Wskazania do stosowania
L-histydyna

Wskazania do stosowania L-histydyny. Kiedy i w jakich warunkach polecić pacjentowi stosowanie tej substancji?

L-histydyna jest aminokwasem endogennym, który odgrywa istotną rolę w licznych procesach metabolicznych organizmu. Jako aminokwas składowy białek, L-histydyna występuje w różnych preparatach do żywienia pozajelitowego, które są stosowane w sytuacjach wymagających pozajelitowego dostarczania aminokwasów i innych składników odżywczych. Zrozumienie wskazań do stosowania L-histydyny jako składnika preparatów do żywienia pozajelitowego jest kluczowe dla zapewnienia odpowiedniego postępowania terapeutycznego.¹

Zastosowanie L-histydyny w żywieniu pozajelitowym

L-histydyna, jako składnik preparatów do żywienia pozajelitowego, jest stosowana w celu zapewnienia podaży składników niezbędnych do syntezy białka. Preparaty zawierające L-histydynę (takie jak Aminomel 10E, Aminomel 12,5E, Aminosteril N-Hepa 8%, Vamin 18 Electrolyte-Free oraz Vaminolact) są wskazane w następujących sytuacjach klinicznych:²

• U pacjentów po ciężkich urazach i urazach mnogich
• W ostrych i przewlekłych chorobach wymagających stosowania żywienia pozajelitowego
• W przypadku dużych zabiegów operacyjnych przebiegających z dużym niedoborem białka (przed, w czasie i po operacji)

³

W żywieniu pozajelitowym roztwory aminokwasów zawierające L-histydynę należy zazwyczaj łączyć z roztworami węglowodanów w celu pokrycia zapotrzebowania energetycznego organizmu.⁴

Specjalistyczne zastosowania preparatów z L-histydyną

Poza ogólnymi wskazaniami do żywienia pozajelitowego, poszczególne preparaty zawierające L-histydynę mają specyficzne zastosowania kliniczne:

Niewydolność wątroby

Preparaty takie jak Aminosteril N-Hepa 8%, zawierające L-histydynę w ilości 2,80 g/l, są specjalnie opracowane do stosowania w ciężkich przypadkach niewydolności wątroby. Są wskazane zarówno w niewydolności wątroby bez, jak i z towarzyszącą encefalopatią wątrobową, gdy żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane.⁵

Pacjenci o znacznie zwiększonym zapotrzebowaniu na aminokwasy

Vamin 18 Electrolyte-Free, zawierający 6,8 g/l L-histydyny, jest szczególnie odpowiedni dla pacjentów o znacznie zwiększonym zapotrzebowaniu na aminokwasy i/lub ograniczeniu przyjmowania płynów. Preparat ten jest źródłem aminokwasów w żywieniu pozajelitowym u dorosłych pacjentów.⁶

Zastosowanie pediatryczne

Vaminolact, zawierający 2,1 g/l L-histydyny, jest specjalnie dostosowany do potrzeb pacjentów pediatrycznych. Preparat ten jest wskazany do stosowania jako źródło aminokwasów w żywieniu pozajelitowym dzieci.⁷

Przewlekła choroba nerek

W przypadku pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, preparat Ketosteril zawierający 38 mg L-histydyny w tabletce, jest wskazany w zapobieganiu i leczeniu następstw nieprawidłowego lub niewystarczającego metabolizmu białek. Stosowany jest w połączeniu z ograniczonym spożyciem białka w pożywieniu w ilości 40 g/dobę lub mniej (u dorosłych). Zazwyczaj zalecany jest u pacjentów z filtracją kłębuszkową (GFR) mniejszą niż 25 ml/min.⁸

Dawkowanie L-histydyny w różnych preparatach

Zawartość L-histydyny różni się w zależności od preparatu do żywienia pozajelitowego. Poniższa tabela przedstawia zawartość L-histydyny w poszczególnych preparatach:

Uwarunkowania kliniczne wpływające na wybór preparatu z L-histydyną

Wybór odpowiedniego preparatu zawierającego L-histydynę powinien uwzględniać następujące czynniki kliniczne:

• Stan kliniczny pacjenta – w zależności od podstawowej choroby (niewydolność wątroby, przewlekła choroba nerek, stan po urazach)
• Wiek pacjenta – specjalne preparaty dla populacji pediatrycznej (Vaminolact) i dla dorosłych
• Stopień katabolizmu – zwiększone zapotrzebowanie na aminokwasy w stanach hiperkatabolicnych
• Wydolność poszczególnych narządów – preparaty specjalnie opracowane dla pacjentów z niewydolnością wątroby czy nerek
• Ograniczenia w podaży płynów – wybór preparatów o większej zawartości aminokwasów

^9
10
11

Rola L-histydyny w organizmie

L-histydyna pełni w organizmie liczne funkcje, które uzasadniają jej zastosowanie w preparatach do żywienia pozajelitowego:

• Jest prekursorem histaminy – związku biorącego udział w reakcjach immunologicznych i zapalnych
• Uczestniczy w syntezie hemoglobiny i innych białek zawierających hem
• Bierze udział w regulacji pH krwi jako związek buforujący
• Jest niezbędna do wzrostu i naprawy tkanek
• Uczestniczy w detoksykacji metali ciężkich w organizmie

Zapewnienie odpowiedniej podaży L-histydyny w ramach żywienia pozajelitowego jest szczególnie istotne w stanach katabolizmu, takich jak urazy, duże operacje czy ostre choroby, gdy zwiększa się zapotrzebowanie organizmu na aminokwasy.¹²

Połączenie L-histydyny z innymi składnikami odżywczymi

W praktyce klinicznej preparaty zawierające L-histydynę są stosowane w połączeniu z innymi składnikami odżywczymi. W żywieniu pozajelitowym roztwory aminokwasów zawierające L-histydynę należy łączyć z roztworami węglowodanów w celu pokrycia zapotrzebowania energetycznego organizmu. Kompleksowe żywienie pozajelitowe powinno również uwzględniać podaż elektrolitów, pierwiastków śladowych, witamin i tłuszczów, aby zapewnić pełne pokrycie zapotrzebowania organizmu na składniki odżywcze.¹³

Wybór preparatu zawierającego L-histydynę oraz schematu żywienia pozajelitowego powinien być dostosowany indywidualnie do potrzeb pacjenta, uwzględniając jego stan kliniczny, wydolność poszczególnych narządów oraz zapotrzebowanie metaboliczne.