Dawkowanie i sposób podawania
Lenalidomide Ranbaxy 20 mg
Leczenie lenalidomidem wymaga ścisłego nadzoru lekarza onkologa, z dostosowaniem dawki na podstawie parametrów hematologicznych i toksyczności. W przypadku neutropenii lub trombocytopenii 3. i 4. stopnia, zaleca się przerwanie lub zmniejszenie dawki oraz rozważenie stosowania czynników wzrostu (G-CSF). Standardowa dawka lenalidomidu w nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim wynosi 25 mg p.o. raz na dobę w dniach 1-21 cykli 28-dniowych, w skojarzeniu z deksametazonem 40 mg w dniach 1, 8, 15 i 22. W terapii skojarzonej z bortezomibem i deksametazonem stosuje się lenalidomid 25 mg w dniach 1-14 cykli 21-dniowych. W przypadku leczenia podtrzymującego po autologicznym przeszczepie szpiku (ASCT) dawka początkowa wynosi 10 mg p.o. codziennie bez przerwy, z możliwością zwiększenia do 15 mg po 3 cyklach, pod warunkiem dobrej tolerancji. Nie należy rozpoczynać terapii, jeśli ANC jest poniżej 1,0 × 10⁹/l lub liczba płytek poniżej 50-75 × 10⁹/l, w zależności od wskazania. Dawkowanie lenalidomidu wymaga modyfikacji u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek, z dawkami początkowymi od 5 do 10 mg w zależności od klirensu kreatyniny i wskazania klinicznego.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Lenalidomide Ranbaxy
- Dawkowanie w szpiczaku mnogim
- Nowo rozpoznany szpiczak mnogi
- Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem
- Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem
- Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem
- Leczenie podtrzymujące lenalidomidem po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT)
- Dawkowanie w chłoniakach
- Dostosowanie dawki w przypadku toksyczności
- Etapy zmniejszania dawki
- Postępowanie w trombocytopenii
- Postępowanie w neutropenii
- Postępowanie w przypadku reakcji niepożądanych skórnych
- Dawkowanie w zaburzeniach czynności nerek
- Dawkowanie u szczególnych grup pacjentów
- Sposób podawania
Dawkowanie i sposób podawania leku Lenalidomide Ranbaxy
Leczenie produktem Lenalidomide Ranbaxy powinno być nadzorowane przez lekarza doświadczonego w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. Modyfikacja dawkowania przeprowadzana jest na podstawie obserwacji klinicznych i wyników laboratoryjnych pacjenta.1
Zalecenia ogólne dotyczące dawkowania
W przypadku wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia związanych z leczeniem lenalidomidem, zaleca się dostosowanie dawki lub przerwanie terapii. Podczas wystąpienia neutropenii należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu.2
Jeżeli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło mniej niż 12 godzin, pacjent może zażyć tę dawkę. Jeśli upłynęło więcej niż 12 godzin, pacjent nie powinien przyjmować pominiętej dawki, a kolejną należy przyjąć o zaplanowanej porze następnego dnia.3
Dawkowanie w szpiczaku mnogim
Nowo rozpoznany szpiczak mnogi
Nie należy rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi < 1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10⁹/l.4
Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem
Zalecana dawka lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Deksametazon podaje się w dawce 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli. Leczenie można kontynuować do progresji choroby lub nietolerancji.5
Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-14 każdego 21-dniowego cyklu, w skojarzeniu z bortezomibem (1,3 mg/m² powierzchni ciała we wstrzyknięciu podskórnym dwa razy w tygodniu w dniach 1, 4, 8 i 11 każdego 21-dniowego cyklu) oraz deksametazonem. Zaleca się przeprowadzenie maksymalnie ośmiu 21-dniowych cykli leczenia (24 tygodnie leczenia początkowego).6
Po zakończeniu leczenia początkowego kontynuuje się podawanie lenalidomidu w dawce 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli w skojarzeniu z deksametazonem do progresji choroby lub nietolerancji.7
Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem
Nie wolno rozpoczynać leczenia, jeśli wartość ANC wynosi < 1,5 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10⁹/l.8
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 9 cykli. Melfalan podaje się w dawce 0,18 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1-4, a prednizon w dawce 2 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1-4 powtarzanych 28-dniowych cykli.9
Pacjenci, którzy ukończą 9 cykli lub nie mogą kontynuować leczenia skojarzonego z powodu nietolerancji, otrzymują lenalidomid w monoterapii w dawce 10 mg raz na dobę doustnie w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli do progresji choroby.10
Leczenie podtrzymujące lenalidomidem po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT)
Leczenie podtrzymujące należy rozpoczynać po odpowiednim znormalizowaniu parametrów hematologicznych po ASCT u pacjentów bez dowodów progresji choroby. Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli ANC wynosi < 1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10⁹/l.11
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach 1–28 powtarzanych 28-dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji. Po 3 cyklach leczenia podtrzymującego dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli jest dobrze tolerowana.12
Dawkowanie w chłoniakach
Chłoniak z komórek płaszcza (MCL)
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli.13
Chłoniak grudkowy (FL)
Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10⁹/l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniak.14
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia.15
Dostosowanie dawki w przypadku toksyczności
Etapy zmniejszania dawki
| Wskazanie | Dawka początkowa | Poziom dawki -1 | Poziom dawki -2 | Poziom dawki -3 | Poziom dawki -4 | Poziom dawki -5 |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nowo rozpoznany szpiczak mnogi (z deksametazonem) | 25 mg | 20 mg | 15 mg | 10 mg | 5 mg | 2,5 mg |
| Szpiczak mnogi po ASCT (leczenie podtrzymujące) | 10 mg | 5 mg | 5 mg (dni 1-21 co 28 dni) | Nie dotyczy | Nie dotyczy | Nie dotyczy |
| Szpiczak mnogi (po zwiększeniu dawki podtrzymującej do 15 mg) | 15 mg | 10 mg | 5 mg | 5 mg (dni 1-21 co 28 dni) | Nie dotyczy | Nie dotyczy |
| Szpiczak mnogi z melfalanem i prednizonem | 10 mg | 7,5 mg | 5 mg | 2,5 mg | Nie dotyczy | Nie dotyczy |
| Chłoniak z komórek płaszcza | 25 mg | 20 mg | 15 mg | 10 mg | 5 mg | 2,5 mg |
| Chłoniak grudkowy | 20 mg | 15 mg | 10 mg | 5 mg | Nie dotyczy | Nie dotyczy |
Dawkowanie można zmniejszać niezależnie dla poszczególnych produktów stosowanych w terapii skojarzonej.16
Postępowanie w trombocytopenii
W przypadku wszystkich wskazań, przy zmniejszeniu liczby płytek krwi poniżej krytycznych wartości, zaleca się przerwanie leczenia lenalidomidem. Po powrocie liczby płytek krwi do odpowiednich wartości można wznowić leczenie w niższej dawce.17
Postępowanie w neutropenii
Przy spadku liczby bezwzględnej neutrofili (ANC) poniżej dopuszczalnych progów, należy przerwać leczenie lenalidomidem. Po normalizacji parametrów można kontynuować leczenie w niższej dawce, a w przypadku gdy neutropenia jest jedynym objawem toksyczności, można rozważyć podanie czynnika stymulującego tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF).18
Postępowanie w przypadku reakcji niepożądanych skórnych
Przy wystąpieniu wysypki skórnej 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania lenalidomidu. Leczenie należy definitywnie przerwać w przypadku wystąpienia: obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki 4. stopnia, wysypki ze złuszczaniem się skóry, wysypki z pęcherzami lub przy podejrzeniu zespołu Stevensa-Johnsona (SJS), toksycznej rozpływnej martwicy naskórka (TEN) lub wysypki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS).19
Dawkowanie w zaburzeniach czynności nerek
Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki. U pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja na leczenie, dlatego należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i kontrolować czynność nerek.20
Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub krańcowym stadium niewydolności nerek zaleca się następujące dostosowanie dawki początkowej:21
| Wskazanie | Czynność nerek (klirens kreatyniny) | Dostosowanie dawki |
|---|---|---|
| Szpiczak mnogi | Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ Clk < 50 ml/min) | 10 mg raz na dobę |
| Ciężkie zaburzenia czynności nerek (Clk < 30 ml/min, bez konieczności dializowania) | 7,5 mg raz na dobę | |
| Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD) (Clk < 30 ml/min, konieczność dializowania) | 5 mg raz na dobę (w dniach dializowania dawkę należy podawać po dializie) | |
| Chłoniak z komórek płaszcza | Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ Clk < 50 ml/min) | 10 mg raz na dobę |
| Ciężkie zaburzenia czynności nerek (Clk < 30 ml/min, bez konieczności dializowania) | 7,5 mg raz na dobę | |
| Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD) (Clk < 30 ml/min, konieczność dializowania) | 5 mg raz na dobę (w dniach dializowania dawkę należy podawać po dializie) | |
| Chłoniak grudkowy | Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ Clk < 60 ml/min) | 10 mg raz na dobę |
| Ciężkie zaburzenia czynności nerek (Clk < 30 ml/min, bez konieczności dializowania) | 5 mg raz na dobę | |
| Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD) (Clk < 30 ml/min, konieczność dializowania) | 5 mg raz na dobę (w dniach dializowania dawkę należy podawać po dializie) |
Po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem, dalsza modyfikacja dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek powinna być oparta na indywidualnej tolerancji pacjenta na leczenie.22
Dawkowanie u szczególnych grup pacjentów
Osoby w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku powyżej 75 lat z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, dawka początkowa deksametazonu to 20 mg/dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu.23
U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem nie jest konieczne dostosowanie dawki.24
Ze względu na większe prawdopodobieństwo wystąpienia zmniejszonej rezerwy czynnościowej nerek u pacjentów w podeszłym wieku, należy zachować ostrożność podczas doboru dawki oraz kontrolować czynność nerek.25
Dzieci i młodzież
Produktu leczniczego Lenalidomide Ranbaxy nie należy stosować u dzieci w wieku od 0 do 18 lat, ze względu na bezpieczeństwo stosowania.26
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania.27
Sposób podawania
Lenalidomide Ranbaxy w kapsułkach należy zażywać doustnie, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać – należy połykać je w całości, najlepiej popijając wodą. Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez.28
W celu wyjęcia kapsułki z blistra, należy nacisnąć ją wyłącznie z jednej strony, aby zminimalizować ryzyko zniekształcenia lub uszkodzenia kapsułki.29
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania