Właściwości farmakodynamiczne
Ceclor 125 mg/5 ml

Cefaklor, półsyntetyczny antybiotyk cefalosporynowy z grupy J01DA08, stosowany doustnie, wykazuje bakteriobójcze działanie poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii. Charakteryzuje się szerokim spektrum aktywności przeciwbakteryjnej wobec bakterii Gram-dodatnich, takich jak paciorkowce α- i β-hemolizujące, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes oraz gronkowce, w tym szczepy produkujące penicylinazę. Ponadto, cefaklor jest skuteczny przeciwko bakteriom Gram-ujemnym, m.in. Moraxella catarrhalis, Escherichia coli, Proteus mirabilis, Klebsiella spp. oraz Haemophilus influenzae, w tym szczepom opornym na ampicylinę. Nie wykazuje jednak aktywności wobec Pseudomonas spp., Acinetobacter spp., MRSA oraz większości enterokoków, a także ma ograniczoną skuteczność wobec Enterobacter spp., Serratia spp., Morganella morganii, Proteus vulgaris i Providencia rettgeri.

Pobierz ChPL PDF Ceclor – Granulat do sporządzania zawiesiny doustnej – 125 mg/5 ml
  1. Właściwości farmakodynamiczne cefakloru
    1. Mechanizm działania
    2. Spektrum działania przeciwbakteryjnego
    3. Bakterie wrażliwe na cefaklor
    4. Bakterie naturalnie oporne na cefaklor
    5. Dostępne postaci i dawki
    6. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. odmiedniczkowe zapalenie nerek
  2. rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej
  3. zakażenie dolnych dróg oddechowych
  4. zakażenie dróg moczowych
  5. zakażenie górnych dróg oddechowych
  6. zakażenie skóry
  7. zakażenie tkanek miękkich
  8. zapalenie gardła
  9. zapalenie migdałków
  10. zapalenie pęcherza
  11. zapalenie płuc
  12. zapalenie ucha środkowego
  13. zapalenie zatok
Substancja czynna
  1. cefaklor
Kategoria leku
  1. antybiotyki
  2. antybiotyki beta-laktamowe
  3. cefalosporyny

Właściwości farmakodynamiczne cefakloru

Cefaklor należy do grupy farmakoterapeutycznej określanej jako leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, a dokładniej do cefalosporyn i ich pochodnych. Zgodnie z klasyfikacją ATC, cefaklor jest oznaczony kodem J01DA08. Cefaklor stanowi półsyntetyczny antybiotyk cefalosporynowy przeznaczony do podawania drogą doustną.1

Mechanizm działania

Mechanizm działania cefakloru, podobnie jak innych antybiotyków z grupy cefalosporyn, opiera się na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii. Ten mechanizm nadaje cefaklorowi właściwości bakteriobójcze, co oznacza, że antybiotyk nie tylko hamuje wzrost bakterii, ale prowadzi do ich śmierci.2

Spektrum działania przeciwbakteryjnego

Badania in vitro wykazały, że cefaklor charakteryzuje się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, obejmującym zarówno bakterie Gram-dodatnie, jak i Gram-ujemne. Skuteczność cefakloru potwierdzono wobec następujących drobnoustrojów:3

Bakterie wrażliwe na cefaklor

  • Bakterie Gram-dodatnie:
    • Paciorkowce α-hemolizujące – odpowiedzialne za różnorodne infekcje, w tym zapalenie gardła4
    • Paciorkowce β-hemolizujące – powodujące m.in. anginę paciorkowcową5
    • Streptococcus pneumoniae (pneumokoki) – główny czynnik etiologiczny zapalenia płuc6
    • Streptococcus pyogenes (paciorkowce β-hemolizujące grupy A) – odpowiedzialne za anginy, infekcje skóry i tkanek miękkich7
    • Gronkowce – zarówno szczepy koagulazo-dodatnie, koagulazo-ujemne, jak i szczepy wytwarzające penicylinazę (enzym rozkładający penicyliny)8
  • Bakterie Gram-ujemne:
    • Branhamella catarrhalis (obecnie znana jako Moraxella catarrhalis) – częsty patogen układu oddechowego9
    • Escherichia coli – najczęstsza przyczyna zakażeń układu moczowego10
    • Proteus mirabilis – patogen układu moczowego11
    • Klebsiella spp. – bakterie wywołujące zakażenia układu oddechowego i moczowego12
    • Haemophilus influenzae – w tym szczepy oporne na ampicylinę – patogen układu oddechowego13

Bakterie naturalnie oporne na cefaklor

Pomimo szerokiego spektrum działania, cefaklor nie wykazuje aktywności przeciwbakteryjnej wobec następujących mikroorganizmów:14

  • Pseudomonas spp. – bakterie powszechnie występujące w środowisku, często powodujące zakażenia szpitalne
  • Acinetobacter spp. – oportunistyczne patogeny, często wielolekooporne
  • Gronkowce metycylinooporne (MRSA) – szczepy oporne na większość antybiotyków β-laktamowych
  • Większość szczepów enterokoków (np. Streptococcus faecalis) – naturalna oporność na cefalosporyny

Ponadto, cefaklor wykazuje ograniczoną aktywność wobec następujących szczepów bakterii:15

  • Większość szczepów Enterobacter spp.
  • Serratia spp.
  • Morganella morganii
  • Proteus vulgaris
  • Providencia rettgeri

Dostępne postaci i dawki

Cefaklor jest dostępny w formie granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej w trzech różnych stężeniach:16

Postać farmaceutyczna Zawartość substancji czynnej
Granulat do sporządzania zawiesiny doustnej 125 mg/5 ml 5 ml zawiesiny zawiera 125 mg cefakloru (Cefaclorum)
Granulat do sporządzania zawiesiny doustnej 250 mg/5 ml 5 ml zawiesiny zawiera 250 mg cefakloru (Cefaclorum)
Granulat do sporządzania zawiesiny doustnej 375 mg/5 ml 5 ml zawiesiny zawiera 375 mg cefakloru (Cefaclorum)

Warto zauważyć, że produkt zawiera sacharozę jako jedną z substancji pomocniczych biologicznie czynnych.17

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl