roztwór aminokwasów
Roztwór aminokwasów to preparat medyczny zawierający mieszaninę aminokwasów egzogennych i endogennych, stosowany w żywieniu pozajelitowym. Preparaty te są kluczowym elementem terapii żywieniowej u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować odpowiedniej ilości białka drogą doustną lub enteralną.
Współczesne roztwory aminokwasów zawierają zazwyczaj wszystkie aminokwasy niezbędne oraz większość aminokwasów względnie niezbędnych w proporcjach dostosowanych do potrzeb metabolicznych organizmu. Dostępne są preparaty standardowe oraz specjalistyczne, dedykowane pacjentom z niewydolnością wątroby, nerek, w stanach katabolicznych czy dla populacji pediatrycznej.
Zastosowanie roztworów aminokwasów w praktyce klinicznej wymaga monitorowania parametrów biochemicznych, w tym stężenia mocznika, kreatyniny oraz elektrolitów. Optymalne dawkowanie zależy od stanu klinicznego pacjenta, jego zapotrzebowania białkowego i funkcji narządów. Typowe dawki dla dorosłych wynoszą 1,0-2,0 g aminokwasów/kg m.c./dobę, a w stanach hiperkatabolicznych mogą być zwiększone do 2,5 g/kg/dobę.
Roztwory aminokwasów stanowią integralną część mieszanin do żywienia pozajelitowego, które mogą być podawane jako preparaty typu all-in-one (zawierające również emulsje tłuszczowe i roztwory glukozy) lub oddzielnie. Właściwy dobór preparatu i jego dawkowanie są kluczowe dla utrzymania równowagi azotowej oraz wsparcia procesów anabolicznych u pacjentów w stanie krytycznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Clinimix N17G35E –
Preparat Clinimix N17G35E to dwukomorowy roztwór do infuzji zawierający aminokwasy z elektrolitami oraz glukozę z wapniem, stosowany dożylnie. Przedawkowanie może nastąpić przez podanie zbyt dużej objętości lub zbyt szybki wlew, prowadząc do poważnych zaburzeń metabolicznych i elektrolitowych. Kluczowe objawy to hiperwolemia, zaburzenia elektrolitowe (sód, potas, magnez, wapń, fosforany), kwasica, hiperglikemia (>180 mg/dl), glikozuria oraz zespół hiperosmolarny (glikemia często >600 mg/dl). Szybkie podanie aminokwasów może wywołać nudności, wymioty i dreszcze. W przypadku przedawkowania konieczne jest natychmiastowe przerwanie infuzji oraz monitorowanie parametrów życiowych, gospodarki wodno-elektrolitowej i równowagi kwasowo-zasadowej.
ciśnienie tętnicze, dwukomorowy worek plastikowy, dysbalans elektrolitowy, glikozuria, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hiperglikemia, hiperosmolalność osocza, hiperwolemia, infuzja, insulinoterapia, ketonemia, kwasica, lek przeciwwymiotny, niewydolność serca, odwodnienie, pH krwi, podanie dożylne, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, śpiączka hiperglikemiczna, stężenie glukozy, technika nerkozastępcza, zaburzenie elektrolitowe, zespół hiperosmolarny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olimel N9
Olimel N9 to trójkomorowa emulsja do żywienia pozajelitowego, przeznaczona dla dorosłych oraz dzieci powyżej 2. roku życia, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane (np. zaburzenia połykania, niedrożność przewodu pokarmowego, ciężkie zapalenie trzustki). Produkt zawiera roztwór glukozy (27,5%), roztwór aminokwasów (14,2%) oraz emulsję tłuszczową (20%) z oleju z oliwek (80%) i sojowego (20%), zapewniając kompletny profil makroskładników i niezbędnych aminokwasów. Dostępny jest w objętościach 1000 ml, 1500 ml i 2000 ml, dostarczając odpowiednio około 1070, 1600 i 2140 kcal, z udziałem tłuszczów stanowiącym 37% całkowitej energii oraz osmolarnością 1170 mOsm/l, co wymaga podawania dożylnie do żył centralnych.
alanina, arginina, bilans płynów, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, kwas tłuszczowy, leucyna, lizyna, metionina, niedrożność przewodu pokarmowego, olej sojowy, olej z oliwek, osmolarność, prolina, przetoka przewodu pokarmowego, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, seryna, stan kataboliczny, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, worek trójkomorowy, zaburzenie połykania, zaburzenie wchłaniania, zapalenie trzustki, żyła centralna, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Omegaflex special –
Preparat do żywienia pozajelitowego Omegaflex special, będący emulsją do infuzji zawierającą aminokwasy (56,0 g/1000 ml), glukozę (144 g/1000 ml), tłuszcze (40 g/1000 ml) oraz elektrolity, charakteryzuje się wartością kaloryczną 1180 kcal/1000 ml, osmolalnością 2115 mOsm/kg i pH 5,0-6,0. Zgodnie z charakterystyką produktu, Omegaflex special nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn, co oznacza, że sam preparat nie stanowi przeciwwskazania do wykonywania czynności wymagających zwiększonej koncentracji i koordynacji psychoruchowej. Składniki preparatu są naturalnymi substancjami odżywczymi, które nie oddziałują bezpośrednio na ośrodkowy układ nerwowy w sposób zaburzający funkcje psychomotoryczne.
aminokwas, cewnik centralny, elektrolit, emulsja do infuzji, emulsja olej w wodzie, emulsja tłuszcza, infuzja dożylna, kwas omega-3, olej sojowy, osmolalność, ośrodkowy układ nerwowy, parametr fizykochemiczny, port naczyniowy, roztwór aminokwasów, wartość kaloryczna, węglowodan, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Kabiven –
Produkt leczniczy Kabiven, emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn, co potwierdza informacja „Nie dotyczy” w sekcji 4.7 charakterystyki produktu. Kabiven dostępny jest w trójkomorowych workach o objętościach 1026 ml, 1540 ml, 2053 ml oraz 2566 ml, zawierających roztwór glukozy, aminokwasy z elektrolitami oraz emulsję tłuszczową (Intralipid 20%). Ze względu na podawanie dożylne w warunkach szpitalnych lub pod ścisłym nadzorem medycznym, pacjenci otrzymujący Kabiven zwykle nie są zdolni do prowadzenia pojazdów, a ich stan kliniczny sam w sobie wyklucza tę aktywność. Wartość energetyczna preparatu waha się od 900 do 2300 kcal, osmolalność wynosi około 1230 mOsm/kg wody, a pH około 5,6, co wymaga podawania przez żyłę centralną.
aminokwas, aminokwasy egzogenne, elektrolit, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, funkcje psychomotoryczne, funkcjonowanie pacjenta, Intralipid, osmolalność, podanie dożylne, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, stan kliniczny pacjenta, świadoma zgoda pacjenta, trójkomorowy worek, wartość energetyczna, żyła centralna, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Glicyna – Wskazania do stosowania
Glicyna, jako aminokwas endogenny, jest kluczowym składnikiem roztworów aminokwasowych stosowanych w żywieniu pozajelitowym, szczególnie u pacjentów z niemożnością lub przeciwwskazaniami do żywienia doustnego bądź dojelitowego. Stężenie glicyny w preparatach waha się od około 0,37 g (Numeta G13%E Preterm) do 12,00 g/l (Aminoplasmal B. Braun 10%), z modyfikacjami dostosowanymi do specyficznych wskazań klinicznych, takich jak niewydolność nerek (np. Nephrotect 5,31 g/l) czy niewydolność wątroby (np. Aminoplasmal Hepa 5,82 g/l). Glicyna wspiera syntezę białek, detoksykację oraz funkcje układu nerwowego, co jest szczególnie istotne w stanach nasilonego katabolizmu białek, takich jak ciężkie urazy, oparzenia, stany septyczne czy okres pooperacyjny.
aminokwas endogenny, aminokwasy, ciężki uraz, emulsja tłuszczowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, katabolizm białek, neurotransmisja, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odżywianie doustne, okres pooperacyjny, oparzenie, osmolarność, pierwiastki śladowe, preparat all-in-one, procesy detoksykacyjne, równowaga elektrolitowa, roztwór aminokwasów, roztwór aminokwasowy, stan septyczny, synteza białek, układ nerwowy, uraz mnogi, wcześniak, zaburzenia połykania, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Wapń – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wapń, jako naturalny i fizjologiczny składnik osocza ludzkiego, wykazuje zadowalający profil bezpieczeństwa w terapii niedoborów i schorzeń, przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Dla wielu preparatów zawierających wapń, takich jak Ascalcin Plus, roztwory do dializy otrzewnowej (z wapniem 1,25/1,75 mmol/l), czy złożone produkty żywienia pozajelitowego (np. Finomel, Nutriflex Basal), nie przeprowadzono specyficznych badań przedklinicznych, co jest uzasadnione długą historią stosowania i dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa. Badania toksykologiczne dla preparatów łączących wapń z witaminą D3 (np. bonevum, Calcium + Cholecalciferol Béres) wykazały potencjalne działanie teratogenne jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecane u ludzi, co nie przekłada się na ryzyko kliniczne przy standardowej terapii.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, chlorek wapnia dwuwodny, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, dichlorowodorek cetyryzyny, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, emulsja do infuzji, fizjologiczny składnik organizmu, glukonian wapnia, jon magnezu, kwas askorbowy, laktoglukonian wapnia, ocena ryzyka środowiskowego, osocze ludzkie, pierwiastek śladowy, profil bezpieczeństwa, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, stan niedoborowy, toksyczność ostra, toksyczny wpływ na reprodukcję, węglan wapnia, witamina D3, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Omegaflex special –
Omegaflex special to trzykomorowa emulsja do infuzji dożylnej, zawierająca roztwór glukozy (do 270 g w 1875 ml), emulsję tłuszczową (do 75 g w 1875 ml) oraz roztwór aminokwasów (do 105,1 g w 1875 ml), dostarczająca pełne spektrum aminokwasów egzogennych i endogennych w precyzyjnych proporcjach. Preparat zapewnia zbilansowane źródło energii (całkowita wartość kaloryczna w 1000 ml wynosi 1180 kcal) oraz elektrolity (np. sód 53,6 mmol, potas 37,6 mmol, magnez 4,2 mmol, wapń 4,2 mmol w 1000 ml). Osmolalność wynosi 2115 mOsm/kg, a pH mieści się w zakresie 5,0-6,0. Produkt jest dostępny w opakowaniach 625 ml, 1000 ml, 1250 ml i 1875 ml i wymaga zmieszania zawartości wszystkich komór przed podaniem.
aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, aminokwas warunkowo egzogenny, chlorowodorek lizyny, emulgator, emulsja do infuzji dożylnej, emulsja tłuszczowa, fosfolipidy jaja kurzego, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, niezgodność farmaceutyczna, olej sojowy oczyszczony, osmolalność, osmolarność, postać farmaceutyczna, przeciwutleniacz, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, stabilność chemiczna, stabilność fizykochemiczna, substancja pochłaniająca tlen, substancja pomocnicza, triglicerydy kwasów omega-3, triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, trzykomorowy worek, wartość energetyczna, wartość kaloryczna, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olimel N9
OLIMEL N9 to trójkomorowa emulsja do infuzji, zawierająca roztwór glukozy (27,5%), roztwór aminokwasów (14,2%) oraz emulsję tłuszczową (20%), które przed podaniem należy wymieszać poprzez rozerwanie spawów. Produkt dostępny jest w objętościach 1000 ml, 1500 ml i 2000 ml, z odpowiednio 40 g, 60 g i 80 g tłuszczów oraz 110 g, 165 g i 220 g glukozy. Emulsja tłuszczowa składa się z 80% oczyszczonego oleju z oliwek i 20% oleju sojowego, zapewniając stosunek niezbędnych kwasów tłuszczowych na poziomie 20%. Całkowita wartość energetyczna wynosi od 1070 kcal do 2140 kcal, z wartością energetyczną niebiałkową 840-1680 kcal i stosunkiem energii glukoza/tłuszcze 52/48. Produkt zawiera także elektrolity (fosforany 3-6 mmol, octany 40-80 mmol), ma pH 6,4 i osmolarność 1170 mOsm/l.
dysfagia, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fosfolipidy z jaja kurzego, fosforany nieorganiczne, fosforany organiczne, kopolimery poliolefiniczne, kwas octowy, niezbędne kwasy tłuszczowe, octan lizyny, octan polietylenowinylu, olej sojowy, olej z oliwek, osmolarność, pseudoaglutynacja, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, roztwory aminokwasów, wartość energetyczna niebiałkowa, zator powietrzny - Leksykon leków
Interakcje leku – Multimel N4-550E komora z 10% emulsją tłuszczową (co odpowiada 10 g/100 ml) (200 ml) – 20,00 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 4,56 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 2,53 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 2,27 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,06 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,32 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,61 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,60 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,88 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,23 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,50 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,10 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,92 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,40 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,09 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,28 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,98 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 2,14 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,19 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,45 g + komora z 20% roztworem glukozy (co odpowiada 20 g/100 ml) (400 ml) – 88,00 g + komora z 20% roztworem glukozy (co odpowiada 20 g/100 ml) (400 ml) – 0,30 g
Produkt leczniczy Multimel N4-550E to trójkomorowy worek do żywienia pozajelitowego zawierający emulsję tłuszczową, roztwór aminokwasów i glukozy, który może wchodzić w istotne interakcje farmakodynamiczne i fizykochemiczne. Szczególnie ważna jest interakcja z ceftriaksonem, gdzie jednoczesne podawanie w tej samej linii infuzyjnej jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko wytrącania osadów ceftriakson-wapń. Zaleca się sekwencyjne podawanie z dokładnym przepłukaniem linii infuzyjnej. Produkt zawiera witaminę K, co może teoretycznie osłabiać działanie pochodnych kumaryny (np. warfaryny), jednak ilość witaminy K jest na tyle niska, że nie powinna znacząco wpływać na terapię przeciwzakrzepową. Ponadto, ze względu na ryzyko pseudoaglutynacji, Multimel N4-550E nie powinien być podawany jednocześnie z krwią przez ten sam zestaw infuzyjny.
amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, bilirubina, ceftriakson, cholestaza, cyklosporyna, dehydrogenaza mleczanowa, diuretyk oszczędzający potas, działanie naczyniorozszerzające, emulsja tłuszczowa, etanol, glukoneogeneza wątrobowa, hemoglobina krwinkowa, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek immunosupresyjny, linia infuzyjna, niestabilność ciśnienia tętniczego, niewydolność wątroby, osad ceftriakson-wapń, parametry krzepnięcia, pochodne kumaryny, pseudoaglutynacja, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, spironolakton, stłuszczenie wątroby, takrolimus, triamteren, warfaryna, witamina K, worek do żywienia pozajelitowego, wysycenie tlenem, wytrącanie osadów, zaburzenie rytmu serca, zmiana hemodynamiczna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Nephrotect
Nephrotect to specjalistyczny 10% roztwór aminokwasów (100 g/l) przeznaczony do żywienia pozajelitowego pacjentów z niewydolnością nerek, o całkowitej zawartości azotu 16,3 g/l i wartości energetycznej 400 kcal/l (1600 kJ/l). Preparat zawiera precyzyjnie dobrany zestaw L-aminokwasów, uwzględniający specyficzne potrzeby metaboliczne tej grupy pacjentów, w tym aminokwasy egzogenne (np. L-izoleucyna 5,8 g, L-leucyna 12,8 g, L-lizyna 12 g), warunkowo egzogenne (L-arginina 8,2 g, L-tyrozyna 0,6 g) oraz aminokwasy o działaniu anabolicznym i antyoksydacyjnym (N-acetylo-L-cysteina 0,54 g). Szczególną cechą preparatu jest obecność tyrozyny w formie dipeptydu glicylo-L-tyrozyny (3,16 g), co zwiększa jej biodostępność i umożliwia efektywną hydrolizę enzymatyczną nawet u pacjentów z niewydolnością nerek.
aminokwas egzogenny, aminokwas rozgałęziony, aminokwas siarkowy, aminokwas warunkowo egzogenny, bilans azotowy, dysfunkcja nerek, działanie anaboliczne, glicylo-L-tyrozyna, glicyna, hydroliza enzymatyczna, L-alanina, L-aminokwas, L-arginina, L-fenyloalanina, L-histydyna, L-izoleucyna, L-leucyna, L-metionina, L-prolina, L-seryna, L-treonina, L-tryptofan, L-tyrozyna, L-walina, N-acetylo-L-cysteina, N-glicylo-L-tyrozyna, niewydolność nerek, octan L-lizyny, okres półtrwania, osmolarność teoretyczna, prekursor tyrozyny, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, synteza białek, właściwości antyoksydacyjne, zaburzenie czynności nerek, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Cynku siarczan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące siarczanu cynku siedmiowodnego, stosowanego jako składnik produktów żywieniowych pozajelitowych z grupy SmofKabiven, wskazują na brak specyficznej toksyczności tej substancji w stężeniach fizjologicznych. Badania obejmowały farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczność, nie wykazując szczególnego zagrożenia dla pacjenta. Ocena bezpieczeństwa prowadzona była w kontekście całego składu preparatu, co pozwoliło na identyfikację potencjalnych interakcji między siarczanem cynku a innymi składnikami. W badaniach na królikach nie stwierdzono efektów teratogennych ani embriotoksycznych, a także nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność czy zdolności rozrodcze. Zawartość siarczanu cynku w poszczególnych produktach SmofKabiven waha się od 0,0027 g (0,017 mmol) do 0,017 g (0,10 mmol) na porcję, co odpowiada bezpiecznym dawkom stosowanym klinicznie.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, działanie anafilaktyczne, działanie uczulające, emulsja tłuszczowa, glicerofosforan sodu, infuzja dożylna, leczenie substytucyjne, martwica tkanek, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie dożylne, podanie okołożylne, podanie podskórne, potencjał alergenny, reakcja zapalna, roztwór aminokwasów, siarczan cynku siedmiowodny, SmofKabiven, SmofKabiven extra Nitrogen, SmofKabiven Low Osmo Peripheral, SmofKabiven Nutribase, tolerancja miejscowa, uszkodzenie embriotoksyczne, wpływ teratogenny, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olimel Peri N4E
OLIMEL PERI N4E to trójkomorowa emulsja do infuzji, zawierająca roztwór glukozy (18,75% odpowiadający 18,75 g/100 ml), roztwór aminokwasów (6,3% odpowiadający 6,3 g/100 ml) oraz emulsję tłuszczową (15% odpowiadającą 15 g/100 ml). Po zmieszaniu komór powstaje jednorodna emulsja o mlecznym wyglądzie, dostarczająca w zależności od objętości (1000-2500 ml) od 30 do 75 g tłuszczów, 25,3 do 63,3 g aminokwasów, 75 do 187,5 g glukozy oraz elektrolity w ilościach: sód 21-52,5 mmol, potas 16-40 mmol, magnez 2,2-5,5 mmol, wapń 2-5 mmol i fosforany 8,5-21,2 mmol. Całkowita wartość energetyczna wynosi od 700 do 1750 kcal, z proporcją energii niebiałkowej do azotu 150 kcal/g i równym podziałem energii między glukozę a tłuszcze (50/50). Produkt zawiera także fosfolipidy z jaja kurzego oraz jest stabilny po zmieszaniu przez 7 dni w 2-8°C i 48 godzin w temperaturze do 25°C, pod warunkiem aseptycznego przygotowania i przechowywania.
elektrolit, emulsja do infuzji, emulsja mleczna, emulsja tłuszczowa, fosfolipid, glicerofosforan, infuzja, kation dwuwartościowy, kwas octowy, kwas solny, niezbędny kwas tłuszczowy, niezgodność farmaceutyczna, olej sojowy, olej z oliwek, osmolarność, pseudoaglutynacja, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, środek przeciwzakrzepowy, wartość energetyczna, wartość energetyczna niebiałkowa, warunki aseptyczne, worek trójkomorowy, żyła obwodowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Finomel –
Produkt leczniczy Finomel, będący trójkomorowym preparatem żywieniowym zawierającym emulsję tłuszczową, roztwór aminokwasów z elektrolitami oraz roztwór glukozy, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie Finomelu z krwią lub produktami krwiopochodnymi przez ten sam zestaw infuzyjny ze względu na ryzyko pseudoaglutynacji. Podawanie ceftriaksonu przez tę samą linię infuzyjną co Finomel jest również zabronione z powodu możliwości wytrącenia się osadów soli wapniowej ceftriaksonu, co może prowadzić do zatorów naczyniowych. W przypadku konieczności podania obu preparatów należy dokładnie przepłukać linię infuzyjną płynem kompatybilnym. Olej sojowy w emulsji tłuszczowej zawiera witaminę K1, która teoretycznie może wpływać na działanie pochodnych kumaryny, jednak stężenie witaminy K1 jest niskie, a monitorowanie parametrów krzepnięcia jest zalecane jedynie profilaktycznie.
acenokumarol, bilirubina, cefalosporyna, ceftriakson, dehydrogenaza mleczanowa, emulsja tłuszczowa, hepatotoksyczność, lek hepatotoksyczny, lek przeciwkrzepliwy, olej sojowy, parametr krzepnięcia, pochodna kumaryny, produkt krwiopochodny, profil lipidowy, pseudoaglutynacja, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, saturacja hemoglobiny, sól wapniowa ceftriaksonu, stężenie hemoglobiny, uszkodzenie wątroby, warfaryna, witamina K1, zator naczyniowy, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olimel N9
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa produktu leczniczego Olimel N9 opierają się na badaniach poszczególnych składników emulsji, gdyż nie przeprowadzono kompleksowych badań całego preparatu. Emulsja tłuszczowa zawiera około 80% oczyszczonego oleju z oliwek i 20% oleju sojowego, z udziałem niezbędnych kwasów tłuszczowych stanowiącym 20% całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych. Badania toksykologiczne emulsji wykazały zmiany typowe dla zwiększonego poboru lipidów, takie jak stłuszczenie wątroby, małopłytkowość oraz hipercholesterolemia, które nie są specyficzne dla emulsji, lecz odzwierciedlają fizjologiczną odpowiedź organizmu na nadmierne spożycie tłuszczów. Roztwór aminokwasów (14,2%) oraz glukozy (27,5%) nie wykazały w badaniach przedklinicznych właściwości toksycznych, co potwierdza ich bezpieczeństwo w stosowanych dawkach.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Multimel N4-550E komora z 10% emulsją tłuszczową (co odpowiada 10 g/100 ml) (200 ml) – 20,00 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 4,56 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 2,53 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 2,27 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,06 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,32 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,61 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,60 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,88 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,23 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,50 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,10 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,92 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,40 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,09 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,28 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,98 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 2,14 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,19 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,45 g + komora z 20% roztworem glukozy (co odpowiada 20 g/100 ml) (400 ml) – 88,00 g + komora z 20% roztworem glukozy (co odpowiada 20 g/100 ml) (400 ml) – 0,30 g
Multimel N4-550 E to trójkomorowa emulsja do infuzji, dostępna w objętościach 1000 ml, 1500 ml, 2000 ml i 2500 ml, zawierająca odpowiednio emulsję tłuszczową (10%), roztwór aminokwasów (5,5%) oraz roztwór glukozy (20%). W 1-litrowym worku emulsja dostarcza 3,6 g azotu, 22 g aminokwasów, 80 g glukozy oraz 20 g tłuszczów, co odpowiada łącznej wartości energetycznej 610 kcal (w tym 520 kcal energii niebiałkowej). Produkt charakteryzuje się stałym stosunkiem wartości energetycznej niebiałkowej do azotu 144 kcal/g N oraz osmolarnością 750 mOsm/l i pH 6. W skład emulsji wchodzą m.in. olej z oliwek i sojowy, aminokwasy egzogenne i endogenne, elektrolity (Na, K, Mg, Ca, fosforany) oraz substancje pomocnicze stabilizujące emulsję i utrzymujące odpowiednie pH. Opakowanie umożliwia aseptyczne dodanie witamin, elektrolitów i pierwiastków śladowych, z zachowaniem stabilności mieszaniny do określonych limitów (np. do 150 mmol Na, 150 mmol K, 5,6 mmol Mg, 5 mmol Ca na litr).
alanina, aminokwas, arginina, elektrolit, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fosfatydy jaja kurzego, fosforan wapnia, glicerol, glicyna, glukoza, glukoza jednowodna, histydyna, infuzja, izoleucyna, kwas octowy lodowaty, kwas solny, leucyna, lizyna, lizyny chlorowodorek, magnezu chlorek, metionina, olej sojowy oczyszczony, olej z oliwek oczyszczony, osmolarność, pierwiastki śladowe, podanie dożylne, potasu chlorek, prolina, pseudoaglutynacja, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, seryna, sodu glicerofosforan, sodu octan trójwodny, sodu oleinian, sodu wodorotlenek, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, wapnia chlorek, wartość energetyczna, wartość energetyczna niebiałkowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aminoplasmal B. Braun 10% E
Przedawkowanie roztworu do infuzji Aminoplasmal B.Braun 10% E, zawierającego 100 g/l aminokwasów i 15,8 g/l azotu, o wartości kalorycznej 1675 kJ/l (400 kcal/l) oraz osmolarności 1021 mOsm/l, może wynikać zarówno z podania zbyt dużej dawki, jak i z nadmiernie szybkiego tempa infuzji. Objawy nietolerancji obejmują dreszcze, nudności, wymioty oraz zwiększoną utratę aminokwasów przez nerki, co jest konsekwencją przekroczenia progu nerkowego dla ich reabsorpcji. Preparat zawiera pełen zestaw aminokwasów egzogennych i endogennych oraz elektrolity (Na, K, Mg, octany, chlorki, fosforany, cytryniany), co wymaga szczególnej uwagi przy jego stosowaniu.
aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, dreszcze, elektrolit, fenyloalanina, izoleucyna, kwasowość miareczkowana, leucyna, lizyna, metionina, nietolerancja leku, nudności, osmolarność, ośrodek wymiotny, próg nerkowy, przerwanie infuzji, roztwór aminokwasów, stan pacjenta, treonina, tryptofan, układ immunologiczny, walina, wydalanie aminokwasów, wymioty - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aminomel 12,5 E –
Preparaty Aminomel 10E i Aminomel 12,5E to roztwory L-aminokwasów z elektrolitami, przeznaczone do żywienia pozajelitowego, które dostarczają pełen profil aminokwasów egzogennych i endogennych w stężeniach odpowiednio 10 g/100 ml i 12,5 g/100 ml. Aminokwasy te są kluczowe dla syntezy białek ustrojowych, utrzymania homeostazy białkowej oraz ograniczenia katabolizmu w stanach niedożywienia lub zwiększonego zapotrzebowania metabolicznego. Preparaty zawierają także elektrolity (Na+ 69-87 mmol/l, K+ 45-56,25 mmol/l, Ca++ 5-6 mmol/l, Mg++ 5-6 mmol/l, Cl- 90-112,5 mmol/l, octany 74-92,5 mmol/l, L-jabłczany 22-28 mmol/l), które wspierają metabolizm aminokwasów i równowagę kwasowo-zasadową. Osmolarność roztworów wynosi 1145 mOsm/l dla Aminomel 10E i 1430 mOsm/l dla Aminomel 12,5E, co determinuje konieczność podawania ich dożylnie do żył centralnych. pH preparatów mieści się w zakresie 6,0-6,3, z wartością energetyczną odpowiednio 1700 kJ/l (400 kcal/l) i 2125 kJ/l (500 kcal/l), co odzwierciedla energię dostarczaną z aminokwasów.
acetylocysteina, alanina, aminokwas, aminokwasy egzogenne i endogenne, aminokwasy o rozgałęzionym łańcuchu, anabolizm białkowy, arginina, cykl mocznikowy, elektrolit, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, glicyna, glukoneogeneza, histydyna, homeostaza białkowa, izoleucyna, katabolizm białka, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, metionina, neuroprzekaźnik, ornityna, prolina, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór aminokwasów, seryna, synteza białka, synteza neuroprzekaźników, tryptofan, walina, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Dl-alfa-tokoferol – Dawkowanie i sposób podawania
Substancja dl-α-tokoferol, występująca w stężeniu 0,015-0,0296 g/100 ml emulsji Omegaven, pełni funkcję przeciwutleniacza i jest integralnym składnikiem tego preparatu, którego głównym składnikiem aktywnym jest wysoko oczyszczony olej rybny. Dawkowanie Omegaven jest uzależnione od masy ciała pacjenta i wynosi 1-2 ml/kg mc./dobę, co odpowiada 0,1-0,2 g oleju rybnego/kg mc./dobę. Przykładowo, dla pacjenta o masie 70 kg dzienna dawka wynosi 70-140 ml. Maksymalna szybkość infuzji nie powinna przekraczać 0,5 ml/kg mc./godz. (0,05 g oleju rybnego/kg mc./godz.), aby zapobiec wzrostowi stężenia triglicerydów w surowicy. Olej rybny powinien stanowić 10-20% całkowitej dobowej dawki tłuszczu (1-2 g/kg mc./dobę).
- Leksykon substancji czynnych
Kwas L-asparaginowy – Dawkowanie i sposób podawania
Kwas L-asparaginowy jest składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego Aminomel 10E (1,91 g/l) oraz Aminomel 12,5E (2,39 g/l). Dawkowanie kwasu L-asparaginowego nie jest ustalone jako samodzielna substancja, lecz podawany jest w ramach całego roztworu aminokwasowego. Maksymalna prędkość wlewu wynosi odpowiednio 1 ml/kg mc./godz. (0,1 g aminokwasów/kg mc./godz.) dla Aminomel 10E oraz 0,8 ml/kg mc./godz. (0,1 g aminokwasów/kg mc./godz.) dla Aminomel 12,5E. Zalecana dobowa dawka aminokwasów to 0,8-1,0 g/kg mc., co odpowiada 8-10 ml/kg mc./dobę dla Aminomel 10E i 6,4-8 ml/kg mc./dobę dla Aminomel 12,5E. W stanach katabolicznych dawkę można zwiększyć do 2,0 g/kg mc., przy maksymalnej dobowej podaży 20 ml/kg mc. dla Aminomel 10E i 16 ml/kg mc. dla Aminomel 12,5E, nie przekraczając 40 ml/kg mc. całkowitej podaży płynów.
cewnik żyły głównej, dawka substancji, dieta doustna, dożylna infuzja kroplowa, dysfagia, emulsja tłuszczowa, kwas L-asparaginowy, niedobór kwasów tłuszczowych, odżywianie pozajelitowe, osmolarność roztworu, podaż aminokwasów, podaż energii, preparat aminokwasowy, preparat do żywienia pozajelitowego, przemiana materii, równowaga płynów, roztwór aminokwasów, stan kataboliczny, szybkość infuzji, zapotrzebowanie na aminokwasy, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Olej rybny – Dawkowanie i sposób podawania
Olej rybny, będący źródłem kwasów tłuszczowych omega-3 (EPA i DHA), stosowany jest w żywieniu pozajelitowym w różnych preparatach, takich jak Omegaven, SMOFlipid oraz złożone worki SmofKabiven, SmofKabiven EF i SmofKabiven Peripheral. Dawkowanie zależy od preparatu, masy ciała pacjenta oraz stanu klinicznego. Omegaven zawiera 10 g oleju rybnego/100 ml emulsji, z dawką 1-2 ml/kg mc./dobę (0,1-0,2 g oleju rybnego/kg mc./dobę) i maksymalną szybkością infuzji 0,5 ml/kg mc./godz. (0,05 g/kg mc./godz.), podawaną do 4 tygodni. SMOFlipid dostarcza 30 g oleju rybnego/l i stosowany jest u dorosłych w dawce 5-10 ml/kg mc./dobę (1,0-2,0 g tłuszczu/kg mc./dobę) z maksymalną szybkością 0,75 ml/kg mc./godz. (0,15 g tłuszczu/kg mc./godz.). U noworodków i niemowląt dawka początkowa wynosi 0,5-1,0 g tłuszczu/kg mc./dobę, zwiększana do maksymalnie 3,0 g/kg mc./dobę (15 ml/kg mc./dobę), z infuzją ciągłą około 24 godzin u wcześniaków.
emulsja tłuszczowa, energia pozabiałkowa, infuzja do żyły centralnej, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, kwasy omega-3, niezbędne kwasy tłuszczowe, olej rybny oczyszczony, Omegaven, preparat złożony, roztwór aminokwasów, SmofKabiven, SmofKabiven EF, SmofKabiven Peripheral, SMOFlipid, szybkość infuzji, triglicerydy średniołańcuchowe, triglicerydy w surowicy, trójkomorowy worek, wcześniaki i noworodki, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nutrineal PD4 (z 1,1% roztworem aminokwasów) –
Produkt leczniczy Nutrineal PD4 to roztwór do dializy otrzewnowej zawierający 1,1% aminokwasów (87,16 mmol/l) oraz elektrolity w stężeniach fizjologicznych, o pH 6,6 i osmolarności 365 mOsmol/l. Roztwór zawiera 15 aminokwasów, m.in. alaninę (951 mg/l), argininę (1071 mg/l), walinę (1393 mg/l) oraz elektrolity takie jak Na+ (132 mmol/l), Ca++ (1,25 mmol/l), Mg++ (0,25 mmol/l) i Cl- (105 mmol/l). Składniki te są naturalnymi komponentami organizmu, co podkreśla ich bezpieczeństwo stosowania. Dane przedkliniczne nie wykazały toksyczności ani innych istotnych zagrożeń związanych z ich obecnością w proponowanych stężeniach.
alanina, arginina, chlorek magnezu, chlorek sodu, chlorek wapnia, dializa otrzewnowa, fenyloalanina, genotoksyczność, glicyna, histydyna, izoleucyna, kancerogenność, leucyna, lizyna, metionina, mleczan sodu, Nutrineal PD4, osmolarność, prolina, roztwór aminokwasów, seryna, skład elektrolitowy, stężenie aminokwasów, toksyczność reprodukcyjna, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vaminolact
Produkt leczniczy Vaminolact to roztwór do infuzji zawierający 65,3 g/l aminokwasów, w tym 31,9 g/l aminokwasów niezbędnych, przeznaczony do żywienia pozajelitowego. Ze względu na jego hipertoniczność (osmolalność 510 mOsm/kg wody) wymaga podawania dożylnie do żył o odpowiednim przepływie. Roztwór ma lekko kwaśne pH 5,2, co może wpływać na kompatybilność z innymi lekami. Zawartość azotu wynosi 9,3 g/l, co jest istotne dla bilansu azotowego i monitorowania funkcji nerek. Vaminolact nie zawiera elektrolitów ani substancji przeciwutleniających, co wymaga odpowiedniej suplementacji i ochrony przed utlenianiem, zwłaszcza przed ekspozycją na światło, aby zapobiec powstawaniu nadtlenków i innych produktów rozpadu, które mogą być szczególnie szkodliwe u noworodków i dzieci poniżej 2 lat.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Kabiven Peripheral –
Kabiven Peripheral to emulsja do infuzji w trójkomorowych workach o pojemnościach 1440 ml, 1920 ml i 2400 ml, zawierająca roztwór glukozy (odpowiednio 885 ml, 1180 ml, 1475 ml), roztwór aminokwasów z elektrolitami (300 ml, 400 ml, 500 ml) oraz emulsję tłuszczową Intralipid 20% (255 ml, 340 ml, 425 ml). Zawartość aminokwasów wynosi 34 g, 45 g i 57 g, azotu 5,4 g, 7,2 g i 9,0 g, tłuszczów 51 g, 68 g i 85 g, a węglowodanów (glukoza/dekstroza) 97 g, 130 g i 162 g. Całkowita wartość energetyczna wynosi 1000 kcal, 1400 kcal i 1700 kcal, z osmolalnością około 830 mOsm/kg i pH około 5,6. Produkt zawiera elektrolity w ilościach: sód 32-53 mmol, potas 24-40 mmol, magnez 4,0-6,7 mmol, wapń 2,0-3,3 mmol, fosforany 11-18 mmol, chlorki 47-78 mmol oraz octany 39-65 mmol, co należy uwzględnić przy suplementacji dodatkowych elektrolitów.
alanina, aminokwasy, arginina, azot, chlorki, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fosfolipidy, fosforan nieorganiczny, fosforan organiczny, fosforany, glicyna, glukoza jednowodna, histydyna, Intralipid, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, kwas octowy, leucyna, lizyna, magnez, metionina, octany, olej sojowy, osmolalność, osmolarność, pierwiastki śladowe, potas, prolina, roztwór aminokwasów, seryna, siarczany, sód, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, wapń, wartość energetyczna, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olimel N9E
Produkt leczniczy Olimel N9E to trójkomorowy worek zawierający roztwór glukozy (27,5%), emulsję tłuszczową (20 g/100 ml, głównie olej z oliwek 80% i olej sojowy 20%) oraz roztwór aminokwasów (14,2%) z elektrolitami. Przedkliniczne badania toksykologiczne przeprowadzono na poszczególnych składnikach, nie na gotowym preparacie. Emulsja tłuszczowa wywołała typowe zmiany fizjologiczne u zwierząt, takie jak stłuszczenie wątroby, małopłytkowość oraz podwyższone stężenie cholesterolu, co jest charakterystyczne dla wysokiego spożycia lipidów i nie wskazuje na specyficzną toksyczność. Roztwory aminokwasów i glukozy, zawierające m.in. alaninę, argininę, lizynę, metioninę i inne aminokwasy egzogenne, nie wykazały właściwości toksycznych w badaniach przedklinicznych.
emulsja tłuszczowa, małopłytkowość, monitorowanie parametrów klinicznych, olej sojowy oczyszczony, olej z oliwek oczyszczony, OLIMEL N9E, proces krzepnięcia, roztwór aminokwasów, roztwór aminokwasów z elektrolitami, roztwór glukozy, roztwór glukozy z wapniem, stłuszczenie wątroby, trójkomorowy worek, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Octany – Wskazania do stosowania
Preparat Olimel N9E jest emulsją do żywienia pozajelitowego zawierającą octany w postaci octanu sodu trójwodnego oraz octanu lizyny, które pełnią kluczową rolę w utrzymaniu równowagi kwasowo-zasadowej. Preparat dostępny jest w trzech objętościach: 1000 ml, 1500 ml i 2000 ml, zawierających odpowiednio 54 mmol, 80 mmol oraz 107 mmol octanów. W składzie znajdują się także precyzyjnie dobrane elektrolity: sód (35,0-70,0 mmol), potas (30,0-60,0 mmol), magnez (4,0-8,0 mmol), wapń (3,5-7,0 mmol), fosforany (15,0-30,0 mmol) i chlorki (45-90 mmol), co umożliwia kompleksowe wsparcie metaboliczne i precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Wartość energetyczna preparatu wynosi od 1070 kcal do 2140 kcal, z czego energia niebiałkowa stanowi 840-1680 kcal, a stosunek energii glukozy do tłuszczów wynosi 52/48, zapewniając optymalne wykorzystanie składników odżywczych.
choroba Leśniowskiego-Crohna, dysfagia, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, niedrożność przewodu pokarmowego, octan lizyny, octan sodu trójwodny, octan w żywieniu pozajelitowym, osmolarność, ostre zapalenie trzustki, równowaga kwasowo-zasadowa, rozległy zabieg operacyjny, roztwór aminokwasów, terapia żywieniowa, wartość energetyczna niebiałkowa, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie wchłaniania, zapalenie jelita, zespół krótkiego jelita, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
L-leucyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
L-leucyna, aminokwas egzogenny obecny w wielu preparatach do żywienia pozajelitowego, jest stosowana u pacjentek w ciąży i karmiących piersią, jednak dostępne dane dotyczące jej bezpieczeństwa w tych okresach są ograniczone. Charakterystyki produktów takich jak Aminomel 10E (6,24 g/1000 ml), Aminomel 12,5E (7,80 g/1000 ml), AMINOSTERIL N-HEPA 8% (13,09 g/1000 ml) oraz Vamin 18 Electrolyte-Free (7,9 g/1000 ml) wskazują na brak wystarczających danych klinicznych, choć niektóre źródła sugerują brak ryzyka na podstawie badań porównywalnych roztworów aminokwasów. Wobec tego decyzja o zastosowaniu tych preparatów powinna być poprzedzona indywidualną oceną stosunku korzyści do potencjalnego ryzyka, uwzględniając stan kliniczny pacjentki oraz konieczność żywienia pozajelitowego.
- Leksykon substancji czynnych
L-ornityna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
L-ornityna, obecna w preparatach Aminomel 10E (2,42 g/l) oraz Aminomel 12,5E (3,02 g/l) w formie chlorowodorku, jest składnikiem mieszanin aminokwasów stosowanych w żywieniu pozajelitowym. Aktualne dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania L-ornityny u kobiet ciężarnych i karmiących piersią są niewystarczające, co uniemożliwia pełną ocenę ryzyka. Charakterystyka produktów wskazuje na konieczność indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka przez lekarza przed podjęciem decyzji o terapii. Wskazane jest, aby pacjentki były informowane o braku danych dotyczących bezpieczeństwa, konieczności monitorowania parametrów biochemicznych i klinicznych oraz o potrzebie natychmiastowego zgłaszania niepokojących objawów podczas stosowania preparatów zawierających L-ornitynę.
5E, aminokwas, Aminomel 10E, Aminomel 12, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek L-ornityny, L-ornityna, mleko matki, parametry biochemiczne, parametry kliniczne, parametry laboratoryjne, płodność, płodność męska, płodność żeńska, roztwór aminokwasów, stosunek korzyści do ryzyka, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pediaven NN1 –
Pediaven NN1 to dwukomorowy roztwór do infuzji przeznaczony do żywienia pozajelitowego, zawierający aminokwasy (15 g/1000 ml) oraz glukozę (100 g/1000 ml) wraz z niezbędnymi składnikami mineralnymi, takimi jak wapń (9,4 mmol/1000 ml), magnez (2,1 mmol/1000 ml), sód (4,5 mmol/1000 ml) i mikroelementy (np. cynk 2030 µg/1000 ml, miedź 230 µg/1000 ml). Po zmieszaniu komór roztwór ma osmolarność około 715 mOsm/l i pH 4,8–5,5, co wymaga uwagi przy podawaniu dożylnym, zwłaszcza obwodowym, ze względu na ryzyko podrażnienia naczyń. Preparat jest dostarczany w sterylnych, dwukomorowych workach o pojemności 250 ml, które po aktywacji i wymieszaniu zawartości tworzą gotowy do użycia roztwór pozbawiony cząstek stałych. Pediaven NN1 nie powinien być mieszany z ceftriaksonem w tej samej linii infuzyjnej ze względu na ryzyko wytrącenia soli wapniowych.
acetylocysteina, aminokwas, azot całkowity, ceftriakson, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, glukonian wapnia, glukoza jednowodna, hipertoniczność, linia infuzyjna, niezgodność fizykochemiczna, osmolarność, pierwiastek śladowy, podrażnienie żyły, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, roztwór dożylny, składnik mineralny, substancja pomocnicza, worek dwukomorowy, zakrzepowe zapalenie żyły, zestaw infuzyjny, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Omegaflex special bez elektrolitów
Produkt leczniczy Omegaflex special bez elektrolitów, emulsja do infuzji dożylnej, zawiera glukozę (99,00–297,0 g), emulsję tłuszczową (25–75 g) oraz roztwór aminokwasów (35,0–105,1 g) w zależności od objętości opakowania (625–1875 ml). Całkowita wartość kaloryczna wynosi od 740 kcal (3090 kJ) do 2215 kcal (9265 kJ), a osmolalność produktu to 1840 mOsm/kg przy pH 5,0–6,0. Zgodnie z charakterystyką produktu, Omegaflex special bez elektrolitów nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn, co jest kluczową informacją dla lekarzy przepisujących ten preparat, zwłaszcza u pacjentów aktywnych zawodowo, wymagających zachowania pełnej sprawności psychomotorycznej.
aminokwas, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, infuzja dożylna, interakcja lekowa, lek przeciwbólowy, lek przeciwpadaczkowy, olej sojowy, omega-3-kwasy triglicerydów, osmolalność, osmolarność teoretyczna, roztwór aminokwasów, triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, wartość kaloryczna, zaburzenie świadomości - Leksykon substancji czynnych
Chromu chlorek – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Chrom chlorek sześciowodny jest składnikiem produktu leczniczego Pediaven NN1, roztworu do żywienia pozajelitowego, w którym chrom występuje w ilości 2,6 µg na 250 ml roztworu (0,01 mg/1000 ml po zmieszaniu). Całkowita zawartość chromu w produkcie wynosi 0,5 µg/250 ml, co odpowiada 2 µg/1000 ml. Produkt zawiera również inne pierwiastki śladowe, takie jak miedź (57,5 µg/250 ml), fluor (20 µg/250 ml), jod (2,5 µg/250 ml), mangan (1,5 µg/250 ml), selen (4,8 µg/250 ml) oraz cynk (507,5 µg/250 ml). Pediaven NN1 jest dostarczany w dwukomorowym worku, gdzie po zmieszaniu roztwór ma osmolarność około 715 mOsm/l, pH 4,8–5,5 oraz jest przezroczysty, bezbarwny do lekko żółtego, wolny od cząstek stałych.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Numeta G16%E –
Numeta G16%E to specjalistyczna emulsja do infuzji w postaci trójkomorowego worka, zawierająca 50% roztwór glukozy (155 ml), 5,9% pediatryczny roztwór aminokwasów z elektrolitami (221 ml) oraz 12,5% emulsję tłuszczową (124 ml). Preparat dostarcza aminokwasy (m.in. alanina, arginina, kwas asparaginowy, cysteina), glukozę oraz lipidy (około 80% oczyszczonego oleju z oliwek i 20% oleju sojowego), a także elektrolity: sód, potas, wapń, magnez, fosforany, octany, jabłczany i chlorki. Wersja trójkomorowa o objętości 500 ml zawiera 13 g aminokwasów, 77,5 g glukozy, 15,5 g lipidów, dostarczając 517 kcal energii całkowitej (465 kcal energii niebiałkowej), przy pH około 5,5 i osmolarności około 1230 mOsm/l. Konstrukcja worka umożliwia elastyczne podawanie składników odżywczych z lipidami lub bez, co pozwala na indywidualizację terapii żywienia pozajelitowego u pacjentów pediatrycznych.
aminokwasy, aminokwasy z elektrolitami, azot, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, olej sojowy oczyszczony, olej z oliwek oczyszczony, osmolarność, roztwór aminokwasów, roztwór aminokwasów z elektrolitami, roztwór glukozy, trójkomorowy worek, wartość energetyczna niebiałkowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – SmofKabiven
SmofKabiven to kompleksowy preparat do żywienia pozajelitowego w formie emulsji do infuzji, dostępny w trójkomorowych workach o pojemnościach od 493 ml do 2463 ml. Produkt zawiera precyzyjnie zbilansowany zestaw aminokwasów (np. alanina 7,1 g/1000 ml, arginina 6,1 g/1000 ml), glukozę (127 g/1000 ml) oraz emulsję tłuszczową z olejów roślinnych i rybnych, dostarczającą energii około 1100 kcal/1000 ml. Elektrolity takie jak sód (41 mmol/1000 ml), potas (30 mmol/1000 ml), magnez (5,1 mmol/1000 ml) i wapń (2,5 mmol/1000 ml) są obecne w ilościach odpowiadających zapotrzebowaniu klinicznemu. Produkt charakteryzuje się osmolalnością około 1800 mOsm/kg i pH około 5,6 po zmieszaniu składników, co jest istotne dla bezpieczeństwa i tolerancji infuzji. Worek Biofine z trójkomorowym systemem umożliwia oddzielne przechowywanie składników, które mieszane są tuż przed podaniem, co zapobiega degradacji i utlenianiu składników dzięki obecności pochłaniacza tlenu.
alanina, alfa-tokoferol, aminokwas, arginina, chlorek potasu, chlorek wapnia, elektrolit, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fosfolipid, glicerofosforan sodu, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas octowy, kwas solny, kwasy omega-3, leucyna, lizyna, metionina, octan sodu, oleinian sodu, olej oliwkowy, olej rybny, osmolalność, osmolarność, pochłaniacz tlenu, prolina, roztwór aminokwasów, seryna, siarczan cynku, siarczan magnezu, tauryna, treonina, triglicerydy kwasów tłuszczowych, tryptofan, tyrozyna, walina, witamina E, wodorotlenek sodu - Leksykon substancji czynnych
Cerebrolizyna – Interakcje
Cerebrolizyna (215,2 mg/ml), będąca mieszaniną peptydów pochodzenia świńskiego, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami przeciwdepresyjnymi oraz inhibitorami monoaminooksydazy (MAO). Współistnienie terapii z tymi grupami leków może prowadzić do działania addytywnego, nasilającego efekty farmakologiczne, co wymaga zmniejszenia dawki leków przeciwdepresyjnych lub inhibitorów MAO oraz ścisłego monitorowania pacjenta. Ponadto, podczas infuzji Cerebrolizyny nie należy mieszać jej z zrównoważonymi roztworami aminokwasów ze względu na ryzyko zmian właściwości fizykochemicznych preparatu, co może obniżyć skuteczność terapii. Witaminy oraz leki sercowo-naczyniowe mogą być stosowane równocześnie, jednak zawsze podawane oddzielnie, bez mieszania w jednej strzykawce.
cerebrolizyna, choroba neurologiczna, deficyt motoryczny, deficyt poznawczy, działanie addytywne, działanie niepożądane, infuzja, inhibitor MAO, lek przeciwdepresyjny, lek sercowo-naczyniowy, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, roztwór aminokwasów, schorzenie neurologiczne, stan poudarowy, terapia skojarzona, uszkodzenie mózgu, wywiad lekarski - Leksykon substancji czynnych
Cystyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Preparat Vamin 14 Electrolyte-Free zawiera cystynę w stężeniu 420 mg/1000 ml roztworu (w formie L-cysteiny i L-cystyny) oraz łącznie 85 g/l aminokwasów, z czego 38,7 g stanowią aminokwasy niezbędne, w tym cysteina i tyrozyna. Cystyna, jako aminokwas siarkowy, pełni kluczową rolę w syntezie białek i funkcjach antyoksydacyjnych, co jest szczególnie istotne u kobiet ciężarnych i karmiących piersią. Pomimo braku dedykowanych badań dotyczących wpływu preparatu na reprodukcję, ciąże i laktację, dostępne dane literaturowe wskazują na względne bezpieczeństwo stosowania roztworów aminokwasów zawierających cystynę w tych okresach, pod warunkiem ścisłego monitorowania stanu klinicznego matki i rozwoju płodu lub dziecka.
- Leksykon substancji czynnych
L-walina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
L-walina, jako aminokwas egzogenny, jest składnikiem różnych preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel 10E (5,00 g/l), Aminomel 12,5E (6,25 g/l), Aminosteril N-Hepa 8% (10,08 g/l), Vamin 18 Electrolyte-Free (7,3 g/l) oraz Vaminolact (3,6 g/l). Dane kliniczne dotyczące stosowania tych preparatów u kobiet w ciąży są ograniczone. W przypadku Aminosteril N-Hepa 8% oraz Vamin 18 Electrolyte-Free nie wykazano ryzyka stosowania w ciąży na podstawie badań porównywalnych roztworów aminokwasów, choć brak jest specyficznych badań dla tych produktów. Natomiast dla Aminomel 10E i Aminomel 12,5E brak jest wystarczających danych, co wymaga ostrożnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Podobne ograniczenia dotyczą stosowania tych preparatów u kobiet karmiących piersią, gdzie również brak jest dedykowanych badań klinicznych, a decyzja terapeutyczna powinna uwzględniać indywidualną analizę korzyści i potencjalnych zagrożeń.
- Leksykon substancji czynnych
Chlorki – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorki, jako podstawowe elektrolity fizjologiczne, odgrywają kluczową rolę w utrzymaniu homeostazy wodno-elektrolitowej i występują naturalnie w osoczu. Dane przedkliniczne potwierdzają, że podawanie chlorków w dawkach terapeutycznych, stosowanych w preparatach takich jak Lipoflex peri (38 mmol/l), Lipoflex special (48 mmol/l), Olimel N9E (45 mmol/l) oraz Prismasol 2 mmol/l potasu (111,5 mmol/l), nie wywołuje efektów toksycznych. Preparaty te, wykorzystywane m.in. w żywieniu pozajelitowym oraz hemodializie i hemofiltracji, zawierają chlorki w stężeniach odpowiadających zapotrzebowaniu fizjologicznemu, co podkreśla ich bezpieczeństwo kliniczne. W badaniach nie zaobserwowano specyficznych działań toksycznych chlorków, a ewentualne zmiany toksykologiczne w emulsjach tłuszczowych były związane z wysokim poborem tłuszczów, a nie obecnością chlorków.
beta-sitosterol, chlorek magnezu, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia, elektrolit, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fitoestrogen, hemodializa, hemofiltracja, hipercholesterolemia, homeostaza wodno-elektrolitowa, małopłytkowość, olej sojowy, osocze, roztwór aminokwasów, roztwór do hemodializy, roztwór glukozy, stężenie fizjologiczne, stłuszczenie wątroby, substancja toksyczna, zaburzenia płodności, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clinimix N17G35E –
Produkt leczniczy Clinimix N17G35E, będący roztworem do infuzji do żywienia pozajelitowego, składa się z dwóch komponentów: roztworu aminokwasów z elektrolitami oraz roztworu glukozy z wapniem. Bezpośrednie badania przedkliniczne całego produktu nie zostały przeprowadzone, jednak badania poszczególnych składników wykazały brak specyficznej toksyczności. Profil aminokwasowy zawiera 15 L-aminokwasów, w tym 8 niezbędnych, z proporcjami: stosunek aminokwasów niezbędnych do wszystkich aminokwasów wynosi 41,3%, stosunek aminokwasów niezbędnych do całkowitego azotu 2,83, a aminokwasy rozgałęzione stanowią 19% wszystkich aminokwasów, co odzwierciedla fizjologicznie zrównoważony skład.