Skład i postać leku
Syntarpen 2 g
Syntarpen to preparat zawierający 2 g kloksacyliny sodowej w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Produkt charakteryzuje się wysoką zawartością sodu (50,5 mg Na/g), co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Roztwór po przygotowaniu ma pH 5,0-7,0, co zapewnia stabilność i dobrą tolerancję parenteralną. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych, co zmniejsza ryzyko reakcji alergicznych. Kloksacyliny nie należy mieszać z aminoglikozydami, tetracyklinami, erytromycyną, polimyksyną B oraz preparatami krwi i hydrolizatami białkowymi ze względu na ryzyko inaktywacji lub antagonizmu działania. W przypadku konieczności jednoczesnego podania, leki należy podawać osobno, w różne miejsca, z co najmniej godzinnym odstępem.
Skład jakościowy i ilościowy, postać farmaceutyczna
Syntarpen w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji zawiera jako substancję czynną kloksacylinę w postaci kloksacyliny sodowej. Jedna fiolka zawiera 2 g kloksacyliny. Produkt leczniczy charakteryzuje się znaczącą zawartością sodu – każdy gram produktu zawiera 50,5 mg sodu, co należy uwzględnić przy stosowaniu u pacjentów na diecie niskosodowej.1
Pod względem wyglądu, produkt stanowi biały lub prawie biały krystaliczny proszek. Po przygotowaniu roztworu, jego pH mieści się w zakresie od 5,0 do 7,0, co zapewnia odpowiednią stabilność i tolerancję przy podaniu parenteralnym.2
Skład – substancje pomocnicze
Syntarpen w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji nie zawiera substancji pomocniczych, co jest istotną informacją z punktu widzenia możliwych reakcji alergicznych i interakcji.3
Niezgodności farmaceutyczne
Przy stosowaniu kloksacyliny należy pamiętać o istotnych niezgodnościach farmaceutycznych. Kloksacyliny nie należy mieszać z następującymi grupami leków:4
- Aminoglikozydy – ze względu na możliwą inaktywację obu substancji
- Tetracykliny – z powodu potencjalnego antagonizmu działania
- Erytromycyna – ze względu na niezgodność chemiczną
- Polimyksyna B – możliwe interakcje chemiczne
- Preparaty krwi i hydrolizaty białkowe – ryzyko zmniejszenia aktywności substancji
W przypadku konieczności jednoczesnego podania kloksacyliny z innym lekiem, należy zachować odpowiednie środki ostrożności: oba produkty należy podać osobno, w różne miejsca, z zachowaniem około godzinnego odstępu między podaniami.5
Okres ważności i warunki przechowywania
Okres ważności produktu nieużywanego
Syntarpen w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji przed otwarciem fiolki zachowuje ważność przez 3 lata, pod warunkiem przechowywania w temperaturze poniżej 30°C.6
Okres ważności roztworu po przygotowaniu
Po przygotowaniu roztworu, stabilność fizykochemiczna zależy od typu roztworu i warunków przechowywania:7
- Roztwory do wstrzykiwań zachowują stabilność przez 12 godzin w temperaturze poniżej 25°C
- Roztwory do infuzji zachowują stabilność przez:
- 12 godzin w temperaturze poniżej 25°C
- 48 godzin w temperaturze 2°C-8°C (w lodówce)
Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt leczniczy powinien zostać zużyty natychmiast po przygotowaniu. Jeśli nie zostanie zużyty od razu, za warunki i okres przechowywania odpowiedzialność ponosi użytkownik.8
Rodzaj i zawartość opakowania
Syntarpen jest dostępny w fiolce o pojemności 20 ml wykonanej z bezbarwnego, przezroczystego szkła typu III. Fiolka zamknięta jest korkiem z gumy bromobutylowej lub chlorobutylowej typu I, zabezpieczonym aluminiowym wieczkiem. Każde opakowanie zawiera jedną fiolkę umieszczoną w tekturowym pudełku.9
Przygotowanie i podawanie produktu leczniczego
Kontrola przed podaniem
Przed podaniem leku należy dokładnie sprawdzić wygląd roztworu. Przygotowany roztwór można podać pacjentowi wyłącznie wtedy, gdy jest przezroczysty i praktycznie wolny od cząstek widocznych gołym okiem.10
Sposoby podawania
Wstrzyknięcie domięśniowe: Lek należy wstrzykiwać w duże grupy mięśni. W przypadku dawek przekraczających 1 g zaleca się wstrzyknięcie w dwa różne miejsca, co zmniejsza ryzyko miejscowego podrażnienia.11
Wstrzyknięcie dożylne: Przy podaniu w formie bolusa, kloksacylinę należy podawać powoli, przez 2 do 10 minut, aby zminimalizować ryzyko reakcji niepożądanych związanych ze zbyt szybkim podaniem.12
Infuzja dożylna: W przypadku infuzji dożylnej, kloksacylinę należy podawać przez 30-40 minut, co zapewnia bezpieczne i skuteczne osiągnięcie odpowiedniego stężenia leku w tkankach.13
Sposób przygotowania roztworów
W zależności od drogi podania, roztwory kloksacyliny przygotowuje się następująco:14
- Wstrzyknięcie domięśniowe: 2 g proszku rozpuścić w 8 ml wody do wstrzykiwań lub 0,9% roztworu chlorku sodu.
- Wstrzyknięcie dożylne: 2 g proszku rozpuścić w 20 ml wody do wstrzykiwań lub 0,9% roztworu chlorku sodu. Wstrzykiwać powoli w ciągu 2 do 10 minut.
- Infuzja dożylna: Zawartość fiolki 2 g rozpuścić najpierw w 8 ml wody do wstrzykiwań, a następnie uzupełnić 0,9% roztworem chlorku sodu lub 5% roztworem glukozy do objętości 50 ml. Podawać przez 30 do 40 minut.
Istotne jest, aby nie przekraczać stężenia 40 mg/ml, gdyż może to zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych lub zmniejszać stabilność roztworu.15
Stabilność przygotowanych roztworów
Przygotowane roztwory kloksacyliny mogą być przechowywane przez 12 godzin w temperaturze poniżej 25ºC lub przez 48 godzin w temperaturze 2ºC-8ºC (w lodówce), jednak ich stabilność zależy również od materiału, z którego wykonane są pojemniki oraz rodzaju użytego płynu infuzyjnego.16
| Rodzaj pojemnika | Płyn infuzyjny | Stężenie | Czas przechowywania w temperaturze 2ºC-8ºC | Czas przechowywania w temperaturze poniżej 25ºC |
|---|---|---|---|---|
| Pojemniki z PVC | Woda do wstrzykiwań | 40 mg/ml | 48 godzin | 12 godzin |
| 0,9% roztwór chlorku sodu | 40 mg/ml | 48 godzin | 9 godzin | |
| 5% roztwór glukozy | 40 mg/ml | 48 godzin | 9 godzin | |
| Pojemniki z poliolefin | Woda do wstrzykiwań | 40 mg/ml | 48 godzin | 9 godzin |
| 0,9% roztwór chlorku sodu | 40 mg/ml | 48 godzin | 9 godzin | |
| 5% roztwór glukozy | 40 mg/ml | 48 godzin | 9 godzin |
Jak wynika z powyższej tabeli, czas stabilności roztworów kloksacyliny różni się w zależności od rodzaju pojemnika i zastosowanego rozpuszczalnika. Najdłuższą stabilność w temperaturze pokojowej (12 godzin) wykazuje roztwór sporządzony z wodą do wstrzykiwań i przechowywany w pojemniku z PVC.17
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania