej wynoszącej 4-6 tabletek (800-1200 mg) na dobę.⁵

U dzieci zwykle stosowana dawka podtrzymująca wynosi 10-20 mg/kg masy ciała/dobę.⁶

Dawkowanie w neuralgii nerwu trójdzielnego

Dawkę początkową wynoszącą 1-2 tabletki (200-400 mg) zwiększa się stopniowo do osiągnięcia dawki od 2 do 4 tabletek (400-800 mg) w 1 lub 2 dawkach podzielonych, aż do ustąpienia bólu. W niektórych przypadkach możliwe jest kontynuowanie leczenia z zastosowaniem mniejszej dawki podtrzymującej wynoszącej 1 tabletkę (200 mg) dwa razy na dobę. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 1200 mg. Po ustąpieniu bólu należy próbować stopniowo odstawiać lek do wystąpienia kolejnego napadu.⁷

Dawkowanie w profilaktyce psychoz maniakalno-depresyjnych

U pacjentów niereagujących na leczenie litem dawka początkowa, która zwykle jest wystarczająca również jako dawka podtrzymująca, wynosi 1-2 tabletki (200-400 mg) na dobę. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 2 tabletek (400 mg) dwa razy na dobę.⁸

Dawkowanie w grupach szczególnych

U pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z ciężkimi chorobami układu krążenia, wątroby i nerek zaleca się stosowanie mniejszych dawek. Dawka początkowa u tych pacjentów wynosi 1 tabletkę o przedłużonym uwalnianiu (200 mg) przyjmowaną rano lub wieczorem.⁹

Szczegółowe schematy dawkowania

¹⁰

Maksymalne zalecane dawki

• Dzieci 6-15 lat: 1000 mg/dobę
• Powyżej 15. roku życia: 1200 mg/dobę

¹²

Sposób podawania

Tabletki o przedłużonym uwalnianiu należy połykać w całości, nie należy ich żuć ani kruszyć. Tabletki należy przyjmować podczas lub po posiłku, popijając odpowiednią ilością płynu (np. 1 szklanka wody).¹³

W niektórych przypadkach bardziej skuteczne może być podzielenie dawki dobowej na 4-5 dawek pojedynczych. W takich sytuacjach korzystniejsze jest zastosowanie produktów karbamazepiny o natychmiastowym uwalnianiu zamiast postaci o przedłużonym uwalnianiu.¹⁴

Czas stosowania

Czas stosowania karbamazepiny zależy od wskazania i indywidualnej reakcji pacjenta. Pacjent w żadnym przypadku nie powinien przerywać stosowania leku z własnej inicjatywy.¹⁵

• Padaczka: Terapia przeciwpadaczkowa jest zwykle leczeniem długoterminowym. Decyzję o dostosowaniu czasu trwania leczenia i przerwaniu stosowania karbamazepiny powinien podejmować specjalista doświadczony w leczeniu padaczki, indywidualnie dla każdego pacjenta. Zmniejszenie dawki i odstawienie leku należy zasadniczo rozważać najwcześniej po 2-3 latach od ustąpienia napadów. Odstawienie leku należy przeprowadzać stopniowo, zmniejszając dawkowanie przez okres 1-2 lat.¹⁶
• U dzieci, zamiast dostosowania dawki do wieku, można utrzymywać ją na tym samym poziomie, prowadząc do zmniejszenia dawki na kilogram masy ciała w miarę wzrostu dziecka. Podczas zmniejszania dawki konieczne jest monitorowanie EEG, aby nie dopuścić do jego pogorszenia.¹⁷
• Neuralgia nerwu trójdzielnego: Leczenie prowadzi się zwykle przez kilka tygodni do momentu ustąpienia bólu. Następnie dawkę należy zmniejszać ostrożnie, aby ustalić, czy w okresie leczenia doszło do spontanicznej remisji. W przypadku nawrotu bólu należy kontynuować podawanie pierwotnej dawki podtrzymującej.¹⁸
• Profilaktyka faz maniakalno-depresyjnych: Stanowi leczenie długotrwałe.¹⁹