Dawkowanie i sposób podawania
Torecan 6,5 mg/ml

Lek Torecan zawiera tietyloperazynę w stężeniu 6,5 mg/ml w formie roztworu do wstrzykiwań i wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od nasilenia objawów klinicznych. Standardowa dawka wynosi 6,5 mg jeden do trzech razy na dobę, podawana głównie domięśniowo. W stanach nagłych dopuszcza się podanie dożylne jednej ampułki (6,5 mg), jednak ze względu na ryzyko niedociśnienia tętniczego podanie to powinno być powolne i ograniczone do wyjątkowych sytuacji. Profilaktycznie w celu zapobiegania nudnościom i wymiotom pooperacyjnym zaleca się podanie 6,5 mg domięśniowo na około 30 minut przed zakończeniem zabiegu. U pacjentów geriatrycznych (≥75 lat) leczenie nie powinno przekraczać dwóch miesięcy ze względu na ryzyko objawów pozapiramidowych.

Dawkowanie i sposób podawania leku Torecan (tietyloperazyna)

Lek Torecan, zawierający tietyloperazynę w postaci jabłczanu w stężeniu 6,5 mg/ml w formie roztworu do wstrzykiwań, wymaga precyzyjnego dawkowania dostosowanego do stanu klinicznego pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące prawidłowego dawkowania oraz sposobu podawania produktu leczniczego.1

Dawkowanie standardowe

Standardowa rekomendowana dawka tietyloperazyny wynosi 6,5 mg jeden do trzech razy na dobę. Dokładne dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie w zależności od nasilenia objawów oraz odpowiedzi pacjenta na leczenie.2

Dawkowanie w populacjach szczególnych

Dostosowanie dawkowania może być konieczne w przypadku określonych grup pacjentów:

  • Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek – Brak jest szczegółowych badań klinicznych oceniających dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek. Zaleca się zachowanie ostrożności oraz monitorowanie pacjenta podczas terapii.3
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby – U pacjentów z upośledzoną funkcją wątroby, stosujących lek Torecan w dużych dawkach lub przez dłuższy okres, należy regularnie monitorować parametry czynności wątroby. Zachowanie szczególnej ostrożności jest wskazane ze względu na metabolizm leku w wątrobie.4
  • Dzieci i młodzież – Nie ustalono bezpiecznego dawkowania leku Torecan u dzieci. Produkt nie jest zalecany do stosowania u pacjentów poniżej 15. roku życia.5
  • Pacjenci w podeszłym wieku – U pacjentów geriatrycznych (75 lat i więcej) leczenie nie powinno przekraczać dwóch miesięcy ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia objawów pozapiramidowych, w szczególności mimowolnych ruchów.6

Sposób podawania

Torecan w postaci roztworu do wstrzykiwań (6,5 mg/ml) może być podawany dwiema drogami parenteralnymi:7

  • Wstrzyknięcie domięśniowe – Jest to podstawowa droga podania leku w warunkach rutynowej terapii.
  • Wstrzyknięcie dożylne – Tę drogę podania należy ograniczyć wyłącznie do sytuacji wyjątkowych i wykonywać powoli, ze względu na podwyższone ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego. Podanie dożylne jednej ampułki (6,5 mg) jest stosowane głównie w stanach nagłych.8

Stosowanie w profilaktyce wymiotów pooperacyjnych

W celu zapobiegania nudnościom i wymiotom pooperacyjnym zaleca się podanie jednej ampułki (6,5 mg) leku Torecan drogą domięśniową na około 30 minut przed zakończeniem zabiegu operacyjnego.9

Schemat dawkowania leku Torecan

Wskazanie Droga podania Dawka jednorazowa Częstotliwość podawania Uwagi
Standardowe leczenie Domięśniowo 6,5 mg (1 ampułka) 1-3 razy na dobę Dawkowanie indywidualne w zależności od objawów
Stany nagłe Dożylnie 6,5 mg (1 ampułka) Jednorazowo, można powtórzyć w razie potrzeby Podawać powoli ze względu na ryzyko niedociśnienia
Profilaktyka wymiotów pooperacyjnych Domięśniowo 6,5 mg (1 ampułka) Jednorazowo Podać 30 minut przed końcem zabiegu
Pacjenci w podeszłym wieku (≥75 lat) Domięśniowo 6,5 mg (1 ampułka) 1-3 razy na dobę Leczenie nie dłużej niż 2 miesiące
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Domięśniowo/Dożylnie 6,5 mg (1 ampułka) Indywidualnie dostosowane Konieczne monitorowanie czynności wątroby

Należy pamiętać, że produkt leczniczy Torecan zawiera również substancje pomocnicze o znanym działaniu: sorbitol (E420) w ilości 40 mg/ml oraz pirosiarczyn sodu (E223) w ilości 0,5 mg/ml, co może być istotne przy kwalifikacji pacjentów do leczenia.10

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl