Właściwości farmakodynamiczne
Lenalidomide Ranbaxy 20 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe i immunomodulacyjne. Mechanizm jego działania opiera się na wiązaniu z cereblonem, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych, skutkując cytotoksycznością i modulacją układu immunologicznego. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, w tym komórek szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q w MDS. Ponadto lek wzmacnia odpowiedź immunologiczną poprzez zwiększenie aktywności komórek T, NK i NKT oraz nasila cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) w terapii skojarzonej z rytuksymabem. Dodatkowo wykazuje właściwości antyangiogenne, proerytropoetyczne oraz przeciwzapalne, hamując produkcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6.
Właściwości farmakodynamiczne lenalidomidu
Lenalidomid należy do grupy farmakoterapeutycznej określanej jako inne leki o działaniu immunosupresyjnym i jest klasyfikowany według kodu ATC: L04AX04. Lek ten charakteryzuje się złożonym mechanizmem działania oraz szerokim spektrum aktywności przeciwnowotworowej i immunomodulacyjnej.1
Mechanizm działania
Lenalidomid działa poprzez złożony mechanizm molekularny, który obejmuje kilka istotnych procesów komórkowych:
- Wiązanie z cereblonem – lenalidomid wiąże się bezpośrednio do cereblonu, który jest składnikiem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna. Kompleks ten zawiera także białko DDB1 (ang. deoxyribonucleic acid damage-binding protein 1), kulinę 4 (CUL4) oraz białko regulatorowe kuliny 1 (Roc1).2
- Rekrutacja białek substratowych – w komórkach hematopoetycznych lenalidomid, wiążąc się z cereblonem, rekrutuje białka substratowe Aiolos i Ikaros (czynniki transkrypcyjne w komórkach limfatycznych), co prowadzi do ich ubikwitynacji i następnie degradacji. Ten proces skutkuje bezpośrednią cytotoksycznością i działaniem immunomodulacyjnym.3
Działanie przeciwnowotworowe
Działanie przeciwnowotworowe lenalidomidu obejmuje kilka mechanizmów:
- Hamowanie proliferacji i indukcja apoptozy – lek hamuje proliferację i wywołuje apoptozę określonych nowotworowych komórek hematopoetycznych, w tym:4
- Nowotworowych komórek plazmatycznych szpiczaka mnogiego
- Komórek nowotworowych chłoniaka grudkowego
- Komórek z delecjami w obrębie chromosomu 5
- Selektywne działanie w MDS z delecją 5q – w zespołach mielodysplastycznych (MDS) z delecją 5q lenalidomid wybiórczo hamuje aktywność nieprawidłowego klonu, nasilając apoptozę komórek z delecją 5q.5
Działanie immunomodulacyjne
Lenalidomid wykazuje również istotne działanie na układ immunologiczny poprzez:
- Wzmacnianie odpowiedzi immunologicznej – zwiększa odporność zależną od komórek T i komórek typu Natural Killer (NK) oraz zwiększa liczbę komórek NK, T i NKT.6
- Nasilenie cytotoksyczności komórkowej – skojarzenie lenalidomidu i rytuksymabu zwiększa cytotoksyczność komórkową zależną od przeciwciał (ang. antibody-dependent cell cytotoxicity, ADCC) wobec komórek nowotworowych chłoniaka grudkowego.7
Dodatkowe właściwości
Lenalidomid wykazuje również inne istotne działania biologiczne:
- Właściwości antyangiogenne – hamuje angiogenezę poprzez hamowanie migracji i adhezji komórek śródbłonka oraz tworzenia mikronaczyń.8
- Działanie proerytropoetyczne – zwiększa wytwarzanie hemoglobiny płodowej przez hematopoetyczne komórki macierzyste CD34+.9
- Działanie przeciwzapalne – hamuje wytwarzanie cytokin prozapalnych (np. TNF-α i IL-6) przez monocyty.10
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu zostały potwierdzone w licznych badaniach klinicznych obejmujących różne wskazania hematoonkologiczne:11
- Sześć badań klinicznych fazy III z udziałem pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim
- Dwa badania kliniczne fazy III z udziałem pacjentów z nawrotowym, opornym szpiczakiem mnogim
- Jedno badanie kliniczne fazy III i jedno badanie kliniczne fazy II z udziałem pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi
- Jedno badanie kliniczne fazy II z udziałem pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza
- Jedno badanie fazy III i jedno badanie fazy IIIb z udziałem pacjentów z indolentnym chłoniakiem nieziarniczym (iNHL)
Nowo rozpoznany szpiczak mnogi
Szczególnie istotne wyniki uzyskano w badaniach dotyczących leczenia podtrzymującego lenalidomidem u pacjentów po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT).
Badanie CALGB 100104
W tym wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu fazy III, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, oceniano skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu jako leczenia podtrzymującego u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po ASCT:12
- Do badania włączono pacjentów w wieku 18-70 lat z czynnym MM wymagającym leczenia i bez wcześniejszej progresji po początkowym leczeniu.13
- Pacjenci byli randomizowani w stosunku 1:1 do grupy lenalidomidu lub placebo w ciągu 90-100 dni po ASCT.14
- Dawka podtrzymująca wynosiła 10 mg raz na dobę w dniach 1-28 powtarzanych 28-dniowych cykli i mogła być zwiększona do 15 mg raz na dobę po 3 miesiącach w przypadku dobrej tolerancji.15
- Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby.16
Pierwszorzędowym punktem końcowym badania był czas przeżycia bez progresji (PFS) od randomizacji do daty odnotowania progresji lub zgonu. Łącznie zrandomizowano 460 pacjentów: 231 do grupy lenalidomidu i 229 do grupy placebo.17
Wyniki wykazały znaczącą przewagę lenalidomidu nad placebo:
- Analiza po 15,5 miesiącach obserwacji wykazała 62% zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść lenalidomidu (HR = 0,38; 95% CI 0,27; 0,54; p <0,001).<sup data-drug="Lenalidomide Ranbaxy" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Wyniki PFS w momencie odślepienia po wcześniej zaplanowanej analizie okresowej oraz w oparciu o dane zebrane do 17 grudnia 2009 r. (okres obserwacji 15,5 miesiąca) wykazały 62-procentowe zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść lenalidomidu (HR = 0,38; 95% CI 0,27; 0,54; p 18
- Mediana PFS wynosiła 33,9 miesiąca (95% CI NE, NE) w grupie lenalidomidu wobec 19,0 miesięcy (95% CI 16,2; 25,6) w grupie placebo.19
- Korzyści w zakresie PFS obserwowano zarówno w podgrupie pacjentów z odpowiedzią całkowitą, jak i w podgrupie bez osiągniętej odpowiedzi całkowitej.20
Chłoniak grudkowy
Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu w chłoniaku grudkowym potwierdzono w dwóch kluczowych badaniach klinicznych: AUGMENT i MAGNIFY.
Badanie AUGMENT (CC-5013-NHL-007)
W tym wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu fazy III, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, oceniano skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem w porównaniu z rytuksymabem w skojarzeniu z placebo u pacjentów z nawrotowym/opornym na leczenie indolentnym chłoniakiem nieziarniczym (iNHL), w tym chłoniakiem grudkowym (FL).21
- Badanie obejmowało 358 pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzonym histologicznie MZL (chłoniak strefy brzeżnej) lub FL stopnia 1, 2 lub 3a (z fenotypem CD20+ potwierdzonym badaniami), którzy otrzymali uprzednio co najmniej jedną ogólnoustrojową terapię.22
- Schemat leczenia obejmował:
- Lenalidomid 20 mg doustnie raz na dobę przez pierwszych 21 dni powtarzanych 28-dniowych cykli, przez 12 cykli.
- Rytuksymab 375 mg/m² co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu od cyklu 2. do 5.
23
Pierwszorzędowym punktem końcowym badania był czas przeżycia bez progresji (PFS) oceniany przez niezależny komitet oceny (IRC) według kryteriów Międzynarodowej Grupy Roboczej (IWG) z 2007 r., bez uwzględnienia oceny PET.24
Wyniki badania wykazały istotną przewagę skojarzenia lenalidomid+rytuksymab nad skojarzeniem placebo+rytuksymab, zwłaszcza w populacji z chłoniakiem grudkowym:
| Parametr | Lenalidomid i rytuksymab (N = 148) |
Placebo i rytuksymab (N = 148) |
|---|---|---|
| Mediana PFS (95% CI) [miesiące] | 39,4 (25,1; NE) | 13,8 (11,2; 16,0) |
| Współczynnik ryzyka HR [95% CI] Wartość p |
0,40 (0,29; 0,55) <0,0001 |
|
| Odpowiedź obiektywna (CR + PR) [%] (95% CI) |
80,3% (72,9; 86,4) |
55,4% (47,0; 63,6) |
| Odpowiedź całkowita [%] (95% CI) |
34,7% (27,0; 43,0) |
19,6% (13,5; 26,9) |
| Czas trwania odpowiedzi – mediana [miesiące] (95% CI) |
36,6 (24,9; NE) |
NE |
| Przeżywalność po 5 latach [%] (95% CI) |
85,9% (78,6; 90,9) |
77,0% (68,9; 83,3) |
25
Badanie MAGNIFY (CC-5013-NHL-008)
Badanie MAGNIFY przeprowadzono w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z chłoniakiem grudkowym opornym na rytuksymab.26
- Do badania włączono 232 pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzonym histologicznie FL (stopnia 1, 2 lub 3a) lub MZL.27
- W odróżnieniu od badania AUGMENT, do badania MAGNIFY włączano pacjentów opornych na leczenie rytuksymabem (bez odpowiedzi lub nawrót w ciągu 6 miesięcy leczenia) lub podwójnie opornych na leczenie rytuksymabem i chemioterapią.28
- Schemat leczenia indukcyjnego obejmował:
- Lenalidomid 20 mg w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli.
- Rytuksymab 375 mg/m² co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu co drugiego 28-dniowego cyklu (cykle 3., 5., 7., 9. i 11.).
29
Pierwszorzędowym punktem końcowym był ogólny odsetek odpowiedzi (ORR) według kryteriów Międzynarodowej Grupy Roboczej z 1999 r.30
Wyniki analizy okresowej okresu leczenia indukcyjnego wykazały znaczącą skuteczność terapii, szczególnie u pacjentów z chłoniakiem grudkowym:
| Parametr | Wszyscy pacjenci z FL (N = 148) |
Pacjenci z FL oporni na rytuksymab (N = 60) |
Pacjenci z FL nieoporni na rytuksymab (N = 88) |
|---|---|---|---|
| ORR (CR + CRu + PR) [%] | 70,3% | 58,3% | 79,3% |
| CRR (CR + CRu) [%] | 41,9% | 33,3% | 48,3% |
| Odsetek pacjentów z DOR ≥ 6 miesięcy [%] (95% CI) |
94,3% (85,5; 97,9) |
96,0% (74,8; 99,4) |
93,5% (81,0; 97,9) |
| Odsetek pacjentów z DOR ≥ 12 miesięcy [%] (95% CI) |
79,5% (65,5; 88,3) |
73,9% (43,0; 89,8) |
81,7% (64,8; 91,0) |
31
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Europejska Agencja Leków (EMA) przyznała zwolnienie z obowiązku dołączania wyników badań produktu Lenalidomide Ranbaxy we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu nowotworów dojrzałych limfocytów B.32
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania