Właściwości farmakodynamiczne Bufomix Easyhaler (80 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inhalacyjną

Produkt leczniczy Bufomix Easyhaler należy do grupy farmakoterapeutycznej leków stosowanych w chorobach obturacyjnych dróg oddechowych, sklasyfikowanych jako leki adrenergiczne w połączeniu z kortykosteroidami lub innymi lekami, z wyłączeniem leków antycholinergicznych (kod ATC: R03AK07). ¹

Mechanizm działania i działanie farmakodynamiczne

Bufomix Easyhaler zawiera dwie substancje czynne: formoterol i budezonid, których mechanizmy działania różnią się od siebie, ale wykazują one efekt addycyjny w zakresie łagodzenia zaostrzeń astmy. Specyficzne właściwości obu składników umożliwiają stosowanie tej kombinacji zarówno jako leku podtrzymującego i łagodzącego objawy, jak i wyłącznie jako leku podtrzymującego w terapii astmy. ²

Budezonid – właściwości farmakodynamiczne

Budezonid jest glikokortykosteroidem, który po podaniu wziewnym wykazuje zależne od dawki działanie przeciwzapalne w drogach oddechowych. Dzięki temu mechanizmowi następuje złagodzenie objawów astmy oraz zmniejszenie liczby jej zaostrzeń. Istotną zaletą budezonidu jest fakt, że podawany wziewnie powoduje mniej ciężkie działania niepożądane w porównaniu z kortykosteroidami stosowanymi ogólnoustrojowo. Należy zaznaczyć, że dokładny mechanizm działania przeciwzapalnego glikokortykosteroidów nie został dotychczas w pełni poznany. ³

Formoterol – właściwości farmakodynamiczne

Formoterol jest selektywnym agonistą receptorów β₂-adrenergicznych (β₂-mimetykiem), który po inhalacyjnym podaniu wywołuje szybkie i długotrwałe rozluźnienie mięśni gładkich oskrzeli u pacjentów z odwracalnym zwężeniem dróg oddechowych. Efekt rozszerzający oskrzela jest zależny od zastosowanej dawki, a początek działania następuje szybko, w ciągu 1-3 minut od inhalacji. Ważną cechą formoterolu jest długi czas działania – po podaniu pojedynczej dawki efekt bronchodylatacyjny utrzymuje się przez co najmniej 12 godzin. ⁴

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Kliniczna skuteczność budezonidu i formoterolu w terapii podtrzymującej

Badania kliniczne przeprowadzone u dorosłych pacjentów wykazały, że dołączenie formoterolu do leczenia budezonidem skutkowało złagodzeniem objawów astmy oraz poprawą czynności płuc. Co istotne, kombinacja tych substancji prowadziła również do ograniczenia liczby zaostrzeń choroby. W dwóch 12-tygodniowych badaniach klinicznych wykazano, że wpływ połączenia budezonidu i formoterolu na czynność płuc był tożsamy z efektem obserwowanym po podaniu obu składników oddzielnie, a jednocześnie silniejszy niż w przypadku monoterapii budezonidem. Wszystkie badane grupy terapeutyczne miały możliwość przyjmowania krótko działającego β₂-mimetyku jako leku doraźnego. Istotny jest fakt, że nie zaobserwowano zjawiska tłumienia działania przeciwastmatycznego w miarę upływu czasu stosowania terapii. ⁵

Dwa 12-tygodniowe badania kliniczne przeprowadzono także w populacji pediatrycznej, obejmującej 265 dzieci w wieku 6-11 lat. Pacjenci otrzymywali podtrzymującą dawkę budezonidu i formoterolu (2 inhalacje preparatu zawierającego 80 mikrogramów budezonidu + 4,5 mikrogramów formoterolu na dawkę inhalacyjną, dwa razy na dobę) oraz dodatkowo krótko działający β-mimetyk jako lek doraźny. Wyniki obu badań wykazały poprawę czynności płuc, a stosowane leczenie było dobrze tolerowane w porównaniu do monoterapii budezonidem w porównywalnej dawce. ⁶

Kliniczna skuteczność budezonidu i formoterolu w terapii podtrzymującej i doraźnej

Przeprowadzono pięć badań klinicznych metodą podwójnie ślepej próby, oceniających skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. W badaniach tych uczestniczyło łącznie 12 076 pacjentów z astmą, z czego 4 447 zostało zrandomizowanych do grupy otrzymującej terapię podtrzymującą i doraźną z zastosowaniem budezonidu i formoterolu. Badania trwały 6 lub 12 miesięcy. Kryterium włączenia do badań było występowanie objawów astmy pomimo stosowania wziewnych glikokortykosteroidów. ⁷

Wyniki badań jednoznacznie wskazują, że terapia podtrzymująca i doraźna (łagodząca objawy) za pomocą budezonidu i formoterolu zapewniła statystycznie istotne i klinicznie znaczące zmniejszenie częstości ciężkich zaostrzeń astmy we wszystkich przeprowadzonych porównaniach. Porównania te obejmowały:

• budezonid z formoterolem w większej dawce podtrzymującej z terbutaliną jako lekiem łagodzącym objawy (badanie 735)
• budezonid i formoterol w tej samej dawce podtrzymującej z formoterolem lub terbutaliną jako lekiem łagodzącym objawy (badanie 734)

⁸

W badaniu 735 zaobserwowano, że czynność płuc, kontrola objawów oraz częstość stosowania leku doraźnego były podobne we wszystkich grupach terapeutycznych. Natomiast w badaniu 734 wykazano, że stosowanie budezonidu i formoterolu zarówno w terapii podtrzymującej, jak i doraźnej, skutkowało ograniczeniem objawów astmy i zmniejszeniem częstości użycia leku doraźnego, a także poprawą czynności płuc w porównaniu do obu leków porównawczych. ⁹

Analiza danych z pięciu połączonych badań wykazała, że pacjenci otrzymujący budezonid i formoterol zarówno jako terapię podtrzymującą, jak i lek doraźny (łagodzący objawy), nie musieli stosować inhalacji z tego leku przez średnio 57% dni terapii. Co istotne, nie zaobserwowano oznak rozwoju tolerancji na lek w miarę upływu czasu terapii. ¹⁰

Szczegółowe dane dotyczące ciężkich zaostrzeń w badaniach klinicznych

^a Hospitalizacja lub porada na SOR lub leczenie doustnymi sterydami
^b Redukcja częstości zaostrzeń jest statystycznie istotna (wartość P < 0,01) dla obu porównań

¹¹

Skuteczność i bezpieczeństwo u młodzieży

Przeprowadzone badania kliniczne wykazały porównywalną skuteczność i bezpieczeństwo stosowania budezonidu i formoterolu u młodzieży i dorosłych. Ocena ta opiera się na wynikach 6 badań z zastosowaniem podwójnie ślepej próby, obejmujących 5 badań opisanych powyżej oraz dodatkowe badanie wykorzystujące większą dawkę podtrzymującą (dwa wziewy 160/4,5 mikrograma dwa razy dziennie). Analizy obejmowały łącznie 14 385 pacjentów z astmą, z czego 1 847, czyli ok. 13% populacji, stanowiła młodzież. ¹²

Warto podkreślić, że liczba pacjentów z grupy młodzieży, którzy przyjmowali więcej niż 8 inhalacji w ciągu jednego dnia w ramach terapii podtrzymującej i doraźnej budezonidem i formoterolem, była niewielka, a takie stosowanie leku miało charakter sporadyczny. ¹³

Skuteczność w ostrych stanach astmatycznych

Dodatkowo przeprowadzono dwa badania kliniczne obejmujące pacjentów, którzy zgłaszali się na konsultację lekarską z powodu ostrych objawów astmy. Wykazano, że kombinacja budezonidu i formoterolu zapewniała szybkie i skuteczne złagodzenie skurczu oskrzeli, a efekt bronchodylatacyjny był porównywalny do działania salbutamolu i formoterolu stosowanych oddzielnie. ¹⁴