Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Senamina Forte 25 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Senamina Forte

Ocena bezpieczeństwa stosowania doksylaminy wodorobursztynianu opiera się na szeregu konwencjonalnych badań przedklinicznych, które obejmowały badania genotoksyczności, toksyczności przewlekłej oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Wyniki tych badań nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu leku w dawkach terapeutycznych.¹

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym wykazały, że doustne podawanie doksylaminy powoduje uszkodzenie wątroby u gryzoni. Substancja czynna wykazuje właściwości podobne do fenobarbitalu, będąc silnym induktorem cytochromu wątrobowego P450 u myszy. Co istotne z klinicznego punktu widzenia, takiego działania indukcyjnego nie stwierdzono u ludzi, co wskazuje na międzygatunkowe różnice w metabolizmie leku.²

Rakotwórczość

Długoterminowe badania rakotwórczości trwające 104 tygodnie wykazały, że doksylamina może wywoływać powstawanie guzów wątroby u myszy i szczurów oraz guzów tarczycy u myszy. Mechanizm powstawania tych nowotworów u zwierząt doświadczalnych został zidentyfikowany jako:

• Indukcja enzymu CYP450 w wątrobie
• Zwiększona glukuronidacja tyroksyny
• Zmniejszenie stężenia tyroksyny w surowicy
• Zwiększenie ilości hormonów stymulujących tarczycę

Istotne jest, że uważa się, iż ten mechanizm powstawania nowotworów u zwierząt nie ma znaczenia klinicznego w przypadku ludzi. W przeprowadzonych badaniach rakotwórczości nie przedstawiono danych dotyczących ekspozycji układowej.³

Przenikanie przez bariery biologiczne

Badania przeprowadzone na myszach wykazały zdolność doksylaminy do przenikania przez barierę łożyskową. Lek był wykrywalny w płodach w stężeniach przekraczających poziom odnotowywany w osoczu ciężarnych samic. Informacja ta ma istotne znaczenie w kontekście bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet w ciąży.⁴

Należy zaznaczyć, że nie prowadzono badań na zwierzętach dotyczących przenikania doksylaminy do mleka, co stanowi lukę w danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku w okresie laktacji.⁵

Wpływ na rozrodczość i rozwój

Badania prowadzone na szczurach nie wykazały wpływu doksylaminy na płodność, nawet po zastosowaniu dawek znacznie przekraczających te zalecane w praktyce klinicznej, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w tym zakresie.⁶

Doksylamina wykazuje jednak działanie toksyczne na rozrodczość i rozwój u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych, w tym szczurów, myszy i naczelnych. Obserwowane efekty obejmowały:

• Schorzenia kości u płodów
• Śmierć zarodków i płodów
• Działanie teratogenne

Co istotne, efekty te występowały wyłącznie po zastosowaniu dawek wyższych niż terapeutyczne stosowane u ludzi, co sugeruje akceptowalny profil bezpieczeństwa leku przy stosowaniu dawek zalecanych klinicznie.⁷