roztwór aminokwasów
Roztwór aminokwasów to preparat medyczny zawierający mieszaninę aminokwasów egzogennych i endogennych, stosowany w żywieniu pozajelitowym. Preparaty te są kluczowym elementem terapii żywieniowej u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować odpowiedniej ilości białka drogą doustną lub enteralną.
Współczesne roztwory aminokwasów zawierają zazwyczaj wszystkie aminokwasy niezbędne oraz większość aminokwasów względnie niezbędnych w proporcjach dostosowanych do potrzeb metabolicznych organizmu. Dostępne są preparaty standardowe oraz specjalistyczne, dedykowane pacjentom z niewydolnością wątroby, nerek, w stanach katabolicznych czy dla populacji pediatrycznej.
Zastosowanie roztworów aminokwasów w praktyce klinicznej wymaga monitorowania parametrów biochemicznych, w tym stężenia mocznika, kreatyniny oraz elektrolitów. Optymalne dawkowanie zależy od stanu klinicznego pacjenta, jego zapotrzebowania białkowego i funkcji narządów. Typowe dawki dla dorosłych wynoszą 1,0-2,0 g aminokwasów/kg m.c./dobę, a w stanach hiperkatabolicznych mogą być zwiększone do 2,5 g/kg/dobę.
Roztwory aminokwasów stanowią integralną część mieszanin do żywienia pozajelitowego, które mogą być podawane jako preparaty typu all-in-one (zawierające również emulsje tłuszczowe i roztwory glukozy) lub oddzielnie. Właściwy dobór preparatu i jego dawkowanie są kluczowe dla utrzymania równowagi azotowej oraz wsparcia procesów anabolicznych u pacjentów w stanie krytycznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aminomix 1 Novum –
Aminomix 1 Novum to dwukomorowy roztwór do infuzji przeznaczony do żywienia pozajelitowego dorosłych oraz dzieci powyżej 2 lat, stosowany w sytuacjach niemożności żywienia doustnego, niewystarczającego żywienia dojelitowego lub przeciwwskazań do żywienia dojelitowego (np. niedrożność przewodu pokarmowego, ciężkie zapalenie trzustki). Preparat dostarcza kompletny zestaw składników odżywczych: 50 g aminokwasów (8 g azotu), 220 g glukozy jednowodnej (odpowiadającej glukozie bezwodnej), elektrolity (Na+ 50 mmol/l, K+ 30 mmol/l, Ca++ 2 mmol/l, Mg++ 3 mmol/l, Zn++ 0,04 mmol/l, Cl- 64 mmol/l, octan 75 mmol/l, glicerofosforan 15 mmol/l) oraz płyny, zapewniając całkowitą wartość energetyczną 1000 kcal/1000 ml, w tym 800 kcal energii pozabiałkowej. Preparat charakteryzuje się wysoką osmolalnością 1826-2018 mOsm/kg wody i osmolarnością 1779 mOsm/l, co klasyfikuje go jako roztwór hipertoniczny wymagający podawania dożylnie przez cewnik centralny.
aminokwasy, cewnik centralny, kwasy tłuszczowe, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność jelit, osmolalność, osmolarność, pierwiastki śladowe, równowaga wodno-elektrolitowa, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, roztwór hipertoniczny, roztwór węglowodanów, suplementacja witamin, synteza białek, worek dwukomorowy, zaburzenia połykania, zapalenie trzustki, żyły obwodowe, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Numeta G13%E Preterm –
NUMETA G13%E Preterm to trójkomorowy produkt do żywienia pozajelitowego wcześniaków, zawierający roztwór glukozy, pediatryczny roztwór aminokwasów z elektrolitami oraz emulsję tłuszczową. W badaniu klinicznym III fazy obejmującym 159 pacjentów pediatrycznych zidentyfikowano działania niepożądane o nieznanej częstości, takie jak hipofosfatemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hipertriglicerydemia, hiperlipidemia, hiponatremia oraz cholestaza. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu przeciążenia tłuszczami, objawiającego się hiperlipidemią, gorączką, stłuszczeniem i pogorszeniem funkcji wątroby, niedokrwistością, leukopenią, małopłytkowością, zaburzeniami krzepliwości oraz objawami neurologicznymi, który może wystąpić zarówno przy nieprawidłowym, jak i prawidłowym stosowaniu produktu, zwłaszcza u pacjentów z ograniczoną zdolnością metabolizowania lipidów.
cholestaza, emulsja tłuszczowa, hepatomegalia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, hipofosfatemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, martwica skóry, niedokrwistość, niewydolność oddechowa, osady w naczyniach płucnych, parametry biochemiczne krwi, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, śpiączka, stłuszczenie wątroby, trójkomorowy worek, uszkodzenie tkanek miękkich, wynaczynienie, zaburzenia krzepliwości krwi, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zator naczyń płucnych, zespół przeciążenia tłuszczami, żywienie pozajelitowe wcześniaków - Leksykon leków
Skład i postać leku – Omegaflex special bez elektrolitów
Omegaflex special bez elektrolitów to trzykomorowa emulsja do infuzji dożylnej, przeznaczona do kompletnego żywienia pozajelitowego, zawierająca aminokwasy, glukozę oraz tłuszcze, w tym kwasy omega-3. Produkt dostępny jest w objętościach 625 ml, 1000 ml, 1250 ml i 1875 ml, dostarczając odpowiednio: aminokwasy od 35,0 g do 105,1 g, azot od 5 g do 15 g, glukozę od 90 g do 270 g oraz tłuszcze od 25 g do 75 g. Wartość energetyczna waha się od 740 kcal (3090 kJ) do 2215 kcal (9265 kJ) w zależności od objętości. Preparat charakteryzuje się osmolalnością 1840 mOsm/kg, pH 5,0-6,0 oraz wymaga aseptycznego wymieszania zawartości komór przed podaniem, co skutkuje powstaniem jednolitej emulsji typu olej w wodzie.
alanina, alanylo-glutamina, aminokwas, arginina, emulsja do infuzji dożylnej, emulsja mlecznobiała, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fosfolipidy, glicerol, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas cytrynowy, kwas glutaminowy, kwas tłuszczowy omega-3, leucyna, lizyna, metionina, mikroelement, oleinian sodu, olej sojowy, osmolalność, osmolarność, pierwiastek śladowy, prolina, roztwór aminokwasów, seryna, tokoferol, treonina, triglicerydy kwasów omega-3, triglicerydy kwasów tłuszczowych, tryptofan, walina, wodorotlenek sodu, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Prolina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Prolina, jako aminokwas obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego, wymaga ostrożnego stosowania u kobiet w ciąży i podczas laktacji ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących jej bezpieczeństwa w tych okresach. Nie przeprowadzono kompleksowych badań na zwierzętach oceniających wpływ proliny na reprodukcję, a większość charakterystyk produktów podkreśla brak danych dotyczących wpływu na płodność. Podawanie preparatów zawierających prolinę w ciąży jest możliwe jedynie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i wyłącznie w sytuacjach klinicznie uzasadnionych. Niektóre produkty, takie jak Finomel czy Nutrineal PD4 (1,1% roztwór aminokwasów), mają szczególne ograniczenia lub przeciwwskazania do stosowania w ciąży i laktacji. W przypadku laktacji aminokwasy, w tym prolina, przenikają do mleka kobiecego, jednak w dawkach leczniczych nie przewiduje się negatywnego wpływu na noworodka, choć karmienie piersią podczas żywienia pozajelitowego nie jest zalecane.
aminokwas, Aminomix, Aminoplasmal, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, emulsja, Finomel, karmienie piersią, laktacja, lęk, mleko ludzkie, noworodek, Nutrineal, Olimel, płodność, prolina, reprodukcja, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, toksyczność, tolerancja leku, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lipofundin MCT/LCT 20% 20%
Lipofundin MCT/LCT 20% to emulsja lipidowa zawierająca olej sojowy oraz trójglicerydy średniołańcuchowe i długołańcuchowe, dostarczająca niezbędne kwasy tłuszczowe. Dawkowanie u dorosłych wynosi standardowo 0,7-1,5 g tłuszczów/kg mc./dobę, z możliwością zwiększenia do 2,0 g/kg mc./dobę w stanach zwiększonego zapotrzebowania kalorycznego. W szczególnych przypadkach, takich jak długotrwałe żywienie pozajelitowe w domu lub zespół krótkiego jelita, dawka nie powinna przekraczać 1,0 g/kg mc./dobę. U wcześniaków dawka początkowa wynosi 0,5-1,0 g/kg mc./dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 3,0 g/kg mc./dobę. U niemowląt i małych dzieci maksymalna dawka to 3,0-4,0 g/kg mc./dobę, podawana w infuzji ciągłej przez 24 godziny. U dzieci i młodzieży dawka maksymalna wynosi 2,0-3,0 g/kg mc./dobę. Zaleca się, aby emulsja stanowiła do 50% kalorii pozabiałkowych w żywieniu pozajelitowym.
całkowite żywienie pozajelitowe, choroba nowotworowa, emulsja tłuszczowa, hiperlipidemia, infuzja ciągła, kalorie pozabiałkowe, niezbędne kwasy tłuszczowe, olej sojowy, parametry kliniczne, parametry laboratoryjne, roztwór aminokwasów, triglicerydy, trójglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, węglowodany, zapotrzebowanie kaloryczne, zespół krótkiego jelita, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Lizyna bezwodna – Wskazania do stosowania
Lizyna bezwodna, podawana jako chlorowodorek lizyny, jest kluczowym aminokwasem egzogennym stosowanym w żywieniu pozajelitowym, szczególnie w preparacie Kabiven Peripheral. Preparat ten dostępny jest w trójkomorowych workach o pojemnościach 2400 ml, 1920 ml i 1440 ml, zawierających odpowiednio 5,6 g, 4,5 g i 3,4 g lizyny bezwodnej oraz całkowitą zawartość aminokwasów wynoszącą 57 g, 45 g i 34 g. Całkowita zawartość azotu w preparacie wynosi 9,0 g, 7,2 g lub 5,4 g, a wartość energetyczna całkowita to 1700 kcal, 1400 kcal lub 1000 kcal, w zależności od objętości worka. Lizyna pełni istotne funkcje biologiczne, takie jak udział w syntezie białek, tworzeniu kolagenu, absorpcji wapnia oraz produkcji enzymów i hormonów, co czyni ją niezbędnym składnikiem żywienia pozajelitowego u pacjentów z niemożnością lub niewystarczalnością żywienia doustnego bądź dojelitowego.
aminokwas, aminokwas egzogenny, aminokwas niezbędny, chlorowodorek lizyny, choroba nowotworowa, choroba przewodu pokarmowego, ciężka infekcja, ciężkie oparzenie, ciężkie zapalenie trzustki, Kabiven Peripheral, kacheksja, kolagen, lizyna bezwodna, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność wielonarządowa, roztwór aminokwasów, sepsa, SIRS, synteza białek, tkanka łączna, zaburzenie motoryki jelit, zespół krótkiego jelita, zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – SmofKabiven extra Nitrogen EF –
SmofKabiven extra Nitrogen EF to trójkomorowy preparat do żywienia pozajelitowego, zawierający aminokwasy (33,1-166 g), glukozę (42,8-214 g) oraz emulsję tłuszczową (14,6-73,0 g) złożoną z oleju sojowego, triglicerydów średniołańcuchowych, oleju z oliwek i oleju rybiego bogatego w kwasy omega-3. Preparat jest wskazany u dorosłych i dzieci powyżej 2 lat, gdy żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane, np. w stanach zaburzeń połykania, niedrożności przewodu pokarmowego, ciężkich chorobach jelit czy stanach katabolicznych. Dostępny jest w pięciu objętościach (506-2531 ml) o wartości energetycznej od 450 do 2250 kcal (1,9-9,4 MJ) oraz zawartości azotu od 5,3 do 26,5 g, co pozwala na indywidualne dopasowanie do potrzeb pacjenta.
aminokwas, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, aminokwas rozgałęziony, elektrolit, emulsja tłuszczowa, glukoza, izoleucyna, kwas omega-3, leucyna, niedokrwienie jelit, niedożywienie, niedrożność przewodu pokarmowego, olej rybi, olej sojowy, olej z oliwek, osmolalność, osmolarność, ostre zapalenie trzustki, przetoka przewodu pokarmowego, rozległe oparzenie, roztwór aminokwasów, stan kataboliczny, stan odżywienia, tauryna, tłuszcz, trigliceryd nasycony, trójkomorowy worek, walina, zaburzenie połykania, zaburzenie świadomości, zespół krótkiego jelita, żyła obwodowa, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olimel Peri N4E
OLIMEL PERI N4E to trójkomorowy worek do żywienia pozajelitowego zawierający emulsję tłuszczową, roztwór aminokwasów z elektrolitami oraz roztwór glukozy z wapniem. Stosowanie preparatu wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które mogą wynikać zarówno ze składu, jak i nieprawidłowego podawania (np. przedawkowanie, zbyt szybka infuzja). Wczesne objawy niepożądane, takie jak nadmierne pocenie się, gorączka, dreszcze, ból głowy, wysypka skórna i duszności, wymagają natychmiastowego przerwania infuzji. W badaniu klinicznym z udziałem 28 pacjentów podawano dawkę do 40 ml/kg/dobę przez 5 dni, a najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były tachykardia, zmniejszone łaknienie, hipertriglicerydemia, bóle brzucha, biegunka, nudności oraz nadciśnienie tętnicze. Wynaczynienie w miejscu infuzji może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak ból, obrzęk, martwica skóry czy zapalenie tkanek.
azotemia, cholestaza, choroba wątroby związana z żywieniem pozajelitowym, ciężkie niedożywienie, duszność, emulsja tłuszczowa, fosfataza alkaliczna, głodówka pooperacyjna, hepatomegalia, hipertriglicerydemia, małopłytkowość, martwica skóry, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, niewydolność oddechowa, reakcja nadwrażliwości, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, stężenie bilirubiny, tachykardia, transaminaza, wynaczynienie, wysypka skórna, zator naczyń płucnych, żółtaczka, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Multimel N6-900E
Produkt Multimel N6-900E jest przeznaczony do żywienia pozajelitowego i dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, masy ciała, wydatku energetycznego oraz zdolności metabolizowania składników. U dorosłych maksymalna dawka dobowa wynosi 40 ml/kg mc., co odpowiada 1,36 g aminokwasów, 4,8 g glukozy, 1,6 g tłuszczów, 1,28 mmol sodu i 0,96 mmol potasu na kg masy ciała. Dla pacjenta o masie 70 kg maksymalna dawka to 2800 ml emulsji. U dzieci powyżej 2 lat dawkowanie zależy od wieku, stanu nawodnienia i zapotrzebowania na azot, z maksymalną dawką dobową 45 ml/kg dla obu grup wiekowych (2-11 i 12-18 lat), ograniczoną przez stężenie magnezu. Szybkość wlewu nie powinna przekraczać 2,0 ml/kg/h u młodzieży, a u dzieci do 11 lat do 3,0 ml/kg/h, z ograniczeniem przez stężenie glukozy.
emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, katabolizm, leczenie żywieniowe, osmolarność, podanie dożylne, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, stan nawodnienia, stan odżywienia, szybkość wlewu, wartość energetyczna, wartość energetyczna niebiałkowa, worek trójkomorowy, wydatek energetyczny, wysoka osmolarność, zapotrzebowanie energetyczne, zapotrzebowanie na azot, żyła centralna, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Olej rybny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa oleju rybnego, stosowanego w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Omegaven, SMOFlipid oraz SmofKabiven (w tym EF i Peripheral), nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych przy zalecanych dawkach. Testy farmakologiczne, toksyczności ostrej i przewlekłej oraz genotoksyczności potwierdziły brak działania teratogennego, embriotoksycznego oraz negatywnego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, choć specyficzne badania dotyczące wpływu samego oleju rybnego na reprodukcję nie były prowadzone. W badaniach tolerancji miejscowej odnotowano jedynie słabo nasilone, przemijające reakcje zapalne po podaniu dotętniczym, okołożylnym, podskórnym i domięśniowym, a także umiarkowany potencjał uczulający na skórę w testach na świnkach morskich. Nie stwierdzono natomiast ryzyka reakcji anafilaktycznych po podaniu systemowym.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie anafilaktyczne, emulsja tłuszczowa, kwas omega-3, leczenie substytucyjne, martwica tkanek, podanie dotętnicze, podanie pozanaczyniowe, potencjał uczulający, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, reakcja zapalna, roztwór aminokwasów, toksyczność ostra, tolerancja miejscowa, uszkodzenie embriotoksyczne, wpływ teratogenny, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kabiven –
Kabiven jest preparatem do żywienia pozajelitowego przeznaczonym dla dorosłych oraz dzieci powyżej 2 roku życia, stosowanym w sytuacjach, gdy żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Wskazania obejmują m.in. ciężkie urazy twarzoczaszki, zaburzenia świadomości, zaburzenia wchłaniania, zespół krótkiego jelita, niedrożność przewodu pokarmowego, ostre zapalenie trzustki oraz ciężką niewydolność wielonarządową. Kabiven dostarcza pełnowartościowy zestaw składników odżywczych w formie trójkomorowego worka, zawierającego roztwór aminokwasów z elektrolitami, emulsję tłuszczową (Intralipid 20%) oraz roztwór glukozy 19%. Preparat dostępny jest w czterech objętościach od 1026 ml do 2566 ml, co pozwala na dostosowanie podaży aminokwasów (34–85 g), azotu (5,4–13,5 g), tłuszczów (40–100 g) oraz węglowodanów (100–250 g). Całkowita wartość energetyczna wynosi od 900 do 2300 kcal, z energią pozabiałkową od 800 do 2000 kcal.
aminokwasy egzogenne, aminokwasy endogenne, emulsja tłuszczowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, Intralipid, katabolizm białkowy, leczenie żywieniowe, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność wielonarządowa, olej sojowy, ostre zapalenie trzustki, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, trójkomorowy worek, uraz twarzoczaszki, wstrząs, zaburzenia świadomości, zaburzenia wchłaniania, zespół krótkiego jelita, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe