Właściwości farmakodynamiczne

Dopamar mite to produkt leczniczy zawierający dwie substancje czynne: lewodopę w dawce 100 mg oraz karbidopę w dawce 25 mg, w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Produkt ten należy do grupy farmakoterapeutycznej obejmującej leki dopaminergiczne (lewodopa) oraz inhibitory dopa-dekarboksylazy (karbidopa), sklasyfikowany pod kodem ATC: N04B A02. ¹

Mechanizm działania

Produkt Dopamar mite stanowi połączenie dwóch substancji czynnych o uzupełniających się mechanizmach działania. Lewodopa funkcjonuje jako metaboliczny prekursor dopaminy, natomiast karbidopa działa jako inhibitor dekarboksylazy aminokwasów aromatycznych. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawierają w składzie specjalny polimer, który umożliwia stopniowe uwalnianie substancji czynnych. Preparat jest przeznaczony do stosowania w chorobie Parkinsona. ²

Szczególną zaletą produktu Dopamar mite jest jego skuteczność w skracaniu okresu „off” u pacjentów z dyskinezami i zaburzeniami ruchowymi, którzy wcześniej byli leczeni produktami zawierającymi lewodopę z inhibitorem dekarboksylazy w formie o natychmiastowym uwalnianiu. ³

Działania farmakodynamiczne

U pacjentów z chorobą Parkinsona, którzy wcześniej byli leczeni preparatami zawierającymi lewodopę, mogą występować charakterystyczne zaburzenia ruchowe. Objawiają się one zanikaniem skuteczności leku, dyskinezami podczas stosowania maksymalnej dawki oraz akinezą. Zaawansowana postać tych zaburzeń, znana jako zjawisko włączania/wyłączania („on/off”), charakteryzuje się nieprzewidywalnymi wahaniami od pełnej sprawności ruchowej do całkowitego bezruchu. Pomimo tego, że dokładne przyczyny zaburzeń ruchowych nie zostały w pełni wyjaśnione, badania wykazały, że można je zmniejszyć poprzez zastosowanie schematów leczenia zapewniających stabilne stężenie lewodopy w osoczu. ⁴

Lewodopa łagodzi objawy choroby Parkinsona dzięki temu, że w tkance mózgowej ulega przekształceniu (dekarboksylacji) do dopaminy. Karbidopa, która nie przenika przez barierę krew-mózg, hamuje wyłącznie pozamózgową dekarboksylację lewodopy. Dzięki temu mechanizmowi większa ilość lewodopy może zostać przetransportowana do mózgu, gdzie ulega przekształceniu w dopaminę. W związku z tym, zwykle nie jest konieczne podawanie dużych dawek lewodopy w krótkich odstępach czasu. ⁵

Zmniejszenie dawki lewodopy, możliwe dzięki zastosowaniu karbidopy, pozwala na całkowite lub częściowe uniknięcie działań niepożądanych, które mogą wystąpić ze strony przewodu pokarmowego i układu krążenia. Dotyczy to szczególnie tych działań niepożądanych, które są spowodowane działaniem dopaminy wytworzonej poza tkanką mózgową. ⁶

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Badania kliniczne przeprowadzone u pacjentów z zaburzeniami ruchowymi wykazały, że okres wyłączenia („off”) był krótszy po zastosowaniu lewodopy z karbidopą w postaci o przedłużonym uwalnianiu niż po podaniu leku w postaci o natychmiastowym uwalnianiu. Należy jednak zaznaczyć, że skrócenie czasu „off” jest stosunkowo niewielkie (około 10%), a częstość występowania dyskinez była nieznacznie większa przy stosowaniu lewodopy z karbidopą w postaci o przedłużonym uwalnianiu w porównaniu z postacią o natychmiastowym uwalnianiu. ⁷

W przypadku pacjentów bez zaburzeń ruchowych, produkt zawierający lewodopę z karbidopą w postaci o przedłużonym uwalnianiu, w warunkach kontrolowanych, zapewniał takie same korzyści terapeutyczne przy mniejszej częstości dawkowania, jak produkt w postaci o natychmiastowym uwalnianiu. Warto podkreślić, że na ogół nie obserwowano poprawy w zakresie innych objawów choroby Parkinsona. ⁸