Właściwości farmakodynamiczne
Cefotaxim-MIP 2 g 2 g

Właściwości farmakodynamiczne leku Cefotaxim-MIP

Cefotaksym, substancja czynna leku Cefotaxim-MIP, należy do grupy farmakoterapeutycznej cefalosporyn trzeciej generacji (kod ATC: J01DA10), przeznaczonych do stosowania pozajelitowego. W organizmie ludzkim cefotaksym w znacznym stopniu podlega procesowi hydrolizy, co ma wpływ na jego profil farmakodynamiczny.¹

Mechanizm działania

Działanie bakteriobójcze cefotaksymu opiera się na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do śmierci komórki bakteryjnej. Lek charakteryzuje się wyjątkowo szerokim zakresem aktywności przeciwbakteryjnej.²

Odporność na beta-laktamazy

Cefotaksym wykazuje bardzo wysoką odporność na hydrolizę pod wpływem większości beta-laktamaz bakteryjnych, co jest kluczowym elementem jego skuteczności wobec wielu szczepów opornych na inne antybiotyki. Należy jednak zaznaczyć, że substancja może ulegać hydrolizie z udziałem beta-laktamaz o poszerzonym spektrum działania, które występują m.in. u takich drobnoustrojów jak Bacteroides fragilis czy Proteus vulgaris.³

Spektrum działania przeciwbakteryjnego

Spektrum działania cefotaksymu in vitro obejmuje szeroką gamę patogenów, zarówno Gram-dodatnich, jak i Gram-ujemnych.⁴

Bakterie Gram-dodatnie wrażliwe na cefotaksym

• Staphylococcus spp. – zarówno szczepy wytwarzające penicylinazy, jak i niewytwarzające penicylinaz, obejmując szczepy koagulazo-dodatnie i koagulazo-ujemne⁵
• Streptococcus spp. – w tym paciorkowce beta-hemolizujące oraz inne paciorkowce jak Streptococcus viridans, a także niektóre szczepy enterokoków, włączając względnie oporny Streptococcus faecalis⁶
• Streptococcus pneumoniae (dawniej Diplococcus pneumoniae) – kluczowy patogen w zakażeniach dróg oddechowych⁷
• Clostridium spp. – beztlenowe laseczki Gram-dodatnie, często odpowiedzialne za ciężkie zakażenia tkanek miękkich⁸

Bakterie Gram-ujemne wrażliwe na cefotaksym

• Escherichia coli – jeden z najczęstszych patogenów odpowiedzialnych za zakażenia układu moczowego i zakażenia szpitalne⁹
• Haemophilus influenzae – włączając szczepy oporne na ampicylinę, co stanowi istotną zaletę terapeutyczną w leczeniu zakażeń dróg oddechowych¹⁰
• Klebsiella spp. – ważne patogeny szpitalne, często związane z zakażeniami układu oddechowego i moczowego¹¹
• Proteus spp. – obejmując zarówno szczepy indolo-dodatnie, jak i indolo-ujemne¹²
• Enterobacter spp. – powszechnie występujące patogeny szpitalne¹³
• Neisseria spp. – w tym szczepy Neisseria gonorrhoea wytwarzające beta-laktamazy, co ma istotne znaczenie w leczeniu zakażeń przenoszonych drogą płciową¹⁴
• Salmonella spp. – w tym Salmonella typhi, czynnik etiologiczny duru brzusznego¹⁵
• Shigella spp. – patogeny odpowiedzialne za czerwonkę bakteryjną¹⁶
• Providencia spp. – bakterie często związane z zakażeniami układu moczowego¹⁷
• Serratia spp. – trudne w leczeniu patogeny szpitalne¹⁸
• Citrobacter spp. – patogeny oportunistyczne występujące często w środowisku szpitalnym¹⁹
• Pseudomonas spp. i Bacteroides spp. – przy czym należy zaznaczyć, że niektóre szczepy Bacteroides fragilis wykazują oporność na cefotaksym²⁰

Informacje o składzie leku

Cefotaxim-MIP dostępny jest w dawkach 1 g i 2 g. Jedna fiolka zawiera odpowiednio 1 g cefotaksymu w postaci cefotaksymu sodowego (1,048 g) lub 2 g cefotaksymu w postaci cefotaksymu sodowego (2,096 g).²¹

Produkt zawiera sód w ilości 48 mg (około 2,1 mmol) na 1 g substancji czynnej, co należy uwzględnić u pacjentów stosujących dietę z kontrolowaną zawartością sodu.²²

Cefotaxim-MIP występuje w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, co umożliwia zarówno podanie domięśniowe, jak i dożylne w zależności od rodzaju zakażenia i stanu klinicznego pacjenta.²³