Skład i postać leku
Taromentin 2000 mg + 200 mg

Taromentin 2000 mg + 200 mg to preparat do infuzji dożylnej, zawierający amoksycylinę sodową (2000 mg) oraz kwas klawulanowy w postaci klawulanianu potasu (200 mg). Połączenie tych substancji zapewnia synergistyczne działanie przeciwbakteryjne, gdzie kwas klawulanowy chroni amoksycylinę przed degradacją przez β-laktamazy bakteryjne. Produkt występuje w postaci proszku do rozpuszczenia w minimalnej objętości 20 ml rozpuszczalnika (woda do wstrzykiwań, 0,9% NaCl, roztwór Ringera lub roztwór Hartmanna), a następnie rozcieńczenia do 100 ml płynu infuzyjnego. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych, co jest korzystne u pacjentów z nadwrażliwościami. Warto zwrócić uwagę na zawartość jonów sodu (151 mg) i potasu (42,02 mg) w jednej fiolce, co ma znaczenie u pacjentów z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej, niewydolnością nerek lub serca. Podawanie w formie bolusa jest przeciwwskazane.

Skład jakościowy i ilościowy, postać farmaceutyczna oraz forma podania leku Taromentin

Produkt leczniczy Taromentin 2000 mg + 200 mg występuje w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji. Ma postać sypkiego proszku o barwie białej do kremowobeżowej, który wymaga rozpuszczenia przed podaniem pacjentowi.1

Substancje czynne

Każda fiolka preparatu Taromentin zawiera dwie substancje czynne o działaniu przeciwbakteryjnym:

  • Amoksycylinę – 2000 mg w postaci amoksycyliny sodowej
  • Kwas klawulanowy – 200 mg w postaci klawulanianu potasu

Połączenie tych dwóch składników zapewnia synergistyczne działanie przeciwbakteryjne, gdzie kwas klawulanowy chroni amoksycylinę przed rozkładem przez enzymy bakteryjne.2

Substancje pomocnicze

Preparat Taromentin 2000 mg + 200 mg nie zawiera substancji pomocniczych, co stanowi zaletę przy podawaniu leku pacjentom z nadwrażliwością na określone składniki pomocnicze.3

Zawartość elektrolitów w preparacie

Ważnym aspektem, który powinien być brany pod uwagę podczas planowania terapii, jest zawartość jonów w preparacie:

  • Sód – 151 mg w 1 fiolce
  • Potas – 42,02 mg w 1 fiolce

Zawartość tych elektrolitów należy uwzględnić w bilansie elektrolitowym pacjenta, szczególnie u osób z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej, chorobami nerek lub serca.4

Przygotowanie i podanie roztworu do infuzji

Taromentin 2000 mg + 200 mg jest przeznaczony wyłącznie do podawania w postaci infuzji dożylnej. Istotną informacją jest to, że preparat nie może być podawany w formie szybkiego wstrzyknięcia dożylnego (bolusa).5

Sposób przygotowania roztworu do infuzji

Procedura przygotowania roztworu do infuzji obejmuje następujące etapy:

  1. Rozpuszczenie zawartości fiolki w 20 ml odpowiedniego rozpuszczalnika (minimalna objętość)
  2. Zaobserwować można przejściowe różowe zabarwienie roztworu, które jest zjawiskiem normalnym
  3. Prawidłowo sporządzony roztwór powinien mieć jasnosłomkową barwę
  4. Bezpośrednio po przygotowaniu roztwór należy dodać do 100 ml płynu infuzyjnego, używając miniworka lub biurety zestawu do infuzji

Należy pamiętać, że fiolki preparatu Taromentin nie są przeznaczone do wielokrotnego użycia – każdą fiolkę można wykorzystać tylko raz.6

Zalecane rozpuszczalniki

Do rozpuszczania i rozcieńczania preparatu Taromentin zaleca się stosowanie następujących płynów infuzyjnych:

  • Woda do wstrzykiwań
  • 0,9% roztwór chlorku sodu (sól fizjologiczna)
  • Roztwór Ringera
  • Roztwór Ringera z mleczanami (roztwór Hartmanna)

Wybór rozpuszczalnika powinien być dostosowany do indywidualnych potrzeb pacjenta i aktualnego stanu klinicznego.7

Niezgodności farmaceutyczne

Podczas przygotowywania i podawania leku Taromentin należy uwzględnić ważne niezgodności farmaceutyczne:

  • Nie należy mieszać z innymi produktami leczniczymi, chyba że są wymienione jako kompatybilne rozpuszczalniki
  • Przeciwwskazane jest mieszanie z:
    • Preparatami krwiopochodnymi
    • Płynami zawierającymi białka (np. hydrolizaty białkowe)
    • Emulsjami tłuszczowymi do podawania dożylnego
    • Roztworami zawierającymi glukozę
    • Roztworami zawierającymi dekstran
    • Roztworami zawierającymi wodorowęglany

Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z antybiotykami aminoglikozydowymi – nie wolno ich mieszać w strzykawce, pojemniku do infuzji ani w przyrządzie do przetaczania, gdyż może to prowadzić do utraty aktywności aminoglikozydu.8

Okres ważności i warunki przechowywania

Trwałość produktu i sporządzonych roztworów

Proszek w zamkniętych fiolkach zachowuje trwałość przez 2 lata pod warunkiem właściwego przechowywania.9

Po rozpuszczeniu proszku i przygotowaniu roztworu, należy go zastosować natychmiast. Jeśli nie jest to możliwe, należy przestrzegać następujących ograniczeń czasowych przechowywania w temperaturze 25°C:10

Płyn do infuzji Maksymalny okres trwałości w temperaturze 25°C
Woda do wstrzykiwań 2 godziny
0,9% roztwór NaCl 2 godziny
Roztwór Ringera 1 godzina
Roztwór Ringera z mleczanami (roztwór Hartmanna) 2 godziny

Należy ściśle przestrzegać podanych czasów trwałości roztworów, ponieważ przekroczenie ich może skutkować utratą aktywności leku lub wzrostem ryzyka zanieczyszczenia mikrobiologicznego.11

Warunki przechowywania

Fiolki z proszkiem Taromentin należy przechowywać w następujących warunkach:

  • Temperatura poniżej 25°C
  • Chronić od światła

Przestrzeganie tych warunków zapewnia zachowanie właściwości fizykochemicznych i aktywności przeciwbakteryjnej preparatu przez cały okres jego ważności.12

Rodzaj i zawartość opakowania

Preparat Taromentin 2000 mg + 200 mg jest dostępny w następującym opakowaniu:

  • Fiolka z bezbarwnego szkła o pojemności nominalnej 20 ml
  • Fiolka zamykana korkiem gumowym i kapslem aluminiowym
  • Opakowanie zewnętrzne: tekturowe pudełko
  • Dostępne warianty: opakowanie zawierające 1 fiolkę lub 10 fiolek

Każda fiolka zawiera jednorazową dawkę leku.13

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi utylizacji produktów medycznych. Jest to szczególnie istotne w przypadku leków przeciwbakteryjnych, których nieprawidłowa utylizacja może przyczyniać się do rozwoju antybiotykooporności.14

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl