Interakcje leku
Atorvastatin Medreg 40 mg

Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportery OATP1B1, OATP1B3, MDR1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak cyklosporyna, makrolidy (klarytromycyna, telitromycyna), leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, worykonazol, itrakonazol, pozakonazol), inhibitory proteazy HIV (rytonawir, lopinawir, atazanawir, indynawir, darunawir) oraz leki przeciwwirusowe stosowane w terapii WZW C (elbaswir z grazoprewirem) mogą zwiększać AUC atorwastatyny nawet do 9,4-krotnie, co wymaga ograniczenia dawki do maksymalnie 10 mg/dobę i ścisłego monitorowania klinicznego. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil, flukonazol) również podwyższają stężenie leku, zwiększając ryzyko miopatii. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenie atorwastatyny, szczególnie ryfampicyna wykazuje podwójny mechanizm działania, co wymaga monitorowania skuteczności terapii. Ponadto, inhibitory transporterów białkowych (np. cyklosporyna, letermowir) zwiększają ekspozycję na atorwastatynę, a ich jednoczesne stosowanie z letermowirem i cyklosporyną jest przeciwwskazane.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Atorwastatyna, jako substancja aktywna produktu Atorvastatin Medreg, podlega licznym interakcjom z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w organizmie oraz efekt terapeutyczny. Właściwe rozpoznanie i zarządzanie tymi interakcjami jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjenta i skuteczności terapii.1

Mechanizmy interakcji atorwastatyny

Atorwastatyna podlega metabolizmowi głównie przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4) i jest substratem dla kilku transporterów wątrobowych, w tym polipeptydów transportujących aniony organiczne 1B1 (OATP1B1) i 1B3 (OATP1B3). Dodatkowo, wykazano, że atorwastatyna jest substratem pompy białka oporności wielolekowej (MDR1) oraz białka oporności raka piersi (BCRP), co może wpływać na jej wchłanianie w jelitach oraz wydalanie z żółcią.2

Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych będących inhibitorami CYP3A4 lub określonych transporterów białkowych może prowadzić do zwiększenia stężenia atorwastatyny w osoczu, co z kolei zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii. To ryzyko może być dodatkowo podwyższone podczas równoczesnego stosowania z innymi produktami leczniczymi mogącymi powodować miopatię, takimi jak pochodne kwasu fibrynowego oraz ezetymib.3

Inhibitory CYP3A4 a atorwastatyna

Szczególnie istotne są interakcje z silnymi inhibitorami CYP3A4, które mogą prowadzić do znacznego zwiększenia stężenia atorwastatyny w osoczu. W miarę możliwości należy unikać jednoczesnego stosowania atorwastatyny z silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak:4

  • Cyklosporyna – immunosupresant
  • Telitromycyna, klarytromycynaantybiotyki makrolidowe
  • Delawirdyna, styrypentolleki przeciwwirusowe
  • Ketokonazol, worykonazol, itrakonazol, pozakonazolleki przeciwgrzybicze
  • Leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu WZW C (np. elbaswir z grazoprewirem)
  • Inhibitory proteazy HIV, w tym rytonawir, lopinawir, atazanawir, indynawir, darunawir

Jeżeli nie można uniknąć równoczesnego stosowania tych leków z atorwastatyną, należy rozważyć zmniejszenie dawki początkowej i maksymalnej atorwastatyny oraz prowadzić odpowiednie monitorowanie kliniczne pacjenta.5

Również umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. erytromycyna, diltiazem, werapamil i flukonazol) mogą podwyższać stężenie atorwastatyny w osoczu. Zaobserwowano zwiększone ryzyko miopatii przy równoczesnym stosowaniu erytromycyny i statyn. Chociaż nie przeprowadzono badań interakcji oceniających wpływ amiodaronu i werapamilu na atorwastatynę, to leki te są znanymi inhibitorami CYP3A4 i ich jednoczesne stosowanie z atorwastatyną może zwiększać ekspozycję na ten lek.6

Induktory CYP3A4 a atorwastatyna

Jednoczesne stosowanie atorwastatyny z induktorami cytochromu P450 3A (np. efawirenz, ryfampicyna, ziele dziurawca) może prowadzić w zmiennym stopniu do zmniejszenia stężenia atorwastatyny w osoczu, co może obniżać jej skuteczność terapeutyczną.7

Na szczególną uwagę zasługuje ryfampicyna, która wykazuje podwójny mechanizm interakcji – jako induktor CYP3A4 oraz inhibitor transportera OATP1B1 w hepatocytach. Zaleca się jednoczesne podawanie atorwastatyny z ryfampicyną, ponieważ opóźnione podawanie atorwastatyny po ryfampicynie wiązało się z istotnym zmniejszeniem stężenia atorwastatyny w osoczu. Wpływ ryfampicyny na stężenie atorwastatyny w hepatocytach pozostaje nieznany, dlatego w przypadku konieczności jednoczesnego stosowania należy dokładnie monitorować skuteczność działania tych leków.8

Inhibitory transportera a atorwastatyna

Inhibitory transportera białek (np. cyklosporyna, letermowir) mogą zwiększać systemowe działanie atorwastatyny. Wpływ hamowania transporterów wychwytu wątrobowego na stężenie atorwastatyny w hepatocytach nie jest w pełni poznany. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania zaleca się zmniejszenie dawki atorwastatyny i właściwe monitorowanie skuteczności leczenia.9

Szczególnie istotne jest, że nie zaleca się stosowania atorwastatyny u pacjentów przyjmujących letermowir jednocześnie z cyklosporyną.10

Interakcje z fibratami i ezetymibem

Stosowanie fibratów w monoterapii może wiązać się z występowaniem działań niepożądanych ze strony mięśni, w tym rabdomiolizy. Ryzyko to może być zwiększone podczas jednoczesnego stosowania pochodnych kwasu fibrynowego i atorwastatyny. Jeżeli takie połączenie jest konieczne, należy stosować najniższe dawki atorwastatyny pozwalające osiągnąć efekt terapeutyczny oraz dokładnie monitorować stan pacjenta.11

Podobnie, ezetymib stosowany w monoterapii również wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych ze strony mięśni, w tym rabdomiolizy. Ryzyko to wzrasta podczas jednoczesnego stosowania ezetymibu z atorwastatyną, dlatego pacjenci przyjmujący oba te leki powinni być odpowiednio monitorowani.12

Interakcje z innymi ważnymi lekami

Kolestypol podawany jednocześnie z atorwastatyną prowadzi do zmniejszenia stężenia atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu (stosunek stężenia atorwastatyny: 0,74). Jednakże wpływ na lipidy jest większy przy podawaniu atorwastatyny i kolestypolu w skojarzeniu niż przy stosowaniu tylko jednego leku.13

Kwas fusydowy stosowany ogólnoustrojowo równocześnie ze statynami może zwiększać ryzyko rozwoju miopatii, w tym rabdomiolizy. Jednoczesne podawanie tych leków może prowadzić do zwiększenia ich stężenia w osoczu. Mechanizm tej interakcji (farmakodynamiczny, farmakokinetyczny czy mieszany) pozostaje nieznany. Odnotowano przypadki rabdomiolizy (niektóre zakończone zgonem) u pacjentów otrzymujących tę kombinację leków. Jeżeli leczenie kwasem fusydowym jest konieczne, należy przerwać stosowanie atorwastatyny na czas terapii kwasem fusydowym.14

Mimo że nie przeprowadzono badań interakcji między atorwastatyną i kolchicyną, podczas jednoczesnego stosowania tych leków odnotowano przypadki miopatii. Z tego względu należy zachować ostrożność, stosując atorwastatynę w skojarzeniu z kolchicyną.15

Wpływ atorwastatyny na inne produkty lecznicze

Atorwastatyna może również wpływać na działanie innych równocześnie stosowanych leków:

  • Digoksyna – jednoczesne podawanie wielokrotnych dawek digoksyny i 10 mg atorwastatyny powoduje nieznaczne zwiększenie stężenia digoksyny w osoczu w stanie stacjonarnym. Pacjenci przyjmujący digoksynę powinni być odpowiednio monitorowani.16
  • Doustne środki antykoncepcyjne – jednoczesne podawanie atorwastatyny i doustnych środków antykoncepcyjnych zwiększa stężenie noretysteronu i etynyloestradiolu w osoczu.17
  • Warfaryna – jednoczesne podawanie atorwastatyny w dawce 80 mg na dobę i warfaryny powoduje niewielkie skrócenie czasu protrombinowego (o około 1,7 sekundy) podczas pierwszych 4 dni przyjmowania obu leków. Czas ten wraca do wartości wyjściowej w ciągu 15 dni stosowania atorwastatyny. Choć odnotowano tylko bardzo rzadkie przypadki klinicznie istotnych interakcji z lekami przeciwzakrzepowymi, czas protrombinowy należy oznaczać przed zastosowaniem atorwastatyny u pacjentów stosujących kumarynę i odpowiednio często podczas początkowego leczenia.18

Interakcje atorwastatyny z alkoholem

Równoczesne spożywanie alkoholu z atorwastatyną wymaga szczególnej ostrożności. Chociaż nie ma bezpośrednich danych o ściśle określonych interakcjach między atorwastatyną a alkoholem, należy uwzględnić szereg istotnych czynników:

  • Hepatotoksyczność – zarówno atorwastatyna, jak i alkohol mogą wykazywać działanie hepatotoksyczne. Jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby.
  • Metabolizm wątrobowy – alkohol może wpływać na aktywność enzymów wątrobowych, w tym CYP3A4, który uczestniczy w metabolizmie atorwastatyny, potencjalnie zmieniając jej stężenie w organizmie.
  • Miopatia – alkohol może nasilać ryzyko miopatii związanej ze stosowaniem statyn, w tym atorwastatyny.
  • Funkcja wątroby – u pacjentów z upośledzoną funkcją wątroby lub chorobami wątroby, jednoczesne spożywanie alkoholu i atorwastatyny może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych.

Z powyższych powodów zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii atorwastatyną, a w przypadku pacjentów z chorobami wątroby lub innymi czynnikami ryzyka uszkodzenia wątroby – całkowitą abstynencję.

Tabela interakcji atorwastatyny z innymi lekami

Lek wchodzący w interakcję Wpływ na farmakokinetykę atorwastatyny (wzrost AUC) Poziom istotności interakcji Zalecenia kliniczne
Glekaprewir + pibrentaswir 8,3-krotny wzrost Bardzo wysoki Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie
Typranawir + rytonawir 9,4-krotny wzrost Bardzo wysoki Nie przekraczać 10 mg atorwastatyny na dobę, monitorowanie kliniczne
Telaprewir 7,9-krotny wzrost Bardzo wysoki Nie przekraczać 10 mg atorwastatyny na dobę, monitorowanie kliniczne
Cyklosporyna 8,7-krotny wzrost Bardzo wysoki Nie przekraczać 10 mg atorwastatyny na dobę, monitorowanie kliniczne
Lopinawir + rytonawir 5,9-krotny wzrost Wysoki Mniejsze dawki podtrzymujące, monitorowanie kliniczne przy dawkach >20 mg
Klarytromycyna 4,5-krotny wzrost Wysoki Mniejsze dawki podtrzymujące, monitorowanie kliniczne przy dawkach >40 mg
Sakwinawir + rytonawir 3,9-krotny wzrost Wysoki Mniejsze dawki podtrzymujące, monitorowanie kliniczne przy dawkach >40 mg
Darunawir + rytonawir 3,4-krotny wzrost Wysoki Mniejsze dawki podtrzymujące, monitorowanie kliniczne przy dawkach >40 mg
Itrakonazol 3,3-krotny wzrost Wysoki Mniejsze dawki podtrzymujące, monitorowanie kliniczne przy dawkach >40 mg
Elbaswir + grazoprewir 1,95-krotny wzrost Umiarkowany Nie przekraczać 20 mg atorwastatyny na dobę
Letermowir 3,29-krotny wzrost Wysoki Nie przekraczać 20 mg atorwastatyny na dobę
Diltiazem 1,51-krotny wzrost Niski Monitorowanie kliniczne po włączeniu leczenia lub dostosowaniu dawki
Erytromycyna 1,33-krotny wzrost Niski Mniejsza dawka maksymalna i monitorowanie kliniczne
Gemfibrozyl 1,35-krotny wzrost Niski Mniejsza dawka początkowa i monitorowanie kliniczne
Fenofibrat 1,03-krotny wzrost Niski Mniejsza dawka początkowa i monitorowanie kliniczne
Ryfampicyna (równoczesne podawanie) 1,12-krotny wzrost Niski Monitorowanie kliniczne
Ryfampicyna (rozdzielone dawki) 0,20-krotny wzrost (80% redukcja) Wysoki (obniżenie stężenia) Jednoczesne podawanie z monitorowaniem klinicznym
Sok grejpfrutowy 1,37-krotny wzrost Niski Unikać jednoczesnego spożywania dużych ilości
Boceprewir 2,3-krotny wzrost Umiarkowany Nie przekraczać 20 mg atorwastatyny na dobę

Interakcje u dzieci i młodzieży

Badania interakcji lekowych zostały przeprowadzone wyłącznie u osób dorosłych. Zakres interakcji u dzieci i młodzieży nie jest w pełni poznany. Stosując atorwastatynę u pacjentów pediatrycznych, należy uwzględnić interakcje występujące u pacjentów dorosłych oraz zalecenia i ostrzeżenia dla tej grupy wiekowej.19

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl