Remidia
Tabletki powlekane, 20 mg
Produkt zawiera 20 mg syldenafilu w postaci cytrynianu wraz z laktozą jednowodną jako substancją pomocniczą. Stosuje się go u dorosłych oraz dzieci od 1 roku życia w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego. Pomaga poprawić wydolność wysiłkową oraz hemodynamikę płuc w pierwotnych i wtórnych postaciach choroby. Preparat jest dostępny w formie białych, powlekanych tabletek.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie nadciśnienia płucnego produktem leczniczym Remidia (syldenafil) powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem lekarza z doświadczeniem w tej dziedzinie. Standardowa dawka dla dorosłych wynosi 20 mg trzy razy na dobę, podawana co 6-8 godzin, niezależnie od posiłku. U dzieci i młodzieży w wieku 1-17 lat dawkowanie jest zależne od masy ciała: 10 mg trzy razy na dobę dla pacjentów ≤20 kg oraz 20 mg trzy razy na dobę dla pacjentów >20 kg. W przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP3A4 zaleca się odpowiednie zmniejszenie dawki (np. do 20 mg dwa razy na dobę przy erytromycynie lub sakwinawirze, a do 20 mg raz na dobę przy silniejszych inhibitorach jak klarytromycyna). U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz z niewydolnością wątroby klasy A i B wg Child-Pugh nie jest konieczna modyfikacja dawki początkowej, jednak w przypadku złej tolerancji można rozważyć zmniejszenie dawki do 20 mg dwa razy na dobę po ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Stosowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby klasy C jest przeciwwskazane.
U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) nie wymaga się zmiany dawkowania, choć skuteczność mierzona testem 6-minutowego marszu może być obniżona. Nie zaleca się stosowania syldenafilu u niemowląt poniżej 1. roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności oraz ryzyka przewyższającego potencjalne korzyści. Nagłe przerwanie terapii nie powoduje efektu z odbicia, jednak zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki i intensywną kontrolę stanu klinicznego pacjenta. Produkt jest dostępny w formie tabletek powlekanych oraz zawiesiny dla dzieci mających trudności z połykaniem, co umożliwia dostosowanie farmaceutyczne do potrzeb pacjenta pediatrycznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Remidia 20 mg
dysfagia, erytromycyna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, klarytromycyna, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, nadciśnienie płucne, nefazodon, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, przeciwwskazanie, przetrwałe nadciśnienie płucne, sakwinawir, stan kliniczny, syldenafil, telitromycyna, test 6-minutowego marszu, tętnicze nadciśnienie płucne -
Działania niepożądane
Remidia, zawierająca syldenafil w dawce 20 mg w tabletkach powlekanych, jest stosowana w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego. Badania kliniczne obejmujące 207 pacjentów wykazały niską częstość przerwania leczenia (2,9% dla dawki 20 mg trzy razy na dobę) oraz profil bezpieczeństwa z dominującymi działaniami niepożądanymi o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to bóle głowy, zaczerwienienia skóry twarzy, niestrawność, biegunka i bóle kończyn. W badaniu łączącym syldenafil z epoprostenolem (dawki do 80 mg trzy razy na dobę) częstość przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniosła 5,2%, a dodatkowo zaobserwowano specyficzne objawy, takie jak przekrwienie oczu, niewyraźne widzenie, nocne poty i suchość w ustach. U dzieci i młodzieży (1-17 lat) profil działań niepożądanych był podobny, z najczęstszymi objawami jak gorączka (11,5%), zapalenie górnych dróg oddechowych (11,5%) i wymioty (10,9%). Jednakże u 41% pediatrycznych pacjentów odnotowano ciężkie działania niepożądane, w tym zapalenie płuc (7,4%) i niewydolność serca (5,2%).
