Przeciwwskazania stosowania
L-histydyna

Przeciwwskazania stosowania L-histydyny

L-histydyna jest aminokwasem endogennym, który wchodzi w skład wielu preparatów do żywienia pozajelitowego i innych produktów leczniczych. Przeciwwskazania jej stosowania wynikają z właściwości samej substancji, jak również z ogólnych przeciwwskazań do stosowania preparatów, w których skład wchodzi. ^{1 2}

Nadwrażliwość na składniki preparatu

Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania L-histydyny, podobnie jak w przypadku innych substancji leczniczych, jest znana nadwrażliwość na tę substancję czynną. Dotyczy to zarówno produktów zawierających L-histydynę jako składnik aktywny, jak również nadwrażliwości na pozostałe składniki preparatu lub elementy opakowania. ^{3 4}

Wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów

Kluczowym przeciwwskazaniem stosowania preparatów zawierających L-histydynę są wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów. W takich przypadkach podawanie aminokwasów, w tym L-histydyny, może doprowadzić do nasilenia objawów choroby metabolicznej i pogorszenia stanu klinicznego pacjenta. ^{5 6 7 8}

Zaburzenia hemodynamiczne i metaboliczne

Preparaty zawierające L-histydynę są przeciwwskazane w przypadku pacjentów z niestabilnym stanem krążeniowym z zagrożeniem życia (wstrząs). W takich sytuacjach priorytetem jest stabilizacja stanu hemodynamicznego pacjenta przed rozpoczęciem żywienia aminokwasami. ^{9 10}

Przeciwwskazaniem jest również niedotlenienie komórkowe, które uniemożliwia prawidłowe wykorzystanie aminokwasów w procesach metabolicznych organizmu. ^{11 12 13}

Obrzęk płuc i zaburzenia elektrolitowe

Obrzęk płuc stanowi istotne przeciwwskazanie do stosowania preparatów zawierających L-histydynę, ponieważ dodatkowe obciążenie płynowe może pogorszyć wymianę gazową i stan kliniczny pacjenta. ^{14 15}

Istotnie zwiększone stężenie elektrolitów w osoczu, takich jak sód, potas lub magnez, również stanowi przeciwwskazanie do stosowania preparatów z L-histydyną, zwłaszcza tych, które zawierają elektrolity. Podanie takich preparatów może nasilić istniejące zaburzenia elektrolitowe. ^{16 17}

Niewydolność narządowa

L-histydyna i preparaty ją zawierające powinny być stosowane z ostrożnością lub mogą być przeciwwskazane u pacjentów z niewydolnością różnych narządów. Dotyczy to w szczególności:

• Ciężkich zaburzeń czynności wątroby
• Ciężkiej mocznicy, zwłaszcza gdy nie ma dostępu do urządzeń dializacyjnych
• Niewydolności nerek
• Niewyrównanej niewydolności krążenia

^{18 19 20}

Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej i wodno-elektrolitowej

Preparaty zawierające L-histydynę nie powinny być stosowane u pacjentów z kwasicą metaboliczną, ponieważ mogą pogorszyć istniejące zaburzenia. ^{21 22 23}

Przeciwwskazaniami do stosowania preparatów z L-histydyną są również:

• Przewodnienie – nadmiar płynów w organizmie może ulec nasileniu po podaniu roztworów dożylnych, w tym preparatów z aminokwasami
• Hiponatremia – niskie stężenie sodu w surowicy krwi
• Hiperkaliemia – podwyższone stężenie potasu w surowicy krwi

^{24 25 26}

Hiperkalcemia

W przypadku preparatu Ketosteril, który zawiera L-histydynę, przeciwwskazaniem jest również hiperkalcemia (podwyższone stężenie wapnia w surowicy krwi). Jest to związane z dużą zawartością wapnia w tym preparacie, który może nasilić istniejącą hiperkalcemię. ²⁷

Przeciwwskazania wiekowe

W przypadku niektórych preparatów zawierających L-histydynę istnieją ograniczenia wiekowe. Na przykład, preparaty Aminomel nie powinny być stosowane do żywienia pozajelitowego dzieci poniżej 2 roku życia. Wynika to z faktu, że skład aminokwasów tych preparatów nie spełnia wymagań stawianych produktom przeznaczonym dla tej grupy wiekowej. ^{28 29}

Sytuacje wymagające szczególnej uwagi

Indywidualny dobór dawki

Chociaż nie są to bezwzględne przeciwwskazania, preparaty zawierające L-histydynę wymagają indywidualnego doboru dawki w przypadku następujących stanów:

• Niewydolność wątroby
• Niewydolność nerek
• Niewydolność nadnerczy
• Niewydolność serca
• Niewydolność płuc

^{30 31}

W powyższych przypadkach, mimo braku bezwzględnych przeciwwskazań, lekarz powinien dokładnie ocenić stan kliniczny pacjenta i dostosować dawkowanie preparatu zawierającego L-histydynę do indywidualnych potrzeb metabolicznych i wydolności narządowej pacjenta. W niektórych przypadkach może być konieczne całkowite odstąpienie od podawania tego typu preparatów.

Zaburzenia metabolizmu aminokwasów

Szczególnej ostrożności wymaga stosowanie L-histydyny u pacjentów z nieprawidłowym metabolizmem aminokwasów, nawet jeśli nie jest to zaburzenie wrodzone. W takich przypadkach może być konieczne zmniejszenie dawki lub zastosowanie preparatów o zmodyfikowanym składzie aminokwasów. ^{32 33}

W przypadku stwierdzenia jakichkolwiek objawów nietolerancji lub nieprawidłowej odpowiedzi na podanie preparatów zawierających L-histydynę, należy natychmiast przerwać ich stosowanie i zweryfikować przyczynę. Może być konieczna ponowna ocena wskazań do stosowania aminokwasów i wybór alternatywnego schematu leczenia żywieniowego.