Interakcje
Sugammadeks

Interakcje substancji sugammadeks z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Informacje dotyczące interakcji sugammadeksu z innymi produktami leczniczymi oparte są o powinowactwo wiązania między sugammadeksem a innymi lekami, doświadczenia nie-kliniczne, badania kliniczne oraz symulacje w modelu uwzględniającym farmakodynamiczne działanie leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe oraz farmakokinetyczne interakcje między lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe a sugammadeksem. Na podstawie tych danych, nie oczekuje się klinicznie istotnych interakcji farmakodynamicznych z innymi lekami, z wyjątkiem poniższych przypadków.¹

W przypadku toremifenu oraz kwasu fusydowego nie można wykluczyć wystąpienia interakcji wyparcia, jednak nie oczekuje się klinicznie istotnych interakcji związanych z wychwytem. Natomiast w przypadku hormonalnych środków antykoncepcyjnych nie można wykluczyć wystąpienia klinicznie istotnych interakcji związanych z wychwytem, choć nie przewiduje się interakcji związanych z wyparciem.²

Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność sugammadeksu (interakcje związane z wyparciem)

W wyniku podania niektórych produktów leczniczych po zastosowaniu sugammadeksu może teoretycznie nastąpić wyparcie rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem. W konsekwencji można obserwować nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. W takiej sytuacji pacjent musi być wentylowany. Jeśli produkt leczniczy powodujący reakcję wyparcia podawany jest w formie infuzji, należy przerwać jego podawanie. W przypadku przewidywania możliwości wystąpienia interakcji związanej z wyparciem, należy starannie monitorować pacjentów pod kątem nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (przez około 15 minut) po podaniu pozajelitowym innego produktu leczniczego w okresie 7,5 godziny od podania sugammadeksu.³

Toremifen

W przypadku toremifenu, który charakteryzuje się stosunkowo dużym powinowactwem do sugammadeksu i może osiągnąć stosunkowo duże stężenie w osoczu, może nastąpić wyparcie wekuronium lub rokuronium z kompleksu z sugammadeksem. Lekarze powinni być świadomi, że czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 może być wydłużony u pacjentów, którzy otrzymali toremifen w dniu operacji.⁴

Podanie dożylne kwasu fusydowego

Stosowanie kwasu fusydowego w okresie przedoperacyjnym może nieco wydłużyć czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9. Nie oczekuje się jednak nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w fazie pooperacyjnej, ponieważ infuzja kwasu fusydowego trwa kilka godzin, a efekty w badaniu krwi widoczne są dopiero po upływie 2-3 dni. W przypadku konieczności ponownego podania sugammadeksu należy zapoznać się z odpowiednimi zaleceniami dotyczącymi dawkowania.⁵

Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność innych produktów leczniczych (interakcje związane z wychwytem)

W wyniku podania sugammadeksu niektóre produkty lecznicze mogą wykazywać zmniejszoną skuteczność ze względu na spadek ich stężenia (wolnej frakcji) w osoczu. W przypadku wystąpienia takiej sytuacji, zaleca się rozważenie ponownego podania danego produktu leczniczego, zastosowania produktu leczniczego o równoważnym działaniu terapeutycznym (najlepiej należącego do innej grupy związków chemicznych) i/lub zastosowanie odpowiedniej interwencji niefarmakologicznej.⁶

Hormonalne środki antykoncepcyjne

Wykazano, że interakcja pomiędzy sugammadeksem w dawce 4 mg/kg m.c. a progestagenem może prowadzić do zmniejszenia ekspozycji na progestagen (34% AUC), podobnego do zmniejszenia obserwowanego w przypadku przyjęcia dobowej dawki hormonalnego środka antykoncepcyjnego z 12-godzinnym opóźnieniem, co może skutkować zmniejszeniem jego skuteczności. W przypadku estrogenów działanie to wydaje się być mniejsze. Z tego względu uważa się, że podanie sugammadeksu w bolusie jest równoznaczne z ominięciem dobowej dawki przyjmowanych doustnie hormonalnych środków antykoncepcyjnych (zarówno złożonych jak i zawierających tylko progestagen).⁷

W przypadku przyjęcia doustnego środka antykoncepcyjnego w tym samym dniu, w którym podano sugammadeks, należy przestrzegać zaleceń zawartych w ulotce informacyjnej dotyczącej postępowania w przypadku ominięcia dawki środka antykoncepcyjnego. W przypadku stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych nie podawanych doustnie (np. plastry, implanty), konieczne jest zastosowanie dodatkowej niehormonalnej metody antykoncepcji przez kolejne 7 dni oraz zapoznanie się z zaleceniami zawartymi w ulotce stosowanego środka antykoncepcyjnego.⁸

Interakcje wynikające z przedłużonego działania rokuronium lub wekuronium

Jeżeli w okresie pooperacyjnym stosowane są produkty lecznicze, które mogą nasilać blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Konieczne jest zapoznanie się z wykazem konkretnych produktów leczniczych nasilających blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego zawartym w ulotce informacyjnej dołączonej do opakowania rokuronium lub wekuronium. W przypadku nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego może być konieczne zastosowanie mechanicznej wentylacji i ponowne podanie pacjentowi sugammadeksu.⁹

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Zasadniczo sugammadeks nie wpływa na wyniki badań laboratoryjnych. Wyjątkiem jest badanie stężenia progesteronu w surowicy krwi. Interferencję z tym testem obserwuje się przy stężeniu sugammadeksu w osoczu wynoszącym 100 mikrogramów/ml (największe stężenie w osoczu po podaniu 8 mg/kg m.c. w bolusie).¹⁰

W badaniu z udziałem ochotników, sugammadeks w dawce 4 mg/kg m.c. oraz 16 mg/kg m.c. powodował maksymalne średnie wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) odpowiednio o 17 i 22% i czasu protrombinowego PT (INR) odpowiednio o 11 i 22%. To ograniczone średnie wydłużenie aPTT i PT (INR) trwało krótko (≤ 30 minut).¹¹

W badaniach in vitro zaobserwowano interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT oraz PT) z antagonistami witaminy K, niefrakcjonowaną heparyną, heparynami drobnocząsteczkowymi, rywaroksabanem oraz dabigatranem.¹²

Interakcje sugammadeksu z alkoholem

Nie przeprowadzono szczegółowych badań oceniających bezpośrednie interakcje między sugammadeksem a alkoholem etylowym. Dostępne dane kliniczne i farmakologiczne nie wskazują na istnienie istotnych interakcji między sugammadeksem a alkoholem, które mogłyby mieć znaczenie kliniczne.¹³

Należy jednak pamiętać, że:

• Alkohol może nasilać działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, które może być indukowane podczas znieczulenia ogólnego, dlatego zaleca się unikanie spożywania alkoholu przez co najmniej 24 godziny po zabiegu z zastosowaniem sugammadeksu.¹⁴
• Mechanizm działania sugammadeksu (wiązanie z lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe) nie sugeruje bezpośrednich interakcji z alkoholem, który działa głównie poprzez receptory GABA w OUN.¹⁵
• Sugammadeks jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej, co zmniejsza ryzyko interakcji z alkoholem na poziomie metabolicznym.¹⁶

Szczegółowa tabela interakcji sugammadeksu z innymi lekami

Interakcje u dzieci i młodzieży

Nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących interakcji sugammadeksu z innymi lekami u dzieci i młodzieży. U pacjentów pediatrycznych należy uwzględnić wszystkie opisane powyżej interakcje dla osób dorosłych oraz stosować się do odpowiednich ostrzeżeń zawartych w charakterystyce produktu leczniczego.¹⁷