Wśród działań niepożądanych syldenafilu u dorosłych szczególną uwagę należy zwrócić na poważne powikłania okulistyczne, takie jak nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego (NAION), zamknięcie naczyń siatkówki oraz ubytki pola widzenia, które mogą prowadzić do trwałego upośledzenia widzenia. Rzadkim, ale istotnym powikłaniem jest nagła utrata słuchu, wymagająca pilnej interwencji. Priapizm stanowi stan nagły ze względu na ryzyko trwałego uszkodzenia tkanek prącia. U dzieci obserwuje się wyższą częstość ciężkich działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony układu sercowo-naczyniowego, w tym niewydolności serca i wstrząsu kardiogennego. Zaleca się stałe monitorowanie i zgłaszanie działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego, aby zapewnić optymalny stosunek korzyści do ryzyka terapii syldenafilem w tętniczym nadciśnieniu płucnym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Remidia 20 mg
arytmia komorowa, ból głowy, choroba refluksowa, chromatopsja, cytrynian syldenafilu, drgawki, epoprostenol, erekcja, ginekomastia, głuchota nerwowoczuciowa, hematospermia, krwawienie do siatkówki, krwiomocz, nadciśnienie płucne, nagła utrata słuchu, NAION, niedokrwistość, niedotlenienie, niewydolność prawej komory serca, niewydolność serca, niewyraźne widzenie, nieżyt żołądkowo-jelitowy, odoskrzelowe zapalenie płuc, parestezja, priapizm, przekrwienie oka, przekrwienie śluzówki nosa, świst krtaniowy, tętnicze nadciśnienie płucne, ubytek pola widzenia, wstrząs kardiogenny, zaczerwienienie skóry twarzy, zamknięcie naczyń siatkówki, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie jelita cienkiego, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, żylaki odbytu -
Profil bezpieczeństwa leku
Syldenafil wykazuje różnorodne profile bezpieczeństwa w zależności od grupy pacjentów. U kobiet karmiących piersią przenika do mleka w minimalnych ilościach, co nie powinno powodować działań niepożądanych u dziecka, jednak brak jest odpowiednich badań klinicznych, dlatego zaleca się ostrożność i indywidualną ocenę korzyści i ryzyka. U seniorów nie jest konieczna zmiana dawkowania, mimo możliwie nieco mniejszej skuteczności, a ryzyko działań niepożądanych nie wzrasta. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek początkowa dawka nie wymaga modyfikacji, ale w razie złej tolerancji leku należy rozważyć jej zmniejszenie. Natomiast u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie syldenafilu jest przeciwwskazane, podczas gdy u osób z łagodną i umiarkowaną niewydolnością wątroby dawka początkowa pozostaje bez zmian, z możliwością korekty w przypadku niepożądanych reakcji.
Syldenafil może wywierać umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, ze względu na zgłaszane zawroty głowy i zaburzenia widzenia, co wymaga od pacjentów wstępnej oceny własnej reakcji na lek przed podjęciem takich czynności. W zakresie interakcji z alkoholem nie stwierdzono nasilenia hipotensyjnego działania alkoholu przez syldenafil, co pozwala na jednoczesne stosowanie obu substancji, jednak z zachowaniem ogólnej ostrożności. Podsumowując, stosowanie syldenafilu wymaga indywidualnej oceny stanu pacjenta, zwłaszcza w kontekście funkcji wątroby i nerek oraz specyficznych sytuacji klinicznych, takich jak karmienie piersią czy prowadzenie pojazdów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Remidia 20 mg
-
Przeciwwskazania
Syldenafil w dawce 20 mg (Remidia) posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę (0,4 mg/tabletkę), a także u osób przyjmujących azotany lub azotan amylu ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego. Przeciwwskazane jest także łączenie syldenafilu z inhibitorami PDE5 i lekami pobudzającymi cyklazę guanylową (np. riocyguat) oraz z silnymi inhibitorami CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, rytonawir), co może prowadzić do toksycznego wzrostu stężenia leku. Ponadto, syldenafil jest przeciwwskazany u pacjentów z utratą wzroku w jednym oku z powodu nietętniczej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION).
Stosowanie syldenafilu jest niewskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, niedawnym udarem mózgu lub zawałem mięśnia sercowego oraz u osób ze znacznym niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie <90/50 mmHg). Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z niestabilną chorobą wieńcową, zaawansowaną niewydolnością serca, zaburzeniami rytmu serca oraz u osób przyjmujących leki hipotensyjne ze względu na ryzyko nasilenia działania hipotensyjnego. Dodatkowo, u pacjentów z anatomicznymi deformacjami prącia lub predyspozycjami do priapizmu konieczna jest indywidualna ocena korzyści i ryzyka. W przypadku umiarkowanej niewydolności wątroby zaleca się rozważenie modyfikacji dawkowania lub rezygnacji z terapii, ze względu na zmieniony metabolizm syldenafilu i potencjalne zwiększenie jego stężenia w osoczu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Remidia 20 mg
azotany, białaczka, choroba Peyroniego, cyklaza guanylowa, deformacje prącia, działanie hipotensyjne, inhibitory CYP3A4, inhibitory PDE5, itrakonazol, ketokonazol, laktoza jednowodna, leki hipotensyjne, nadwrażliwość na syldenafil, NAION, niedobór laktazy, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna choroba wieńcowa, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, priapizm, riocyguat, rytonawir, syldenafil, szpiczak mnogi, tlenek azotu, udar mózgu, umiarkowana niewydolność wątroby, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwłóknienie ciał jamistych -
Przedawkowanie
Przedawkowanie syldenafilu zawartego w produkcie leczniczym Remidia (20 mg syldenafilu cytrynianu) prowadzi do nasilenia typowych działań niepożądanych, które stają się bardziej częste i intensywne już przy dawce ≥200 mg, czyli 10-krotnie wyższej niż dawka terapeutyczna. Objawy te obejmują bóle głowy (pulsujące, czołowe lub skroniowe), nagłe zaczerwienienie twarzy, zawroty głowy, dolegliwości dyspeptyczne (uczucie pełności, zgaga, nudności, ból w nadbrzuszu), uczucie zatkanego nosa oraz zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, nadwrażliwość na światło, zaburzenia rozróżniania kolorów, zwłaszcza niebieski/zielony). Działania niepożądane o dużym nasileniu obserwowano po dawkach sięgających nawet 800 mg syldenafilu.
Ze względu na farmakokinetykę syldenafilu, charakteryzującą się silnym wiązaniem z białkami osocza oraz brakiem wydalania z moczem, dializa nie jest skuteczną metodą eliminacji substancji w przypadku przedawkowania. W związku z tym, postępowanie lecznicze powinno opierać się na standardowym leczeniu podtrzymującym i objawowym, dostosowanym do indywidualnej manifestacji klinicznej u pacjenta. Należy zwrócić szczególną uwagę na monitorowanie i kontrolę objawów takich jak bóle głowy, zaburzenia widzenia oraz objawy naczynioruchowe, aby zapobiec powikłaniom wynikającym z toksycznego działania syldenafilu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Remidia 20 mg
ból głowy, cytrynian syldenafilu, dawka terapeutyczna, dyspepsja, działanie niepożądane, farmakokinetyka syldenafilu, fotofobia, hemodializa, klirens, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, niedrożność nosa, niewyraźne widzenie, obrzęk błony śluzowej nosa, oczyszczanie pozaustrojowe, rozszerzenie naczyń krwionośnych, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie percepcji wzrokowej, zaburzenie równowagi, zaburzenie rozróżniania kolorów, zaburzenie trawienia, zaburzenie widzenia, zaczerwienienie twarzy, zawrót głowy -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania syldenafilu, substancji czynnej leku Remidia, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń przy dawkach terapeutycznych, tj. do 20 mg trzy razy na dobę. Toksyczność oraz działania niepożądane obserwowano jedynie przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej maksymalne stężenia kliniczne, np. dawka 60 mg/kg u noworodków szczurów, co stanowi około 50-krotność dawki terapeutycznej u ludzi. W badaniach genotoksyczności i karcynogenności nie stwierdzono potencjału mutagennego ani zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów.
W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano negatywne efekty, takie jak zmniejszenie liczebności miotu, obniżenie masy urodzeniowej oraz obniżoną przeżywalność potomstwa, jednak tylko przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. Całościowa ocena danych wskazuje na dobrą tolerancję syldenafilu w dawkach terapeutycznych, bez istotnego ryzyka toksyczności, mutagenności czy karcynogenności. Wyniki te potwierdzają bezpieczeństwo stosowania leku Remidia w praktyce klinicznej, pod warunkiem przestrzegania zalecanych dawek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Remidia 20 mg
badanie przedkliniczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, nowotwór, potencjał karcynogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, program badań przedklinicznych, rozwój potomstwa, syldenafil, test farmakologiczny, toksyczność, urodzeniowa masa ciała, wpływ na reprodukcję, wpływ na rozród, wpływ toksyczny, zmniejszenie przeżywalności -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Remidia zawiera 20 mg syldenafilu w formie syldenafilu cytrynianu, podawany w postaci tabletek powlekanych o średnicy 5 mm, białych, obustronnie wypukłych. Tabletki zawierają laktozę jednowodną w ilości 0,4 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Skład pomocniczy obejmuje mannitol, krospowidon, powidon K30, skrobię kukurydzianą, sodu laurylosiarczan, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian w rdzeniu, a także hypromelozę, makrogol 3350, laktozę jednowodną, tytanu dwutlenek (E 171) i triacetynę w otoczce. Preparat jest dostępny w blistrach Aluminium/PVC/PVDC, w opakowaniach po 90 tabletek.
Remidia nie wymaga specjalnych warunków przechowywania poza standardowymi zasadami (temperatura pokojowa, ochrona przed wilgocią i światłem, niedostępność dla dzieci). Okres ważności wynosi 3 lata od daty produkcji. Produkt nie wykazuje niezgodności farmaceutycznych z materiałami opakowaniowymi i nie wymaga specjalnych procedur utylizacji, jednak niewykorzystane lub przeterminowane tabletki powinny być zwracane do apteki zgodnie z lokalnymi przepisami. Informacje te są istotne dla zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii oraz prawidłowego postępowania z lekiem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Remidia 20 mg
blister Aluminium/PVC/PVDC, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, makrogol, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, powidon, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, syldenafil, syldenafil cytrynian, tabletka powlekana, triacetyna -
Właściwości farmakodynamiczne
Syldenafil, aktywny składnik leku Remidia, jest selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP i rozkurczu mięśni gładkich naczyń płucnych, skutkując rozszerzeniem naczyń płucnych i obniżeniem oporu naczyniowego. W badaniach klinicznych u pacjentów z tętniczym nadciśnieniem płucnym (PAH) stosowanie syldenafilu w dawkach 20 mg, 40 mg i 80 mg trzy razy na dobę powodowało istotne statystycznie wydłużenie dystansu w 6-minutowym teście marszu (6MWD) o 45-50 metrów w porównaniu z placebo (p<0,0001), a także obniżenie średniego ciśnienia w tętnicy płucnej (mPAP) o 2,7-5,1 mmHg oraz oporu naczyniowego w łożysku płucnym (PVR) o 178-320 dyny·s/cm⁵. Efekt terapeutyczny utrzymywał się przez co najmniej 12 tygodni, a poprawa klasy czynnościowej WHO o co najmniej jedną klasę wystąpiła u 28-42% pacjentów, w porównaniu do 7% w grupie placebo. Syldenafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, co przekłada się na ograniczony wpływ na ciśnienie tętnicze systemowe i minimalne zmiany w zapisie EKG, nawet przy dawkach do 100 mg.
W badaniach skojarzeniowych syldenafil wykazał skuteczność i bezpieczeństwo w terapii pacjentów z PAH stabilizowanych epoprostenolem oraz w połączeniu z bozentanem, choć w tym ostatnim przypadku nie zaobserwowano istotnej poprawy dystansu 6MWD w całej populacji. U dzieci i młodzieży z PAH stosowanie syldenafilu w dawkach dostosowanych do masy ciała poprawiało wskaźniki hemodynamiczne (redukcja PVRI o 18-27%, obniżenie mPAP do -7,3 mmHg) oraz utrzymywało stabilną lub poprawioną klasę czynnościową WHO u 83% pacjentów po roku terapii. W badaniu u noworodków z przetrwałym nadciśnieniem płucnym (PPHN) dożylne podawanie syldenafilu w skojarzeniu z tlenkiem azotu nie wykazało istotnej przewagi nad monoterapią iNO, a częstość działań niepożądanych, w tym niedociśnienia i hipokaliemii, była wyższa w grupie z syldenafilem. Długoterminowa obserwacja pacjentów dorosłych z PAH wskazuje na korzystny wpływ syldenafilu na przeżywalność, z wskaźnikami 82% po 3 latach terapii w dawce 80 mg trzy razy na dobę.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Remidia 20 mg
6-minutowy test marszu, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba tkanki łącznej, ciała jamiste prącia, cykliczny monofosforan guanozyny, epoprostenol, fosfodiesteraza typu 5, hipokaliemia, izoenzym PDE6, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedokrwistość, opór naczyniowy płucny, opór naczyniowy systemowy, pierwotne nadciśnienie płucne, pojemność minutowa serca, pozaustrojowe utlenowanie krwi, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, sercowo-płucna próba wysiłkowa, siatkówka oka, średnie ciśnienie w tętnicy płucnej, test Farnsworth-Munsella, tętnica wieńcowa, tętnicze nadciśnienie płucne, tlenek azotu, wrodzona wada serca, wskaźnik oksygenacji, wskaźnik sercowy, zwyrodnienie plamki -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Remidia zawierający syldenafil w dawce 20 mg wykazuje umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co wynika z udokumentowanych działań niepożądanych takich jak zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia. Objawy te mogą zaburzać koordynację ruchową, utrzymanie równowagi oraz percepcję wzrokową, co znacząco zwiększa ryzyko wypadków podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych. Lekarz przepisujący lek powinien szczegółowo poinformować pacjenta o tych potencjalnych zagrożeniach, podkreślając konieczność indywidualnej oceny własnej reakcji na lek, zwłaszcza przy pierwszych dawkach, oraz zalecić wstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.
W ramach dobrej praktyki medycznej istotne jest, aby lekarz odnotował w dokumentacji medycznej fakt poinformowania pacjenta o wpływie syldenafilu (Remidia 20 mg) na zdolności psychomotoryczne, co realizuje obowiązek informacyjny i minimalizuje ryzyko zdarzeń niepożądanych. Komunikacja powinna uwzględniać indywidualne predyspozycje pacjenta oraz charakter jego codziennych aktywności, a także zachęcać do konsultacji w przypadku wątpliwości dotyczących bezpieczeństwa farmakoterapii. Takie postępowanie jest zgodne z charakterystyką produktu leczniczego i ma na celu ochronę zarówno pacjenta, jak i lekarza przed konsekwencjami prawnymi oraz medycznymi wynikającymi z nieprawidłowego stosowania leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Remidia 20 mg
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, indywidualna reakcja na lek, koordynacja ruchowa, ograniczenie pola widzenia, pojazd mechaniczny, syldenafil, tabletka powlekana, umiarkowany wpływ, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia, zaburzenie percepcji odległości, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna -
Wskazania do stosowania
Remidia, zawierająca 20 mg syldenafilu (w postaci cytrynianu syldenafilu), jest wskazana do leczenia tętniczego nadciśnienia płucnego (TNP) u dorosłych pacjentów w klasach czynnościowych WHO II i III oraz u dzieci i młodzieży w wieku 1-17 lat. U dorosłych lek poprawia wydolność wysiłkową w pierwotnych i wtórnych postaciach TNP, zwłaszcza związanych z chorobami tkanki łącznej. U pacjentów pediatrycznych potwierdzono skuteczność w poprawie wydolności wysiłkowej i parametrów hemodynamicznych, także w przypadku wtórnego TNP związanego z wrodzonymi wadami serca, takimi jak ubytek przegrody międzykomorowej czy tetralogia Fallota. Tabletki mają postać powlekaną, białą, o średnicy 5 mm, zawierają 0,4 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Decyzja o włączeniu Remidii do terapii powinna być poprzedzona dokładną diagnostyką potwierdzającą TNP oraz oceną klasy czynnościowej WHO. Lek powinien być przepisywany przez specjalistów z doświadczeniem w leczeniu TNP (kardiologów, pulmonologów, reumatologów) i monitorowany klinicznie, m.in. za pomocą testu 6-minutowego marszu oraz oceny hemodynamiki. U dzieci leczenie wymaga prowadzenia w wyspecjalizowanych ośrodkach pediatrycznych. Remidia nie jest wskazana u dzieci poniżej 1 roku życia oraz u pacjentów z TNP w klasie czynnościowej IV WHO. Dawkowanie u pacjentów pediatrycznych należy dostosować do wieku i masy ciała zgodnie z wytycznymi, a pacjentów należy informować o obecności laktozy w preparacie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Remidia 20 mg
choroby tkanki łącznej, cytrynian syldenafilu, hemodynamika płuc, klasa czynnościowa WHO, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, pierwotne nadciśnienie płucne, przetrwały przewód tętniczy, test 6-minutowego marszu, tętnicze nadciśnienie płucne, tetralogia Fallota, twardzina układowa, ubytek przegrody międzykomorowej, wrodzona wada serca, wydolność wysiłkowa, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy