Dawkowanie i sposób podawania leku Sugammadex Ranbaxy

Sugammadex Ranbaxy (100 mg/ml roztwór do wstrzykiwań) powinien być podawany wyłącznie przez lekarza anestezjologa lub pod jego bezpośrednim nadzorem. Podczas stosowania leku zaleca się wykorzystanie odpowiednich technik monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w celu dokładnej oceny przebiegu odwracania blokady¹.

Dawkowanie u pacjentów dorosłych

Dawkowanie sugammadeksu jest uzależnione od poziomu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, który ma zostać zniesiony. Zalecana dawka nie jest determinowana przez zastosowany schemat znieczulenia. Lek może być używany do znoszenia różnych poziomów blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium².

Rutynowe znoszenie blokady

W zależności od stopnia blokady nerwowo-mięśniowej stosuje się następujące dawkowanie³:

• Po blokadzie wywołanej rokuronium lub wekuronium, gdy zniesienie blokady osiągnęło co najmniej 1-2 w skali stymulacji tężcowej (PTC) – zalecana dawka: 4 mg/kg masy ciała. Średni czas powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 wynosi około 3 minut⁴.
• Po blokadzie wywołanej rokuronium lub wekuronium, gdy spontaniczne zniesienie bloku nastąpiło do czasu ponownego pojawienia się T2 – zalecana dawka: 2 mg/kg masy ciała. Średni czas powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 wynosi około 2 minut⁵.

Należy zwrócić uwagę, że stosowanie zalecanych dawek do rutynowego znoszenia bloku powoduje wystąpienie nieco krótszych średnich czasów powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 w przypadku blokady wywołanej rokuronium w porównaniu z wekuronium⁶.

Natychmiastowe znoszenie blokady

W sytuacjach klinicznych wymagających natychmiastowego zniesienia blokady wywołanej przez rokuronium, zalecana jest dawka 16 mg/kg masy ciała. Jeżeli sugammadeks podaje się w tej dawce 3 minuty po podaniu bromku rokuronium w bolusie w dawce 1,2 mg/kg m.c., średni czas powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 wynosi około 1,5 minuty⁷.

Brak jest odpowiednich danych, które pozwalałyby rekomendować stosowanie sugammadeksu do natychmiastowego zniesienia blokady wywołanej przez wekuronium⁸.

Ponowne podanie sugammadeksu

W wyjątkowych przypadkach nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po operacji rekomenduje się podanie powtórnej dawki sugammadeksu wynoszącej 4 mg/kg masy ciała (po wcześniejszym zastosowaniu dawki początkowej 2 mg/kg lub 4 mg/kg). Po podaniu drugiej dawki leku należy starannie monitorować pacjenta, aby upewnić się, że przewodnictwo nerwowo-mięśniowe w pełni powróciło⁹.

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

• Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (w tym pacjenci wymagający dializy; CrCl < 30 mL/min): nie zaleca się stosowania sugammadeksu z uwagi na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa leczenia¹⁰.
• Pacjenci z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 i < 80 mL/min): zalecenia dotyczące dawkowania są takie same jak u osób dorosłych bez zaburzeń czynności nerek¹¹.

Pacjenci w podeszłym wieku

U osób starszych czas powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego może być wydłużony. Po podaniu sugammadeksu po ponownym wystąpieniu T2 po blokadzie wywołanej rokuronium średni czas powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 wynosi¹²:

• u dorosłych (18-64 lata): 2,2 minuty
• u osób starszych (65-74 lata): 2,6 minuty
• u osób w podeszłym wieku (powyżej 75. roku życia): 3,6 minuty

Mimo wydłużonego czasu powrotu przewodnictwa u osób w podeszłym wieku, zalecenia dotyczące dawkowania są takie same jak dla dorosłych pacjentów¹³.

Pacjenci otyli

U pacjentów otyłych, w tym z otyłością olbrzymią (wskaźnik masy ciała ≥ 40 kg/m²), dawkowanie sugammadeksu należy opierać na rzeczywistej masie ciała. Zalecenia dotyczące dawkowania są takie same jak dla osób dorosłych¹⁴.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

• Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby: należy zachować ostrożność rozważając zastosowanie sugammadeksu, szczególnie gdy zaburzeniom czynności wątroby towarzyszy koagulopatia. Nie prowadzono badań w tej grupie pacjentów¹⁵.
• Pacjenci z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby: nie jest konieczne dostosowanie dawki, ponieważ sugammadeks jest wydalany głównie przez nerki¹⁶.

Dzieci i młodzież (w wieku od 2 do 17 lat)

Sugammadex Ranbaxy można rozcieńczyć do stężenia 10 mg/mL, aby zwiększyć precyzję dawkowania u dzieci i młodzieży¹⁷.

Rutynowe znoszenie blokady:

• Dawka 4 mg/kg sugammadeksu jest zalecana w celu odwrócenia blokady wywołanej rokuronium, jeżeli odzyskanie przytomności osiągnęło co najmniej 1-2 PTC¹⁸.
• Dawka 2 mg/kg jest zalecana w celu zniesienia blokady wywołanej rokuronium przy ponownym pojawieniu się T2¹⁹.

Natychmiastowe znoszenie blokady: Nie badano natychmiastowego znoszenia blokady u dzieci i młodzieży²⁰.

Noworodki i niemowlęta

Doświadczenie dotyczące stosowania sugammadeksu u niemowląt (od 30. dnia do 2 lat) jest ograniczone, natomiast nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania leku u noworodków (w wieku do 30. dnia). Z tego względu stosowanie sugammadeksu u noworodków i niemowląt nie jest zalecane aż do czasu, gdy będą dostępne nowe dane²¹.

Sposób podawania

Sugammadeks należy podawać dożylnie w pojedynczym bolusie. Bolus należy podać szybko, w ciągu 10 sekund, do istniejącego stałego wkłucia dożylnego. W badaniach klinicznych sugammadeks podawano wyłącznie w postaci pojedynczego bolusa²².