Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Mechanizm działania sugammadeksu opiera się na wiązaniu cząsteczek leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Dzięki temu możliwe jest szybkie odwrócenie blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Potencjalne interakcje sugammadeksu z innymi lekami wynikają z jego mechanizmu działania i można je podzielić na dwa główne typy: interakcje związane z wyparciem oraz interakcje związane z wychwytem. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych interakcji, opierając się na badaniach klinicznych, doświadczeniach nieklinicznych oraz symulacjach modelowych.¹

Mechanizmy interakcji sugammadeksu

Na podstawie aktualnych danych nie przewiduje się klinicznie istotnych interakcji farmakodynamicznych sugammadeksu z innymi lekami, z wyjątkiem kilku specyficznych przypadków. Potencjalne interakcje występują w dwóch głównych mechanizmach:²

• Interakcje związane z wyparciem – niektóre leki mogą wypierać rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem, co potencjalnie prowadzi do nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej
• Interakcje związane z wychwytem – sugammadeks może wiązać inne leki, zmniejszając ich stężenie w osoczu i potencjalnie ich skuteczność

Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność sugammadeksu (interakcje związane z wyparciem)

W wyniku podania niektórych produktów leczniczych po zastosowaniu sugammadeksu może teoretycznie nastąpić wyparcie rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem. To zjawisko może prowadzić do ponownego uwolnienia środka zwiotczającego mięśnie i w konsekwencji do nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. W takiej sytuacji należy natychmiast wdrożyć wentylację mechaniczną pacjenta oraz przerwać podawanie leku, który wywołał reakcję wyparcia.³

Przy podejrzeniu możliwości wystąpienia interakcji wyparcia, należy ściśle monitorować pacjenta pod kątem nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej przez około 15 minut po każdym pozajelitowym podaniu innego leku w okresie 7,5 godziny od zastosowania sugammadeksu.⁴

Toremifen

Szczególną uwagę należy zwrócić na toremifen, który charakteryzuje się stosunkowo wysokim powinowactwem do sugammadeksu i może osiągać wysokie stężenia w osoczu. Zastosowanie toremifenu może prowadzić do wyparcia rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem. Personel medyczny powinien mieć świadomość, że u pacjentów, którzy otrzymali toremifen w dniu operacji, czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 (parametr oceniający powrót przewodnictwa nerwowo-mięśniowego) może być wydłużony.⁵

Kwas fusydowy

Dożylne podanie kwasu fusydowego w okresie przedoperacyjnym może nieznacznie wydłużyć czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9. Jednak nie przewiduje się nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej w fazie pooperacyjnej, ponieważ infuzja kwasu fusydowego trwa kilka godzin, a jego stężenie terapeutyczne w krwi osiągane jest dopiero po 2-3 dniach od rozpoczęcia terapii.⁶

Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność innych produktów leczniczych (interakcje związane z wychwytem)

Sugammadeks może wiązać się z cząsteczkami innych leków, co prowadzi do zmniejszenia ich stężenia w osoczu (szczególnie frakcji wolnej), a w konsekwencji do obniżenia ich skuteczności terapeutycznej. W przypadku wystąpienia takiej interakcji zaleca się rozważenie jednej z poniższych opcji:⁷

• Ponowne podanie leku, którego stężenie zostało zmniejszone
• Zastosowanie leku o równoważnym działaniu terapeutycznym, najlepiej z innej grupy chemicznej
• Wdrożenie niefarmakologicznej interwencji terapeutycznej

Hormonalne środki antykoncepcyjne

Wykazano, że podanie sugammadeksu w dawce 4 mg/kg masy ciała może zmniejszyć ekspozycję na progestagen o 34% (wyrażoną jako AUC – pole pod krzywą stężenia w czasie). Efekt ten jest porównywalny do sytuacji, gdy dobowa dawka hormonalnego środka antykoncepcyjnego zostanie przyjęta z 12-godzinnym opóźnieniem, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności antykoncepcji. Wpływ na komponenty estrogenowe jest mniejszy.⁸

Z tego względu podanie sugammadeksu w bolusie należy traktować jako równoważne z pominięciem dobowej dawki doustnego hormonalnego środka antykoncepcyjnego, zarówno w przypadku preparatów złożonych, jak i zawierających wyłącznie progestagen. W takiej sytuacji zaleca się:⁹

• W przypadku doustnych środków antykoncepcyjnych: postępowanie zgodne z zaleceniami zawartymi w ulotce dotyczącej pominięcia dawki
• W przypadku nieoustnych form antykoncepcji hormonalnej: zastosowanie dodatkowej, niehormonalnej metody antykoncepcji przez kolejne 7 dni oraz zapoznanie się z zaleceniami zawartymi w ulotce stosowanego preparatu¹⁰

Interakcje wynikające z przedłużonego działania rokuronium lub wekuronium

W okresie pooperacyjnym należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leków, które mogą nasilać blokadę nerwowo-mięśniową. Istnieje ryzyko nawrotu blokady, co może wymagać wentylacji mechanicznej i ponownego podania sugammadeksu. Szczegółowy wykaz leków nasilających blokadę nerwowo-mięśniową znajduje się w ulotkach dołączonych do opakowań rokuronium lub wekuronium.¹¹

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Sugammadeks zasadniczo nie wpływa na wyniki badań laboratoryjnych, z wyjątkiem oznaczania stężenia progesteronu w surowicy. Interferencję obserwuje się przy stężeniu sugammadeksu w osoczu wynoszącym 100 mikrogramów/ml, co odpowiada największemu stężeniu w osoczu po podaniu 8 mg/kg masy ciała w bolusie.¹²

W badaniach z udziałem ochotników wykazano, że sugammadeks może wpływać na parametry krzepnięcia krwi:¹³

• Dawka 4 mg/kg mc.: wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) o 17% oraz czasu protrombinowego (PT, INR) o 11%
• Dawka 16 mg/kg mc.: wydłużenie aPTT o 22% oraz PT (INR) o 22%

Te zmiany parametrów krzepnięcia są jednak krótkotrwałe i utrzymują się nie dłużej niż 30 minut. W badaniach in vitro zaobserwowano interakcje farmakodynamiczne, objawiające się wydłużeniem aPTT i PT, z antagonistami witaminy K, niefrakcjonowaną heparyną, heparynami drobnocząsteczkowymi, rywaroksabanem oraz dabigatranem.¹⁴

Interakcje sugammadeksu z alkoholem

Nie zostały przeprowadzone badania specyficznie oceniające interakcje sugammadeksu z alkoholem. Jednakże, biorąc pod uwagę mechanizm działania sugammadeksu, który polega na wiązaniu cząsteczek rokuronium i wekuronium, nie przewiduje się bezpośrednich interakcji farmakokinetycznych lub farmakodynamicznych z alkoholem etylowym.

Należy jednak pamiętać, że alkohol może wchodzić w interakcje z lekami stosowanymi w anestezjologii, w tym z lekami przeciwbólowymi i sedatywnymi, co może mieć wpływ na przebieg okresu okołooperacyjnego. Alkohol może nasilać działanie środków uspokajających, nasennych oraz zwiększać ryzyko depresji oddechowej po znieczuleniu. Z tego powodu zaleca się abstynencję od spożywania alkoholu przez co najmniej 24 godziny przed planowanym znieczuleniem oraz po zastosowaniu środków zwiotczających mięśnie i ich antagonistów, w tym sugammadeksu.

Interakcje u dzieci i młodzieży

Nie przeprowadzono formalnych badań dotyczących interakcji sugammadeksu w populacji pediatrycznej. U dzieci i młodzieży należy uwzględnić wszystkie opisane powyżej interakcje i ostrzeżenia, które dotyczą pacjentów dorosłych.¹⁵

Tabela interakcji sugammadeksu z innymi lekami