Interakcje leku
Asolfena 5 mg

Solifenacyna (Asolfena) wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które należy uwzględnić w terapii. Jednoczesne stosowanie z lekami o działaniu antycholinergicznym nasila efekty terapeutyczne i działania niepożądane, dlatego zaleca się tygodniową przerwę przy zmianie terapii. Agoniści receptorów cholinergicznych mogą ograniczać skuteczność solifenacyny, a leki prokinetyczne (metoklopramid, cisapryd) wykazują obniżoną skuteczność przy jednoczesnym podawaniu. Solifenacyna metabolizowana jest przez CYP3A4, a silne inhibitory tego enzymu (ketokonazol 200 mg/dobę powoduje 2-krotny wzrost AUC, 400 mg/dobę – 3-krotny) wymagają ograniczenia dawki Asolfeny do 5 mg. Przeciwwskazane jest stosowanie solifenacyny z silnymi inhibitorami CYP3A4 u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub umiarkowaną niewydolnością wątroby. Potencjalne interakcje z substratami i induktorami CYP3A4 (werapamil, diltiazem, ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) wymagają monitorowania i ewentualnej korekty dawki.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Podczas stosowania produktu leczniczego Asolfena (solifenacyna) mogą wystąpić różnorodne interakcje z innymi lekami oraz substancjami, które należy uwzględnić w terapii. Interakcje te można podzielić na farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które oddziałują w różny sposób na organizm pacjenta.1

Interakcje farmakodynamiczne

Jednoczesne stosowanie produktu Asolfena z innymi lekami o działaniu antycholinergicznym może prowadzić do nasilenia efektu terapeutycznego oraz zwiększenia częstości występowania działań niepożądanych. W przypadku konieczności przejścia z terapii produktem Asolfena na inny lek antycholinergiczny, zaleca się zachowanie około tygodniowej przerwy pomiędzy terapiami. Ma to na celu minimalizację ryzyka kumulacji działań niepożądanych.2

Należy zwrócić uwagę, że działanie terapeutyczne solifenacyny może zostać ograniczone przy jednoczesnym stosowaniu agonistów receptorów cholinergicznych. Dodatkowo, Asolfena może zmniejszać skuteczność leków pobudzających perystaltykę przewodu pokarmowego, takich jak metoklopramid czy cisapryd.3

Interakcje farmakokinetyczne

Badania in vitro wykazały, że solifenacyna w stężeniach terapeutycznych nie hamuje działania cytochromów CYP1A1/2, 2C9, 2C19, 2D6 ani 3A4 pochodzących z mikrosomów komórek ludzkiej wątroby. Z tego powodu jest mało prawdopodobne, aby solifenacyna wpływała na klirens leków metabolizowanych przez te enzymy.4

Wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę solifenacyny

Solifenacyna jest metabolizowana przez cytochrom CYP3A4. Jednoczesne podawanie ketokonazolu (200 mg na dobę), który jest silnym inhibitorem CYP3A4, skutkuje dwukrotnym wzrostem wartości AUC solifenacyny. Zwiększenie dawki ketokonazolu do 400 mg na dobę powoduje aż trzykrotny wzrost tej wartości. Z tego powodu przy jednoczesnym stosowaniu ketokonazolu lub innych silnych inhibitorów CYP3A4 (np. rytonawiru, nelfinawiru, itrakonazolu), maksymalna dawka produktu Asolfena powinna być ograniczona do 5 mg.5

Istotne jest, że jednoczesne stosowanie solifenacyny i silnego inhibitora CYP3A4 jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub umiarkowaną niewydolnością wątroby.6

Wpływ indukcji enzymów na farmakokinetykę solifenacyny i jej metabolitów, jak również wpływ substratów cytochromu CYP3A4 o wyższym powinowactwie na ekspozycję na solifenacynę, nie został dokładnie zbadany. Ze względu na metabolizm solifenacyny przez CYP3A4, możliwe są interakcje farmakokinetyczne z innymi substratami cytochromu CYP3A4 o wyższym powinowactwie (np. werapamilem, diltiazemem) oraz induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyną, fenytoiną, karbamazepiną).7

Wpływ solifenacyny na farmakokinetykę innych produktów leczniczych

Przeprowadzone badania wykazały, że stosowanie produktu Asolfena nie wywołuje istotnych interakcji farmakokinetycznych ze złożonymi doustnymi środkami antykoncepcyjnymi zawierającymi etynyloestradiol i lewonorgestrel.8

Dodatkowo, nie zaobserwowano wpływu Asolfeny na farmakokinetykę R-warfaryny ani S-warfaryny, ani też na ich działanie na czas protrombinowy.9

Badania nie wykazały również wpływu przyjmowania leku Asolfena na farmakokinetykę digoksyny.10

Interakcje leku Asolfena z alkoholem

Stosowanie solifenacyny może nasilać niektóre działania niepożądane, takie jak suchość w jamie ustnej, senność czy zaburzenia widzenia. Jednoczesne spożywanie alkoholu może potęgować te objawy, szczególnie efekty depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, prowadząc do zwiększonej senności, zawrotów głowy i zaburzeń koncentracji.11

Alkohol może również nasilać działanie antycholinergiczne solifenacyny, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka wystąpienia takich objawów jak suchość ust, oczu i skóry, zaparcia, zaburzenia widzenia czy trudności w oddawaniu moczu.12

W przypadku jednoczesnego stosowania alkoholu i solifenacyny należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, ze względu na możliwe obniżenie koncentracji i czujności.13

Szczegółowa tabela interakcji leku Asolfena

Substancja lub grupa leków Typ interakcji Efekt interakcji Poziom istotności Zalecenia
Leki antycholinergiczne Farmakodynamiczna Nasilenie działania terapeutycznego i działań niepożądanych o charakterze antycholinergicznym Wysoki Zachować tygodniową przerwę między terapiami; unikać jednoczesnego stosowania
Agoniści receptorów cholinergicznych Farmakodynamiczna Ograniczenie działania terapeutycznego solifenacyny Umiarkowany Monitorować skuteczność terapii
Metoklopramid, cisapryd Farmakodynamiczna Obniżenie skuteczności tych leków prokinetycznych Umiarkowany Unikać jednoczesnego stosowania lub monitorować skuteczność prokinetyczną
Ketokonazol (200 mg/dobę) Farmakokinetyczna Dwukrotny wzrost AUC solifenacyny Wysoki Ograniczyć dawkę Asolfeny do maksymalnie 5 mg
Ketokonazol (400 mg/dobę) Farmakokinetyczna Trzykrotny wzrost AUC solifenacyny Wysoki Ograniczyć dawkę Asolfeny do maksymalnie 5 mg
Silne inhibitory CYP3A4 (rytonawir, nelfinawir, itrakonazol) Farmakokinetyczna Znaczący wzrost stężenia solifenacyny Wysoki Ograniczyć dawkę Asolfeny do maksymalnie 5 mg; przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub umiarkowaną niewydolnością wątroby
Werapamil, diltiazem Farmakokinetyczna Potencjalny wzrost stężenia solifenacyny Umiarkowany Monitorować pod kątem działań niepożądanych; może być konieczne dostosowanie dawki
Ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina Farmakokinetyczna Potencjalne zmniejszenie stężenia solifenacyny Umiarkowany Monitorować skuteczność terapii; może być konieczne zwiększenie dawki
Doustne środki antykoncepcyjne Farmakokinetyczna Brak istotnej interakcji Niski Nie jest wymagana modyfikacja dawki
Warfaryna Farmakokinetyczna Brak wpływu na farmakokinetykę warfaryny i czas protrombinowy Niski Nie jest wymagana modyfikacja dawki
Digoksyna Farmakokinetyczna Brak wpływu na farmakokinetykę digoksyny Niski Nie jest wymagana modyfikacja dawki
Alkohol Farmakodynamiczna Nasilenie działań niepożądanych (suchość w jamie ustnej, senność, zaburzenia widzenia, zmniejszona koncentracja) Umiarkowany Unikać jednoczesnego stosowania, zwłaszcza przed prowadzeniem pojazdów i obsługą maszyn

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu może prowadzić do wystąpienia ciężkich działań antycholinergicznych. Odnotowano przypadek przedawkowania, w którym pacjent przyjął 280 mg solifenacyny w okresie 5 godzin, co spowodowało zmiany stanu psychicznego, jednak nie wymagało hospitalizacji.14

W przypadku przedawkowania solifenacyny należy wdrożyć następujące postępowanie:15

  • Podanie węgla aktywnego w celu zmniejszenia wchłaniania leku
  • Rozważenie płukania żołądka, jeśli pacjent zgłosił się w ciągu 1 godziny od zażycia leku (nie należy wywoływać wymiotów)

Objawy przedawkowania należy leczyć zgodnie z poniższymi zaleceniami:16

  • Ciężkie skutki działania antycholinergicznego (halucynacje, wyraźne pobudzenie) – leczenie fizostygminą lub karbacholem
  • Drgawki lub znaczne pobudzenie – leczenie benzodiazepinami
  • Niewydolność oddechowa – wdrożenie sztucznej wentylacji
  • Tachykardia – leczenie beta-blokerami
  • Zatrzymanie moczu – cewnikowanie pęcherza moczowego
  • Rozszerzenie źrenic – zastosowanie kropli do oczu z pilokarpiną i/lub umieszczenie pacjenta w ciemnym pomieszczeniu

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z rozpoznanym ryzykiem wydłużenia odstępu QT (pacjenci z hipokaliemią, bradykardią lub przyjmujący leki wydłużające odstęp QT) oraz ze schorzeniami serca (niedokrwienie mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca).17

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl