poliomawirus komórek Merkla
Poliomawirus komórek Merkla (Merkel Cell Polyomavirus, MCV lub MCPyV) jest małym wirusem DNA odkrytym w 2008 roku, należącym do rodziny Polyomaviridae. Wirus ten został zidentyfikowany jako czynnik etiologiczny raka z komórek Merkla (Merkel Cell Carcinoma, MCC) – rzadkiego, lecz agresywnego nowotworu skóry.
Zakażenie poliomwirusem komórek Merkla jest powszechne w populacji ogólnej, a seroprewalencja wynosi około 60-80% u dorosłych. Większość infekcji przebiega bezobjawowo i do zakażenia dochodzi zazwyczaj we wczesnym dzieciństwie. Wirus może utrzymywać się w organizmie człowieka w formie latentnej przez całe życie.
Onkogenne działanie wirusa MCPyV związane jest z integracją jego DNA z genomem gospodarza oraz ekspresją białek wirusowych, szczególnie dużego antygenu T (LT) i małego antygenu T (sT). Charakterystyczne dla wirusa związanego z MCC są mutacje uniemożliwiające replikację wirusa, ale zachowujące zdolność do ekspresji onkogennych białek wirusowych, które zaburzają funkcje supresorów nowotworów (np. pRB, p53).
Diagnostyka zakażenia MCPyV opiera się na badaniach serologicznych, metodach molekularnych (PCR) oraz immunohistochemicznej detekcji białek wirusowych w tkankach. W przypadku raka z komórek Merkla, obecność wirusa może mieć znaczenie prognostyczne – nowotwory MCPyV-pozytywne mają zazwyczaj lepsze rokowanie niż MCPyV-negatywne.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak skóry – Patofizjologia i mechanizm
Rak skóry, najczęściej diagnozowany nowotwór u ludzi, obejmuje głównie raki niemelanocytowe (NMSC) – rak podstawnokomórkowy (BCC, 80%) i rak kolczystokomórkowy (SCC, 20%) – oraz czerniaka, który mimo mniejszej częstości cechuje się najwyższą śmiertelnością. Patogeneza raka skóry jest wieloczynnikowa, obejmując ekspozycję na promieniowanie UV (90% przypadków), które indukuje mutacje DNA (np. dimerów pirymidynowych cyklobutanowych przez UVB) oraz immunosupresję skóry. BCC wiąże się z mutacjami w ścieżce Hedgehog (PTCH1, SMO), SCC z mutacjami TP53, CDKN2A i HRAS, a czerniak z mutacjami BRAF (40-50%), NRAS i CDKN2A, prowadząc do niekontrolowanej proliferacji komórek. Promieniowanie UVA generuje wolne rodniki i ROS, co jest kluczowe w patogenezie czerniaka, natomiast UVB bezpośrednio uszkadza DNA, dominując w BCC i SCC. Immunosupresja, np. u pacjentów po przeszczepach, znacząco zwiększa ryzyko rozwoju SCC (65-krotnie) i BCC (10-krotnie).
apoptoza, astrocyt, czerniak, efekt Warburga, gen TP53, grzebień nerwowy, immunosupresja, karcynogeneza, keratynocyt, komórka Langerhansa, macierz pozakomórkowa, melanocyt, mutacja BRAF, mutacja CDKN2A, mutacja DNA, mutacja genu supresorowego, mutacja PTCH1, mutacja TP53, poliomawirus komórek Merkla, promieniowanie UV, punkt kontrolny immunologiczny, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, rak skóry, reaktywne formy tlenu, rogowacenie słoneczne, ścieżka sonic hedgehog, śledziona, stan zapalny, strategia terapeutyczna, terapia celowana, uszkodzenie DNA, wirus HPV - Leksykon chorób i schorzeń
Rak skóry nieczerniakowy – Patofizjologia i mechanizm
Nowotwory skóry niebędące czerniakiem (NMSC), w tym rak podstawnokomórkowy (BCC) i rak kolczystokomórkowy (SCC), są najczęściej diagnozowanymi nowotworami u ludzi, a ich patogeneza jest wieloczynnikowa. Kluczowym czynnikiem ryzyka jest skumulowana ekspozycja na promieniowanie ultrafioletowe (UV), zwłaszcza UVA (320–400 nm) i UVB (280–320 nm), które indukuje mutacje DNA, m.in. w genie supresorowym TP53, oraz prowadzi do immunosupresji i produkcji reaktywnych form tlenu (ROS). W BCC dominują mutacje w genach PTCH1 i TP53, a w SCC dodatkowo obserwuje się zmiany w CDKN2A, RAS i innych loci. Mechanizmy naprawy DNA, takie jak fotoliaza i naprawa przez wycinanie nukleotydów (NER), są istotne w przeciwdziałaniu uszkodzeniom wywołanym UV. Ponadto, zaburzenia szlaku sygnałowego Sonic Hedgehog oraz rola układu immunologicznego, zwłaszcza w kontekście immunosupresji (np. u pacjentów po przeszczepach), mają kluczowe znaczenie w karcynogenezie NMSC.
aktywność telomerazy, białko Bak, choroba Bowena, cyklooksygenaza-2, ekspozycja na promieniowanie UV, gen supresorowy TP53, gen TP53, hormon stymulujący melanocyty, karcynogeneza skóry, komórka T regulatorowa, mikrośrodowisko guza, naprawa przez wycinanie nukleotydów, naprawa uszkodzeń DNA, onkoproteina E6 i E7, pluripotencjalna komórka macierzysta, poliomawirus komórek Merkla, promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie UV, promieniowanie UVA i UVB, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, reaktywne formy tlenu, rogowacenie słoneczne, szlak Hedgehog, szlak sygnałowy - Leksykon chorób i schorzeń
Rak z komórek merkla – Etiologia i przyczyny
Rak z komórek Merkla (MCC) to agresywny nowotwór neuroendokrynny skóry, którego etiologia jest wieloczynnikowa. Około 80% przypadków wiąże się z infekcją wirusem polioma komórek Merkla (MCPyV), który integruje swój genom z genomem gospodarza i indukuje ekspresję onkogennych białek hamujących funkcję genów supresorowych. Pozostałe 20% przypadków jest związane z uszkodzeniami DNA spowodowanymi promieniowaniem ultrafioletowym (UV), które indukuje charakterystyczne mutacje w genach TP53 i RB1. Czynniki ryzyka obejmują wiek powyżej 50 lat (mediana 75-79 lat), płeć męską, jasną karnację oraz immunosupresję, która zwiększa ryzyko MCC około 15-krotnie. Immunosupresja może wynikać z chorób autoimmunologicznych, zakażenia HIV, nowotworów hematologicznych (np. CLL) oraz stosowania leków immunosupresyjnych, w tym inhibitorów mTOR i TNF.
aberracja chromosomalna, badanie dermatologiczne, choroba autoimmunologiczna, czerniak, fotochemioterapia PUVA, geny supresorowe nowotworów, immunoterapia, inhibitor mTOR, inhibitor TNF, komórka Merkla, lek immunosupresyjny, leki immunosupresyjne, limfocyt, łuszczyca, nowotwór neuroendokrynny, osłabiony układ odpornościowy, pluripotencjalna komórka macierzysta, poliomawirus komórek Merkla, promieniowanie ultrafioletowe, przerzuty nowotworowe, przewlekła białaczka limfocytowa, przewlekły stan zapalny, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, rak z komórek Merkla, reumatoidalne zapalenie stawów, terapia celowana, transformacja nowotworowa, uszkodzenie DNA, zatrucie arsenem