Właściwości farmakokinetyczne
Cefotaxime Dali Pharma 2 g

Cefotaksym, podawany wyłącznie pozajelitowo, charakteryzuje się szybkim wzrostem stężenia w surowicy po dożylnym podaniu (np. 1 g osiąga 81-102 mg/L po 5 minutach, a 2 g 167-214 mg/L po 8 minutach) oraz niższym i wolniejszym maksymalnym stężeniem po podaniu domięśniowym (około 20 mg/L po 30 minutach). Lek wykazuje dobrą penetrację do tkanek, w tym przez barierę łożyskową (do 6 mg/kg w tkankach płodu) oraz do płynu mózgowo-rdzeniowego w stanach zapalnych, co jest istotne w leczeniu zakażeń ośrodkowego układu nerwowego. Objętość dystrybucji wynosi 21-37 litrów, a wiązanie z białkami osocza to 25-40%. Cefotaksym jest metabolizowany do aktywnego metabolitu desacetylo-cefotaksymu (15-25% dawki), który również wykazuje aktywność przeciwbakteryjną, a oba związki są głównie wydalane przez nerki (80% dawki w moczu, z czego 40-60% to postać niezmieniona). Klirens całkowity wynosi 240-390 mL/min, a nerkowy 130-150 mL/min.

Właściwości farmakokinetyczne cefotaksymu

Cefotaksym jako substancja czynna leku Cefotaxime Dali Pharma (2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji) charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego zastosowanie kliniczne. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji tego antybiotyku beta-laktamowego.1

Wchłanianie

Cefotaksym jest podawany wyłącznie drogą pozajelitową (parenteralną), co warunkuje jego bezpośrednie wprowadzenie do krwiobiegu z pominięciem przewodu pokarmowego.2 Profil farmakokinetyczny leku różni się w zależności od drogi podania:

  • Podanie dożylne:
    • Po dożylnym wstrzyknięciu 1 g cefotaksymu stężenie w surowicy osiąga poziom około 81-102 mg/L już po 5 minutach, a następnie spada do 46 mg/L po 15 minutach.3
    • W przypadku podania 2 g cefotaksymu dożylnie, już po 8 minutach stężenie w surowicy osiąga wartości rzędu 167-214 mg/L.4
  • Podanie domięśniowe:
    • Maksymalne stężenie w surowicy po podaniu domięśniowym 1 g cefotaksymu wynosi około 20 mg/L i jest osiągane w ciągu 30 minut od podania.5

Dystrybucja

Cefotaksym wykazuje dobrą przepuszczalność tkankową, co umożliwia mu penetrację do różnych przestrzeni organizmu:6

  • Bariera łożyskowa: Cefotaksym przenika przez barierę łożyskową, osiągając wysokie stężenia w tkankach płodu – do 6 mg/kg.7
  • Mleko ludzkie: Do mleka ludzkiego przenika tylko niewielki procent leku, osiągając stężenie około 0,4 mg/L po podaniu 2 g cefotaksymu.8
  • Płyn mózgowo-rdzeniowy: W stanach zapalnych opon mózgowo-rdzeniowych zarówno cefotaksym, jak i jego metabolit (desacetylo-cefotaksym) przenikają do przestrzeni płynu mózgowo-rdzeniowego, osiągając terapeutycznie skuteczne stężenia, szczególnie w przypadku zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-ujemne i pneumokoki.9

Pozorna objętość dystrybucji cefotaksymu mieści się w zakresie 21-37 litrów.10 Wiązanie z białkami osocza wynosi około 25-40%, co wskazuje na umiarkowany stopień wiązania.11

Biotransformacja

Cefotaksym podlega intensywnym procesom metabolicznym w organizmie człowieka. Głównym metabolitem jest cefotaksym O-deacetylu (desacetylo-cefotaksym), który powstaje na drodze deacetylacji cząsteczki macierzystej. Ten metabolit stanowi około 15-25% podanej pozajelitowo dawki.12

Co istotne, desacetylo-cefotaksym zachowuje aktywność przeciwbakteryjną wobec różnych patogenów, przyczyniając się do całkowitego efektu terapeutycznego leku.13

Poza desacetylo-cefotaksymem, w procesie metabolizmu powstają również dwa nieaktywne laktony:14

  • Desacetylo-cefotaksym tworzy lakton jako krótkotrwały produkt pośredni, który nie jest wykrywalny w moczu ani osoczu ze względu na szybką konwersję do stereoizomerów laktonu z otwartym pierścieniem (pierścień beta-laktamowy).15
  • Powstałe stereoizomery z otwartym pierścieniem beta-laktamowym są następnie wydalane z moczem.16

Eliminacja

Zarówno cefotaksym, jak i jego główny aktywny metabolit (desacetylo-cefotaksym) są wydalane głównie drogą nerkową.17 Jedynie niewielki procent (około 2%) jest eliminowany z żółcią.18

W badaniach z wykorzystaniem oznakowanego radioaktywnie cefotaksymu wykazano, że ponad 80% podanej dawki jest odzyskiwane w moczu, z czego 50-60% stanowi niezmieniona postać cefotaksymu, a pozostała część składa się z trzech metabolitów.19

Podczas 6-godzinnego pobierania moczu odzyskuje się:

  • 40-60% dawki w postaci niezmienionej (cefotaksym)
  • Około 20% w formie desacetylo-cefotaksymu20

Parametry farmakokinetyczne

Kluczowe parametry farmakokinetyczne cefotaksymu przedstawiają się następująco:

  • Całkowity klirens: 240-390 mL/min21
  • Klirens nerkowy: 130-150 mL/min22
  • Okres półtrwania w surowicy:
    • U osób z prawidłową funkcją nerek: 50-80 minut23
    • U pacjentów w podeszłym wieku: 120-150 minut24
    • W ciężkich zaburzeniach czynności nerek (klirens kreatyniny 3-10 mL/min): może być wydłużony do 2,5-10 godzin25

Wpływ zaburzeń czynności nerek

W przypadku pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 3-10 mL/min) obserwuje się istotne zmiany w farmakokinetyce cefotaksymu:

  • Wydłużenie okresu półtrwania do 2,5-10 godzin26
  • Sam cefotaksym gromadzi się w organizmie jedynie w niewielkim stopniu, natomiast obserwuje się znaczącą kumulację aktywnych i nieaktywnych metabolitów27

Wpływ hemodializy

Zarówno cefotaksym, jak i jego aktywny metabolit (desacetylo-cefotaksym) są w znacznym stopniu usuwane z krwi podczas hemodializy.28 Informacja ta ma kluczowe znaczenie przy ustalaniu dawkowania dla pacjentów poddawanych hemodializoterapii.

Skład i postać leku

Cefotaxime Dali Pharma w dawce 2 g jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub do infuzji. Jedna fiolka zawiera 2,096 g cefotaksymu sodowego, co odpowiada 2 g cefotaksymu.29

Należy zwrócić uwagę, że każdy gram (1000 mg) Cefotaxime Dali Pharma 2 g zawiera 2,1 mmol (48 mg) sodu.30

Proszek ma barwę białą do lekko żółtej, a pH zrekonstytuowanego roztworu mieści się w zakresie 4,5-6,5.31

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl