Właściwości farmakokinetyczne
Plofed 1% 10 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne leku Plofed 1%

Plofed 1% (10 mg/ml) jest emulsją do wstrzykiwań/do infuzji zawierającą jako substancję czynną propofol w stężeniu 10 mg/ml. Właściwości farmakokinetyczne tego leku obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji oraz wydalania substancji czynnej z organizmu, co decyduje o jego działaniu klinicznym.¹

Wchłanianie propofolu

Właściwością charakterystyczną procesu wchłaniania propofolu zawartego w leku Plofed 1% podczas podawania ze stałą szybkością jest dążenie stężenia substancji we krwi asymptotycznie do stężenia stacjonarnego. Oznacza to, że przy ciągłym wlewie z niezmienną prędkością, stężenie propofolu we krwi stopniowo wzrasta, zbliżając się do wartości maksymalnej, ale nigdy jej nie przekraczając.²

Dystrybucja propofolu w organizmie

Po podaniu dożylnym propofol ulega szybkiej dystrybucji w organizmie. Substancja czynna rozmieszcza się w wielu tkankach ustroju, a następnie jest szybko eliminowana. Całkowity klirens propofolu zawiera się w zakresie od 1,5 do 2 litrów na minutę, co świadczy o wysokiej sprawności procesów odpowiedzialnych za usuwanie leku z organizmu.³

Model farmakokinetyczny propofolu

Kinetykę propofolu po wstrzyknięciu pojedynczej dawki (bolus) lub po zakończeniu infuzji dożylnej opisuje trójkompartmentowy model otwarty charakteryzujący się trzema następującymi po sobie fazami:

• Fazą bardzo szybkiej dystrybucji – z okresem półtrwania wynoszącym od 2 do 4 minut
• Fazą szybkiej eliminacji – z okresem półtrwania wynoszącym od 30 do 60 minut
• Wolniejszą fazą końcową – gdy następuje uwalnianie propofolu ze słabo ukrwionych tkanek

⁴

Wydalanie propofolu

Wydalanie propofolu zachodzi głównie w wyniku procesów metabolicznych w wątrobie. Procesy te są zależne od przepływu krwi przez ten narząd. Metabolizm propofolu obejmuje sprzęganie propofolu i chinolu, w wyniku czego powstają nieaktywne metabolity, które następnie są wydalane z moczem.⁵

Farmakokinetyka propofolu w różnych grupach wiekowych

Klirens propofolu wykazuje istotne różnice w zależności od wieku pacjenta, co ma duże znaczenie kliniczne przy ustalaniu dawkowania dla poszczególnych grup wiekowych.⁶

Farmakokinetyka u noworodków

Po dożylnym podaniu jednorazowej dawki 3 mg/kg mc., średni klirens propofolu jest istotnie niższy u noworodków w wieku poniżej 1. miesiąca życia w porównaniu z dziećmi starszymi. U noworodków (n=25) klirens wynosi średnio 20 ml/kg/min. Należy podkreślić, że w tej grupie wiekowej obserwuje się znaczną zmienność osobniczą w zakresie od 3,7 do 78 ml/kg/min. Ze względu na ograniczone dane z badań klinicznych wskazujące na dużą zmienność, nie sformułowano szczegółowych zaleceń dotyczących dawkowania propofolu w tej grupie wiekowej.⁷

Farmakokinetyka u starszych dzieci

Średni klirens propofolu u starszych dzieci po podaniu jednorazowej dawki (bolus) 3 mg/kg mc. wykazuje zróżnicowanie w zależności od przedziału wiekowego:⁸

Powyższe dane wskazują, że klirens propofolu u dzieci jest generalnie wyższy niż u dorosłych, przy czym najwyższe wartości osiąga w grupie wiekowej 1-3 lat (48 ml/min/kg mc.). Warto zauważyć, że u dzieci w wieku 4-7 lat klirens zbliża się już do wartości obserwowanych u dorosłych, u których wynosi średnio 23,6 ml/min/kg mc.⁹

Liniowość farmakokinetyki

Istotną właściwością farmakokinetyczną propofolu zawartego w leku Plofed 1% jest liniowość jego farmakokinetyki w funkcji stężenia. Oznacza to, że w zalecanym zakresie szybkości wlewu, parametry farmakokinetyczne propofolu zmieniają się proporcjonalnie do zmian jego stężenia we krwi, co pozwala na stosunkowo przewidywalne modelowanie stężeń leku w różnych kompartmentach organizmu.¹⁰