Przeciwwskazania
Kalii chloridum 0,3% + Natrii chloridum 0,9% Kabi (3 mg + 9 mg)/ml

Roztwór do infuzji Kalii chloridum 0,3% + Natrii chloridum 0,9% Kabi zawiera chlorek potasu (3 mg/ml, 40 mmol/l K+), chlorek sodu (9 mg/ml, 154 mmol/l Na+) oraz chlorki (194 mmol/l Cl-), o osmolarności około 388 mOsm/l i pH 4,5-7,0. Preparat jest hipertoniczny względem osocza (norma 280-295 mOsm/l) i może wpływać na równowagę kwasowo-zasadową. Podanie roztworu jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z hiperkaliemią (>5,5 mmol/l K+), hipernatremią (>145 mmol/l Na+), hiperchloremią, ciężką niewydolnością nerek z oligurią/anurią, niewyrównaną niewydolnością serca oraz chorobą Addisona, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń elektrolitowych i przeciążenia układu krążenia.

Przeciwwskazania stosowania leku Kalii chloridum 0,3% + Natrii chloridum 0,9% Kabi

Kalii chloridum 0,3% + Natrii chloridum 0,9% Kabi jest roztworem do infuzji zawierającym chlorek potasu (3 mg/ml) oraz chlorek sodu (9 mg/ml). Przed zastosowaniem tego produktu leczniczego należy dokładnie przeanalizować występowanie ewentualnych przeciwwskazań, które wykluczają jego podanie u pacjenta. 1

Skład jonowy roztworu

Roztwór charakteryzuje się następującym składem elektrolitowym: K+ (40 mmol/l), Na+ (154 mmol/l), Cl- (194 mmol/l). Jego osmolarność wynosi około 388 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie 4,5-7,0. 2

Bezwzględne przeciwwskazania do stosowania leku

Stosowanie roztworu Kalii chloridum 0,3% + Natrii chloridum 0,9% Kabi jest bezwzględnie przeciwwskazane w następujących stanach klinicznych: 3

  • Hiperkaliemia – podwyższone stężenie potasu w surowicy powyżej górnej granicy normy (>5,5 mmol/l). Dodatkowa podaż jonów potasu zawartych w roztworze może prowadzić do zagrażającego życiu wzrostu stężenia potasu i zaburzeń rytmu serca. 4
  • Hiperchloremia – podwyższone stężenie jonów chlorkowych we krwi. Roztwór zawiera znaczne ilości jonów chlorkowych (194 mmol/l), których podaż może nasilić istniejącą hiperchloremię i prowadzić do kwasicy hiperchloremicznej. 5
  • Hipernatremia – podwyższone stężenie sodu we krwi powyżej normy (>145 mmol/l). Ze względu na wysoką zawartość jonów sodu (154 mmol/l) podanie roztworu może nasilić zaburzenia gospodarki sodowej. 6
  • Ciężka niewydolność nerek z oligurią i/lub anurią – zaburzenie funkcji nerek uniemożliwiające prawidłowe wydalanie jonów potasu, sodu i chloru, co może prowadzić do ich kumulacji w organizmie i pogłębienia zaburzeń elektrolitowych. 7
  • Niewyrównana niewydolność serca – stan, w którym podaż płynów i elektrolitów może prowadzić do przeciążenia układu krążenia i nasilenia objawów niewydolności serca z retencją płynów i zaburzeniami elektrolitowymi. 8
  • Choroba Addisonapierwotna niedoczynność kory nadnerczy, która wiąże się z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej, w tym tendencją do hiperkaliemii oraz utraty sodu. Podanie preparatu Kalii chloridum 0,3% + Natrii chloridum 0,9% Kabi może pogłębić te zaburzenia, zwłaszcza w przypadku niewyrównanej choroby. 9

Sytuacje wymagające szczególnej uwagi przy stosowaniu preparatu

Oprócz bezwzględnych przeciwwskazań, istnieją stany kliniczne, w których podanie roztworu Kalii chloridum 0,3% + Natrii chloridum 0,9% Kabi wymaga szczególnej ostrożności i wnikliwej oceny bilansu korzyści i ryzyka. W takich przypadkach lekarz powinien rozważyć inne opcje terapeutyczne lub zastosować zmodyfikowany protokół podawania produktu, z uwzględnieniem monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych.

Parametr roztworu Wartość Implikacje kliniczne
Stężenie potasu (K+) 40 mmol/l Przeciwwskazanie przy hiperkaliemii
Stężenie sodu (Na+) 154 mmol/l Przeciwwskazanie przy hipernatremii
Stężenie chlorków (Cl-) 194 mmol/l Przeciwwskazanie przy hiperchloremii
Osmolarność około 388 mOsm/l Hipertoniczny względem osocza (norm. 280-295 mOsm/l)
pH 4,5-7,0 Potencjalnie kwasowy wpływ na równowagę kwasowo-zasadową

Postępowanie praktyczne

W praktyce klinicznej, przed zleceniem roztworu Kalii chloridum 0,3% + Natrii chloridum 0,9% Kabi, lekarz powinien przeprowadzić: 10

  1. Ocenę aktualnego stanu elektrolitowego pacjenta (zwłaszcza stężenia K+, Na+, Cl-)
  2. Badanie funkcji nerek (kreatynina, eGFR, ocena diurezy)
  3. Ocenę stanu układu sercowo-naczyniowego (objawy niewydolności serca, obrzęki, ciśnienie tętnicze)
  4. Wykluczenie chorób nadnerczy (w tym choroby Addisona)

W przypadku stwierdzenia któregokolwiek z przeciwwskazań, należy odradzić stosowanie tego leku, a w razie konieczności suplementacji elektrolitowej rozważyć zastosowanie alternatywnych preparatów o składzie dostosowanym do indywidualnych potrzeb pacjenta. 11

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl