Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Remidia

Bezpieczeństwo stosowania syldenafilu, substancji czynnej leku Remidia, zostało kompleksowo ocenione w szeregu badań przedklinicznych, które obejmowały standardowe testy farmakologiczne, ocenę toksyczności po wielokrotnym podaniu, badania genotoksyczności, potencjału karcynogennego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki tych badań nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka związanego ze stosowaniem syldenafilu w dawkach terapeutycznych. ¹

Badania farmakologiczne i toksykologiczne

W ramach kompleksowego programu badań przedklinicznych, syldenafil został poddany standardowym testom farmakologicznym oceniającym bezpieczeństwo stosowania. Przeprowadzono również badania oceniające toksyczność po wielokrotnym podaniu substancji, które nie ujawniły istotnych zagrożeń dla człowieka. Należy podkreślić, że działania toksyczne obserwowano jedynie w przypadkach, gdy ekspozycja na syldenafil znacząco przekraczała maksymalne stężenia występujące u ludzi podczas terapii, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych obserwacji w praktyce klinicznej. ²

Istotnym wnioskiem płynącym z badań przedklinicznych jest fakt, że nie zaobserwowano żadnych działań niepożądanych u zwierząt przy ekspozycji porównywalnej do tej występującej w warunkach klinicznych u ludzi, które mogłyby mieć znaczenie w praktyce klinicznej. ³

Badania genotoksyczności i potencjalnego działania rakotwórczego

W kompleksowych badaniach genotoksyczności syldenafilu nie wykazano potencjału mutagennego ani klastogennego substancji czynnej leku Remidia. Przeprowadzone testy obejmowały standardowy zestaw badań zgodnie z wytycznymi międzynarodowymi. Również długoterminowe badania oceniające potencjalne działanie rakotwórcze syldenafilu nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów. ⁴

Wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa

W badaniach oceniających wpływ syldenafilu na rozród i rozwój potomstwa zaobserwowano specyficzne efekty jedynie przy bardzo wysokich dawkach. U noworodków szczurów, którym podawano syldenafil zarówno wewnątrzmacicznie, jak i po urodzeniu w dawce 60 mg/kg, stwierdzono:

• Zmniejszenie liczby młodych w miocie
• Obniżenie urodzeniowej masy ciała obserwowane już w pierwszym dniu
• Zmniejszenie przeżywalności po czterech dniach obserwacji

Należy podkreślić, że powyższe efekty wystąpiły przy ekspozycji około 50 razy większej od oczekiwanej u ludzi przy zastosowaniu dawki terapeutycznej 20 mg trzy razy na dobę. ⁵

Ocena ryzyka dla człowieka na podstawie badań przedklinicznych

Całokształt danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa syldenafilu wskazuje na dobrą tolerancję substancji w zakresie dawek terapeutycznych. Efekty toksyczne obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi, co sugeruje, że ryzyko wystąpienia podobnych działań niepożądanych w warunkach klinicznych jest niewielkie. ⁶

Przeprowadzone standardowe badania farmakologiczne bezpieczeństwa, oceny toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniły żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka związanego ze stosowaniem syldenafilu (Remidia) w dawkach terapeutycznych. ⁷